Remember Me

Remember Me (2010) OCR 23.976 fps runtime 01:52:19

แม่รู้ แต่รถไฟกำลังมาจ้ะ

เมื่อไหร่ถึงล่ะ

บรู้คลีน นิวยอร์ค 1991

อีกไม่นานหรอกลูก

คายหมากฝรั่งเร็ว ขอบใจจ้ะ

นั่นไงมาแล้ว

หลบข้างหลังแม่แอลลี่ หลบลูก

เอาไปเลย

ส่งกระเป๋ามาเอามา

- ส่งแหวนมา - อะไร

- อย่าพูด - ไม่ต้องกลัวลูก

แอลลี่อย่ามองพวกเขา ฉันไม่มองๆ

นี่คือขบวนรถไฟเกาะโคนี่ย์

สถานีต่อไปถนนนิวยูเทร็คท์

อย่า

แม่ แม่

แม่ แม่

แม่

แม่

พ่อขา...

10 ปีต่อมา

ฮัลโหล

15 นาที

แม่สบายดีมั้ยครับ

ลูกดูดีนะ

- สบายดีมั้ยครับเล้ส - ดีใจที่เจอ

ขอบใจที่โทรปลุกจิตกรเอก

พี่กลิ่นหยั่งกะลิสเตอรีนผสมเบียร์แน่ะ

ผูกไทหน่อยไม่ได้รึไง

ก็เกือบเหมือนกัน

ดีจังเลย

ไมเคิลคงชอบใจ...

ที่เรายังทำแบบนี้อยู่

เล่าให้ไทเลอร์ฟังรึยังจ๊ะ ว่าครูศิลปะบอกว่ารูปที่ลูกวาดนั่นเป็นไง

แม่คะ...

เล่าหน่อยน่า

เธอบอกว่าฝีมือหนู เฉียดๆ เจมส์ วิสท์เลอร์สมัยรุ่นๆ ค่ะ

ดีที่เปรียบกับ เจมส์ วิสท์เลอร์สมัยรุ่น..

เพราะพอโตหน่อย เขาก็ตกกระป๋องไปเลย

เขาเหมือนๆ วงบอยซ์ทูเม็น แห่งประวัติศาสตร์ศิลปะยุโรปน่ะ

เธอเสนอชื่อน้องของลูกไปลงเรียนซัมเมอร์ ที่รร.ศิลปะสไตน์ฮาร์ด...

- ที่นั่นแจ๋วสุดๆ แล้ว - วิเศษที่สุด

มันเยี่ยมมาก

หนูจะเขียนภาพที่ชื่อว่า "พี่ชายฉันกับบุหรี่มวนโปรด" ค่ะ

และเพราะหนูอายุน้อยที่สุดกว่าใครๆ เพราะงั้นถ้าได้ไปเรียนที่นั่น...

ไทเลอร์...

ส่งน้ำตาลให้หน่อยได้มั้ย

น้องยังเหลือเวลา แค่ไม่กี่นาทีครับพ่อ

ขอแค่ซัก 2-3 นาทีเถอะ

แคโรไลน์มีปัญญาพูดเองได้ ถ้าแกรู้สึกว่าใคร ไม่ใส่ใจเรื่องของแก

พ่อทำให้ลูกรู้สึก อย่างงั้นรึเปล่า

หนูโอเคค่ะ

พ่อไม่ได้ตั้งใจจะเปลี่ยนหัวข้อคุย

หัวข้ออะไรของพ่อครับ

ว่าไงนะ

หัวข้อที่เมื่อกี้ เราคุยอยู่น่ะ มันคืออะไร

อย่าทำตัวเป็นพระเอกตอนนี้ดีกว่าไทเลอร์

อันที่จริง ตอนนี้ละเหมาะที่สุดครับ

- เอาละผมต้องไปแล้ว - ไทเลอร์

จะให้พี่พาเธอไปที่ไหนรึเปล่า

- หนูจะอยู่กับแม่ค่ะ - ได้ ไว้เจอกันนะ

น้ำตาลหน่อย

กินซะบ้าง

คานธีพูดไว้ว่าอะไรก็ตามที่เราทำในชีวิต สุดท้ายก็อาจไร้ตวามหมาย

แต่ที่สำคัญมากคือการที่เราลงมือทำ

ฉันเห็นด้วยกับวลีแรกมากกว่า

ไมเคิล...

นายรู้ว่าตาฉันจ้องวันอะไรอยู่

ตอนอายุ 22 คานธีมีลูก 3 คน...

โมสาร์ทประพันธ์เพลงแล้ว 30 เพลง

และบัดดี้ ฮอลลี่ตาย

นายเคยบอกฉันว่า...

"สิ่งที่เราสร้าง ย่อมทำให้ผู้คนประทับใจเรา"

นั่นใช้ได้กับทุกๆ คนรึเปล่า

รึเป็นแค่บทกวีไร้สาระ

ฉันขายแปรงสีฟันให้แฟนนายไปว่ะ

ขายอะไรให้ใครนะ

ก็...แฟนนายไง

ยัยผมบลอนด์อกตู้ม ที่แกทิ้งไว้บนเตียง

- อ้อ... - ฉันขายแปรงสีฟันให้เธอ

ได้มา 3 เหรียญ

- จะให้ยินดีด้วยมั้ย - แหง็ม..สมควรอยู่

เพราะงานขายชิ้นนั้น คือแรงบันดาลใจ สำหรับธุรกิจใหม่ล่าสุดของเรา

อุปกรณ์ "พ-จ-พ-ส"

"พกพาจิปาถะ เพื่อสาวโสด"

ใช้พกเผื่อไปค้างคืน ที่ไหนต่อไหน

ข้างในมีแถมแป้ง กับกระดาษชำระ ที่ชาร์จแบ็ตมือถือเบอร์โทรแท็กซี่...

ขายปลีกราคาซัก 19.95 เหรียญ เผลอๆ เราอาจโฆษณาทางทีวีด้วย

คิดเหรอว่าพวกผู้หญิง จะโง่ควักตังค์ซื้อ

โอเค..ได้ดูถูกกันเข้าไป

ครั้งนึงในประวัติศาสตร์มีคน 2 คน นั่งคุยกัน กรณีเช่นเรื่องหลอดไฟฟ้า

คนนึงต่อมา ทั้งดังทั้งรวยส่วนอีกคน เป็นได้แค่พนง.ร้านมิคกี้ดี

ท่ามกลางความตื่นตัว กับเหตุก่อการร้าย ที่เกิดขึ้นหมาดๆ

พวกเธอคิดว่าพอมีช่อง ที่เราจะถกกันเกี่ยวกับแง่จริยธรรม

ในขณะที่เรากำลังคุยถึงสาเหตุหลัก ของการก่อการร้ายบ้างรึไม่

นั่นคือคำถามในแง่มโนสำนึก

ทำไมแอลลี่

มโนสำนึกคือตัวกำหนด อุปนิสัยของคน

แล้วจริยธรรมล่ะ

มาตรฐานความประพฤติ ที่คนอื่นๆ คาดหมายในตัวเรา

สรุปว่าอุปนิสัยของคน ย่อมสำคัญกว่าใช่มั้ย

แน่นอนที่สุด

พูดได้ดีมาก

แล้วความรู้เกี่ยวกับเรื่องราวในอดีตล่ะ ถือเป็นข้อจำกัดรึเป็นประโยชน์ต่อเรา

ช่วยกันทำให้แถวๆ รูปปั้นนี่ เป็นเขตงดสูบดีกว่ามั้ย

ใช่ไทเลอร์เราทำให้รูปปั้นนี่ เป็นเขตห้ามสูบบุหรี่ได้มั้ย

พี่สัญญาแล้วว่าจะเลิก

รู้น่า

ทำไมพี่ถึงคิดว่าพ่อไม่อยากฟังหนูคะ

พ่อน่ะรักเธอ

แล้วไง

คนเราสามารถรักใครซักคนได้ โดยไม่นึกอยากใช้เวลากับคนๆ นั้นนี่

ใช่เธอเข้าใจถูกแล้ว

แม่รักน้าซาร่า

แต่คริสต์มาสปีที่แล้วแม่ไม่ยอมให้เล้ส ทิ้งแม่กับน้าให้อยู่กันตามลำพัง

แม่บอกว่าไม่งั้นมีหวังเกิด "ฆาตกรรมฉลองคริสต์มาส"แน่

นั่นเพราะน้าซาร่าดื่มแต่เธอไม่ดื่มนี่

หนูแค่ 11

งั้นเรื่องอะไรใครๆ ถึงอยากจะอยู่ห่างเธอล่ะ

ไมเคิลก็เคยดื่ม

นั่นเพราะตอนนั้นไมเคิล2าแล้ว

พออายุ2าการดื่มคือเรื่องแปลกใหม่ และน่าตื่นเต้น...

และใครๆ ก็ดื่มกัน

น้าซาร่าดื่ม เพราะอยากรู้สึกเหมือนแก 21

พี่ก็ 21

โอเค

เฮ้วันเกิดนายปีนี้ ไปแอตแลนติคซิตี้ดีมั้ย

จริงเหรอ

แหง็มเราจะพักห้องสวีท

นายชวนยัยแปรงสีฟันมาก็ได้

ฉันว่าฉันยอมโดนแปรงสีฟันทิ่มตายดีกว่า

มันวันของนายเพื่อนเราหาอะไรทำได้แน่

แผนผังของชั้นตรงนี้คือใช้วางหนังสือ...

ของพวกนักเขียนที่เคยนอนด้วยกัน และลงเอยด้วยการม่องเท่งไม่ก็ติดคุก

จริงเหรอ

จริง

เห็นมั้ยเพราะงี้ไงสาวๆ ถึงปิ๊งนาย

อ้าวจริงๆ นะ พวกเธอปลื้มบทกวีพิลึกพิลั่นไร้สาระ

อ้อเมื่อวานฉันเจอเมแกนว่ะ

คืนนี้เธอไปทำบาร์เท็นเดอร์ที่ดอนฮิลส์

เธออ้อนวอนฉันเลยด้วยซ้ำ

น่าสงสาร

ไม่มีอะไรพวก

อะไร

2-3อาทิตย์หลังนี่นายล่องหนตลอดโอเค

ไม่โผล่หัวออกไปไหนต่อไหนมั่งเลย

เซ็งโคตรว่ะที่นายเก็บเนื้อเก็บตัวอยู่ได้

เห็นทีฉันต้องแทรกแซงซะทีแล้ว

อะไร

รู้ใช่มั้ยคำว่าแทรกแซง ไม่ได้แปลว่าฉันต้องดื่มจนหัวราน้ำ

นี่...ดริ้งค์เดียว

โอเคแค่ดริ้งค์เดียว

หนสุดท้ายที่นายกินดริ้งค์เดียวน่ะเมื่อไหร่

ตอนรับศีลมหาสนิท

เมแกน

เมแกน

เธอดูดีจัง

อย่า..มา..พูด

โอเคเบียร์สอง...

เธอโกรธฉันรึอะไรวะเนี่ย

ไม่โกรธหรอกเธอทำท่าอย่างงั้น เพราะเธอโคตรชอบนายไง

ใช่

โทษนะคะ

อ้อหวัดดีไงครับ

ช่วยถ่ายรูปให้เราหน่อยได้มั้ย

ได้ซิผมแค่กดปุ่มนี่ใช่มั้ย

- หันอีกด้าน - อีกด้านๆ

แหล่มเลย

เก็บไว้เป็นที่ระลึกเนอะ

ดื่มอะไรกันดีครับ

โมฮิโต้

ผมไม่ได้จะบอกว่าเมืองอื่นๆ มันไม่ดีตรงไหน

แค่บอกว่าเมืองนี้ เยี่ยมสุดในโลกแล้วโอเค

ผมชอบถนนหนทางพวกคุณมาจากไหน

ไมอามี่

เจ๋งจริงตอบเป็นเสียงเดียวกันเลย ไมอามี่ไม่ฝืดสนิทเลย

เปล่านี่สิคือเมืองที่สุดยอดที่สุด ไม่รู้นะอย่างบาร์เซโลน่าริโอ...

- รับรองทาบเมืองนี้ไม่ติดฝุ่น - ไปไหนกันดีเนี่ยฉันหนาวชะมัด

- บาร์ที่ร.ร. - ไมเคิล...

ได้

- คุณน่าจะสวมเสื้อโค้ท - ไมเคิล

- ในนี้สิอุ่นชัวร์ - อย่าบังอาจแตะรถฉัน

- เป็นไรมากหรือเปล่าวะไอ้งี่เง่า - รีบๆ เบียดเลยรับรองอุ่นแน่

- งี่เง่า - ไรวะเนี่ย

- รีบๆ กลับขึ้นรถไปเลยไป - อ๋อเหรอ

ไสหัวกลับไปลองไอส์แลนด์บ้านแกโน่น

- เฮ้เดี๋ยว - บ้านฉันอยู่ควีนส์โว้ยไอ้หอก

หุบปากไอ้บ้านนอก

แกซิวะกลับอังกฤษไปได้แล้ว

ไปห้องที่ร.ร.ที่ฉันพักกันมั้ยล่ะ

- นั่นกีตาร์กูนะ - ไปตายซะมึง

- เฮ้ไทเลอร์ - เละแล้ว

- ฉันไปละ - ไทเลอร์

- ไปเร็ว - ลอเร็นเธอจะไปไหน

- มาเนี่ย - อย่าเดินไปตรงนั้น

- ปล่อยฉันนะ - ลอเร็น

พระเจ้าช่วย

ปล่อยฉันโว้ย

จับมันกด