لومړۍ 200 کرښې.
ยักษ์ใหญ่หัวใจหล่อ โดย โรอัลด์ ดาห์ล
"บ้านเด็กกำพร้า"
มันเป็นชั่วโมงขวัญผวา ผีร้ายออกอาละวาด
และมีผู้คนหายตัวไป
แม่บ้านคิดว่าชั่วโมงขวัญผวา คือเวลาเที่ยงคืน
เด็กๆว่ามันคือเวลาตีหนึ่งตีสอง
หนูคิดว่ามันเป็นเวลาสักตีสาม มีหนูคนเดียวที่ยังตื่นอยู่
เหมือนทุกที
เหมือนตอนนี้
หมวกบังตาแกว่ะ
เงียบ เงียบ
ไปทางนั้น!
อย่าเสียงดัง
ไม่เอาน่า
เงียบ
ออกมาจากน้ำซะ
งานเทศกาลไง
เดี๋ยวฆ่าตายเลย
นี่!
คุณขี้เมาทุกคน
ไปที่อื่นได้มั้ย เด็กๆกำลังนอนกันอยู่นะ
หวัดดี แม่สาวน้อย!
อย่ามาแม่สาวน้อยกับหนูนะ
หนูจะโทรเรียกตำรวจ หนูจะทำจริงๆ
"บ้านเด็กกำพร้า"
ระวังน้ำ มานี่!
อย่าลุกออกจากเตียง
อย่าไปที่หน้าต่าง
และอย่าแอบดูข้างหลัง...
ผ้าม่าน
อย่าลุกออกจากเตียง อย่าไปที่หน้าต่าง
และอย่าแอบดูข้างหลังผ้าม่าน
ไม่มีที่ให้เธอไป
นอกจากเธอมีปีก
ฉันหิวแล้วด้วย ถึงเวลากิน
นี่ที่ไหน
ดินแดนยักษ์ไง
ไม่มีที่แบบนั้น
เราเดินทางมาไกลมากๆ
ใช่ มันก็ไกลโข
อะไร นั่นอะไร
พวกยักษ์น่ะ
มียักษ์แบบคุณอีกเหรอ
ก็มียักษ์...
เฟลชลัมป์อีทเตอร์ โบนครั้นเชอร์ แมนฮักเกอร์
ไชลด์ชิวเวอร์ มีทดริปเปอร์ กิซเสิร์ดกัลเปอร์ เมดแมชเชอร์
บลัดบ็อตเลอร์
บลัดบ็อตเลอร์
ใช่ แล้วก็บุทเชอร์บอย
บุทเชอร์บอย
ได้โปรด อย่ากินหนูเลย
ฉันเหรอ
เธอคิดว่าเพราะฉันเป็นยักษ์ ฉันเลยต้องกินเนื้อคนเหรอ
ฉันน่ะเหรอกินเนื้อมนุษย์
มาว่ากันได้! ฉันไม่เคยหรอก
งั้นคุณเป็นใคร คุณเป็นยักษ์แบบไหนกันล่ะ
เธอเข้าใจฉันผิด
คุณจับหนูมานี่
ใช่ นั่นเธอก็พูดถูกแหละ
แต่ว่า...ฉันไม่ได้ขโมยตัวเธอมา
ที่สำคัญเธอตัวเล็กนิดเดียว
ฉันก็อดคิดถึงพ่อแม่ ที่น่าสงสารของเธอไม่ได้
พวกเขาคงจะหา
หนูไม่มีพ่อแม่หรอก
ไม่มีเหรอ
พวกเขาตายตั้งแต่หนูยังแบเบาะ
อ้อ เธอเป็นกำพร้า
ใช่ คุณจับหนูมาจากบ้านเด็กกำพร้า คุณไม่รู้เหรอ
ฉันไม่รู้หรอก
อยู่ที่นั่นเธอมีความสุขมั้ย
ไม่ หนูเกลียดที่นั่น
แม่บ้านคนดูแลไม่ได้เรื่องเลย และเธอวางกฎบ้าๆ
เราโดนลงโทษบ่อยมาก
โดนลงโทษยังไง
จับเราขังห้องมืดใต้ดิน ที่นั่นมีหนูเยอะเลย
ผู้หญิงแก่ใจร้าย
ยักษ์ตัวอื่นๆ เขาใจดีเหมือนคุณมั้ย
ไม่ เสียใจที่ต้องบอกว่า ยักษ์จะกินเธอหมดในเอื๊อกเดียว
สูง 24 ฟุตอย่างฉัน
เล็กจ้อยร่อยในดินแดนยักษ์
นั่นล่ะคือที่เธออยู่นี่...ดินแดนยักษ์
แล้วทำไมคุณพาหนูมานี่ ทำไมคุณจับหนูมา
คือ...ฉันต้องจับเธอมา
เพราะอย่างแรกที่เธอจะทำ ก็คือตะโกนเสียงดัง
เธอจะร้องแรกแหกกะเชอว่าเห็นยักษ์
แล้วทีนี้คนก็จะอึกทึกครึกโครม ถูกมั้ยล่ะ
แล้วพวกมนุษย์จะแตกตื่น
ออกตามล่ายักษ์ที่เธอเห็น ตื่นเต้นกันยกใหญ่
และจับฉันไปขังกรง
เอาไปดูเหมือนสิงสาราสัตว์ เหมือนดู...
ฮิปโปตุ้มติ้ม จะลุกจุ๊กเข้ จิ๊กกี้ราฟ
แล้วจากนั้นก็จะมีการล่ายักษ์กันยกใหญ่ ล่ายักษ์ทุกๆตัว
หนูไม่พูดหรอก
ไม่มีใครฟังหนูพูดอยู่แล้ว หนูเป็นเด็กที่เชื่อไม่ได้
ใช่ เธอพูดแน่!
ไม่ หนูไม่พูด
เธอจะพูด
ไม่ หนูไม่พูด
- เธอจะพูด - ไม่ หนูไม่พูด
เธอจะป่าวร้องบอกคนทั้งโลก
ส่วนใหญ่ก็ไปออกตู้สี่เหลี่ยมมีภาพ แล้วก็กล่องวิทยุเสียงดัง
หนูไม่พูด หนูไม่พูดเด็ดขาด
นะ พาหนูกลับบ้าน หนูกลัว หนูอยากกลับบ้าน
ไม่!
แย่จริงๆ
ยังไงเธอต้องอยู่ที่นี่กับฉันไปจนวันตาย
หมายถึงจนกว่าหนูจะตาย
จนกว่าหนูจะตายเหรอ
เฮ้ เธอหนาวหรือเปล่าล่ะ
ใส่ชุดนอนบางๆ
หนูจะหนีไปแน่!
ฟังนะ ฟังนะเธอ
ฉันขอเตือนเธอ
อย่าหนีออกไปนอกถ้ำนี้ ถ้าไม่มีฉันไปด้วย
ไม่งั้นเธอจะกลายเป็นเศษเนื้อติดฟัน
คุณห้ามหนูไม่ได้ หนูเคยหนีมาแล้วเป็นพันครั้ง
หนูมีสัญชาตญาณ
สัญชาตญาณ อ้าว ฉันนึกว่ามนุษย์มีสมองซะอีก
เธอไม่ได้ฉลาดมาก ฉันหยุดเธอได้
แล้วยักษ์พวกนั้น...
จะกลืนเธอทีเดียว เหมือนกลืนฟรายฟักทอง
เขาเรียกพายฟักทอง! ไม่ใช่ฟรายฟักทอง!
แล้วจิ๊กกี้ราฟคือ ยีราฟ
จะลุกจุ๊กเข้คือจระเข้ และฮิปโปตุ้มติ้มคือฮิปโปโปเตมัส
ก็ไม่รู้น่ะ ฉันเป็นคนพูดเพี้ยนๆอย่างเงี้ย
ฉันใช้ภาษาไม่ถูกนักหรอก
บ่อยครั้งที่ฉันพูดผิดเป็นตรงข้าม
หนูขอโทษ หนูไม่ตั้งใจจะหยาบคาย
ใช่
คือ ที่ฉันพูดกับที่ฉันคิด บางครั้งเป็นคนละอย่างกัน
นี่ เธออ่านอะไรเหรอ
นิโคลัส นิคเคิลบี
ในโหลคืออะไร
ความฝัน
ความฝันไม่ใช่สิ่งของ
หนูไม่เคยฝันหรอก หนูเป็นโรคนอนไม่หลับ
อย่างนั้นเหรอ
ความฝัน อันที่จริงแล้ว เป็นสิ่งลึกลับมาก
ตลอดเวลา...
มันจะค้นหา
หาคนที่นอนหลับอยู่
ด้วยเส้นเลือดที่เต้นเป็นจังหวะ ผิวหนังร้อนผ่าว
ดวงตาที่ถ่วงหนักอึ้ง
คุณอ่านหนังสือออก
ใช่
"ความคิดวุ่นวายไร้ระเบียบ
"เขารู้สึกราวกับว่า แสงสว่างคืบเข้าใกล้...
และถดถอยไม่อาสาทำหน้าที่ของมัน
เหมือนกับเขาเป็นสิ่งน่ารังเกียจ และน่าชัง
เสียจริง"
ช่วยด้วย!
ช่วยหนูด้วย!
ช่วยหนูด้วย!
ช่วยด้วย!
คุณเป็นคนทำ
เธอเดาถูกแล้ว
หนูบอกแล้วว่าหนูไม่ฝัน มันเลยน่ากลัวกว่า
มันจำเป็น
เด็กตัวเล็กกะจิ๊ดริดอย่างเธอ
ไม่ควรขึ้นเสียงเถียงผู้เฒ่าชะแรแก่ชราอย่างฉัน
ยักษ์ทุกตนรักการฆ่า และกินเนื้อสด
กลืนกินมนุษย์ทั้งตัวได้เหมือนก้อนน้ำตาล
มนุษย์เป็นคน ไม่ใช่ตัว
ใช่ๆ พวกเขากินคนแล้วกัน
สีเขียวมีฟองนั่นอะไร
ฟร็อบสก็อตเทิล
ยักษ์ทุกตัวดื่มฟร็อบสก็อตเทิล
ฟองฟู่ผิดทางนะ
ฟองของเราลอยขึ้น
ขึ้นเหรอ ลอยขึ้น
ฟองลอยขึ้นทำให้เรอเหม็นออกปาก
เรอหน่อยมันจะเป็นอะไรไป
มันน่าเกลียด
แต่ถ้าฟองลงไปในท้องก่อน แล้วไปออกที่อื่น
มันส่งกลิ่นน่าเกลียดกว่าเยอะ
ลมปุ่นปุ๊น
- ลมปุ่นปุ๊น - ใช่
สัญญาณความสุขที่แท้จริง
โอ้ ไม่นะ
อาหย่อยจริง
วู้ปี้!
แคระ!
แกอยู่บ้านมั้ย แคระ
ไม่
แกส่งเสียงแย็บๆ
แกแย็บๆอยู่กับใคร แคระ
ทำไมแกถึงเป็นฆ้องปากแตกแต่เช้า
ทำไมวันนี้แกไม่นอนล่ะ
เพราะแกแย็บๆดัง ทำฉันตื่น
ฉันเป็นแผลอ่ะ
เอาไว้ค่อยทำเหอะ
เดี๋ยวนี้ แคระ!
ก็ได้ ทำก็ได้...
ได้ เราจะต้องไปเอาน้ำ
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่เอาน้ำ
ไม่เอาน้ำ
หลบ หลบข้างหลัง
เอาล่ะ ยื่นมา
ยื่นมือมา ยื่นมานี่
แกมีสัตว์เลี้ยงตัวใหม่อีกแล้วเหรอ
No comments yet. Be the first to leave one.