The Terror

"ปี 1845 เรือหลวงอังกฤษสองลำ

ออกเดินทางค้นหา...

เส้นทางเดินเรือผ่านอาร์กติก"

"นับเป็นเรือที่ล้ำสมัยที่สุดในยุคนั้น"

"คนบนเรือล่าวาฬยุโรปเห็นเรือครั้งสุดท้ายที่บัฟฟิน เบย์

ขณะรอสภาพอากาศเป็นใจให้เข้าเขาวงกตแห่งอาร์กติก"

"จากนั้นเรือทั้งสองลำก็หายไป"

พวกเขาเห็นหลายคนลงเดิน

ทุกคนหิวโซ

เจอพวกเขามั้ย

เราเห็นกัปตันเรือ คนที่ชื่ออักลูกา

ถามเขาว่ามีคนไหนในนี้

ใช่คนที่เขาเรียกว่าอักลูกามั้ย

เขาพูดภาษาเราได้

เขาใกล้สิ้นใจ

เขาชี้ไปทางใต้บอกว่ากำลังเดินเท้าเพื่อกลับบ้าน

แต่พวกเขาแทบเดินไม่ได้

แล้วยังถูกทุนบักไล่ตามมา

ทุนบักเหรอ

ไล่ตามพวกเขามา ไม่ยอมเลิกรา

มีคนตามล่าพวกเขาเหรอ เผ่าเอสกิโมเหรอ

ฝีมือหมอผี

มันกินคน มีสองขาและสี่ขา

มันมีกำลังวังชา หล่อเลี้ยงด้วยมนต์คาถา

ผมไม่เข้าใจ

เขาหมายถึงมนุษย์รึเปล่า

ขอโทษครับ เซอร์เจมส์

ผมก็ไม่รู้เขาพูดถึงอะไร

ฟรานซิสบอกว่ายังไง

อักลูกาน่ะ

เพื่อนคุณคว้ามือผม

พูดว่า "บอกคนที่ตามเรามาว่าอย่าอยู่"

"เรืออับปางทั้งสองลำ ไม่มีทางผ่าน ไม่มีทางเดินเรือ"

บอกเขาว่าเราไม่อยู่แล้ว

ตายแล้ว

ลาลับ

"กันยายน ปี 1846"

"สี่ปีก่อนหน้านั้น"

บิลลี่ พาคนนี้ขึ้นไปด้วย แล้วอย่าให้ลงมา

จนกว่าจะหลับตาผูกเงื่อนขัดสมาธิได้

ครับผม

ตามมา

สวัสดีครับ ผู้การ

ค่าที่อ่านได้แต่ละวันเพี้ยนขึ้นเรื่อย ๆ เลยครับ

ขั้วแม่เหล็กเหนือเคลื่อนที่ไปทุกวัน

เราเข้าสู่วงแหวนแล้ว

ต้องเป็นข่าวใหญ่แน่

เทอร์เรอร์ส่งสัญญาณมา เซอร์จอห์น

ผู้การโครซิเออร์ขอรายงานน้ำแข็ง

ให้ผมส่งคุณรี้ดกลับไปมั้ย

ไม่ บอกฟรานซิสว่าเจมส์กับผมจะไปดินเนอร์ด้วย

คุณเทอร์รี่ ชักธงขึ้น

ได้ข่าวว่าเรือเทอร์เรอร์ยังมีลิ้นวัวอยู่

เร็วเข้า ทุกคน

บอกคุณดิกเกิล เซอร์จอห์นกับนาวาโทฟิตซ์เจมส์

จะมาดินเนอร์บนเรือคืนนี้

ให้เขาเลือกตามใจชอบจากเสบียงผม คงหนำใจแน่

ครับ ท่าน

- เห็นพวกเขามั้ย - เห็นแล้ว

ในบรรดาอุปสรรคยากเข็ญของภารกิจสำรวจ

งานนี้อาจหินที่สุด โธมัส

เสิร์ฟแค่สามคอร์ส เดี๋ยวเดียวก็จบแล้ว

ไม่หรอก ถ้าฟิตซ์เจมส์มา

เราต้องนั่งฟังมหากาพย์

ตอนเขาไปประจำเกาะขี้นกแถวชายฝั่งนามิเบีย

ไม่ก็ตอนถูกคนจีนยิง

ผมคงต้องเอาอาหารอุดหู

- อีกรอบนึง - ปล่อยได้เลย

ดึงขึ้นไป

ขอต้อนรับ เซอร์จอห์น

ผู้การฟิตซ์เจมส์

ถ้าเราใกล้ขั้วโลกแล้ว เดี๋ยวได้ร้องเพลงฉลองแน่

รู้ดีเหลือเกิน

คุณฟาร์เอาแผนภูมิให้ดู

พอผ่านเกาะคิง วิลเลียม แลนด์ก็ถึงชายฝั่งอเมริกา

แล้วจากนั้นก็ร่างแผนใหม่

หวัดดี

มันเห่าทั้งคืนเลย

คงเมาเรือ ไม่ก็ได้กลิ่นแปลก

ถ้าอยู่ถูกทางลม มันได้กลิ่นหมีแต่ไกลเลย

หมานั่นยศอะไร

เคยสงสัยมั้ย

ส่วนใหญ่อยู่ดาดฟ้าเรือเรียกว่าเป็นเวรยามมั้ง

ไม่รู้สิ

น่าจะเป็นนายท้ายเรือไม่ก็นาวิกฯ

มันไปถึงกลางเรือได้

อย่างน้อย ๆ ก็ยศจ่าตรีแน่

ว่ามั้ย

บางคืนมันก็ไปนอนห้องสัญญาบัตร

จ่าตรีนอนท้ายเรือไม่ได้

มันอาจประจำห้องเก็บเครื่องแบบ

เรียกว่าไงล่ะ

เรือตรี

- เรือเอก - นี่ยังคุยเรื่องหมาอยู่อีกเหรอ

แต่มันสำคัญนะ

ถ้าหมามาก่อนคน ใครอยู่ใต้บังคับบัญชา

ก็แค่หมาประจำเรือ

ทน ๆ ไปเถอะ

ผมยังไม่ได้ส่งรายการเครื่องดื่มคืนนี้

ท่านต้องการอะไรเป็นพิเศษมั้ยครับ

ขอผืนน้ำสงบมุ่งไปแปซิฟิกจะได้กลับบ้านกัน

ใกล้แล้วล่ะครับ

ระวังหน่อยเวลาใช้คำว่า "ใกล้"

นี่คือภารกิจสำรวจ "ใกล้" คือยังมือเปล่า

แย่กว่ากลับมือเปล่าอีก

แย่กว่าอะไรในโลก

กองพันที่ขึ้นฝั่งแล้วโดนกระหน่ำยิงไม่ยั้ง

ผมเลยพกคอนเกรฟ...

- กระสุน - ใช่

เหมือนตลกร้ายเพราะพวกคนจีนเป็นคนคิดค้นขึ้น

เรายิงพลแม่นปืนตกจากกำแพงเมืองแล้วรีบไต่

ตอนไต่บันไดขึ้นไป ก็นึกถึง...

ตอนซีซาร์ข้ามแม่น้ำรูบิคอน

พอถึงยอดเห็นเมืองเจิ้นเจียงตระหง่านอยู่ตรงหน้า

พร้อมแดดร้อนระอุยามเช้า

พวกทหารตามตรอก

เริ่มใช้ปืนคาบชุดยิงเรา

เป็นปืนที่ต้องพกด้ายชุบเชื้อไฟตลอด

แต่ตอนนั้นอากาศแห้ง

พอยิงทหารนั่น พวกเขาก็ร่วงลงไปทับด้ายที่จุดไฟไว้

แล้วไฟก็ลุกไหม้อย่างกับกองฟางแน่ะ

ไม่นาน ทั้งเมืองก็เห็นเป็นกลุ่มควัน

โขมงขึ้นมาจากทหารแต่ละคน

กลิ่นคลุ้งเหมือนกลิ่นเป็ดย่าง

- ไม่ ขอบคุณ - ทีนี้

เรารุดไปตามถนนเพื่อช่วยกองพัน 49

ได้ยินเสียงโดนจู่โจมอยู่

ดันไปเจอพวกจีนอยู่หลังฉากกั้นถนน

ผมเพิ่งใส่กระสุนแล้วยกเล็งแต่โดนยิงก่อน

กระสุนแค่นัดเดียว

เม็ดเท่าลูกเชอร์รี

เข้าที่แขนแล้วพุ่งทะลุมา

เจาะแผลที่สามตรงนี้ เข้าที่อก

เหมือนตอนลอร์ดเนลสันตายที่ทราฟัลการ์

ถ้ากระสุนไม่ต้องแหวกผ่านแขนผมก่อน

ผมก็คงลงเอยแบบเขาแล้ว

พอกลับถึงเรือคอร์นวัลลิส

ก็ได้หมอสแตนลีย์นี่แหละช่วยคีบกระสุนออกให้

ศึกนั้นเป็นจุดเปลี่ยน ห้าสัปดาห์ต่อมา จีนส่งคณะมาเซ็นสนธิสัญญา

ถึงตอนนั้นผมก็ฟื้นตัวแล้ว เลยได้ห้อยสลิงแขน

ไปถ่ายรูปกับเขาด้วย เคยเห็นมั้ย

เล่าเรื่องเกาะขี้นกหน่อยสิ เจมส์

นั่นล่ะเรื่องเด็ด

วันนี้คุณรี้ดกับผมคุยกันเรื่องน้ำแข็ง

เขาบอกว่าเราแล่นผ่านแผ่นน้ำแข็ง

ที่คิดว่าไม่ได้แยกตัวตอนหน้าร้อน

- น้ำแข็งโบราณเหรอ - ไม่น่าห่วง

เขาคิดว่าเราใกล้ถึงแยก ที่มีช่องแคบใหญ่ยาวมาจากทางเหนือ

ก้อนน้ำแข็งเลยลอดมาได้

แต่แปลว่าอีกหน่อยอากาศน่าจะหนาวเย็นขึ้น

ยังไม่มีชื่อ

เลยคิดว่าเซอร์เจมส์ รอสส์น่าจะเหมาะใช้ตั้ง

เห็นด้วย

เห็นด้วยมั้ย ฟรานซิส

เขาคงดีใจมาก

เป็นเพราะพลังงานแม่เหล็กแถวนี้

ได้ยินว่าตอนเซอร์จอห์นล่องเรือมาเมื่อ 1823

ผมยาวขึ้นสองนิ้วในสัปดาห์เดียว

ขนาดยังมาไม่ไกลเท่าเรา

นายเลยสมัครมาใช่มั้ย สตรอง

เพื่อเพิ่มความยาว

เป็นอะไรมั้ย

ยัง

เดวิด

เดวิด

เดวิด

- เป็นอะไรมั้ย - นอนลง

เขาหายใจไม่ออก

ไปตามหมอมา

เร็วสิ

พลิกตัวเขา

"เทอร์เรอร์ นาวาฝ่ามฤตยู" "ตอน: เดินหน้าเต็มกำลัง"

ผมไม่อยากชิงพูดก่อนนะ เซอร์จอห์น

แต่ใคร ๆ ก็คิดเรื่องนี้

สามคนที่ตายที่เกาะบีชีไม่ได้ส่อแววทำนองนั้น

ต่อให้เป็นเรื่องจริง

เราก็คงถึงแปซิฟิก

ก่อนมันจะมีโอกาสพรากชีวิตเรา

ที่คุณมั่นใจก็ดีอยู่หรอก

คุณไม่มั่นใจ

กับพัฒนาการเราเหรอ

ไม่รู้ทำไม

ไม่ถึงปี เราเกือบเจอทางเดินเรือแล้ว

แถมไม่ได้พายเรือมาด้วย

ที่นี่ เทคโนโลยียังสู้โชคไม่ได้ เจมส์

ท่านครับ

เราให้ยาโดเวอร์ส พาวเดอร์ ตอนนี้เขาหยุดชักแล้ว

เขานอนพักอยู่ เท่าที่พักได้

แต่พบเลือดสีเข้มในทวารหนักเป็นเลือดจากลำไส้

เลือดออกเหนือปลายลำไส้ใหญ่

- บรรยายซะเห็นภาพ - ลักปิดลักเปิดรึเปล่า

ยังไม่เห็นข้อบ่งชี้ แต่ยังตัดออกไม่ได้

แต่ถ้าให้ผมคาดคะเนตอนนี้ผู้ป่วยน่าจะเป็นวัณโรค

เชื้อไม่ได้จู่โจมปอดเสมอไป

ให้หมอสแตนลีย์ตรวจ เขาน่าจะวินิจฉัยเพิ่มได้

- ผมจะส่งคนไปรับ - ไม่ ไม่ต้องหรอก

เราจะพาเขาไปด้วย

- ยังเหรอ แต่เขาอาการไม่ดีนะ - ครับ

ห่มผ้าให้เขาแล้วเตรียมเรือเลย

ผมว่าอย่าเคลื่อนย้ายเขาเลย