NiNoKuni (二ノ国)

‎อีกแล้วเหรอ

‎ขอโทษนะคะ คุณปู่

‎บนนั้นมันอันตรายนะคะ

‎โอ้ เธอนี่เอง

‎ฉันกำลังฝึกร่ายเวทมนตร์อยู่

‎ดังนั้นหยุดรบกวนกันนะ

‎ก็ได้ค่ะ แต่กลับเข้าไปที่ห้องคุณเถอะ

‎อย่าบอกนะว่า ‎เธอคิดว่าฉันเป็นคนแก่ไร้น้ำยา

‎ไม่ได้คิดแบบนั้นอยู่แล้วค่ะ

‎หยุดนะ

‎ปล่อยเดี๋ยวนี้

‎ถ้าเกิดว่าคาถาเวทมนตร์มันเสื่อมลงล่ะ

‎คาถาเวทมนตร์อะไรกันคะ ‎ที่จะมาเสื่อมลงบนดาดฟ้าของโรงพยาบาล

‎ประตูข้ามมิติไง

‎(โรงพยาบาลกลาง)

‎ประตูข้ามมิติเหรอ

‎อ๋อ หมายถึง" ข้ามเวลา" เหรอ

‎เจ้าบ้าเอ๊ย ฉันบอกว่า "ข้ามมิติ"

‎มันคือคาถาเวทมนตร์ ‎ที่จะเปิดประตูข้ามมิติไปสู่อีกโลกหนึ่ง

‎(NETFLIX ขอเสนอ)

‎นี่ๆๆ

‎ถึงทีฉันแล้วล่ะ

‎เขาชู้ตลงไปแล้ว วันนี้เขามือขึ้นมากๆ เลยด้วย

‎ไชโย!

‎มั่นใจเหลือเกิน

‎จะมาแก้ตัวรึไงกัน

‎ทุกคน พร้อมไหม

‎รุ่นพี่ฮารุ!

‎แบบนั้นแหละ!

‎ขอบใจนะ

‎ขอบคุณที่มาเชียร์กัน

‎ทำได้ดีมากๆ เลย

‎เบียดได้ดีมาก

‎ตายจริง เขาเท่มากๆ เลย!

‎ยู!

‎เห็นสีหน้าของชิโนซากิไหม

‎รู้สึกดีจังเลย

‎ก็เพราะว่าครั้งที่แล้ว เขากันนายได้ซะอยู่หมัด

‎เขามีจุดอ่อนในการเลี้ยงลูกไปทางซ้าย

‎เหมือนที่นายเคยบอกไว้เลย

‎แต่นายใจร้อนเกินไป

‎ถ้านายเลี้ยงลูกไปและเลย์อัพตอนช่วงท้าย

‎นายอาจจะทำได้อีกห้าแต้ม

‎แย่จังเลย

‎หมายความยังไงเหรอ

‎การขยับทำเกมของนายอาจได้ผลที่ดีขึ้น ‎แต่นายไม่คิดให้ละเอียดกว่านี้

‎ดูแล้วมันหงุดหงิดน่ะ

‎ถ้าฉันเล่นได้ดีกว่านี้

‎จำนวนสาวๆ ที่มาเชียร์ฉันคงจะล้นสนามแน่

‎ฮารุ ยู

‎ได้ยินมาว่าวันนี้นายแข่งชนะ

‎แน่นอน

‎หวัดดี โคโตนะ

‎แล้วเมื่อกี้คุยเรื่องอะไรกันอยู่เหรอ

‎เรื่องสาวๆ ที่มาเชียร์เขา

‎เดี๋ยวเถอะ...

‎นี่นายพยายามจะนอกใจอีกแล้ว ‎ทั้งที่ตอนนี้เราคบกันแล้วเหรอ

‎อะไรนะ

‎เคยเกิดเรื่องแบบนั้นกับนายแล้วนี่

‎ไม่เคยซะหน่อย

‎จริงเหรอ

‎ใครกันที่ไปดื่มกาแฟกับรุ่นน้อง แค่เพียงเพราะ ‎อยากขอบคุณที่เธอคนนั้นซื้อของให้นะ

‎โอ๊ย!

‎ครั้งหน้าฉันจะไม่ยอมแน่

‎โหดจริงๆ เลย

‎วันนี้จะปล่อยไปแล้วกัน

‎อ๋อ อีกเรื่องหนึ่ง

‎ฉันไปเจอร้านขายเครปอร่อยๆ มาด้วย

‎เครปรสส้ม ‎มันต้องออกรสเปรี้ยวๆ ถึงจะอร่อยมาก

‎อยากไปไหม

‎เอาอีกแล้ว ‎โคโตนะนี่ชอบส้มซ่ามากจริงๆ เลย

‎ก็ฉันชอบนี่

‎ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ไปฉลองที่แข่งชนะกันเถอะ

‎ฉันว่าร้านอยู่ใกล้ๆ นี่แหละ

‎ร้านอยู่ข้างบนนี้เอง...

‎แต่ไปที่อื่นกันเถอะ

‎ใช่ จริงด้วย

‎ไม่เป็นไร

‎ได้เวลาคนที่เป็นส่วนเกินต้องไปแล้ว

‎วันนี้พวกนายสองคนไปกันเถอะ

‎นี่ ยู

‎พูดจริงๆ นะ ไม่ต้องห่วง ฉันชินแล้ว

‎เร็วเข้า

‎เดี๋ยวสิ

‎(ร้านดอกไม้ซากิ)

‎กลับมาแล้วเหรอ

‎กลับมาแล้วครับ

‎ยูคุง กลับมาแล้วเหรอ

‎ขยันจังเลยนะ นานาโกะ

‎แก้โจทย์ได้แล้ว

‎ฉันแก้โจทย์ได้ถูกต้องหมดเลยใช่ไหม

‎เก่งจังเลย

‎ฉันรู้

‎การขยับทำเกมของนายอาจได้ผลที่ดีขึ้น ‎แต่นายไม่คิดให้ละเอียดกว่านี้

‎ดูแล้วมันหงุดหงิดน่ะ

‎เดาว่าสิ่งที่ฉันหงุดหงิดใจจริงๆ...

‎คงจะเป็นเรื่องอื่นมากกว่า

‎เฮ้อ...

‎วันนี้ฉันรู้สึกแย่จังเลยกับสิ่งที่ทำกับยูไป

‎ครั้งหน้าเราทุกคนไปด้วยกันเถอะ

‎ถ้าเลือกเส้นทางที่อ้อมขึ้นหน่อย ‎ยูก็จะไปกับเราได้

‎- ใช่ ‎- พรุ่งนี้เจอกันนะ

‎กลับบ้านดีๆ ล่ะ

‎เช่นกันนะ

‎โคโตนะเหรอ

‎ช่วยด้วย!

‎อะไร เกิดอะไรไป

‎มีคนกำลังตามฉันมา ฉันกลัวมากเลย

‎แล้วฮารุล่ะ

‎เราเพิ่งแยกกันเอง และเขาไม่รับโทรศัพท์เลย

‎ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน

‎อยู่ตรงตรอกเฟิสต์สตรีท

‎พี่ซากิ ช่วยขับไปส่งผมหน่อย

‎อะไรนะ โว้ว

‎จริงด้วยสิ ใกล้ถึงวันเกิดโคโตนะแล้วนี่

‎(ยู)

‎ทำไมเวลาแบบนี้ถึงไม่ยอมรับโทรศัพท์นะ

‎มีอะไรเหรอ

‎โคโตนะตกอยู่ในอันตรายครับ

‎อันตรายเหรอ

‎ไม่รู้สิครับ มีคนท่าทางแปลกๆ ‎อาจกำลังสะกดรอยตามเธออยู่

‎- เร่งหน่อยครับ ‎- ได้สิ

‎ส่งผมลงตรงนี้แล้วกัน

‎ได้

‎พี่ซากิช่วยติดต่อฮารุทีด้วยได้ไหม

‎เข้าใจแล้ว ‎เดี๋ยวฉันจะไปช่วยตามหาโคโตนะด้วยแล้วกัน

‎โคโตนะ!

‎หยุดนะ!

‎โคโตนะ

‎โคโตนะ

‎โคโตนะ...

‎ไม่เป็นไร เธอจะต้องไม่เป็นไร

‎โคโตนะ นี่

‎เดี๋ยวเราจะโทรตามรถพยาบาลให้นะ

‎นี่... นี่มันอะไรกัน

‎ฮารุ มีคนแทงเธอ

‎โคโตนะ!

‎ฮารุ นายยังไม่ควรขยับโยกย้ายเธอไปไหน

‎โทรหารถพยาบาลกันเถอะ

‎หุบปากเลย!

‎เงียบไปเลย นายทำอะไรของนาย

‎ฉัน...

‎ฉันจะพาโคโตนะไปโรงพยาบาล

‎ฮารุ!

‎บ้าเอ๊ย!

‎ฮารุ อย่า!

‎ฮารุ!

‎นี่เรามาอยู่ที่ไหนกัน

‎และนี่มันชุดอะไรเนี่ย

‎จริงด้วย

‎จริงสิ แล้วโคโตนะล่ะ

‎จริงด้วย โคโตนะ!

‎โคโตนะอยู่ไหนกันเนี่ย

‎ฮารุ โทรศัพท์นาย

‎จริงด้วยสิ

‎- อะไรกัน ‎- นี่มัน...

‎เข็มทิศเหรอเนี่ย

‎เกิดอะไรขึ้น

‎นี่คือหมาเหรอ

‎เป็นหมาที่ดูแปลกจัง

‎- มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ ‎- ทำไมพวกเขามานั่งกันอยู่ตรงกลางถนน

‎ฉันว่าเราเป็นจุดสนใจกันแล้ว

‎- ไปกันเถอะ ‎- ได้

‎- มีคนน้อยกว่าตรงนั้น ‎- โอ้!

‎ยู นาย...

‎อะไร

‎เร็วเข้า ฮารุ

‎ดูขานายสิ

‎ฉันกำลังเดินอยู่เหรอเนี่ย

‎ขาฉัน... เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

‎นายเพิ่งจะเดินได้

‎เร็วเข้า ลองเดินดูอีกทีสิ

‎ได้

‎นี่มันอะไรกัน

‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย

‎ไม่มีทาง...

‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย ยู

‎ฉันไม่รู้...

‎ไม่รู้สิ แต่ว่า...

‎เราอยู่ที่ไหนกัน

‎บางทีอาจจะเป็นสวนสนุกที่ไฮเทคแห่งใหม่

‎หรือว่าพวกเขากำลังถ่ายหนังกันอยู่นะ

‎แล้วนั่นมันอะไรกัน

‎หุ่นยนต์ไดโนเสาร์

‎คงมีคอมพิวเตอร์ควบคุมอยู่แน่

‎พวกมันดูเหมือนมีชีวิตจริงๆ เลย

‎ใช่ จริงด้วย

‎ชุดเกราะพวกนั้นก็ดูเหมือนจริง ‎มากกว่าที่จะเป็นแค่ชุดคอสเพลย์

‎มันคือของจริงเลยแหละ

‎ว่าไงนะ

‎ที่นี่คืออีกโลกหนึ่งจริงๆ เลยละ

‎นี่มันบ้าอะไรกัน

‎นี่เป็นแค่สมมติฐานนะ...

‎แต่เราอาจจะกระโดด ‎ข้ามมิติมาอยู่อีกโลกหนึ่งกัน

‎อีกโลกเหรอ

‎โอ้ งั้นโคโตนะก็ต้องอยู่ที่นี่ที่ไหนสักแห่งสิ

‎ใช่แล้ว โคโตนะ...

‎เธอบาดเจ็บอยู่ใช่ไหม

‎- มันสาหัสเลยใช่ไหม ‎- เดี๋ยวสิ ฮารุ

‎อย่างที่นายเห็นว่าขาฉันหายดีเป็นปกติแล้ว