Paterson

Π Α Τ Ε Ρ Σ Ο Ν • του Τζιμ Τζάρμους • sous~titrage : pierre•beauman

Δ Ε Υ Τ Ε Ρ Α

Είδα ένα ωραίο όνειρο.

Είχαμε δύο παιδάκια.

Δίδυμα.

Αν είχαμε παιδιά, θα ήθελες να είναι δίδυμα;

Ναι.

Δίδυμα.

Σίγουρα, γιατί όχι.

Ένα για τον καθένα μας.

Έχουμε πολλά σπίρτα στο σπίτι μας.

Τα έχουμε εύκαιρα πάντοτε.

Έχουμε πολλά σπίρτα στο σπίτι μας.

Έχουμε...

πολλά...

σπίρτα...

...στο σπίτι μας.

Τα έχουμε...

...εύκαιρα πάντοτε.

Προς το παρόν, η αγαπημένη μας μάρκα είναι...

...τα Οχάιο Μπλου Τιπ.

Αν και παλιά προτιμούσαμε τη μάρκα Ντάιμοντ.

- Καλημέρα, Ντόνι. - Θα ξεκινήσεις, Πάτερσον;

Ναι.

Ναι, αλλά θα ξέρεις κι άλλα. Πες μου.

Βασικά...

Ο "Τυφώνας" Κάρτερ ήταν διάσημος πυγμάχος.

Κι έζησε πιο παλιά εδώ, στο Πάτερσον, φίλε.

Έμοιαζε με τον Ντένζελ Ουάσινγκτον.

- Τον έκλεισαν μέσα. - Γιατί τον έκλεισαν μέσα;

Λένε πως πυροβόλησε κόσμο με μια καραμπίνα σ' ένα μπαρ.

- Το ξέρω ότι δεν το έκανε. - Μετά όμως τον άφησαν, έτσι;

Πολλά χρόνια αργότερα, αλλά ναι.

Πιστεύεις ότι ο Τυφώνας Κάρτερ πυροβόλησε κάποιον;

Δεν ξέρω.

Τι θα ντυθείς το Χάλογουιν;

Η μαμά μου βρήκε μια φωτογραφία στο instagram

από κάτι παιδιά που είχαν ντυθεί “Σκιές”.

Πήγαιναν στα κρυφά πίσω από τα άλλα παιδιά,

να τα τρομάξουν και έμοιαζαν με σκιές.

Μια χρονιά ντύθηκα Subway Surfer.

- Την αγόρασες τη στολή; - Όχι, την έφτιαξα.

Ερωτικό ποίημα

Έχουμε πολλά σπίρτα στο σπίτι μας.

Τα έχουμε εύκαιρα πάντοτε.

Προς το παρόν, η αγαπημένη μας μάρκα είναι τα Οχάιο Μπλου Τιπ.

Αν και παλιά προτιμούσαμε τη μάρκα Ντάιμοντ.

Αυτό ήταν πριν...

...ανακαλύψουμε τα σπίρτα Οχάιο Μπλου Τιπ.

Έχουν...

εξαιρετική συσκευασία, γερά μικρά...

κουτιά με σκούρες...

και γαλάζιες, και άσπρες ετικέτες με γράμματα...

γραμμένα στο σχήμα ενός μεγαφώνου...

λες να θέλουν να πουν ακόμα πιο δυνατά στον κόσμο...

"Ορίστε το πιο όμορφο σπίρτο του κόσμου,

είναι μιάμιση ίντσα, μαλακό κοτσάνι πεύκου...

καλυμμένο με μια τραχιά σκούρα μωβ κεφαλή,

τόσο σοβαρό και θυμωμένο...

και πεισματικά έτοιμο να πιάσει φωτιά,

ανάβοντας, ίσως, το τσιγάρο...

της γυναίκας που αγαπάτε, για πρώτη φορά

Δάντης Αλιγκέρι

Ο Ιταλός.

Λόγω του διημέρου προς τιμήν του Ντος Πέισος, σκέφτηκα ότι,

αν τα κεκάκια μου είναι πολύ καλά,

θα μπορούσε να είναι κάτι σαν σημάδι.

Τι σημάδι, καλή μου;

Για το όνειρό μου.

Ν' ανοίξω δικό μου μαγαζί με κεκάκια, φυσικά.

Ωραία θα ήταν.

- Σ' ευχαριστώ για το δείπνο. - Παρακαλώ.

Την έφτιαξα μόνη μου.

- Πώς σου φαίνεται; - Είναι πολύ καλή.

Τη ζωγράφισα μόνη μου.

Μου αρέσει που κάθε κύκλος είναι διαφορετικός.

Ήταν ωραίο το κολατσιό σου;

Ναι, ήταν ένα πολύ ωραίο σάντουιτς.

Ωραία. Χαίρομαι.

Έγραψες καθόλου;

Έγραψα, ναι.

Ξέρεις, αγάπη μου...

Πιστεύω ότι κάτι πρέπει να κάνεις μ' αυτά τα όμορφα ποιήματα.

- Πρέπει ν' ανήκουν στον κόσμο. - Στον κόσμο;

- Τώρα πας να με τρομάξεις. - Όχι!

Σοβαρά μιλάω, βρε βούρλο.

Λες τα θαυμάσια πόδια σου να σε βοηθάνε σαν οδηγό λεωφορείου;

Να οδηγάς αυτό το τεράστιο μηχάνημα;

Ναι, ίσως.

Ποιος θέλει να τον πάει ο μπαμπάς μια ωραία βραδινή βόλτα;

- Να θυμάσαι... - Τι;

Μπορούμε να πλουτίσουμε απ' τα κεκάκια.

Σοβαρά;

Ανυπομονώ.

Σταμάτα.

Έλα τώρα, Μάρβιν.

Μείνε.

Κάτσε.

Μείνε.

Ευχαριστώ.

Γεια σου, Πάτερσον. Πάνω στην ώρα.

Γεια σου, Ντοκ.

Για δες ποιος ήρθε...

- Πώς τα πας, Πάτερσον; - Σαμ, χαίρομαι που σε βλέπω.

Να σου γνωρίσω τον αδερφό μου.

Μένει στη Φιλαδέλφια.

Από εδώ ο αδερφός μου, ο Ντέιβ.

- Χαίρω πολύ. - Κι εγώ.

Σαμ και Ντέιβ...

Οι δικοί μας είναι φανατικοί με τη σόουλ μουσική και...

- Έτσι έγινε. - Κατάλαβα.

Ο Ντέιβ Πρέιτερ της μπάντας Σαμ & Ντέιβ...

- Έμενε εδώ στο Πάτερσον. - Ναι, το ξέρω.

Τους έχω εδώ, δικέ μου, στον Τοίχο της Φήμης.

- Χάρηκα για τη γνωριμία. - Κι εγώ.

Πάτερσον, φίλε μου...

Πώς τα πας;

Δεν έχω παράπονο. Εσύ;

Τα ίδια και τα ίδια.

Ναι.

Ντοκ, ξεκίνησε το παιχνίδι Των Ράτζερς.

- Θα πάρεις ποτέ τηλεόραση; - Με τίποτα!

Καλά, μια ερώτηση έκανα.

- Έχασα άσχημα σήμερα. - Με ποιον παίζεις;

Με τον εαυτό μου.

Τ Ρ Ι Τ Η

Κρύο...

Είσαι όμορφη.

Ονειρεύτηκα ότι ήμασταν στην Αρχαία Περσία.

Και ήσουν καβάλα σ' έναν ελέφαντα.

Σ' έναν μεγάλο, ασημένιο ελέφαντα.

- Ασημένιο ελέφαντα; - Ναι.

Ήσουν τόσο όμορφος.

Είχαν ελέφαντες στην Αρχαία Περσία;

Δεν νομίζω.

Σίγουρα όχι ασημένιους πάντως.

"Ορίστε το πιο όμορφο σπίρτο του κόσμου,

τόσο σοβαρό και θυμωμένο και πεισματικά έτοιμο να πιάσει φωτιά,

ανάβοντας, ίσως, το τσιγάρο της γυναίκας που αγαπάτε,

για πρώτη φορά, και δεν ήταν το ίδιο ποτέ ξανά.

Όλα αυτά θα σας δώσουμε."

Αυτό μου έδωσες εσύ,

εγώ γίνομαι το τσιγάρο κι εσύ το σπίρτο,

ή εγώ το σπίρτο κι εσύ το τσιγάρο,

λαμποκοπώντας με φιλιά...

...που σιγοκαίνε προς τον ουρανό.

Καλημέρα, Ντόνι.

- Θα ξεκινήσεις, Πάτερσον; - Ναι.

Όλα καλά;

Μιας και με ρωτάς, δεν θα το 'λεγα.

Η κόρη μου θέλει σιδεράκια, το αμάξι θέλει αλλαγή σασμάν,

η σύζυγος θέλει να πάμε στη Φλόριντα, μα χρωστάω το δάνειο,

ο θείος μου απ' την Ινδία θέλει λεφτά για τον γάμο της ανιψιάς μου

κι έβγαλα ένα παράξενο εξάνθημα στην πλάτη.

Όλα μαζί, αδερφέ. Εσύ πώς πας;

- Καλά είμαι. - Εντάξει, αδερφέ.

- Καλή σου μέρα. - Και σε σένα.

Πολύ αμφιβάλλω.

Ξέρεις την όμορφη μελαχρινούλα στο μαγαζί με τα ντόνατς;

- Ναι, είναι πολύ καυτή. - Τελικά, μένει στη γειτονιά μου.

Τις προάλλες, επέστρεφα απ' τη δουλειά,

ήμουν πτώμα, έπινα μια μπύρα, χτυπάει η πόρτα, ανοίγω...

- ...κι ήταν αυτή. - Σοβαρά, ρε φίλε;

- Είχε φτιαχτεί και ήταν υπέροχη. - Και τι έγινε;

Τα λέγαμε στην πόρτα για ώρα.

Γελούσε πολύ, με έπαιζε με τα μάτια.

- Ήθελε να αράξουμε. - Και τι έγινε μετά;

Κάναμε μια πολύ ωραία κουβέντα.

Ήμουν πτώμα, δεν είχα κάνει μπάνιο.

- Και έφυγε. - Έφυγε;

Ναι, αλλά κατάλαβες...

- Ξέρω τι ήθελε, έτσι; - Ναι!

Ναι, σίγουρα, Τζίμι.

Οι γυναίκες έχουν ξεφύγει.

- Ναι, άσε. - Έχουν ξεφύγει, σου λέω.

Που λες...

Μου συνέβη κάτι παρόμοιο την περασμένη βδομάδα.

Άκου, είμαι στο ψήσιμο που έκανε ο Λάρι,

- Την Κυριακή. - Κάνατε ψήσιμο;

Ναι, μαζευτήκαμε και ψήσαμε.

Εγώ στεκόμουν στην αυλή και επειδή είχα φάει πολύ,

- απλά έπινα μια μπύρα. - Ναι.

Την ξέρεις την ξανθιά φίλη της κοπέλας του Λάρι, τη Ρίτα;

- Έχετε γνωριστεί; - Δεν την ξέρω, τη Ρίτα.

Είναι απίστευτα καύλα!

Και είναι και μπαμπάτσικη, με κάτι καμπύλες, σαν θηρίο.

Και έρχεται και με ρωτάει τι κάνω αργότερα.

- Πολύ καλό! - Ναι, το ξέρω.

Έτσι, τα λέγαμε λιγάκι και με φλέρταρε αρκετά.

- Αλήθεια; - Ναι.

Τελείωσα τη μπύρα μου και...

...επειδή είχα να ξυπνήσω νωρίς για τη δουλειά το πρωί, έτσι...

- Την έκανες; - Ναι.

Όμως, ήταν καλή φάση.

Θέλω να πω, ήξερα ακριβώς τι ήθελε.

Και πήρα και τον αριθμό της.

Την πήρες;

Όχι, ακόμα.

Είπα να περιμένω μια-δυο μέρες.

- Ναι, εντάξει. - Όμως, θα την πάρω.