Mannequin

Mannequin (1987) fps 23.976216, runtime 1:30:02

เอ็มม่า ฮีไซร์, แม่รู้นะว่าลูกอยู่ในนั้น.

การแต่งงานของลูกเตรียมพร้อมแล้วนะจ๊ะ.

โธ่ พระผู้เป็นเจ้า!. ได้โปรดช่วยลูกออกจากที่นี่ด้วยเถิด.

ลูกน่ะปฏิเสธพ่อค้าอัญมนี. ลูกปฏิเสธพ่อค้าผ้าอาภรณ์.

แล้วลูกก็ปฏิเสธช่างชิมอาหารขององค์ฟาโรอีก. นี่ก็เหลือชายเพียงคนเดียวให้ลูกเลือกแล้วล่ะ:

ลูกจะได้แต่งกับ ฮัสซี่-รา

แล้วเค้าเป็นใครล่ะคะ ท่านแม่?

เค้าเป็นพ่อค้าน้ำมัน

-เอาจริง ๆ เพคะ?. -ก็ได้ ๆ ท่านเป็นพ่อค้าขายปุ๋ยขี้อูฐจ้ะ.

-ลืมไปได้เลยเพคะ -ลูกน่ะแหละ! ลืมเรื่องหลบเลี่ยงไปได้เลย.

ท่านแม่เพคะ.. ลูกไม่อยากต้องตกต่ำเช่นนั้น. ลูกอยากทำอะไรที่สร้างสรรค์.

ลูกอยากทำในสิ่งที่ ไม่เคยมีใครได้ทำมาก่อน.

-ลูกอยากจะบิน. -ใช่เลย.

และแม่ก็อยากจะพ่นไฟได้ และบอกพ่อของลูกให้ไปตายซะ.

ลูกรัก, ถ้าแม่คิดว่าพวกเราผู้หญิง...

...สามารถเปลี่ยนอะไร ๆ ได้, ลูกไม่คิดว่าแม่จะไม่ส่งเสริมลูกหรือ?

ไม่เลย, เราไม่ได้อยู่ในสถานะเช่นนั้น.

ท่านแม่, มันจะต้องมีทางออกที่ดีกว่านี้.

พระผู้เป็นเจ้า, ได้โปรดช่วยลูกหาทางออกด้วย.

แน่นอน! แม่น้ำไนล์กำลังไหลท่วมไร่นา. ข้าวสาลีก็ขาดแคลน.

ฟาโรห์ก็ทรงกำลังเป็นริดสีดวงทวาร.

พระเจ้าท่านมีเรื่องใหญ่ ที่ต้องกังวลกว่าเรื่องของลูกมากนัก.

คุณจะว่าไง ถ้าผมจะบอกคุณว่า คุณน่ะสวยมากขึ้นทุกวันเลย

คุณว่าไงนะ?

แขนกับขาเหรอ? โอ้พระเจ้า!, ผมลืมไป ขอโทษด้วยนะ.

"I've got sunshine

"On a cloudy day

ของคุณต้องเบอร์ 10.

คุณคิดว่าไงครับ?

บอกมาได้เลย ไม่ต้องอายหรอกน่า.

"I got the month of May"

อ๊ะ! ผิดเพศ

นี่สิ ใช่เลย

เรียวขาคุณสวยสุด ๆ จริง ๆ.

"What can make me feel this way"

ดูเหมือนป็อปอายแฮะ.

"I got so much honey

"All the bees envy me

"I got the sweetest song that I can hear--"

เจ้านาย! ไฮ! สวัสดีครับ. ผมกำลังจะไปหาคุณอยู่พอดีเลย.

สวิทช์เชอร์! นายน่าจะได้รางวัลการแต่งหุ่นยอดเยี่ยม ประจำสัปดาห์นะ.

-ครับ, เธอดูสวยเหมือนคนจริง ๆ เลยนะครับ. -ฉันก็กำลังพูดถึงเธอน่ะแหละ.

คุณคิดว่ายังไงครับ? ผมใช้เวลาเพียงแค่ 6 วันเองนะครับ.

นั่นคือผมสามารถทำได้ถึง 3 หรือ 4 ตัวต่อเดีอนทีเดียว.

ฉันคาดว่านายจะทำได้ 3 หรือ 4 ตัวต่อวันต่างหาก สวิทช์เชอร์!

-เอาล่ะ! กลับไปทำงานได้แล้ว -เจ้านายครับ! แล้วคุณภาพล่ะครับ?

ท่าทาง และความสวยงาม มันต้องใช้เวลานะครับ.

พอแล้ว! แกถูกไล่ออก!

ไล่ออกเหรอ?

โอเค, แต่ผมขอแต่งเธอให้เสร็จก่อนได้ไหมครับ?

ผมเป็นช่างปั้น และเธอเป็นงานของผม ของ...

ออกไป!

เดี๋ยวนี้เลย!

นี่จ้ะของหนู.

ขอให้สนุกนะ.

อ่ะ พวกหนู ๆ ขอให้สนุกกับปาร์ตี้กันนะ

นี่ล่ะ ลูกชายฉันล่ะ.

นี่จ้ะหนู.

รอเดี๋ยวนะ นี่จ้ะของหนู บ๊าย บาย.

อยากได้ยีราฟหรือลิงดีล่ะ? สำหรับเจ้าของวันเกิด?

ลูกม้า? งั้นเสือล่ะเป็นไง?

-เอาล่ะอยากได้อะไรเหรอ? -ฉันจะเอาโป่งอันใหญ่อันนั้น, เจ้างั่ง.

นั่นเป็นบอลลูนของทางสวนสนุกนะหนู. เอาหมาพุดเดิ้ลดีไหม?

นี่ฟังนะ! เจ้าสมองทึ่ม พ่อฉันจ่ายทุกอย่างสำหรับงานปาร์ตี้นี้นะ.

จะเอาโป่งยักษ์ให้ได้สินะ.

เอ้า! เอาไปเลย ขอให้สนุกนะ. เอาละ หนูจะเอาอะไรดีจ๊ะ?

พ่อจ๋า!

เฮ้ย! ไอ้สมองทึ่ม, นั่นแกกำลังทำห่าอะไรวะ?

เอามือออกจากขาลูกฉันเดี๋ยวนี้!

-บอลลูนฉัน! -แกถูกไล่ออก.

-กำลังแต่งพุ่มไม้อยู่เหรอ, สวิทช์เชอร์? -เอ่อ! จริง ๆ แล้วเปล่าครับ.

ผมเป็นช่างแกะสลักน่ะครับ.

แต่ว่าช่วงนี้ ไม่ค่อยมีงานเข้ามากนักน่ะครับ.

แต่ก็ใช่ว่าพุ่มไม้ จะเป็นงานศิลปะไม่ได้นะครับ.

นายถูกไล่ออก! ไปรับเช็คค่าจ้าง แล้วรีบออกไปจากที่นี่ได้เลย!

คุณคิดว่าไงครับ?

ฉันคิดว่าไงน่ะเหรอ?

เอ่อ! ผมถูกไล่ออก รีบไปรับค่าจ้าง แล้วออกจากที่นี่ให้ไว.

-เฮ้ ดูสิ! สิงห์เจ้าถนนมา. -ไฮ! ร็อกซี่.

รถจากัวร์เค้าอยู่ที่ร้านน่ะ, ไฮ!

มันจะดีกว่านี้นะ ถ้าคุณมารับฉัน ด้วยอะไรที่มีประตูน่ะ.

-เถอะน่า. -แล้วเราจะไปดินเนอร์กันที่ไหนดีล่ะ?

ผมยังไม่หิวเลย.

ผมว่า บางทีเราน่าจะ แบบว่าเดินเล่นไปพลาง กินฮ็อทด็อกไปพลางท่ามกลางแสงจันทร์ดีไหม?

คุณตกงานอีกแล้ว ใช่ไหม?

เปล่าซะหน่อย เพียงแต่ว่า... งานนั้นมันเหมาะกับคนอื่นมากกว่า.

ฉันว่า เรารีบไปจากตรงนี้เร็ว ๆ ดีกว่า

-สวัสดีครับ, คุณเวิร์ธ. -ดีมาก เด็ก ๆ.

-สวัสดี, บี เจ. -เจอกันพรุ่งนี้ครับ.

-นั่นใครน่ะ? -นั่นคือ บี เจ เวิร์ธ เจ้าของห้างอิลลัสทรา

คุณจะรีบขับเจ้าขยะนี่ไปซักทีได้ไหม?

โอเค ๆ จะไปแล้ว.

-สวัสดี ร็อกซี่. -สวัสดีค่ะ.

ดีจริง ๆ ที่มีรถลีมูซีนเป็นของตัวเอง ออกจากงานศพ แล้วก็ตรงไปดินเนอร์ต่อได้เลยนิ.

ผมว่างานที่ห้างอิลลัสทรา มันทำให้คุณเครียดมากนะ

คุณน่าจะลาออก.

ฉันอยู่กับความจริงได้เสมอน่ะ.

ความเป็นจริงมันมักจะน่าผิดหวังเสมอน่า

ฉันเป็นห่วงคุณจริง ๆ นะ.

แต่ผมคิดว่า ถ้าเรานอนด้วยกันคืนนี้ มันน่าจะทำให้อะไร ๆ ดีขึ้นนะ.

ฉันคิดว่าคุณควรจะไปปรึกษาผู้เชี่ยวชาญดีกว่า.

ผู้เชี่ยวชาญ? คุณหมายถึงคุณตัวน่ะเหรอ?

ไม่ใช่! ฉันหมายถึงจิตแพทย์.

ผมไม่มีเงินพอจ่ายให้จิตแพทย์หรอก.

งั้นก็โทรหานักจัดรายการวิทยุซักคน ให้ช่วยแก้ปัญหาให้หน่อย

พวกนั้นก็ดีแต่พวกปัญหาเล็ก ๆ แล้วก็เล็งแต่ค่าโฆษณานั่นแหละ

กู๊ดไน๊ท์ โจนาธาน

เดี๋ยว...ร็อกซี่ ... ร็อกซี่

โอพระเจ้า! นั่นคุณนี่!

ผมอยากจะพาคุณไปด้วย, แต่พวกเขาไม่ยอม.

คุณเป็นสิ่งแรกที่ผมได้สร้างขึ้นมา ด้วยความทุ่มเทจริง ๆ ...

ทำให้ผมรู้สึกถึงความเป็นศิลปิน.

ไม่!

เจอกันพรุ่งนี้นะ.

โอ้ สวัสดีค่ะ ช่างเป็นสุภาพบุรุษจริง ๆ

เขากำลังยกป้ายขึ้น!

น่าสนุกดีนะ!

มันโค้งงอยังกะเขาควายแน่ะ.

ช่างน่าตื่นเต้นจริง ๆ! ลูกค้าจะต้องต่อแถวกันเพื่อเข้าห้างแน่ ๆ.

-ไหนบอกซิ เธอชอบป้ายใหม่ของเราไหม? -มันสวยมากครับ.

-คุณอยู่ที่นี่มาตั้ง 100 ปีเชียวเหรอครับ? -ไม่ใช่ฉันแน่ แต่สำหรับห้างนี้ล่ะใช่.

ปู่ของฉันเป็นคนสร้างห้างนี้ขึ้นมา, ท็อฟ เท็ดดี้ ปริ้นซ์.

พ่อของฉันก็รับช่วงต่อ จนกระทั่งท่านเพิ่งจะเสียไปเมื่อไม่นานนี้.

เสียใจด้วยครับ.

ท่านแก่มากแล้วล่ะ. และท่านก็เสียในแบบที่ท่านต้องการ.

ท่ามกลางชุดชั้นในผู้หญิง.

อะไรนะครับ?

หัวใจวาย, ขณะที่เดินผ่านแผนกสตรี.

ปู่กับพ่อยังไม่เคยมีป้ายแบบนี้เลย.

-ระวัง! -ขอโทษที.

ระวังตัวด้วยครับ!

ผมจับไว้แล้ว!

อาจจะนะ.

พ่อหนุ่ม ฉันขอโทษด้วย!

ไม่เป็นไรครับ! ไม่ใช่ปัญหาเลย

-ฉันจะตอบแทนเธอด้วยทางใด ก็บอกได้เลย. -ครับ! ผมอยากได้งานทำน่ะ

-เธอทำอะไรได้บ้าง? -อะไรก็ได้ครับ!

-เธอจะเริ่มงานได้เมื่อไหร่? -ทันทีที่ผมเสร็จจากเรื่องนี้ครับ!

-พ่อหนุ่ม เธอชื่ออะไรจ๊ะ? -ชื่อผม โจนาธาน สวิทช์เชอร์.

เธอได้งานแล้ว!

ขอบคุณครับ! วันนี้โชคดีจริง ๆ .

ทุก ๆ ครั้งที่ฉันเดินผ่านประตูเข้ามา ฉันรู้สึกเหมือนว่าฉันอยู่บ้าน.

แทบจะพูดได้เลยว่า ฉันโตขึ้นที่นี่.

เกร็ตตา การ์โบ เคยนั่งแต่งหน้าที่ด้านโน้นแน่ะ.

เธอคงจะไม่รู้จัก เกร็ตตา การ์โบหรอกนะ.

ผมรู้จักครับ เจ้าของโรงแรมแกรนด์นีน็อตก้า.

ผมนอนไม่ค่อยหลับตอนกลางคืน.

ฉันก็เหมือนกัน

อย่างน้อยก็สองอาทิตย์ ตั้งแต่ฉันเริ่มเข้ามาบริหารที่นี่.

ฉันไม่รู้ว่าทำยังไง ห้างนี้ถึงจะยิ่งใหญ่ขึ้นมาอีกครั้ง.

ผมว่ามันก็ยิ่งใหญ่อยู่นะครับ... แล้วห้างเปิดกี่โมงครับเนี่ย?

เปิดตั้งนานแล้ว พ่อหนุ่ม.

ผมคิดว่าลูกค้าคงกำลังทานข้าวกลางวันกันอยู่มั๊งครับ.

ครับ คุณบี เจ....

แผนของเรากำลังดำเนินไปตามขั้นตอนครับ ไม่มีที่ผิดพลาด...

พวกเขาจะต้องอ้อนวอน ให้เราช่วยซื้อห้างนี้ ภายในสิ้นเดือนแน่นอนครับ

ไม่ครับ, ทิมคินไม่ใช่ปัญหา

เอ้อ! บี เจ เธอมาแล้ว.

คุณริชาร์ด.

คุณรู้ไหมว่าพ่อหนุ่มนี้เพิ่งจะทำอะไร?

-พวกแฮ๊บของตามห้างใช่ไหมครับ? -เขาเพิ่งจะช่วยชีวิตฉัน!

พวกไร้ความสามารถทั้งหลายที่คุณจ้างไว้น่ะ เกือบจะฆ่าฉันเสียแล้ว.

ถ้าฉันเป็นพวกหวาดระแวงละก็ ฉันคงคิดว่านี่ต้องเป็นการก่อวินาศกรรมแน่ ๆ.

ไม่ใช่อย่างนั้นแน่ครับ สำหรับผมที่สำเร็จจากฮาร์วาร์ด...

และถ้าคุณรู้จักใครที่คิดว่า มีคุณสมบัติพอที่จะทำงานที่นี่...

ใช่! โจนาธาน สวิทช์เชอร์! ริชาร์ด! คุณช่วยแสดงให้เขาเห็นการตอบแทนคุณของเราสิ

อ่า! สัก 5 ดอลล่าร์คงพอมั๊งครับ.

ไม่ใช่! ฉันอยากให้คุณหาตำแหน่งงานให้เขา และดูแลเขาให้ดีด้วย!

ขอบคุณครับ.

สวิทช์เชอร์?

นายมีประสบการ์ณทำงานอะไรมาบ้าง?

ผมคิดว่าผมเคยทำทุกงานที่ห้างนี้มีแล้วล่ะครับ.

ผมชอบทำในสิ่งที่สร้างสรรค์

อาจจะเกี่ยวกับ... หุ่นแสดงแบบ อะไรอย่างเนี้ย...

ฟังนะ! ฉันภูมิใจความสามารถของตัวเอง ในการประเมินศักยภาพของผู้สมัครงานทุกคน...

รวมถึงตำแหน่งงานที่เหมาะสม ตามศักยภาพนั้น ๆ ของแต่ละคนด้วย

ฉันว่า ฉันมีตำแหน่งที่เหมาะสมกับนายนะ

เหรอ! ตกลงคุณได้งานใหม่แล้วสิ เยี่ยมเลย! ว่าแต่เป็นงานอะไรล่ะ?

เอาเป็นว่า แต่ละวันมีเงินค่าสินค้าผ่านมือผม...

หลายพันดอลล่าร์ก็แล้วกัน

ผมว่าจะพาคุณไปดินเนอร์ฉลองงานใหม่คืนนี้นะ

-สวิทช์เชอร์! กางกางในลังนั้นน่ะ เอาขึ้นไปแผนกสตรีด้วย -กางเกงใน? อ้อ! ผมกำลังไปครับ!

-คุณพูดว่ากางเกงในหรือ? -กางเกงใน?

ผมต้องไปทำงานก่อน แล้วจะไปรับคุณตอน 2 ทุ่มนะ

-แล้วเจอกันค่ะ -บาย

ช่วงที่ผ่านมานี้ ผมเห็นเค้ามารับคุณบ่อยนะ

คุณไม่ยอมบอกผมเลยนะว่า เค้ากำลังจะงาบคุณ หรือว่างาบไปแล้ว

นั่นมันไม่ใช่กงการอะไรของคุณ

แต่ผมอยากให้มันเป็นกงการของผมน่ะสิ!

ผมอยากจะฝังฟันของผมลงบนก้นอูม ๆ ของคุณจริง ๆ!

โธ่! ร็อกซี่... ร็อกซี่...

อาร์แมนพูดอะไรให้ผิดหูหรือ? ยกโทษให้ผมด้วยนะ

ภาษาอังกฤษกับผม... มันยังไม่เข้าที่เข้าทาง ผิด ๆ ถูก ๆ ขอโทษด้วย

นี่! ความสัมพันธ์ระหว่างเราน่ะ มันแค่เรื่องธุรกิจเท่านั้นนะ!

-เข้าใจไหม? -โอเค.

ได้เลย.

ผม..เอ่อ มีรายงานต้องไปส่งตอนบ่ายพอดี

-เจอของที่ถูกใจหรือยัง? -เอ่อ.ผมกำลังมองหากางเกงในน่ะครับ

ก็เจอแล้วนี่