My Lecturer, My Husband

อิงกิตแต่งงานแล้วเหรอ

คนที่กอดคุณราฮายุ ก็คือสามีของอิงกิต

ทำไมอาจารย์ต้องทำแบบนี้ด้วยคะ

คุณมีเหตุผลในการปฏิเสธการแต่งงานนี้

ผมก็มีเหตุผลในการยอมรับ การแต่งงานนี้เหมือนกัน

ฉันทำมื้อเช้ามาให้ มีเต้าหู้กับเทมเป้

เธอยังอยากได้เออยู่ไหม

เมื่อกี้ฉันอยากโมโหใส่เธอ

มีเรื่องอะไรก็คุยกับฉันได้

เป็นอะไรไป

เรื่องของสแตน

ขอโทษค่ะ

ฉันคิดว่าเขาเป็นผู้ใหญ่มากพอแล้ว สามารถดูแลตัวเองได้

ถ้าฉันสามารถให้คำแนะนำได้

ฉันคิดว่าตอนนี้เธอควรให้ความสำคัญกับคุณแม่ก่อน

ตอนนี้ท่านต้องการเธอมากกว่า

นี่คือคำแนะนำของฉัน

ฮัลโหล

ครับ สวัสดีครับ

คืองี้นะครับ เกี่ยวกับข้อมูล

ตอนนี้ผมติดธุระอยู่ที่บ้าน

ดังนั้นเลยอาจจะสายหน่อย

ผมจะพยายามส่งไปอาทิตย์หน้า ตามกำหนด น่าจะได้ครับ

ต้องขอโทษจริง ๆ ครับ

ครับ ผมจะพยายามครับ โอเค ขอบคุณครับ

คุณแม่ไม่พักผ่อนหน่อยเหรอครับ

นั่งสิอายะ แม่มีเรื่องจะคุยกับลูก

อิงกิต

-อิงกิต -คะแม่

อิงกิตมานี่มา

แม่คิดว่าลูก ๆ กลับจาการ์ตาได้แล้วล่ะ

ไม่ได้หรอกค่ะ จะทิ้งแม่ไว้โดยไม่สนใจได้ไงกัน

ลูก ๆ อยู่กับแม่มานานแล้ว

ตอนนี้แม่เข้มแข็งขึ้นมากแล้ว

คุณแม่ครับ

บอกตามตรงผมยินดี จะอยู่เป็นเพื่อนคุณแม่ที่นี่ให้มาก ๆ

อิงกิตก็ด้วยครับ

ผมเชื่อว่าคุณแม่ก็ต้องการ ให้อิงกิตอยู่ข้าง ๆ เหมือนกัน

อายะ

แม่รู้ว่าลูกเป็นห่วงแม่มาก

แต่แม่คิดว่าถึงเวลากลับไป ใช้ชีวิตของตัวเองกันได้แล้ว

แม่เชื่อว่าพ่อก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

ดีไหม กลับไปเถอะ

แม่สบายดีมาก

=อาจารย์คนนี้แหละสามีฉัน=

ไก่หมกเค็มเป็นอาหารที่พ่อของลูกชอบกินที่สุด

เขาให้แม่รับปากว่า

ต่อไปจะต้องมีความสุขทุกครั้งที่ทำอาหาร

แบบนี้อาหารที่ทำออกมาถึงจะอร่อย

ใช่ค่ะ พ่อไม่อยากเห็นเราเศร้าโศกไม่มีเรี่ยวแรง

ผมว่าคุณพ่อพูดถูกนะครับ

สิ่งสำคัญคือการจดจำช่วงเวลาที่มีความสุขร่วมกัน

โดยเฉพาะตอนที่ทำอาหาร

หวังว่าผมจะสามารถทำได้ ทำอาหารก็ต้องมีความสุข

นั่นสิ ลูกเป็นลูกเขยที่เขารักที่สุด

แน่นอนสิคะ ก็พ่อมีลูกเขยแค่คนเดียวไม่ใช่เหรอ

ดื่มเถอะ ไม่ได้ดื่มน้ำมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว

-ขอบคุณนะ -ทำไมเอามาแค่ชุดเดียวล่ะ

จริงด้วย

-ต้องการให้ฉันช่วยไหม -ไม่ต้อง

-นั่งเถอะ -ค่ะ

ขอบใจลูกนะ

อันนี้ให้ใครอะ เธอกินคนเดียวสองห่อเลยเหรอ

ให้พี่

กินข้าวกัน

ที่จริงฉันไม่อยากให้แม่อยู่ที่นี่คนเดียว

ฉันว่าไม่เป็นไรหรอก

เราอยู่ที่นี่นานอีกหน่อยได้ ไม่เป็นไร

แล้วงานของพี่ล่ะ

ฉันรับมือได้

อยู่ที่นี่ฉันก็สามารถทำข้อมูลให้เสร็จได้

แค่ต้องส่งไปก็เสร็จแล้ว

หรือพี่กลับไปก่อนก็ได้ ฉันอยู่เป็นเพื่อนแม่ที่นี่เอง

เธออยากทำแบบนั้นเหรอ

เธออยากให้ฉันกลับจาการ์ตาหรืออยู่ที่นี่ต่อ

อยู่ที่นี่

แต่สำหรับงานของพี่แล้ว ฉันรู้สึกผิด

ก็ได้

งั้นเรากลับไปหรืออยู่ที่นี่ต่อล่ะ

เรากลับจาการ์ตากันเถอะ

โอเค

แน่ใจเหรอ

แน่ใจ

คิด ๆ ดูแล้ว การสูญเสียพ่อไป คงหนักหนามากสำหรับแม่

นั่นสิ

ต้องยากมากแน่ ๆ

สูญเสียคนที่รักที่สุดไปต้องหนักหนามากแน่ ๆ

พี่เคยสูญเสียไหม

ยังไม่เคย

ยังไม่เคย แปลว่าใกล้แล้วเหรอ

ยังมีของอะไรที่ยังไม่ได้เก็บอีก

เหมือนว่ายังไม่ได้เก็บของใช้ล้างหน้าบ้วนปาก ยังอยู่ในห้องน้ำนะ

-โอเค -ให้ฉันช่วยไหม

ไม่ ไม่ต้องหรอก

เข้าไปก่อนเถอะ ฉันเอากระเป๋าเดินทางก่อน

อิงกิต

สแตนรู้ว่าเธอแต่งงานแล้ว

คนอื่นก็รู้แล้ว

-รู้ได้ไง -ครั้งก่อน

คราวที่แล้วสแตนไปยกยาการ์ตา

ฉันไม่รู้เรื่องเลย

เขาบอกว่าอาจารย์อายะก็เห็นเขา

อาจารย์อายะไม่ได้บอกเธอเหรอ

เอาล่ะ

ฉันกลับก่อนนะ

อิม ขอบใจนะ

-กลับดี ๆ นะ -โอเค

พี่อายะ

พี่อายะ

ทำไมเหรอ อิมกลับไปแล้วเหรอ

พี่รู้เรื่องที่สแตนไปยกยาการ์ตาไหม

ตอนนั้นพี่เห็นเขาสินะ

พี่

พี่

พี่เห็นสแตนที่ยกยาการ์ตาใช่ไหม

ใช่ ฉันเห็นเขา

แต่เขาแค่ยืนมองฉันเงียบ ๆ อยู่ตรงนั้น

มองดูเธอกับแม่

-พี่เพิ่งบอกฉันตอนนี้เหรอ -ฉันไม่ใช่ไม่อยากบอก

-ฉันรู้แล้ว -พี่คิดจะบอกฉันเมื่อไหร่

-ฉันถามพี่ถึงค่อยบอก -ฉันกำลังรอเวลาที่เหมาะสมอยู่

เวลาที่ถูกต้องคืออะไร ฉันถามพี่ถึงจะบอก

-อิงกิตฟังฉันนะ -ทำไมพี่ไม่บอกฉัน

สถานการณ์ของเธอในตอนนั้นทำให้ฉันบอกไม่ได้

-พี่รู้สถานการณ์ของฉันได้ไง -ฉันมองเห็นไง

-ฉันเป็นสามีของเธอ ฉันก็เลยรู้ไง -พี่แค่ดู

-พี่เข้าใจความรู้สึกของฉันไหม -ฉันรู้ว่าฉันควรพูดอะไร

-พี่รู้ได้ไง -ตอนไหนคือเวลาที่ถูกต้อง

-พี่รู้ได้ยังไง -และครั้งนั้นมันไม่ใช่เวลา

และถ้าเขามีความกล้าพอล่ะก็

-พี่รู้ได้ไงว่านั่นมันไม่ใช่เวลาที่ถูกต้อง -ทำไมเขาไม่มาเจอเธอล่ะ

ทำไมเขาไม่มาเจอเธอ

-พูดแสดงความเสียใจกับเธอ -นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันอยากถาม

ที่ฉันถามคือทำไมพี่ไม่บอกฉัน

-มีแค่นี้เท่านั้น -ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากบอกเธอ

-แล้วมันคืออะไร -ฉันบอกแล้วว่าฉันกำลังรออยู่

ตอนนี้เรามานั่งคุยกันดี ๆ เถอะ

นั่งลง

-ทำไมพี่ถึงไม่บอกฉัน -ฟังฉันนะ

ว่าทำไมฉันเห็นเขาแต่ไม่ได้บอกเธอ

เพราะอะไร ก็เพราะฉันคิดว่าเป็นไปไม่ได้

-นั่นเป็นแค่ความคิดพี่ -ฟังฉันนะ เธอกำลังจัดงานศพ

-ใช่ นั่นเป็นแค่สิ่งที่พี่คิด -ฉันจะเพิ่มความเครียดให้เธอ

พี่รู้ได้ไงว่าถ้าบอกฉันแล้ว

จะเป็นการเพิ่มความเครียดให้ฉัน พี่รู้ได้ไง

พี่เคยถามฉันไหมว่าฉันคิดยังไง

ไม่ใช่ นี่เป็นปัญหาของฉัน

-ฉันรู้ว่าเธอกังวล -ตอนที่ฉันเจอกับทุกสิ่งทุกอย่างนี้อยู่

เขาไปแล้ว แต่เขาไม่ไปเจอเธอ

-พี่ -นั่นเป็นปัญหาของใครล่ะ ถามเขาสิ

-อย่าถามฉันสิ -ทำไมต้องถามเขาด้วย

ตอนนี้ฉันถามพี่

ตอนที่ฉันเผชิญกับทั้งหมดนี้ พี่เคยคิดถึงฉันบ้างไหม

พี่เคยถามฉันไหมว่าคิดยังไง

พี่ไม่เคยถามเลย

เอาแต่พูดว่าฉันรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเธอ

-ฉันรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเธอ -ใช่ ฉันรู้

-แล้วการมีอยู่ของฉันจะมีความหมายอะไร -ไม่ว่ายังไง

ฉันเป็นสามีของเธอ ฉันอายุมากกว่าเธอ

งั้นเหรอ การมีอยู่ของฉันก็คือเชื่อฟังพี่ก็พอแล้วเหรอ

พี่เป็นสามีฉัน ฉันก็ต้องฟังพี่ใช่ไหม

พี่ก็ไม่จำเป็นต้องถามความรู้สึกของฉันใช่ไหม

ที่สุดแล้ว พี่เคยแคร์ความรู้สึกของฉันบ้างไหม

หรือพี่แคร์แค่ตัวพี่เอง

ฉันตัดสินใจเอง ฉันจะไปเจอสแตนตอนนี้เลย

และฉันไม่ต้องการการเห็นชอบจากพี่ด้วย

ฉันไม่สนใจที่พี่พูดว่า ฉันเป็นสามีเธออะไรนั่นด้วย

แล้วแต่พี่เลย

ฉันไม่เคยรู้สึกเลยว่าพี่เห็นฉันเป็นภรรยาพี่

แล้วทำไมฉันยังต้องสนใจว่าพี่จะคิดยังไงอีก

อิงกิต

-มีอะไร -อาจารย์คะ ฉันอยากคุยเรื่องคะแนนของฉันค่ะ

ผมไม่มีเวลา ยุ่ง

รู้ใช่ไหมว่าประตูอยู่ไหน

ทำไมต้องโกรธด้วย

โกรธทำไมกัน ฉันแค่ให้คำแนะนำเท่านั้นเอง

ไม่กรอบพอ และใส่เกลือมากไป

เหมือนแพนเค้กผักปลอม

แบบนี้ไม่เหมาะเจาะเหรอ อาหารปลอมคู่กับสามีปลอมไง

แทนที่จะรอสิ่งที่ไม่แน่ใจว่าจะมาไหม

ไม่สู้เลือกที่อยู่ตรงหน้าดีกว่า

ฉันรู้ว่าคุณคิดว่าความรักของฉัน ไม่ควรค่าให้เอ่ยถึงเลยสักนิด

คุณไม่เข้าใจหรอก เพราะคุณไม่มีหัวใจเลยด้วยซ้ำ

คุณไม่ต้องเหนื่อยที่จะเป็นสามีที่ดีหรอก

คุณเป็นสามีในอุดมคติในใจของพ่อกับแม่ฉันจริง ๆ

แต่คุณก็ไม่ต้องเปลืองแรง มาเอาอกเอาใจฉันขนาดนั้น

ฉันไม่มีทางเปลี่ยนใจแน่

สวัสดีครับศาสตราจารย์

-คุณเห็นสแตนไหมคะ -ผมไม่เห็นนะ

ขอบคุณนะ

-คุณเห็นสแตนบ้างไหม -ทำไมเหรอ

ผมไม่เห็น

เดฟ นายคือเดฟใช่ไหม

-ใช่ อิงกิตเหรอ -ใช่ ฉันคืออิงกิต

-นายไปก่อนเถอะ -ได้ ฉันไปก่อนนะ

เดฟ สแตนอยู่ไหนเหรอ

ฉันโทรหาเขา เขาปิดเครื่อง

เดฟ

-อิงกิต ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน -นายไม่มีทางไม่รู้