The Boy in the Striped Pyjamas (The Boy in the Striped Pajamas)

Μετάφραση doden

Η παιδική ηλικία μετριέται από τους ήχους,

τις μυρωδιές και τα αξιοθέατα,

πριν η σκοτεινή ώρα της λογικής αναπτυχθεί.

John Betjeman

ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΙΣ ΡΙΓΕ ΠΙΤΖΑΜΕΣ

- Κουνήσου! - Κουνηθείτε!

Προχώρα! Προχώρα!

Τώρα!

Γεια, Μπρούνο!

- Γεια σου, γλυκέ μου. - Τι συμβαίνει, μαμά;

- Γιορτάζουμε. - Γιορτάζουμε;

Ο πατέρας σου πήρε προαγωγή.

- Καλύτερη δουλειά, δηλαδή. - Ξέρω τι είναι η προαγωγή.

Κάνουμε ένα παρτάκι για να το γιορτάσουμε.

Θα εξακολουθήσει να είναι στρατιώτης, σωστά;

Ναι, απλά είναι λίγο πιο σημαντικός τώρα.

Υπάρχουν κι άλλα συναρπαστικά νέα

αλλά ο μπαμπάς μάλλον θα θέλει να σας τα πει ο ίδιος.

- Μετακομίζουμε; Πού; - Στην εξοχή.

Είναι πολύ μακριά. Τι θα γίνει με τον Καρλ, τον Λεόν και τον Μάρτιν;

Ξέρω ότι είναι σκληρό, γλυκέ μου,

αλλά όλοι πρέπει να αποχωριστούμε προς το παρόν τους φίλους μας.

Θα αποκτήσουμε καινούριους εκεί. Σωστά;

Φυσικά, πολλούς καινούριους.

Μπρούνο, μπορείς να τους φέρεις εδώ το πρωί πριν φύγουμε.

Δες το σαν μια περιπέτεια, όπως αυτές στα βιβλία σου.

Μα αυτό είναι το καλύτερο σπίτι.

Ποτέ δεν ξέρεις. Εκεί που θα πάμε μπορεί να είναι καλύτερο.

Έχει κήπο.

Το θέμα όταν είσαι στρατιώτης, Μπρούνο,

είναι ότι η ζωή δεν είναι επιλογή αλλά περισσότερο καθήκον.

Αν η πατρίδα σε χρειάζεται κάπου, πρέπει να πας.

Φυσικά το να πας κάπου αλλού είναι ευκολότερο

όταν ξέρεις ότι η οικογένειά σου χαίρεται που θα έρθει μαζί σου.

Μπρούνο! Κάθε φορά που σε βλέπω, είσαι μεγαλύτερος.

Έχει περάσει μόνο μια βδομάδα, Νάταλι.

Τότε ίσως μικραίνω εγώ.

Λοιπόν..

Τι λέτε για όλο αυτό; Για τη μετακόμιση από το Βερολίνο;

Η μαμά κι ο μπαμπάς λένε ότι είναι καλό, άρα μάλλον θα είναι.

Παιδάκια, κάντε κάτι καλό: μοιράστε φαγητό.

Συγχαρητήρια.

- Δεν είναι υπέροχος; - Απολύτως.

Είμαι πολύ περήφανος για σένα.

Μερικές φορές σκέφτομαι αν αυτό οφείλεται σε μένα

που σου έφτιαχνα στολές για να παίζεις όταν ήσουν τόσος δα.

- Τα λάτρευες. - Νάταλι...

Σε κάνει να νιώθεις ακόμα ξεχωριστός, Ραλφ;

Η στολή και ό,τι αντιπροσωπεύει;

Είναι γιορτή, μητέρα. Ας μην τη χαλάσουμε.

Εγώ να τη χαλάσω;

Να προσέχεις.

Θα μπλέξεις με το να εκθέτεις τις απόψεις σου δημόσια.

Το ξέρεις.

Για πόσο καιρό θα σε χάσουμε, αγόρι μου;

- Μέχρι να κερδίσουμε τον πόλεμο. - Όχι για πολύ, λοιπόν.

Μπρούνο!

Ώρα να φεύγουμε.

- Αντίο! - Αντίο!

Ήρθε η ώρα να κοιμηθώ. Σ' ευχαριστώ, Κύριε, που με φυλάς.

Πρόσεχέ με καλά τη νύχτα και μάθε με να Σε εμπιστεύομαι.

Φρόντισε τα άρρωστα και φτωχά παιδιά.

Δώσ' τους την ευλογία Σου περισσότερο.

Και στο όνομα του Ιησού, φρόντισε το ίδιο και την οικογένειά μου.

Αμήν.

Κοιτάξτε, παιδιά! Το νέο μας σπίτι.

Έχω κάτι δουλειές. Θα τα πούμε σύντομα.

Λοιπόν, τι λέτε;

Ελάτε, είναι υπέροχο.

Διαλέξτε δωμάτιο. Θα πω στη Μαρία να...

σας βοηθήσει να ξεπακετάρετε.

Πώς σου φαίνεται το νέο σπίτι, Μαρία;

Δε θα το κρίνω εγώ.

Δε θα μοιάζει όμως με το σπίτι μας

μέχρι να το κάνουμε εμείς να μοιάζει.

Έχει σηκωθεί;

Ποιος ήταν αυτός;

Μάλλον ένας από τους στρατιώτες του πατέρα σου.

- Φαινόταν πολύ σοβαρός. - Είναι σοβαροί, σωστά;

- Γιατί ψιθυρίζουμε; - Δεν ξέρω.

- Με ποιον να παίξεις; - Με τα παιδιά στη φάρμα.

Δεν είδα καμία φάρμα. Κι εκείνο εκεί.

Φαίνεται μόνο από το δωμάτιό μου.

Και έχει παιδιά εκεί;

- Ναι, μερικά. - Ωραία.

- Θα μπορώ να παίξω μαζί τους. - Γιατί όχι;

Θα περιμένω λιγάκι να δω πώς είναι..

- Γιατί φαίνονται περίεργοι. - Τα παιδιά;

- Και οι αγρότες. - Από ποια άποψη;

Συγνώμη.

Λαχανικά.

Εκεί.

Έχεις ξεπακετάρει τα πάντα, Μπρούνο;

Καλύτερα να πας πάνω και να τελειώσεις.

Ευχαριστώ, κυρία.

Μπρούνο.

- Σου είπα ότι είναι περίεργοι. - Ποιοι;

Οι αγρότες. Φοράνε πιτζάμες.

Και σε έψαχνα, Μπρούνο.

Ευχαριστώ, ήταν πολύ χρήσιμο.

- Θα τα πούμε αργότερα. - Φυσικά.

Πέρασε.

Κάθισε.

Λοιπόν, τι λες;

Ω, θεέ μου!

Θέλω να πάω σπίτι.

Είσαι στο σπίτι. Σπίτι είναι εκεί που βρίσκεται η οικογένεια.

Σωστά;

Πρέπει να δώσεις στο μέρος μια ευκαιρία.

Σου το υπόσχομαι, σε λίγο καιρό..

Γιατί φοράνε πιτζάμες οι αγρότες; Τους βλέπω απ' το παράθυρό μου.

Ξέρεις, Μπρούνο... Αυτοί οι άνθρωποι...

Δεν είναι πραγματικά άνθρωποι.

Ποιος σου είπε ότι είναι φάρμα;

- Η Μαρία; - Όχι.

Δεν είναι φάρμα;

Είναι.

Αφορά την καινούρια σου δουλειά;

Το μόνο που πρέπει να ξέρεις για τη δουλειά μου εδώ,

είναι ότι είναι πολύ σημαντική για σένα και την πατρίδα μας.

Εργαζόμαστε σκληρά για να βελτιώσουμε τον κόσμο

στον οποίο θα μεγαλώσεις.

Μα δεν είσαι αγρότης. Είσαι στρατιώτης.

Θα έρθεις να με βοηθήσεις στην κουζίνα, Μπρούνο;

Μπορώ ακόμα να παίξω με τα παιδιά;

Δε νομίζω, Μπρούνο.

Όπως είπες είναι λίγο περίεργα.

Διαφορετικά.

Μην ανησυχείς, θα σου βρούμε νέους φίλους

αλλά δε θα είναι τα παιδιά από τη φάρμα.

Το υποσχέθηκες.

- Είπες ότι είναι μίλια μακριά. - Είναι.

Πού να ξέρω ότι θα μπορούσε να το δει από το δωμάτιό του;

Ήρθε ένας από αυτούς στην κουζίνα μας.

Πώς είσαι σήμερα, αφέντη Μπρούνο;

Μπουχτισμένος.

Λες το ίδιο πράγμα κάθε μέρα εδώ και δύο βδομάδες.

- Είναι αλήθεια. - Θα έπρεπε να παίζεις έξω.

- Με ποιον; - Δεν ξέρω, με την Γκρέτελ;

Μπορείς να διασκεδάσεις μόνος σου.

Αυτό προσπαθώ να κάνω.

Ένα είναι σίγουρο:

το να κάθεσαι μέσα δε θα βελτιώσει τα πράγματα.

- Τι κάνεις, Μπρούνο; - Εξερευνώ!

Όχι πίσω. Στο είπα, είναι εκτός ορίων.

- Να εξερευνήσεις μπροστά! - Μα τα είδα όλα!

- Τότε βρες κάτι άλλο να κάνεις. - Όπως;

Έλα μέσα και θα σκεφτούμε κάτι.

Τι κάνατε σήμερα, παιδιά;

- Ό,τι κάναμε και χθες. - Δηλαδή;

- Ό,τι και προχθές. - Εκτός από την εξερεύνηση.

- Μου αρέσει να εξερευνώ. - Πού πήγες;

Ήθελα να δω στον πίσω κήπο, αλλά δε με άφησε η μαμά.

Τον πίσω κήπο;

Ήμαρτον!

Μάλλον θα σου λείπουν οι φίλοι σου.

Μέχρι και το σχολείο μού λείπει!

Δεν περίμενα να σ' ακούσω να λες κάτι τέτοιο.

Δε θα σου λείπει για πολύ ακόμα.

- Σοβαρά; - Κανόνισα για ένα δάσκαλο.

Θα έρχεται δύο φορές τη βδομάδα.

Δε θα πάμε στο σχολείο, δηλαδή;

Το σχολείο θα έρχεται εδώ;

Με ένα παλιό ποδήλατο.

Είναι ένα πουλί χωρίς...

Καλημέρα, μικρέ. Πώς είσαι σήμερα;

- Να σου ζητήσω μια χάρη; - Ζήτα μου.

Υπάρχουν περίσσια λάστιχα;

Κάποιο παλιό από κάποιο φορτηγό ή κάτι τέτοιο.

Η μόνη ρεζέρβα που έχω δει εδώ

ανήκει στον ανθυπολοχαγό Μάινμπεργκ.

- Τη χρησιμοποιεί; - Είναι συνδεδεμένος μαζί της.

Σταμάτα, δεν καταλαβαίνει. Είναι οχτώ χρόνων.

Κι εσύ δώδεκα, σταμάτα να παριστάνεις τη μεγαλύτερη.

Τι το θες το λάστιχο;

- Θέλω να φτιάξω μια κούνια. - Μια κούνια;

Συναρπαστικό!

Εσύ!

Εδώ! Τώρα!

Κουνήσου!

Πήγαινε το αγόρι στον πίσω κήπο στο κτιριάκι.

Έχει κάποια λάστιχα. Θα διαλέξει ένα.

Θα το κουβαλήσεις όπου σου πει. Καταλαβαίνεις;

Τι περιμένεις, μικρέ;

Τι λες γι' αυτό;

Πού είναι η μαμά μου;

Έξω.

- Πότε θα γυρίσει; - Σύντομα, φαντάζομαι.

Μην ανησυχείς.

Μπορεί να πεθάνω από αιμορραγία;

Όχι.

- Πρέπει να πάω στο νοσοκομείο; - Όχι, ένα κοψιματάκι είναι.

Έλα! Δεν είναι τόσο άσχημα!

Ορίστε! Καλύτερα τώρα.

- Πώς σε λένε; - Πάβελ.

Μείνε ακίνητος για λίγο...

πριν αρχίσεις να περπατάς πάλι με αυτό.

Θα πεις στη μαμά μου τι έγινε;

Θα το δει και μόνη της.