لومړۍ 200 کرښې.
Chronicle Director's Cut (2012) OCR 23.976 fps runtime 01:29:31
- ต้องการอะไร - ล็อคประตูทำไม
ผมกำลังเตรียมตัวไปเรียน
เปิดประตู แอนดรูว์
- ฟังฉันนะ - ไม่ พ่อเมา
อะไรนะ
แกว่าอะไรนะ
ฉันบอกให้เปิดประตู
แอนดรูว์
นี่เพิ่ง 7 โมงครึ่งตอนเช้า พ่อเมาแล้ว
แกไม่มีสิทธิ์ว่าฉันเมา
แล้วเมามั้ย
แกทำอะไรในห้อง
ผมถ่ายกล้องอยู่
อะไรนะ
ผมซื้อกล้องมาถ่ายทุกอย่าง ตั้งแต่นี้ไป
มันจะกลายเป็นของคุณทันที เพียงจ่ายแค่ 46 เหรียญ 50 เซนต์เท่านั้น
แม่ฮะ แม่
หวัดดีฮะ
ทักทายกล้องใหม่สิฮะ
ใครเป็นคนดูล่ะ
หลายล้านคน กำลังดูอยู่ที่บ้านนะ
แม่ดูแย่มั้ยจ๊ะ
ไม่ฮะ แม่ดูดีมาก
กล้องสวยดีนะ
ขอบคุณฮะแม่
แล้วก็...
ต้องถามเรื่องกล้องมั้ย หรือว่า...
ไม่รู้สิ ฉันถ่ายอยู่แล้ว
ฉันจะถ่ายทุกอย่าง
- ถ่ายทุกอย่างเลยเหรอ - ใช่
โอเค
ว้าว
ให้เขาหยุดร้องทีเหอะ
เคยอ่านอาร์เธอร์ โชเพนฮาวเออร์มั้ย
ไม่ มันคืออะไรเหรอ
นักปรัชญาที่ฉันกำลังอ่านอยู่
- หนังสือเรียนเหรอ - เปล่าๆ
โดยหลักแล้ว มนุษย์ต้องมองตัวเอง
เป็นชีวิตที่มีจิตบริสุทธิ์ ใช่มั้ย
โอเค
ความปรารถนาทางกายและใจ ไม่มีวันเติมเต็ม
นั่นคือนายจะบอกว่าฉัน ควรยอมแพ้ชีวิต
ใช่
โอเค
เอาน่าเพื่อน
ให้ตายเหอะ
ไว้เจอกันนะ
แล้วไว้เจอกันนะ สันติ
ได้เวลาเรียนแล้ว
หลีกไป
ไม่เข้าเรียนเหรอ
ฉันว่าจะอยู่อีกเดี๋ยวหนึ่ง
- แกจะเข้าคาบแรกสาย - อื่ม ฉันจะมารับแกหลังคาบ 7
นี่โรงเรียนของฉัน
คิดว่าใช่
เลือกสตีฟ แบร่
โอเค
"เลือกสตีฟ มอนท์ โกเมอรี่"
นี่ๆ นาย
เลือกสตีฟเป็นประธานนักเรียน
- เลือกสตีฟ - ได้ๆ จัดให้
นี่คือที่ผมกินมื้อเที่ยง
บนที่นั่งข้างสนาม
4 5 6 7 8 และ 1
ฉันไม่อยากเห็นใครต้องโดนดึงนะ นั่นแหละ
ไปทางซ้าย ถูกต้อง แจ็ค นั่นแหละ โอเค
วันนี้เราต้องรวมเป็นหนึ่งเดียว
- อีกครั้ง - ชั-ย-ช-น-ะ
ฉันไม่อยากเห็นคนขี้แพ้ เข้าใจนะ
ทำได้ดีมาก
หวัดดี
หวัดดี
อย่าถ่ายพวกเราได้มั้ย มันขนลุกไงไม่รู้
เปล่าฮะ ผมไม่ได้...
นี่เป็นทางเดินไปล็อกเกอร์
"มุ่งมั่นเพื่อความสำเร็จ"
อะไรเนี่ย
มีอะไร เดทเมอร์
ตากล้องทีวีเหรอ
แกอยู่ในกล้อง
ขึ้นกล้องนะ
ยิ้มสิ แกหล่อดี
จะร้องไห้เหรอ
ฌอน เอากล้องคืนมา
อยากได้กล้องเก๋ากึ้ก รุ่นปี 2004 คืนเหรอ
เอาคืนไป สภาพเดิม
พวก
เกือบละ
ไอ้เช็ดเป็ด
ไปกันเถอะ
พร้อมจะไปมันส์กันยัง
คืนนี้มีงานปาร์ตี้
รู้แล้ว
ฮาเว่น ฮิลส์
ฮาเว่น ฮิลส์ปิดไปแล้วนิ
เออโรงนาร้าง แกจะไม่ไปเหรอ
ไม่อ่ะ
แกไปปาร์ตี้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ฉันไม่ไปงานปาร์ตี้
- แกเรียนปีสุดท้ายแล้ว - ฉันไม่ไปงานปาร์ตี้
- ไปเหอะ - ฉันจะคิดดูละกัน
ได้
แต่ถ้าไปคืนนี้ ฉันขอแนะนำแกนะ แอนดรูว์
อะไรเหรอ
ทิ้งกล้องไว้บ้านเหอะ
ทำไม
เพราะว่ามันพิลึกน่ะสิ
มันเอาไปใช้งานได้
ฉันอยากเป็นลูกพี่ลูกน้องที่ดี
เป็นเพื่อนที่ดี เตือนแกว่า...
แกไม่ต้องเอากล้อง ไปปาร์ตี้หรอก
โอเค
นี่ถนนบ้านผม
และนั่นคือนักเลงสวะแถวบ้านผม
- นั่นอะไรวะ - โอ้ แจ่ม
แกทำอะไรวะ แอนดรูว์
- ฉันเปล่านะ - อย่าถ่ายฉัน เดทเมอร์
เข้าบ้านไปเลย อีตุ๊ด
นี่คือที่ผมกินมื้อเที่ยง
บนที่นั่งข้างสนาม
พ่อจะเอาอะไร
ถ้าฉันสั่งเปิดประตู แกต้องเปิดมัน เข้าใจมั้ย
รีบทำการบ้านซะ
แมตต์ แกแน่ใจว่าที่นี่
เพื่อนที่นี่แหละ อย่าตื่นเต้น
ที่นี่แหละ
เออจริง
ว้าว ดู ปาร์ตี้เปรี้ยว
ว้าว ดูสิ เนิร์ดพกกล้อง
อะไรน่ะ
อย่าเดินตามฉัน ทั้งคืนได้มั้ย
หมายความว่าไง ฉันนึกว่าแก อยากให้ฉันมาด้วย
ใช่ แต่แกไปอยู่ของแกเองบ้างสิ
หาเบียร์กิน คุยกับคนอื่นมั่ง
ก็ฉันไม่กินเหล้า
นี่
นี่
นี่
ขอโทษนะ นี่เธอถ่ายไปทำไมเหรอ
ฉันไม่...
อะไรนะ ไม่ได้ยิน
ฉันแค่ถ่ายเฉยๆ
อ้อ เจ๋ง ฉันถ่ายไปลงบล็อก
ว่างๆ ลองไปดูนะ มันคือ...
- เฮ้ เคซี่ สบายดีเหรอ - เฮ้
เป็นไงบ้าง
ก็ดี สบายดี
มันห่วยนะว่ามั้ย
ทำไมถึงห่วยเหรอ
ก็รู้นิ จุงบอกว่าปาร์ตี้...
เป็นวิธีที่คนใช้โปรโมทตัวเอง
ฉันไม่ใช่คนอยากโชว์เจ๋งน่ะ
ว้าว
โชว์ภาษาจิตวิเคราะห์บรรยาย ปาร์ตี้โรงนาเก๋นะ แมตต์
สุดยอดไปเลย
สุดยอดเลย
เธอก็สุดยอด
แมตต์ จุงพูดถึงแท่งเรืองแสงว่าไง
นี่แกแอบถ่ายเด็กฉันอยู่เหรอ
ใช่รึเปล่า
เปล่า ฉันถ่ายปาร์ตี้ ไม่ได้เจาะจงใคร
ฉันต่อยแกดั้งหักได้เลย แกรู้ใช่มั้ย
ฉันเปล่านะ
อย่าย้อน ฉันยังพูดไม่จบ อีตุ๊ด
โอเค
แอนดรูว์
แอนดรูว์
แอนดรูว์
คนถือกล้อง
ขอยืมกล้องหน่อยได้มั้ย
อะไรนะ
เราเจออะไรที่บ้ามาก อยากถ่ายเก็บไว้
เอ่อ มันไม่...
เป็นอะไร เพื่อน นายโอเคนะ
ใช่ ฉันคือแอนดรูว์
ฉันสตีฟ มอนต์โกเมอรี่
ใช่ฉันรู้
รู้เหรอ
แมตต์กับฉัน คุยกันบ่อยนะ
แล้วเราก็มาเจอของเนี่ย
นายอยู่กับแมตต์เหรอ
- นายน่าจะถ่ายเก็บไว้ - ไม่ ฉันไม่...
เพื่อน ไปเถอะน่า แค่ไปถ่ายเก็บไว้ รับรองเจ๋ง
ไม่รู้สิ
ไว้ใจฉัน
- ก็ได้ - ดีเพื่อน
นายก็รู้นิ ว่าที่นี่มีผู้หญิงเพียบเลย
นายมาอยู่คนเดียว ข้างต้นไม้ทำไม
ฉันช่างเลือกน่ะ
ฟังนะ ฉันไม่ค่อย...
ที่กล้องมีไฟมั้ย บนกล้องน่ะ
อ๋อมี นี่ไง
พวกนายมาทำอะไรตรงนี้
มีกลุ่มคนอยู่ตรงโน้นน่ะสิ พวกเรากำลังคลั่งไคล้ กับไอ้สิ่งนั้นอยู่น่ะสิ
มันคืออะไร
เดี๋ยวก็เห็น
ใช่แล้ว แอนดรูว์ เดทเมอร์
ฉันจำได้ตอนปี 1 นายใส่เสื้อฮู้ดสีเทา รูดซิบหน้า
นายใส่เสื้อตัวนั้นตลอดเวลา
No comments yet. Be the first to leave one.