Kill Boksoon (길복순)

Ang lamig.

Iniwan ko bang bukas ang bintana ng hotel?

Bwisit.

Sir, ayos lang po ba kayo?

Uy.

Kilala mo man lang ba kung sino ako?

Oda Shinichiro, pangalawang henerasyong Zainichi Korean.

Pangalan na Korean, Kim Gwang-il.

Pumarito ka tatlong araw na para mamasyal, 'di ba?

May nagpadala ba sa iyo mula sa Nagoya?

O Sakaguchi mula sa Tokyo?

O si Mr. Choi ng Busan?

'Di ba sikat ka?

Kaya

dapat mas maganda ang buhay mo,

kung gusto mong mamatay nang natural lang, sir.

Narinig na kita dati.

Bihasang assassin na babae mula sa peninsula.

Totoo nga siguro ang usap-usapan

Kung mag-isa ka nilang pinadala para harapin ako,

si Oda Shinichiro, ang tigre ng Kansai.

Napakamapagpanggap talaga ng yakuza.

'Di 'to pagpapanggap. Pride ko 'to bilang samurai.

Pambihira.

Nakakaintindi ka pala ng Korean!

Pero nagtataka ako...

Bakit hinintay mo pang magising 'tong Oda Sinichiro na 'to?

Gusto na kitang patayin kanina,

pero nagbago ang isip ko.

Kung 'di naman mahabang kwento, gusto kong marinig 'yan.

Sige, pwede naman.

Eh 'di, magkukwento na ako.

May anak akong babae.

Maganda siya tulad ko.

Pero medyo masungit siya.

Heto na nga,

nanonood kami ng balita isang weekend.

Ang bagong kandidato bilang prime minister, si Senator Oh Jeong-sik,

ay itinatanggi ang paratang na dinaya ang pagpasok ng anak niya

sa kolehiyo ng musika.

Pinatawag na ng prosekusyon si Oh para simulan ang imbestigasyon.

Ang mga taong 'to...

Ipapasok ninuman ang anak nila sa magandang eskwela.

Akala mo 'di rin nila gagawin 'yan.

'Di ba...

Ibig kong sabihin...

'di ko sinasabing tama ang ginawa niya.

Bilang magulang lang, naunawaan ko ang ginawa niya.

Pero 'di 'yon patas.

Walang masyadong patas sa buhay.

Kung nakapasok siya sa ganyang paraan, ibig sabihin may ni-reject.

Paano kung ako 'yon?

Sasabihin mo pa ba 'yan?

Kung ako sa 'yo, Mom, tuturuan ko ang anak kong lumaban nang patas,

kaysa mangaral lang kung ga'no ka-unfair ang mundo.

Pambihirang anak, ha.

'Di ba?

Natututo rin tayo sa mga bata minsan.

Sang-ayon ako.

Kaya lalaban ako ng patas ngayon.

Okay ka lang sa ganyan? Pagsisishan mo.

Mahusay!

Nakikita kong samurai ka rin.

Damit nga nang makaharap ako sa 'yo nang may paggalang.

Bahala ka.

Ang sabihin mo, nilalamig ka lang.

Luma na yata ang espada mo. Gusto mo ng bago?

Syempre, walang masyadong alam ang mga babae sa espada.

Ginawa ang wakizashi na ito 400 taon na ang nakakaraan

ni Akihiro, ang pinakamagaling na panday ng Edo shogunate.

Para sa isang samurai,

gawa ito ng bihasang sining, tulad ng Holy Grail.

Ano sa tingin mo?

Nakakabilib, 'di ba?

Binili ko ito ng 30,000 won sa Walmart.

Tingnan natin.

Simulan na natin?

Nakakabilib ka.

Oo, alam ko.

Dapat maging proud ka sa sarili mo.

Tatlong tao lang

sa buong Japan ang kayang lumaban ng ganyan

laban sa akin, Oda Shinichiro.

Suko ka na ba?

Teka lang.

Magpapalit ako ng armas.

Kung 'yan ang gusto mo.

'Di suwertehan ang manalo.

Sanlibong araw para palakasin ang loob...

sampung libong araw para magsanay.

Tanging pagkatapos lang ng pagsasanay...

Walang hiya ka...

Pasensya na.

Pupunta pa 'kong tindahan.

KILL BOKSOON

Naku po. Kailan ka pa nalanta?

Dapat sinabihan mo ang nanay.

Naninigarilyo ang anak kong si Boksoon.

Dahil lang mausisa, bilang batang walang alam.

Gaya ng pagpapatawad ko sa mga kasalanan ng anak ko,

Panginoon, patawarin mo ako sa aking mga sala.

- Amen. - Amen.

Kunin mo.

Kainin mo.

Dapat lunukin mo.

Late na'ng uwi mo.

Kailan ka pa nagsigarilyo?

Okay lang uminom, pero walang mabuti sa pagsisigarilyo.

'Wag na.

Parang nag-jaywalk lang tapos sasabihing sundin ang batas trapiko.

'Di ka nakakakumbinsi, 'no?

Kailan ka pa nagsisigarilyo?

Yosi tayo?

'Wag ka na ngang magpa-cool, mom.

Mapapatay ko siya.

Gil Jae-young.

Sorry sa pagdabog ng pinto. At 'di na ako magyoyosi, promise.

Ano? May sasabihin ka pa?

Tulungan mo akong pumili ng isusuot

sa education meeting bukas.

'Yong meeting na 'yon.

'Di ba meeting lang 'yon

ng mga agresibong nanay sa private schools na nagyayabang ng pera at anak nila?

May dahilan ang lahat sa pagpunta sa US mainland.

Nag-Hawaii rin kami noong nakaraang taon.

Masarap ang pagkain, at maraming pwedeng gawin,

pero marami nang mga Koreano do'n. 'Di na gumagaling ang English nila.

Nalaman ko kaya pumupunta ang lahat sa Singapore.

'Wag mo nang pag-isipan pa.

Do'n pumupunta ang mga karaniwang kabataan.

Wala silang magandang extracurricular.

Gano'n ba.

E, saan ang mairerekomenda mong puntahan sa panahon ngayon?

Oo nga pala.

Bakit 'di kayo namasyal ni Jae-young nitong summer?

- Nitong summer? - Oo.

Nasa business trip ako.

Malamang mas mahirap sa 'yo dahil mag-isa ka lang.

Plano kong mamasyal ngayon, syempre.

Sinasabihan ako ni So-ra na bantayan din si Jae-young.

Ano na ngang trabaho mo?

Nasa Event Planning Company ako.

Events? Anong klase?

Kaninang umaga sa Seoul,

natagpuang patay sa tama ng bala ang lalaking edad 40

sa gitna ng Dongho Bridge na kasalukuyang ginagawa.

Nakilala siyang si Kim Gwang-il, Korean na pinanganak sa Japan

na tatlong araw nang nasa Korea.

Matapos makilalang siya ay si Oda Shinichiro,

lider ng yakuza organization na nakabase sa Kobe, Japan...

Kita mo na, 'di na naman siya sumunod sa script.

Paano lilinisin 'yan kung baril ang gamit niya sa lokal na Palabas?

Ang gobyerno ng Japan ay hindi pa...

Tingin ko 'di 'yon masamang hakbang.

Bakit hindi?

Alam naman nating 'di pangkaraniwan ang krimeng sangkot ang baril sa Korea.

Kung titingnan,

malamang resulta ito ng mga alitan sa Japanese yakuza.

Aalamin pa kung sangkot ang mga gang sa Korea...

Kita mo na?

Sino'ng mag-iisip na sangkot ang galit na asawa ng babaerong yakuza?

- Para sumahin ang imbestigasyon natin... - Naku.

Napakalambot mo kay Boksoon.

Isang Korean na ipinanganak sa Japan

na kilala sa Japanese name na Oda Shinichiro,

at sa Korean name na Kim Gwang-il...

Nandito ka na.

Welcome.

Makakahiwa 'to ng bato na parang butter lang.

Boksoon, hanga na talaga ako sa 'yo.

- Nag-enjoy ka ba? - Oo.

Tingin mo magkakaroon din ako ng Palabas

sa prime-time news, gaya ng sa 'yo?

Bata ka pa.

Oo nga. 'Wag kang mawawalan ng loob.

Magkakatsansa rin ang henerasyon natin.

Baka sa 23rd century.

Bakit wala si Min-seok ngayon?

Namatay siya. Dalawang linggo na, sa business trip sa China.

Ililibre ko pa naman sana siya ng hapunan.

Tama na nga ang sa patay. Magkwento ka pa sa bago mong Palabas.

Ang pagiging yakuza lang ba ang pagkatao niya?

Malakas ba siya?

Kumusta siya?

Sobrang lakas niya.

Kung patas lang ang laban namin, baka talo ako.

Katapusan na siguro ng karera ko.

- 'Wag mong sabihin 'yan. - Hindi 'yan.

'Di naman sa parte kami ng isang contest.

Ano naman kung malakas sila o mahina?

Ang mahalaga ay mahanap ang kahinaan nila.

Kahit gumawa ka ng kahinaan nila.

Gaya ng sinabi ni Kill Boksoon, "Hanapin mo muna ang kahinaan."

"Kung walang mahanap, gumawa nito!"

- Ayos. - Bakit lagi niyang ginagawa 'yan?

Natuto na naman ako sa 'yo.

Totoo ba 'yan, Gwang-man ko?

- Nakakasuka! - Ang bobo.

Magkano ang bayad sa 'yo sa gano'ng kalaking Palabas?

Sapat lang para ilibre kayo sa inuman ngayon.