Newtopia (뉴토피아)

(ดัดแปลงจากนวนิยาย "อินฟลูเอนซา" โดยฮันซังอุน)

เร็วเข้า

- คุณซูจอง - มาเร็วค่ะ

ไปต่อ

คุณซูจอง

ไปเร็วๆ

ไอ้ฉิบหาย

อะไรวะ

ซอมบี้ ซอมบี้มา

ไปต่อเร็ว

- กลับไป - บ้าเอ๊ย รีบๆ ไปสิ

ไอ้ลูกชาย ทำไมย้อนกลับมาล่ะ

- ซอมบี้ - อะไรๆ

- ซอมบี้ - ไปเร็ว

นี่ ไปทางไหนดี

เฮ้ย ทางนี้ ไปทางนี้กัน

ระวังด้วย

ทำไม หยุดทำไม

ทางตันนี่

แม่งเอ๊ย

ไอ้ลูกชาย จะไปไหน

จะทำอะไรน่ะ

หมอบลง

เดี๋ยว อะไรน่ะ

ขอทราบสถานะด้วย

เกิดอะไรขึ้นครับ สิบเอกคิม สิบโทควัก

- นี่ นั่นเสียงปืนใช่ไหม - เหมือนจะใช่ครับ

- เราต้องไปช่วยพวกเขา - เดี๋ยว

- ไปที่นั่นก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้หรอก - ใช่ ถูกของเขาครับ

จะกลับไปก็อันตรายเกิน แถมจะลดโอกาสรอดชีวิตของเราด้วยครับ

เราต้องเชื่อมั่นว่าพวกเขาจะรอดครับ

บ้าอะไรวะ มัวทำอะไรอยู่ ไป ไปสิเว้ย

- เฮ้ยๆ - ไปเร็ว ชีวิตเราเสี่ยงอยู่นะเว้ย

อย่ามัวเสียเวลาสิ ไอ้พวกโง่นี่

เปาโล นี่ เปาโล

ตายแล้ว ทำยังไงดี

ให้ตายสิ

ขี้โกงนี่หว่า

ไม่สนย่ะ โกงหรือไม่โกงก็ไม่สนแล้ว

ยองจูจ๋า

ใช้เครื่องมือไม่ได้นะจ๊ะตัวเอง

ไม่ต้องมาทำแบ๊วเลยนะยะ เดี๋ยวแม่ฆ่าทิ้งซะนี่

ยองจูจ๋า

ยองจูจ๋า

- บ้าเอ๊ย - ยองจูจ๋า

เลิกตามฉันได้แล้ว ไอ้พวกซอมบี้บ้า

ทำไงดี

ยองจูจ๋า

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรๆ

แค่ต้องพักสักหน่อย

ขอสิบนาทีนะ

แค่สิบนาที

นี่

- เปาโล - ช่วยด้วย มาช่วยผมเร็วๆ หน่อย

เปาโล

โอ๊ย หูฉัน

หูฉัน

หนีเสือปะจระเข้ชัดๆ

เปาโล

- เป็นอะไรหรือเปล่า - ช่วยด้วย ช่วยผมด้วย

เดี๋ยวๆ

- โดนกัดใกล้หัวเกินไปแล้วนะครับ - เออ รู้แล้วๆ

แต่แอรอน พัคยังไม่กลายร่างเลย เปาโลก็อาจจะไม่กลายร่างเหมือนกันก็ได้

อย่าเพิ่งยิงเลย

- ไม่มีเวลาแล้วครับ - เดี๋ยว

ช่วยผมทีครับ ช่วยผมด้วย

- คิดอะไรออกแล้ว - ช่วยผมด้วย

จับเขาไว้

เปาโล ถ้าคุณดื่มนี่ คุณจะปลอดภัยเหมือนผม

แต่เปาโลถูกกัดใกล้หัวเกินไปนะครับ

จะให้ทิ้งเขาง่ายๆ ได้ยังไง

- เปาโล - เปาโล

- ยังอยู่ไหมนั่น - เฮ้ย

เปาโล…

เปาโล

ผลัก ผลักเลย

- ขอโทษนะ - ขอโทษ

- เปาโล - เปาโล

บ้าฉิบ…

แม่ง

- ซอมบี้เหรอ - ฉิบหายแล้ว

ไอ้ฉิบหาย

บ้าฉิบ

ไอ้ลูกชาย ถอยก่อน

ให้ตายสิวะแม่ง

บ้าฉิบ

แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ทางนี้ครับ เชิญทางนี้ครับ

ผม ผู้จัดการใหญ่โรงแรมเอเด็น แอรอน พัคคนนี้จะรับใช้ทุกท่านเองครับ

ยินดีต้อนรับครับ

แจยุน

ฉันกลัวมากเลย

ฉันต้องสู้กับซอมบี้อยู่คนเดียว

แล้วนายล่ะ เป็นอะไรหรือเปล่า เจ็บตรงไหนไหม

นี่ เป็นอะไรไป นายทำตัวแปลกๆ นะ

ยองจู

ฆ่าฉันเร็ว ไม่มีเวลาแล้ว

จะให้ฉันฆ่านายได้ยังไง

รีบฆ่าฉันสิ

เอาเลย ยองจู

ทางนี้

ดีใจที่ได้เจอ

เปาโลล่ะ เปาโลอยู่ไหน

มีซอมบี้อยู่ข้างล่าง เราเลยลงไปไม่ได้

- ลงมาตรงผมก็พอ - ได้ครับ

ตอนลงไปก็ระวังๆ ด้วย

แอรอน พัค ยื่นมือมาหน่อย

- เร็วกว่านี้หน่อยครับ - ระวังนะ

- เลี้ยวตรงหัวมุมแล้วออกไปเลย - ได้

ปลอดซอมบี้ ทางสะดวก

- ซูจอง - ระวังนะ

ผมรับไว้แล้ว

ขอบคุณค่ะ

นี่ แขนไปโดนอะไรมา

อ้อ ไม่มีอะไรค่ะ แค่ถลอกนิดหน่อย

นี่มันแผลถูกยิงไม่ใช่เหรอ

ค่ะ แต่ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่เป็นไรจริงๆ

มานี่มา

แม่งเอ๊ย

เฮ้ย ไอ้บ้านี่แม่ง ทำไมถึงยิงปืนในที่แคบแบบนั้นวะ

นี่ ควักกเยยอง พอได้แล้ว ถ้าไม่ได้เขา เราคงตายกันหมดแล้ว

ไม่ไง แต่ก็ไม่น่าทำถึงขนาดนั้นไหม

โชคดีที่กระสุนแค่ถากๆ แต่ถ้ามันโดนเธอล่ะ

เธออาจตายได้เลยนะครับ

ไอ้เวรตะไล จะไม่หุบปากบ้างเลยใช่ไหม

เฮ้ย

เมื่อกี้พูดว่าไงนะ

หูหนวกหรือไงวะ

ฉันบอกว่าแกพูดมากฉิบหายไง ไอ้เวรตะไล

ไอ้เวรนี่ อยากตายนักใช่ไหม

- เฮ้ยๆ - แล้วจะทำไม

- จะเอาไง ว่าไง - พอได้แล้ว

- เป็นอะไรไป ไอ้ลูกชาย - ลูกชายบ้านแกสิ

แม่ฉันยังอยู่ ฉันจะเป็นลูกแกเพื่อ

เฮ้ย

เป็นอะไรของนาย

ไอ้ฉิบหาย

ยังไม่เข้าใจกันอีกหรือไง

แม่งจะมัวเล่นเป็นค่ายฝึกทหารกันไปถึงเมื่อไหร่

เรื่องบ้าๆ พวกนี้มันไม่สำคัญแล้ว

โลกนี้กำลังจะฉิบหาย ไอ้พวกควายเอ๊ย

โธ่เว้ย ไอ้เวรนี่

ควักกเยยอง อยากตายหรือไง

ให้ฉันฝังกระสุนใส่สมองโง่ๆ ของแกสักนัดไหม

- พอได้แล้ว ฮวังกยองชิก - แล้วจะทำไม ไอ้ลูกหมา

ถ้าไม่อยากตายห่าก็อยู่เฉยๆ

นายนั่นแหละ ไม่อยากตายก็วางปืนลง

วางปืนลง ก่อนที่ฉันจะยิงเจาะกะโหลกนาย

ใจเย็นก่อน พี่สาว

ล้อเล่นน่า แค่ล้อเล่น

ก็บอกว่าล้อเล่นไง

ทุกคนรับมุกหน่อยไม่ได้เหรอ

- หือ - กวนตีนนี่หว่า ไอ้ผีบ้านี่

สิบโทควักกเยยอง เดี๋ยวก่อน

นี่ นายน่ะ

จะไม่สนยศ ไม่สนอาวุโสก็ตามสบาย

ฉันก็จะไม่นับนายเป็นลูกน้อง

ก็แล้วแต่สิ

เอาล่ะ เพื่อนๆ

เราจะมามัวเสียเวลาแบบนี้ไม่ได้แล้ว

ต้องออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด จริงไหม

มีลิฟต์ขนของสำหรับขนวัสดุก่อสร้างอยู่

ตัวลิฟต์เชื่อมต่อกับลานจอดรถชั้นใต้ดินโดยตรง

ถ้าหามันเจอ เราก็ลงไปข้างล่างได้

มา แยกย้ายกันหาลิฟต์ตัวนั้นเถอะ

ได้ แยกย้ายกันหา

- รับทราบครับ - รับทราบค่ะ

รู้สึกราวกับได้เกิดใหม่

ผมเปลี่ยนไปในทุกๆ ด้าน

ตั้งแต่ได้พบคุณ

ผมก็กลายเป็นคนใหม่

แม่ของผมประหลาดใจกว่าใคร

น่าทึ่งเหลือเกินที่ได้เห็นความรักของผมที่มีให้คุณ

แปลกใหม่เหลือเกิน…

ที่ได้เห็นตัวเองเป็นแบบนี้

ถ้าผมรู้สึกเช่นนี้ทุกวัน

โลกอันโหดร้ายใบนี้ก็คุ้มค่า…

- นั่นใครน่ะ - คนนี้ใคร

ยุนจงชิน

ปลอดภัยดีไหมครับ

แล้วทีนี้…

เราจะเอายังไงกันดี

สิบตรีอีแจยุน นั่นมัน…

คราวนี้อะไรอีกล่ะ

มีอะไร

ลิฟต์กอนโดลาครับ

อ๊ะ ไฟยังติดอยู่เลย

- น่าจะใช้งานได้นะครับ - นั่นสิ

- เราน่าจะใช้ลิฟต์นี่ลงไปชั้นหนึ่งได้นะ - ครับ น่าจะได้ครับ

ถ้ามีใครสักคนปีนลงไปตรงนั้นได้

เราก็คงทำให้มันใช้งานได้ และลงไปข้างล่างได้ในไม่ช้าครับ

แล้วใครจะทำล่ะ

ใครจะปีนลงไป

ใครล่ะ ว่าไง

คือว่า…

ใครครับ ใครจะเป็นคนปีนลงไป

ว่าไง มีใครอาสาไหม

กะแล้วเชียว

ขอบคุณครับ

ผมดื่มเหล้าเยอะไปหน่อย

เวรแล้ว