Conjuring The Beyond

Ik bedoel, je hebt amper

iets gedaan sinds je hier bent.

Oké, je brengt het grootste deel van je tijd boven door.

Je komt pas naar beneden om eten te

halen of tv te kijken als we naar bed zijn!

Ik bedoel, je neemt meestal niet

eens de moeite om met ons te dineren.

En nu wil je vertrekken?

God weet waar te gaan om deel te nemen aan god weet wat?

Ik zei toch, het is een slaaponderzoek.

Juist, en dat is alles wat je me hebt verteld.

Ik weet niet waarom je dit zo geheimzinnig speelt, Wanda, het

is alsof je een ontsnapping uit de gevangenis plant of zoiets.

Ben ik dat echter niet?

Ik ben een volwassen vrouw, maar ik heb het gevoel dat

ik je toestemming moet vragen om te gaan doen wat ik wil!

Je hebt gelijk.

Je bent een volwassen vrouw.

Huurvrij wonen in ons huis.

Het spijt me dat mijn scheiding

zo'n ongemak voor je was, Lucas.

Begin daar alsjeblieft niet eens mee.

Dit heeft daar niets mee te maken, oké?

We zijn meer dan blij om ons huis voor u open te

stellen, maar het probleem dat ik nu al weken heb,

je hebt gezegd, je gaat je eigen auto

kopen, wat je niet hebt gedaan, toch?

Je hebt ook gezegd dat je een baan zou vinden.

Je hebt niet eens een aanvraag ingevuld.

Je geeft je gebrek aan motivatie de schuld van je angst en

je depressie, maar je kunt niet eens de telefoon opnemen

om een ​​doktersafspraak te maken, oké?

Ik bedoel, ik stel eenvoudige vragen

en ik krijg alleen maar dramatiek.

Dramatiek?

Ik ben niet degene die dramatisch doet!

Kijk, ik vraag alleen of ik de auto een paar

dagen mag lenen, zodat ik naar Mineral kan rijden,

een plek waar mensen van me verwachten, een baan.

Daar gaat het toch echt om?

Wat bedoel je?

Je denkt dat ik dit melk!

Zwelgen in mijn eigen zelfmedelijden.

Nee, wacht even, Wanda!

Nee, luister gewoon naar me!

Kijk, ik begrijp het, het was moeilijk om me hier te hebben.

Ik probeer weer op de been te komen.

Ik kan je niet genoeg bedanken voor je hulp,

maar nu heb ik gewoon wat meer hulp nodig.

Ik moet alleen de auto lenen en dan

kom ik terug met wat geld en misschien dan,

misschien kan ik dan die volgende stap voorwaarts zetten.

Ik vind het gewoon geen goed idee.

Waarom?

Er lijkt iets mis te zijn met deze hele situatie.

Ten eerste wil je dat ik geld ga verdienen,

dan ben je sceptisch over het werk dat ik

heb gevonden en wil je dat ik achterblijf?

Waarom neem je geen besluit en bel je me terug?

Ik denk gewoon dat je je tijd hier

beter aan iets praktischer kunt besteden.

Oké, luister, ik probeer hier geen klootzak te zijn, dat ben ik niet!

Toen jij en Glen gingen scheiden, zei je

dat je wat tijd nodig had om jezelf te zijn.

Daar sta ik sympathiek tegenover.

Ik kan niet anders dan denken dat je dit gebruikt als een kans om

op te stijgen en een paar dagen aan de realiteit te ontsnappen.

Is dat zo fout?

Hoe weet je eigenlijk dat dit echt is, Wanda?

Ik bedoel, je hebt online een clickbait-enquête ingevuld?

Wat ga je zeggen als het een soort

timesharepraatje blijkt te zijn of zoiets?

Nou, ik denk dat je dan het genoegen zult hebben

om me te vertellen dat ik het je gezegd heb.

Alsjeblieft, Lucas, ik moet gaan.

Ik rijd liever zelf heen en

terug dan, ik weet het niet, liften.

God, daar is de dramatiek weer.

- Gloria. - Jezus.

Het is al laat, laten we het er maar op houden.

We kunnen er morgenochtend weer over praten.

Ik moet om ten minste één uur vertrekken.

Wel, wiens schuld is dat, dat je tot

het laatste moment hebt gewacht?

Laten we gewoon, laten we naar bed gaan.

We praten er morgen weer over, oké?

Luister, aan tafel,

we kunnen wat ontbijten.

Oké, op een fatsoenlijk uur.

Oké?

Fijn, maakt me niet uit.

Boe.

Hoe gaat het?

Ik dacht dat Gloria je dwong te stoppen met roken.

Ja, nee, dat deed ze.

Het lijkt erop dat wegsluipen in de familie zit?

Dat was ik niet, ik wilde gewoon naar de winkel rennen.

Ik had nooit gedacht dat je mijn auto zou stelen, Wanda.

Lucas-

Je hebt ballen, weet je dat?

Ik moet gaan.

Gaan.

Serieus, het is oké.

Je kunt gaan, ik snap het.

Ik probeer echt aan mezelf te werken.

Ja, duidelijk.

Ik bedoel de oude Wanda, ze zou nu nog

steeds boven in haar kamer mokkend zijn, dus.

Wat ga je tegen Gloria zeggen?

Weet je, ik weet het niet, maar

we praten er morgenochtend over.

Maar goed, doe me een plezier en

breng mijn auto in één stuk terug, oké?

Anders krijgen we het allebei.

Ik hou van je, zus.

Dat weet je.

Ik weet dat je gaat vinden wat je zoekt, oké?

Maak dat je hier wegkomt voordat je doodvriest.

Hé, doe me echter een plezier en pak dat op.

Ik wil niet dat Gloria het vindt.

Excuseer me, juffrouw, u zou

toch niet Wanda Fulcia zijn?

Ja dat ben ik.

Mijn naam is Victor, ik ben de assistent van Dr. Pretorius.

Oke.

Als je me gewoon volgt naar

de oude school, dan blijf je daar.

Het adres bracht me hier.

Ja, Google Maps pikt het

gebouw niet echt goed op.

Zulke kleine steden.

Hoe zei je dat je naam ook alweer was?

Victor Fair, mevrouw.

En werk je voor de dokter?

Dat is wat ik zei, nietwaar?

Volg me naar het oude schoolgebouw.

Ze verwachten je.

Wil je je spullen niet pakken?

Ik heb niets meegenomen.

Oké, ik haal de dokter.

Dit was vroeger de balsemkamer, weet je?

Jezus Christus.

Je hebt me de stuipen op het lijf gejaagd.

Ik heet Margarite, maar mijn vrienden noemen me Margo.

Dus jij bent niet de dokter?

Nee, zoals ik al zei, naam is Margo.

Ik maakte een grapje, weet je?

Wat?

Ik maakte een grapje dat het een balsemkamer was.

Dat dacht ik al.

Ga je me je naam niet vertellen?

Duh, Wanda, Wanda Fulcia.

We hebben je verwacht.

Werk je voor de dokter?

Nee, ik wist niet wie hij

was tot ik de e-mail kreeg

dit was een citaat uit 'slaapexperiment'.

Rechts.

Maar maak je geen zorgen.

Alles lijkt in de lift te zitten.

Wat?

Nou, daar maak je je zorgen over, nietwaar?

Dat dit weer een teleurstelling

was, of beter nog, iets sinisters?

Hoe weet jij wat ik denk?

Je draagt ​​je gedachten op je mouw, Wanda.

Daar ben je.

Ik ben dr. Richard Pretorius, dit hier is Theodore Olson.

Hoi.

En je hebt Victor al ontmoet, neem ik aan.

Hallo, leuk je te ontmoeten.

Mijn naam is Wanda.

Wanda Fulcia.

Ja, we verwachtten je al.

Nu is het feest!

We wachten nog op één.

Als jullie me nu gewoon naar de achterkant van de kamer

volgen, kunnen we het examen doen terwijl we wachten.

Het is extreem invasief.

Haal diep adem.

En opnieuw.

Nou, dokter, ga ik dood?

We gaan allemaal dood, mevrouw Fulcia,

het is alleen een kwestie van hoe lang.

Nou, we gaan dit gebruiken als de belangrijkste operatiekamer.

Het centrum voor operaties.

Vrolijk.

Ik weet het niet.

Niets is meer geruststellend dan mijn wiskundeles in de zesde klas.

Dus je komt uit de buurt?

Nee nee nee nee.

Ik ben eigenlijk opgegroeid in Idaho Falls.

Ik bedoel alleen dat, nou, weet je, als je

eenmaal een school in een kleine stad hebt gezien.

OveralVille, V.S.

Ja, kijk, geloof het

of niet, tot voor kort,

deze school werd gebruikt als overloopafdeling

voor het plaatselijke ziekenhuis tijdens de COVID-19-pandemie.

Nu zou het worden afgebroken toen de