لومړۍ 200 کرښې.
ไงน้องสาว
ไง คาโรลิน
ไมเคิล ช่วยเซ็นเอกสารสิทธิ์ด้วย
คุณจะมีสิทธิ์ขาดในเซฟทั้งหมด
ดีครับ ขอบคุณ ตรงนี้ด้วย
ธนาคารจะได้ไม่ต้องรับผิดชอบเซฟอีก
ตื่นเต้นจัง
แม่คุณอาจมีเงินเก็บเป็นล้านๆ
เรามาเริ่มกันดีกว่า
ศพแม่คุณอยู่ที่ซีดาร์ไฮ ฟูเนอรัล
จนกว่าจะเตรียมงานศพเสร็จ
นึกว่าเตรียมแล้ว
- มันมีปัญหา - ปัญหาอะไร
แม่คุณสั่งไว้ว่าศพท่านจะต้องเผา
ต้องเผา
- ฉันก็ไม่เข้าใจ - แม่ตัดสินใจเมื่อไหร่
ก่อนท่านจะเสีย
บ้าชัดๆ ไม่มีใครเผาศพกันหรอก
หลายคนทำนะ
ครอบครัวผมไม่มีใครทำ
พ่อซื้อสุสานให้ตัวเองกับแม่
แต่พินัยกรรมระบุ...
ผมไม่สน แม่อาจเพ้อก็ได้
แม่อาจไม่รู้ว่า...
ถ้าแม่จะให้เผาทำไมให้พ่อซื้อสุสาน
แต่เธอสั่งไว้ชัดเจน
ให้โปรยเถ้าเธอเหนือสะพานโรสแมน
- อะไรนะ - แปลกจริง
แน่ใจนะว่าแม่เขียนเอง
คุณลูซี่ เดลานี่เป็นพยาน ถามเธอสิ
- ใครคือลูซี่ เดลานี่ - ฉันจำเธอได้
ผมไม่สนว่าจะถูกกฎหมายรึไม่
เราจะไม่เผาศพ และโปรยเถ้าที่สะพาน
ไปเยี่ยมก็ไม่ได้ เถ้าจะกระจายไปทั่ว
ยังไม่พูดถึงคนอื่นขับรถเหยียบแม่อีก
เราจะไม่ทำ
ผมไม่แน่ใจว่าเป็นคริสเตียน
อาจเป็นพิธีอิตาเลียน
แม่คุณเป็นอิตาเลียนนี่
ช่างมันเถอะ
เรื่องต่อไป
ไว้ค่อยกลับมาเรื่องนี้ใหม่
เราเปิดเซฟเลยดีมั้ย
ดูนี่สิ
เคยเห็นรูปพวกนี้มั้ย
มันอยู่ในซองนี้ตั้งแต่ปี 1965
ไม่ใส่เสื้อในด้วย
นั่นคือสะพานฮอลลี่เวล
เผื่อจะมีใครสนใจ
ทำไมมีสองโฉนด
ใบนี้คือโฉนดที่ดินที่ซื้อเพิ่มเติมในปี 59
นี่ล่ะ
ใบเสร็จเครื่องมือที่แม่คุณขายไป
ใบนี้โฉนดของที่ดินผืนดั้งเดิม
- ไมเคิล - ว่าไง
- ไมเคิล - อะไร
มานี่เดี๋ยวสิ
อะไร
เราจะไปไหน
เธอเขียนถึงฉันหรือให้อะไรฉันรึเปล่า
เปล่า
มีอะไรเหรอ
เราก็แค่
สงสัยว่าจะดีกว่ามั้ย
ถ้าคาโรลินกับผมจะดูของพวกนี้เอง
เราไม่อยากให้คุณต้องรอ
แล้วผมจะติดต่อไปที่ออฟฟิศคุณ
ผมพยายามที่จะ...
เข้าใจเรื่องราว
เพื่อจะได้ดำเนินชีวิตต่อไป
แม้จะรู้ว่าเราอยู่คนละเส้นทาง
แต่แล้ว...
แต่เมื่อผมมองผ่านเลนส์กลับเห็นคุณที่นั่น
ผมจะเขียนบทความแต่กลับเขียนถึงคุณ
ผมเข้าใจชัดแล้วว่า
เรากำลังเคลื่อนเข้าหากัน
ตลอด 4 วันนี้ ทั้งชีวิต
ฉันไม่อยากฟังแล้ว เผามันซะ
ฉันไม่อยากจะฟัง
โยนทิ้งไป
เขาพูดว่าไงอีก
เขาก็พล่ามต่อว่า
ถ้าแม่ต้องการเขา
ติดต่อได้ที่เนชั่นแนล จีโอกราฟิค
เขาเป็นช่างภาพ
เขาสัญญาจะไม่เขียนมาอีก
ลงท้ายด้วยว่า...
ผมรักคุณ ลงชื่อโรเบิร์ต
โรเบิร์ต
พระเจ้า
ฉันจะฆ่ามัน
คงยาก เขาตายแล้ว
จดหมายฉบับนี้บอกไว้
ส่งมาจากทนายเขา
เขายกทรัพย์สินส่วนใหญ่ให้แม่
และขอให้...
อะไร
เผาและโปรยเถ้าเขาที่สะพานโรสแมน
บ้าชิบ
นึกแล้ว แม่ไม่คิดเองแน่
เพราะความคิดช่างภาพวิปริต
ทำให้แม่คล้อยตาม
ไอ้บ้านั่นตายเมื่อไหร่
ปี 82
เดี๋ยว นั่นมัน...
3 ปีหลังจากพ่อตาย
- เธอคิดมั้ยว่า... - ไม่รู้
ฉันมืดแปดด้าน
นี่คือสิ่งที่ฉันได้จากการย้ายไป
เรายังเด็กตอนนั้น
ฉันไม่อยากจะเชื่อ
เธอคิดว่าแม่เคย...
มีเซ็กส์กับเขามั้ย
อยู่ในโลกการ์ตูนในหัวของเธอคงดีแย่
อย่าพูดงั้นสิ เธอเป็นแม่ฉัน
ทีนี้ฉันรู้ว่า... แม่เป็น...
เป็นอะไร อย่าพูดนะ
แล้วจะให้ฉันคิดยังไง
เหลือเชื่อ แม่ไม่เคยบอกฉัน
เราคุยกันอาทิตย์ละครั้ง
แม่ทำได้ยังไง
แม่เจอเขาเมื่อไหร่ พ่อรู้มั้ย
ในซองมีอย่างอื่นอีกมั้ย
คิดว่าไม่มีนะ
"ฟรานเชสก้า"
"ถ้าอยากทานมื้อค่ำอีก แวะมาคืนนี้"
อ่านสิ
เธอแหละอ่าน
มกราคม 1987
ถึงคาโรลิน
หวังว่าลูกคงอ่านพร้อมไมเคิล
เขาคงอ่านคนเดียวไม่ได้
อยากให้ลูกช่วยให้เขาเข้าใจ
สิ่งแรกและ
สำคัญเหนืออื่นใด
แม่รักลูกสองคนมากๆ
แม่คิดจะจัดการกับสัมพันธ์สวาท
ขอโทษที่ใช้คำนี้
ยังจะทำตลก
หลังจากเปิดเซฟ
แม่มั่นใจลูกจะต้องเจอจดหมาย
มันยากที่จะเขียนเรื่องนี้ถึงลูกตัวเอง
แม่จะปล่อยให้มันตายไปด้วยก็คงได้
แต่เมื่อคนเราแก่ตัว
ก็มักจะกลัวถูกลืม
สิ่งที่สำคัญมากขึ้นเรื่อยๆ
คืออยากให้คนรู้จัก
รู้ถึงการมาพักอยู่ช่วงสั้นๆ นี้
น่าเศร้าที่ต้องจากโลกไป
โดยคนที่เรารักที่สุด
ไม่รู้ว่าตัวตนลูกเป็นอย่างไร
มันง่ายที่แม่จะรักลูก ไม่ว่าจะยังไง
แต่แม่ไม่รู้ว่าถ้าลูกๆ จะเข้าใจ
เพราะลูกมัวโกรธเราที่เลี้ยงลูกมาผิด
เขาชื่อ
โรเบิร์ต คินเคด
เป็นช่างภาพ มาที่นี่ในปี 1965
ถ่ายรูปสะพานขึ้นปกนิตยสาร
จำได้มั้ยตอนเราซื้อหนังสือเล่มนั้น
และเริ่มเป็นสมาชิก
นั่นคือสะพานโรสแมน
"สะพานแห่งแมดิสัน เคาน์ตี้"
"โรเบิร์ต คินเคดบรรยายการเดินทาง"
นี่คงเป็นโรเบิร์ต คินเคด
เขาห้อยเหรียญของแม่
แม่ไม่อยากให้ลูกโกรธเขา
หลังจากรู้เรื่องทั้งหมด
ลูกควรซาบซึ้งบุญคุณเขา
- ซาบซึ้งรึ - ทั้งหมดอยู่ในสมุดทั้งสามเล่มนี้
มันเป็นสัปดาห์งานฉลองรัฐอิลลินอยซ์
ลูกสองคนกำลังไปงานกับพ่อ
เพื่อโชว์ผลงานที่คาโรลินได้รางวัล
ลูกไปคืนวันอาทิตย์ แม่รู้มันฟังดูแย่
แต่แม่แทบรอให้ลูกไปไม่ไหว
กว่าทุกคนจะกลับมาอีกทีก็วันศุกร์
สี่วัน
แค่สี่วัน
ไมเคิล คาโรลิน
ริชาร์ด ทานข้าว
แม่บอกว่าไงเรื่องประตู
โทษครับ
ลูกอยากนำสวดมนต์มั้ย
สวดมนต์
มีซ้อสอีก
ขอขนมปังหน่อย
นี่คือวงแชงกรีล่า
อันดับ 9 สัปดาห์นี้ "เบบี้แอมยัวร์"
ลิ้นชักบ้า
นี่ค่ะ
อย่าโมโหมัน
โทษที ผมไม่ตั้งใจด่า
คุณอย่ากินอะไรรสจัดนะ
สัญญาด้วย
สาบานเลยเอ้า
แค่สูบบุหรี่วันละครึ่งซอง
- ผมรู้คำสั่ง - คำสั่งหมอเรโนลด์ค่ะ
ผมรู้ แค่ล้อเล่นน่ะ
- แน่ใจว่าคุณไม่อยากจะไปด้วย - แน่ค่ะ
คุณจะอยู่ทำตัวเป็นหญิงรักสนุกรึ
ทำงานสิคะ แค่คนช่วยน้อยลง
No comments yet. Be the first to leave one.