لومړۍ 200 کرښې.
تابستون چند سال پیش با خانوادم تو ساحل بودیم
همون موقعی که رسیدیم کفشهامون رو درآوردیم
و دویدیم کنار آب
هممون این حس رو تجربه کردیم
موجها میان تو ساحل
و وقتی پس میرن، حس میکنیم داریم تو شن فرو میریم
چون شنهای زیر پامون خیس میشند
اما همزمان
اگه به خط افق نگاه کنی
چیز خاصی تغییر نکرده به نظر میرسه
این حس واقعا گیجکننده است
زیست شناسهای دریایی به این مناطق
که گاهی زیر آبند و گاهی بیرون آب
«منطقه جزر و مدی» میگند
از خیلی جهات، جامعه ما هم الان تو چنین موقعیتیه
ما تو یک لحظه بینابینی هستیم
حسی داری که همه چیز یهجورایی همون قبله
بیدار میشی، هنوز همون آدم سابق هستی
اما یک جابجایی نامحسوس هست
که نمیتونی دقیقا تشخیصش بدی
این واقعا یک نقطه عطف برای بشریته
تصور کن صبحانه کنار قهوه ات نشستی
و با کامپیوتر خونه ات روزنامه روز رو میخونی
این ایده آنقدرها هم عجیب نیست
به نظرم چیزی که میبینیم
یک غرب وحشی دیجیتالیه که هیچکس بالای سرش نیست
ممنون بابت لایکها! بریم برای ۴۰ هزارتا
این وضع واقعا دیوانگیه
بیش از ۳ میلیارد نفر
در نزدیک به ۷۰ کشور و منطقه
مجبور شدند تو خونه بمونند
سوال اینه چپهای افراطی
میشه دهنتو ببندی لطفا؟ گوش کن
رفتارهای غیرعادی یعنی وحشت بیشتر
پرخاشگری، سردرگمی یا اضطراب در ساعات بیداری
فکر نکنم حتی بخش کوچکی از حقایق رو دیده باشیم
به نظرم ما واقعا در آستانه
چیزی فوق العاده و ترسناکیم
صدامو میشنوی؟ فکر کنم فیلتره
آره. من زندهام
من گربه نیستم
چطوری تو کپیتول ماریجوانا میکشی؟
چون میتونم
احساس نمی کنید همه چیز داره خیلی سریع تغییر میکنه؟
تيــم ترجــمــه .:: قــقــنـوس ::. .تـقـديـم مـي کـنــد
جديدترين زيرنويس ها را از اينجا دانلود کنيد @subforu
....:::: ترجمه : marthia ghasemi ::::.... telegram : @subforu
....::::هادي عليزاده و مهدي عليزاده::::.... تـيـم تـرجـمـه قـقـنـوس
من از اصطلاح «لحظه بینابینی» استفاده میکنم
تا موقعیت فعلیمون تو
مسیر تاریخ بشریت رو توصیف کنم
نکته تفاوت این دوره با تمام
دورههای بینابینی قبلی
اینه که احتمالا اولین باره
میتونیم تشخیص بدیم واقعا تو یک دوره بینابینی هستیم
پس به جای اینکه صرفا اتفاق بیوفته
و همه حس سردرگمی کنند
هممون حس میکنیم یک چیزی درست کار نمیکنه
و همزمان
داریم تلاش میکنیم و به دنبال راهکار جدیدی میگردیم
سلام
برام جالبه بدونم چطور میتونیم
پتانسیلهای خلاقانه این لحظه رو کشف و استفاده کنیم
اما اول باید بدونیم
دقیقا تو چه موقعیتی هستیم
همین منو رسوند به دانشگاه کلمبیا
جایی که با گروهی از دانشجوهای ارشد
که رهبران آینده میشند نشستم صحبت کردم
خب فرض کنید سال ۲۰۴۰ هست و ازتون میخواند
این لحظه از تاریخ بشریت رو توصیف کنید
تو یک نگاه کلی
با هم بحث کنید
به من بگید چطوری میخواید
شرایط فعلیمون رو توضیح بدید
بعد از همهگیری، کلی ابهام وجود داره
که اگه این بحران رو پشت سر بذاریم
بحران بعدی چیه؟
دنیایی که قبلا میشناختیم خیلی فرق کرده
قدم بعدی چیه؟
سبک زندگی جدیدی که به سمتش حرکت میکنیم چطوریه؟
هیچکس واقعا نمیدونه
از آدمهای عادی گرفته تا رهبران تجاری
و رهبران دولتی
هممون داریم سعی میکنیم راه رو پیدا کنیم
و این حس رهبری
که میخوام دنبالش برم تا به هدفم برسم
احتمالا الان بیشتر از همیشه مبهمه
فکر میکنم این یک لحظه جالبه
از هیجان و فرصت
اما همه چیز روی یک سطح از عدم قطعیت بنا شده
که قبلا توی چنین موقعیتی نبودم
کلی چیز بود که فکر میکنم
بدیهی فرض میکردیم، کلی قطعیت
که برامون مسلم بود
و الان همه شون به سطح اومدن
مثلا امنیت کجاست؟
چیزی که درست کار میکنه برای همه
چه شکلیه؟
چیزی که الان داریم بدیهی فرض میکنیم چیه؟
فقط افزایش درآمد نمیتونه خط پایین باشه
اون ذهنیت فردگرایانه دیگه جواب نمیده
پس توی ۲۰۴۰، اگه به گذشته نگاه کنم و به بچههام توضیح بدم
امیدوارم این دوران چه شکلی بوده
فکر میکنم دوران فرصتها بود
به همراه مسئولیت
از نظر آب و هوایی هم فکر میکنم این
یعنی این سالها واقعا
تعیینکننده آیندهمون هستند، درسته؟
پس تا سال ۲۰۴۰ امیدوارم بتونیم به گذشته نگاه کنیم
و بگیم تو اون زمینه تصمیمهای خیلی عاقلانهای گرفتیم
و مجبور نباشیم به بچههامون بگیم
ببخشید، ما اشتباه کردیم
واقعا به این امیدوارم
و فکر میکنم در این رابطه
کلی نقطه عطف وجود داره
که الان میتونیم شکلشون بدیم
که بهمون مسئولیت میده
و یعنی باید به این فکر کنی
چطوری میخوای آینده رو شکل بدی
وقتی همهچیز ثابته، حس امنیت داریم
اما این دقیقا برعکس
حسیه که دنیای الان داره
از زندگیمون گرفته تا شغلها و خانوادهمون
تا کشورمون، آب و هوا و سیاست
همه چیز بیثبات و در حال تغییر به نظر میرسه
وقتی این اتفاق میافته، مغزت، بادامهٔ مغزت
بهت میگه «این امن نیست»
حس نمیکنم تو یک جای پایداریم
اگه به تاریخ طولانی بشریت نگاه کنید
هزاران هزار سال یا حتی صدها هزار سال پیش
اگه به ابتدا برگردید
همه چیز ثابت بود
ثابت از نظر جمعیت
ثابت از نظر فناوری
ثابت از نظر ارتباطات
همه چیز ثابت
و بعد تو یک چشم به هم زدن همه چیز منفجر میشه
تو هیچ دورهای از تاریخ زمین مثل ۵۰ سال اخیر نبوده
یک نیمقرن پیشرفت بیسابقه بشری
سطح آموزش بالا رفت مرگومیر نوزادان کاهش پیدا کرد
امید به زندگی به شکل خارق العادهای
در سراسر جهان رشد کرد
البته این جهانیسازی هزینههایی هم داشت
الان ما در آستانه
یک جهانیسازی جدید هستیم که حتی یک سال پیش
چه برسه به ۲۰ سال قبل، غیرقابل تصور بود
و البته دارم درمورد انقلاب هوش مصنوعی صحبت میکنم
ما تو یک دوران تغییرات خارقالعاده زندگی میکنیم
حتی تغییرات خوب هم میتونند سخت باشند
محیط اطلاعاتی که توش زندگی میکنیم
کاملا ما رو احاطه کرده
۲۴ ساعته بهمون هجوم میاره
و متاسفانه خیلی وقتها
این اطلاعاتی که بهمون میرسه منفیه
ترس و اضطراب رو دامن میزنه
اما به خصوص برای جوانها
اطلاعات بیشتری داریم که نشون میده
خیلی از جوانها واقعا آسیب میبینید
۳ عدد هست که برام خیلی چشمگیره
اگه یک دبیرستان با ۱۰۰۰ دانشآموز رو نگاه کنی
حدود ۴۵۰ نفر از این بچهها
احساس غم یا ناامیدی مداوم دارن
۲۰۰ نفر از اینا
به خودکشی فکر کردن
و ۱۰۰ نفرشون اقدام به خودکشی کردن
با اینکه الان درگیر مشکلاتیم
با اینکه بچههامون تو بحران سلامت روان هستن
مجبور نیست همینطوری بمونه
ما یک انتخاب داریم
بین دنیایی که مردم روز به روز ناامیدتر میشن
و دنیایی که مردم به هم وصلن
و به آینده با امید نگاه میکنند
تغییر همیشه بخشی از زندگی بوده
اما حس فزاینده ورود به قلمروهای ناشناخته
الان تو سراسر جهان
به شکل بی سابقه ای احساس میشه
ما در فاصله بین دو زمان زندگی میکنیم
وقتی چیزی که بود دیگه جواب نمیده
و چیزی که خواهد آمد هنوز متولد نشده
اما وقتی تغییرات معمول
تو صنایع یا فرهنگها تشدید و درهم تنیده بشن
چه اتفاقی میافته؟
چطور میشه از این دوره عبور کرد
وقتی پیچیدگی و سردرگمی زندگیمون
بدجوری به اوج رسیده؟
این چه فشاری به توانایی مغزمون
برای درک شرایطمون وارد میکنه؟
اری، میخوایم یک ارزیابی عصبی-کارکردی انجام بدیم
این دستگاه تراکیو نام داره
داره امواج مغزی رو ثبت میکنه
همینه عالی
فقط چند دقیقه طول میکشه
ارزیابیتون شروع شد
چشاتو ببند
دکتر براون کل عمرش رو
صرف بررسی اثرات دنیای مدرن بر روانشناسیمون کرده
همزمان با توسعه سیستمهای
فیدبک عصبی پیشرفته تر
که روزبهروز دقیقتر
واکنش مغز ما رو
No comments yet. Be the first to leave one.