Way of Youth (Le Chemin des écoliers)

Ο ΠΙΟ ΜΑΚΡΥΣ ΔΡΟΜΟΣ

- Μπορείς ακόμα να έρθεις. - Όχι, Yvette.

- Τότε πήγαινε αμέσως μετά. - Όχι, θυμάσαι την τελευταία φορά;

Φταίω εγώ. Την επόμενη φορά δεν θα πάμε σινεμά.

Τότε ναι, στο σινεμά. Και μένουμε μαζί.

- Και όλα τα βράδια μετά από αυτό. - Φυσικά.

Σίγουρα;

Μίλησες με τους γονείς σου; - Όχι ακόμα.

Πώς θα το πεις;

Ότι ο Tiercelin με προσκαλεί να πάω μαζί του στις διακοπές του Πάσχα.

Δεν είναι καλό αυτό; - Εξαρτάται από τους γονείς.

Να πω τότε ότι περνώ τις διακοπές μαζί σου;

Πραγματικά δεν μπορείς να λες ψέματα.

Χρειάζεσαι δύο εβδομάδες μαζί μου, ολομόναχος.

- Ναι, το χρειάζομαι. - Ανάγκη ή όρεξη;

Τι ώρα γύρισες σπίτι χθες το βράδυ;

- Κοιμόσουν. - Αυτή δεν είναι απάντηση.

Στις 12. Είχαν κλέψει τον μπροστινό τροχό του Tiercelin.

Ήσουν σίγουρα στο σινεμά;

Τι είναι αυτό; - Γάλα με σοκολάτα.

- Και κοίτα, αληθινό βούτυρο. - Από τον φίλο του, τον Tiercelin.

- Ο πατέρας του έχει εστιατόριο. - Γι' αυτό ακριβώς δεν μου αρέσει.

- Αλλά δεν είναι μαύρη αγορά. - Απλώς ανταλλαγή.

- Χωρίς λογοπαίγνια, παρακαλώ. - Ήθελε να μου δώσει ένα αμερικανικό βιβλίο.

Είπα: καλύτερα σοκολάτα και βούτυρο.

Η αμερικανική λογοτεχνία πάντως έχει χρησιμότητα.

Ξέρεις τι ζήτησε ο Tiercelin από τον Antoine;

Για να πάει διακοπές στη Βουργουνδία μαζί του.

Είπες ναι; - Γιατί όχι;

Είναι θέμα διακριτικότητας.

Του κάνει καλό. Πρέπει να δεις το πρόσωπό του.

Βγαίνει κάθε βράδυ και δεν κοιμάται αρκετά.

Κοιμάται στο σχολείο,

αλλά εσύ δείχνεις χάλια. Ο φίλος του δεν με παίρνει μαζί.

Γιατί όχι; Μπορούμε να πάμε και οι τέσσερις, έτσι δεν είναι;

Καλημέρα, κύριε Tiercelin. Είμαστε η οικογένεια Michaud.

Έλα, πού είναι το βούτυρο;

- Αν δεν συμφωνείς μαζί μου... - Πες το εσύ, Charles.

Πήγαινε λοιπόν με τον Tiercelin.

- Ευχαριστώ, μπαμπά. - Παρακαλώ.

Πας σχολείο; - Μπορώ να έρθω μαζί σου;

Τι έχεις σήμερα; - Χημεία και ιστορία.

Παράξενος συνδυασμός.

- Είναι σοκολάτα. - Δεν μιλάω γι' αυτό.

Η αντίδραση γράφεται ως εξής...

Και εκείνο το φέρετρό σου; - Απέτυχε.

- Κρίμα, αυτό θα μπορούσε να αποφέρει κάτι. - Έχω κάτι καλύτερο: σαμπάνια.

Σαμπάνια; - Θα πετύχει;

Δύο χιλιάδες μπουκάλια. Εκείνος ο τύπος από το Épernay έψαχνε ήδη κάποιον άλλον.

Έχεις μεταφορέα; - Μέσω της Yvette,

κάποια Lulu. Το έχει ξανακάνει πολλές φορές και δεν είναι πολύ άπληστη.

Και οι Γερμανοί;

Θα πάει μαζί με το φορτίο, με γερμανική στολή.

Μπράβο, καλύτερα δεν γίνεται.

Τι κάνει εκεί; - Τον τιμώρησα.

Πήγαινε στη θέση σου.

Με ποιο δικαίωμα τον τιμώρησες;

Απαιτώ να με φέρονται με σεβασμό.

Σεβασμός; Κατέβασε τη φούστα σου, θα κρυώσεις.

Αυτό δεν είναι για παιδί, και σίγουρα όχι για τον Olivier ή για μένα.

Όχι, κυρία. Δεν το έχω.

Το καταλαβαίνω, αλλά μόνο σε τρεις εβδομάδες. Με λίγη τύχη.

Τι ήταν αυτό; - Οι άνθρωποι της rue Monge.

- Η wc-λεκάνη τους είναι χαλασμένη. - Τότε την αντικαθιστούμε, έτσι;

- Ναι, μόλις σήμερα το πρωί. - Όχι, αλλά το συντομότερο δυνατόν.

Ο Lemontier έχει ακόμα λεκάνες. Δεν θα τους κάνεις να περιμένουν τρεις εβδομάδες, έτσι;

Αν το έχουν κρατήσει τρεις εβδομάδες,

θα είναι τόσο ευγνώμονες που θα πληρώσουν 5000 φράγκα.

Όχι, όχι μαύρη αγορά σε βάρος των ενοικιαστών μας, Solange.

Διαπραγματευόμαστε με τους προμηθευτές. Αν οι wc-λεκάνες είναι δυσεύρετες...

- Δεν είναι. - Σε λίγο θα είναι.

Σημείωσε μια επιστολή. Rue Monge.

Σε συνέχεια της τηλεφωνικής μας συνομιλίας σας ενημερώνω...

Μπορώ να μάθω τι σημαίνει αυτό; - Ότι τώρα όλοι δυσκολεύονται.

Ο προμηθευτής μας σε υδραυλικά υλικά...

- Ακόμη κι αν υπάρχει μόνο μία τίμια εταιρεία... - Τότε είμαστε εμείς, ακόμη κι αν χρεοκοπήσουμε.

Η Contact θα επικοινωνήσει μαζί σας για την τουαλέτα σας.

Δεν θα χρεοκοπήσουμε, αλλά θα παραμείνουμε κόσμιοι.

- Όταν πρόκειται για μια τουαλέτα. - Ναι, σου ταιριάζει.

Ο μεγάλος, κόσμιος κύριος.

Πού είχα μείνει;

Η Contact θα επικοινωνήσει μαζί σας για την τουαλέτα σας.

Χέζεσαι πάνω σου και είσαι υποκριτής.

Είσαι απατεώνας. Και σε γράφω στα παλιά μου παπούτσια.

Με εκτίμηση... γράψ' το αμέσως.

- Τι καθίκι που είμαι. - Κι εγώ.

Και εκείνο το ταξίδι στη Βουργουνδία;

Ο μπαμπάς γκρίνιαξε λίγο, αλλά έγινε. Δέκα μέρες στην Yvette.

Όταν είσαι όλη νύχτα με μια γυναίκα,

τι ώρα πρέπει τότε να κάνεις έρωτα; Πόσες φορές;

Όσο το δυνατόν λιγότερο. Ώρες μετά και κουράζεσαι.

- Το εννοώ. - Κι εγώ.

Γεια σας, κύριε Dominique.

- Γεια, παιδιά. - Γεια, μπαμπά.

- Έχω δύο εισιτήρια για την πυγμαχία. - Έχω διάβασμα.

Τότε δεν είπα τίποτα.

Μαρσέλ, φέρε το τραπέζι του παιχνιδιού.

- Κύριε Tiercelin, εκείνη η σαμπάνια... - Ναι;

Και το καλύτερο δεν το ξέρετε ακόμη: ο μεταφορέας έχει γερμανική στολή.

Μια καλή συμβουλή: να μιλάς λιγότερο. Δεν χρειάζεται να το ξέρουμε.

Ο πατέρας σου δεν είναι πολύ ευγενικός.

Παίρνεις 200.000 φράγκα. Θέλεις και ένα χαμόγελο μαζί;

Μπορώ να καθίσω μαζί σας; - Είσαι μια χαρά εκεί.

Καβγάς με τη Φλόρα; - Οι γυναίκες...

Στο μάθημα σκεφτόμουν ακόμη: να κάνεις έρωτα, να γδύνεσαι, όλα χαμένος χρόνος.

Στην ηλικία μας έχουμε καλύτερα πράγματα να κάνουμε.

Αυτό δεν το αποκλείει, έτσι δεν είναι; - Ναι, το αποκλείει.

Κοίτα τον εαυτό σου, δεν δείχνεις και πολύ έξυπνος.

- Είσαι αρκετά έξυπνος για δύο. - Χωρίς πλάκα.

Την αγαπώ, και δεν ντρέπομαι γι' αυτό.

Όχι. Ο έρωτας είναι σαν τον καπνό.

Την πρώτη φορά νομίζεις ότι κάνεις κάτι ξεχωριστό.

Όταν το κατάλαβα, δεν ήθελα πια καπνό.

- Και τις γυναίκες τις φέρομαι το ίδιο. - Είναι δική σου επιλογή.

Είναι τόσο σημαντικό να πας με την Υβέτ στο κρεβάτι;

Είμαι απλώς ευτυχισμένος.

Τι είναι τόσο σημαντικό που δεν μπορείς να πας στο κρεβάτι με τη Φλόρα;

- Πρέπει να είμαι σε φόρμα. - Για ποιο πράγμα;

Α, ναι, το μερίδιό σου σε εκείνη την υπόθεση με τη ζάχαρη.

- Πήγαινέ της γρήγορα τον εβδομαδιαίο σου μισθό. - Πώς έτσι; Η Υβέτ με αγαπάει.

Ίσως, αλλά ακόμη κι όταν είσαι άφραγκος;

- Δεν ζητά ποτέ λεφτά. - Επειδή της τα δίνεις αμέσως.

Χαιρέτισέ την από μένα. Σοβαρά.

Άρα λοιπόν. Τι θέλεις να πιεις; - Ένα ποτήρι γάλα.

- Γάλα; Τι προσβολή. - Μην κάνεις έτσι το πρόσωπο.

Τι έχει το πρόσωπό μου; Δεν μπορείς να είσαι λίγο πιο ευγενικός;

Έδιωξα εκείνον τον βιομήχανο από το Ντινάν για σένα.

Με λάτρευε. Και ερχόταν μόνο κάθε δύο εβδομάδες.

- Το Ντινάν είναι υπεραστικό. - Τι τραμπούκος που είσαι.

Μακάρι να με απάταγες, αλλά ούτε καν αυτό.

Θα με συγχωρέσετε;

Ούτε ένα φιλί; - Δεν σου αρέσει το γάλα.

Και απόψε; - Πρέπει να δουλέψω.

- Τελικές εξετάσεις, φαντάσου. - Ναι, μια εκπαίδευση.

Τότε μπορείς να εκμεταλλεύεσαι άντρες. Αλλιώς μόνο γυναίκες.

Εκπαίδευση... κι ύστερα γίνεσαι δημόσιος υπάλληλος ή δάσκαλος πιάνου. Δεν είναι για μένα.

Μη λες αυτά στον Πολ, τον γιο σου. Όπως εσύ παλιά. Ένας

διανοούμενος. Αλλά εδώ έμαθε κι αυτός πολλά πράγματα.

Τον είδες με τη Φλόρα; Όχι όμορφα λόγια. Το κύρος, αυτό μετράει.

Ένας πραγματικός άντρας, πίστεψέ με.

Πρόσεχε.

Γεια σου, Σου. Είναι η μαμά σπίτι;

Και ο οδοντίατρος; - Δεν πόνεσε.

Ναι, αλλά ήσουν γενναίος.

Άργησες.

Αλλά έχω δύο καλά νέα. Με ποιο να αρχίσω;

- Η σαμπάνια πέτυχε. - Ναι, αυτό σε ενδιαφέρει περισσότερο.

Και το δεύτερο; - Δεν θυμάμαι πια.

- Δοκίμασε. - Δεν έχω ιδέα.

- Σκέψου. Είναι ένας άντρας. - Τον ξέρω;

- Όχι, καλύτερα όχι. - Ο πατέρας σου. Τι είπε;

- Μα ποιος το φανταζόταν. - Ήξερα ότι θα έλεγε ναι.

Το ήξερες. Πηγαίνω στη Βουργουνδία.

Η εξοχή μυρίζει ωραία. Θα κυλιστούμε στο γρασίδι.

Θα στείλω τον Σου μακριά.

Πήγαινε να δεις για λίγο ένα βιβλιαράκι με τον θυρωρό.

- Αυτό το ξέρω ήδη. - Δεν πειράζει, κοίτα τις εικόνες.

Τώρα χρειαζόμαστε δύο.

Ήξερα ότι θα έλεγε ναι.

Μέσα.

Θα προσέχεις το σπίτι;

- Θέλω να πάω σπίτι, βαριέμαι. - Τότε πήγαινε.

- Δεν φτάνω το κουδούνι. - Έλα.

Έχει νέα για τον μπαμπά σου; - Ναι, είναι σε μια σαλάτα.

Όχι σαλάτα, στάλαγκ. Είναι ένα μεγάλο στρατόπεδο για αιχμαλώτους.

Τι έκαναν; - Τίποτα.

- Πρέπει να φύγω. - Πάντα πρέπει.

- Σοβαρά, έχω homework. - Homework.

- Συγγνώμη, αλλά αυτή η δεσποινίς... - Ο θυρωρός με άφησε μόνο.

Αυτό είναι πολύ ευγενικό εκ μέρους σας, κύριε.

Κύριε Κουτλιέ, θα κάνατε κάτι για μένα;

- Αν μπορώ... - Είναι για έναν φίλο. Ελάτε μαζί μου.

Αντουάν, έλα. Ο κύριος Κουτλιέ θα σου κάνει τα μαθήματα.

Τι είδους μαθήματα; - Εξήγησέ του.

Δεν ξέρω αν είναι σωστό. Ντρέπομαι...

- Ο κύριος Κουτλιέ είναι δάσκαλος. - Αυτό ήμουν.

Σίγουρα το θυμάστε. Ο φίλος μου δεν έχει χρόνο για τα μαθήματα.

- Δεν το καταλαβαίνω... - Είναι απλό:

Δεν έχει χρόνο και είναι το δικό σας μάθημα. Πείτε την τιμή σας.

Μου φαίνεται μια μάλλον παράξενη συναλλαγή.

Οι Γάλλοι πρέπει να βοηθιούνται μεταξύ τους, έτσι δεν είναι;

Δεν θα σας έκανα καμία εξυπηρέτηση μ' αυτό.

- Ε, στην πραγματικότητα... - Μια κακή εξυπηρέτηση είναι κι αυτή εξυπηρέτηση.

Πόσο; 200; - Τουλάχιστον.

- Σας παρακαλώ... - 300;

Αυτό είναι παράλογο.

Αν προτιμάτε φαγητό: γάλα, καφέ, σοκολάτα, λάδι...

Πρόκειται για την πατρίδα. Τα μαθήματά μου.

Η αγάπη για την πατρίδα δεν μας εμποδίζει να αγαπάμε τον κόσμο...

- Δεν συμφωνώ. - Με ποιον;

Αλλά είναι ωραίο θέμα. Patrie, patria, γη των προγόνων.

Πρέπει να εμβαθύνουμε ιδιαίτερα στην έννοια των 'προγόνων'.

Βλέπετε; Εσείς ξέρετε καλύτερα.

Δώστε του τα λεφτά. Αλλά όχι για πολλή ώρα, πρέπει να το αντιγράψει.

Τόσο νέος και ήδη τόσα λεφτά; - Εκμεταλλεύσου το.

- Δεν έπρεπε να το πεις αυτό. - Σου κάνει τα μαθήματα.

- Ναι, αλλά παρ' όλα αυτά. - Σ' αγαπώ.

Μπορεί να προστεθεί κι άλλο κάτι;

- Τα κιάλια. - Δεν θέλεις να τα χάσεις.

- Για τις πεζοπορίες σου στη Βουργουνδία. - Πολύ κουβάλημα.