Intimate Stories (Historias mínimas)

Deze?

En deze?

'B'.

En die? - 'U'.

'O'.

Nee, nee...'D'. - Het spijt me, opa.

Maar ik ga nooit op de autoweg.

Het rijbewijs is alleen om in het dorp te rijden.

Wat kan ik anders nog op mijn leeftijd?

We proberen 't nog een keer.

KORTE VERTELLINGEN

María.

María, María.

Stil, de baby slaapt.

Heb je een brief naar de TV gestuurd? - Ik?

Naar een quizprogramma? - Ja.

Ja...

Ja, wat? - Ik heb stapels brieven verstuurd.

Naar 'Casino Multicolor'? - Ik geloof 't wel.

Ik was net bij de kruidenier en daar zag ik die quiz op TV.

Ze riepen jouw naam.

Je hebt gewonnen. - Wat?

Ja, ze noemden ons dorp en jouw naam.

María Flores.

Wat moet ik nu doen?

Die mand zat boordevol brieven en hij pikte er uitgerekend de jouwe uit.

Hij las je naam voor en groette je zelfs vanuit de studio.

Nu moet je erheen, toch?

Onmogelijk. Carlos is er niet. Ik kan de boel niet alleen laten.

Doe niet zo mal. Zo'n kans mag je niet missen.

Ik ga wel met je mee.

Nee, laatst stond er 'n vent met z'n gezin voor de deur en eiste de woning op.

En ik heb geen papieren. - Waar is Carlos?

Die is op zoek naar werk.

Wat heb ik gewonnen?

Geen idee. Maar we kunnen vanuit de winkel opbellen...

...en proberen erachter te komen. - Wacht even.

Schatje, ga je mee?

Kom maar, popje.

We komen op televisie.

María, schiet op.

Hij beweegt z'n oor.

Nu het andere. - Allebei z'n oren.

Kom, jongens. Opschieten.

Hier is ze, Don Enrique.

Gefeliciteerd. - Dank u wel.

Weet u waar ze de prijs moet afhalen? - Wat?

De prijs. Waar moet ze die ophalen?

In San Julián. Daar is de televisiestudio.

Het was toch in Rio Gallegos? - Nee, in San Julián.

En wanneer? - Geen idee. Dat moet je Ana vragen.

Die kent alle programma's.

Ik kan het station niet alleen laten. - Stil nou.

Gefeliciteerd, bofkont. - Dank u.

Maar waar moet ze heen? - Bel 'Canal 12'.

Nu? - Waar is de telefoon, paps?

We hebben het nummer niet. - Waar is de telefoon?

Ik pak 'm al. Wat is het nummer? - Dat weten we niet.

We bellen de telefoniste. Wie weet hebben we geluk.

De studio's zijn in San Julián...

Eens even zien...

Er staat zo'n groot wiel...

Praat jij maar. - Met wie?

Met de mensen van de TV. - De winnares moet het woord doen.

Hallo. Kunt u mij het nummer van San Julián geven?

Sorry, het nummer van 'Canal 12' in San Julián.

Ze hebben zo'n quizprogramma...

Met zo'n rad... - Twee.

Met letters... - En van die vierkantjes die draaien...

Neem me niet kwalijk...

Nee, die is 't niet. Het moet een andere zijn.

Die moet het zijn.

Geef me snel wat om te schrijven.

Schiet op.

Ja... 6-7...

Geef maar. Ik praat wel.

7-28-40. Goed.

Hoe staat het leven, Don Justo?

Prima. Waar komt u vandaan? - San Julián. De belasting betaald.

Wat? - De inkomstenbelasting.

Maté? - Waarom niet? Ik heb nog wel wat tijd.

Zo, Don Justo, bent u van plan te gaan klimmen?

Bergschoenen. Van een stel Nederlanders gekregen.

Raad 's wie ik gezien heb.

Nou? - Mormel.

Welk mormel? - Uw hond heette toch Mormel?

Ja...

Hoe lang is hij nou al weg? - Zo'n drie jaar.

Hij is in San Julián.

In San Julián?

Ik zag 'm bij de dienst wegbeheer net buiten de stad.

Hij is niks veranderd. Ik herkende 'm meteen.

Don Justo, ik moet ervandoor. Tot de volgende keer.

Ja, ik luister. Maar wanneer moet ze er zijn?

María Flores uit Fitz Roy.

Wanneer moet ze komen?

Nee, wanneer zij moet komen.

Morgen? De finale van de maand?

Wat kan ze winnen?

Wat?

Een foodprocessor?

Ja, dat is een apparaat dat van alles kan.

Snijden, hakken, malen, kneden, sap maken. Alles.

Ze kan een reis naar Brazilië winnen?

Ja. We zullen er beslist zijn.

Ja, dat weten we.

Bedankt. Tot ziens.

Je speelt mee om een reis naar Brazilië.

Naar Camboriú. Een reis voor drie personen. Jij, de baby en Carlos.

Maar ik kan niet weg. - Het hele dorp ziet je op TV.

We verzinnen wel wat.

Ze is wat verlegen. Tot ziens.

Dag.

En zo? - Beweeg eens een beetje.

Nu is er helemaal geen beeld.

Pak de Franse sleutel even, de grootste. Hij ligt in een kist in de opslag.

Hoe kan ik potdomme afstemmen zonder wat te zien?

Wat is er pa? Moet je naar de WC? - Nee.

Ga zitten. Van dat staan word je moe.

Ik ga naar San Julián. - Wat?

Ik moet naar San Julián. - Om wat te doen?

González heeft Mormel daar gezien. - Die rothond?

Ja. - En?

Ik moet hem zoeken.

Zeg, pa, ben je niet goed bij je hoofd?

Naar San Julián? Je redt 't nog niet alleen naar de plee.

Ga zitten en drink een maté.

Wat heeft ie? - Wie?

Je vader.

Hij doet zo vreemd.

Hij staat daar al een half uur.

Hij doet niet vreemd. Hij is gewoon getikt.

Heeft ie wat gezegd? - Hij wil naar Puerto San Julián.

Waarom? - Mormel is daar gesignaleerd.

Is de hond weer terecht?

Welnee. - Wat heb je gezegd?

Dat ie van lotje getikt is.

Zo, jongens, kijk eens wat een lekker maaltje.

Een goed stuk vlees, hè pa? - Doorbakken, zoals u 't graag hebt.

Laat eventuele rauwe stukjes maar gewoon liggen.

Laat mij maar. - Nee, ik kan het zelf wel snijden.

Het is zo klaar.

Klaar.

Wat is er aan de hand, Don Justo?

Niets.

U deed zo raar vanmiddag.

Raar? Ik?

Ja, u. - Ik deed niet raar.

Hou me niet voor de gek. Ik ken u toch.

Wat is er nou?

González zei me vanmiddag dat ie Mormel in San Julián had gezien.

Pa, die hond kan Mormel niet zijn.

Ja...

Maar het maakt niet uit.

De reis is me toch veel te lang.

Ik zei nog tegen Carlos dat ik 'm zou gaan halen...

Maar dat was een ingeving. - Pa, San Julián is veel te ver weg.

Ik word vast oud.

Wie is daar? - Meneer, uw colbert.

We hebben er een nieuwe knoop aangezet, maar we konden niet dezelfde vinden.

Nee? Is het zo moeilijk om een bijpassende knoop te vinden?

Het is ons niet gelukt.

Nou, goed dan.

Goeiemorgen. Bolle, maak snel een ontbijtje.

Wat voor croissants wil je?

Doe maar toast vandaag.

Het is een speciale dag vandaag. Om 6 uur moet ik in San Julián zijn.

García, hoe gaat 't? - Hallo, Don Roberto.

Zo zie je elkaar nooit en zo zie je elkaar altijd.

Was het oktober? - Nog langer geleden, geloof ik.

Hoe gaat ie? Heb je vakantie genomen? - Nee, de situatie...

Vakantie bestaat niet meer in dit beroep. Dat is voorbij, García.

Hoe gaat 't met de Interamericana?

Zo, zo. Toen de oude baas nog aan het hoofd stond...

...werd er veel gereedschap geïmporteerd en verkocht.

Nu hebben z'n kinderen het overgenomen. - Is de ouwe weg?

En die kinderen... - Wat brengen ze op de markt?

Ze importeren elastiekjes, sterretjes... - Modern spul.

Tegenwoordig is alles visueel. - Het komt allemaal uit China.

Alles is visueel. Ik zal je 's wat zeggen...

Van deze prullaria...

Ik zeg je: Als je vandaag de dag niet kan improviseren, ben je er geweest.

En hoe sta jij er nu voor?

Ze hebben m'n commissie gehalveerd, m'n dagvergoeding afgenomen...

...en ik krijg nauwelijks kilometervergoeding.

Ik hou er bijna niks aan over.

Vijf jaar geleden is me hetzelfde overkomen.

Maar ze hebben me een dienst verleend, ook al denken ze van niet.

Kijk eens hier.

Dit boek heeft mijn leven veranderd.

Tegenwoordig is verkopen een wetenschap.

Ik heb 't een en ander onderstreept. Geweldig...

Luister goed naar wat hier staat:

'Beschouw 'n mislukking nooit als zodanig, maar als 'n kans om 't roer om te gooien.'

Wat zeg je ervan? - Klinkt goed.

'Beschouw een mislukking als een kans om je manier van werken aan te scherpen.'

Volg je me? - Helemaal.

Geweldig. - Zeker.

'Edison kreeg ook zo vaak nul op 't rekest voor zijn gloeilamp werd geaccepteerd.'

We hebben 't hier wel over Edison... - De gloeilamp...