Sonic Prime

‫مترجم محمد کرافت

‫نگاه...

‫بزن بریم! غذا، آب، ذخایر، هرچی میتونین پیدا کنین.

‫ساکت و سریع!

‫فرار!

‫اوه من واقعا باید دیگه شروع کنم رو پاهام فرود بیام.

‫چی؟

‫من کجام؟ ناین؟

‫ناین؟ آیا اینجاهایی رفیق؟

‫شورشی؟

‫لعنت، حتی ناکز رو هم میپذیرم تو این نقطه.

‫آیا این یه پارک شهریه؟

‫هاه، برام سواله آیا شورشیا درباره​اش میدونستن؟

‫وای.

‫کفشام و دستکشام ظاهر جدیدی دارن.

‫ولی چرا؟

‫باشه سونیک فکر کن.

‫اینجوریا نیست که جواب ها قراره از آسمون نزول کنن.

‫فرار!

‫اینجایین!

‫بهتون گفتم زیادی خطریه.

‫باید با هرچی که برامون باقی مونده سر کنیم.

‫ما هیچی نداریم! داره ضعفم میبره!

‫ما اینجا داریم تلف میشیم!

‫نه به این زودی ها.

‫- آه! بده بهم بده بهم بده بهم! ‫- بکش کنار!

‫مگر اینکه یه چیزی داشته باشی که مبادله کنی.

‫بچه ها! میتونین صدامو بشنوین؟

‫صبر کن... میشنوین یه چیزیو؟

‫درختا هستن! دارن با من حرف میزنن!

‫ما قبلا هم این بحث رو داشتیم.

‫درختا صحبت نمیکنن.

‫آره این چیزیه دلشون میخواد باور کنی.

‫بچه ها! بچه ها! کجایین؟

‫هاه؟

‫توت فرنگیم!

‫نه!

‫اوهوم، داریم تلف میشیم.

‫شورشی، ناکز، و... بیگ؟ ‫اینجا چیکار میکنین؟

‫اوه من چقدر خوشحالم شما خوبین. ‫و ما کجاییم؟

‫و اثری از ناین هست؟

‫و دقیقا چرا شبیه مردم غار نشین لباس پوشیدین؟

‫حالا این یه چیز جدیدیه.

‫اون دنبال ذخایر ماست.

‫اوه نه!

‫هاه؟

‫اوه پس این کاریه که انجام میدین. هاه!

‫چتون شده؟

‫هیچ میفهمین من چه سختی هایی اخیرا کشیدم؟

‫و بعدش به پس شما بچه​ها خوردم، ‫و اینم از آخرین اخبار برای شما.

‫هیچکی ازت نپرسید.

‫همگی، آروم بگیرین، تا من بتونم ‫جلوی منفجر شدن مغزمو بگیرم.

‫نه نه نه نه.....

‫حالا ما یه دقیقه پیش داشتیم تو ‫نیویوک با ربات​ها میجنگیدیم، درسته؟

‫هاه؟ روباسن چیه دیگه؟

‫هی، هی، هی، صبر بدین! ‫من آدم بده نیستم اینجا.

‫ما با هم دوستیم!

‫اونا نمیدونن من کیم. دوباره!

‫که بدین معناعه که من تو نیویوک نیستم ‫من تو یه مکان کاملا جدیدم

‫و شماها همه شماهای جدیدین

‫اوه دوباره نه!

‫پس این تپه سبز دگرگون یافته دیگه​اس.

‫حداقل این یکی گیاه داره.

‫آره... ولی مارپیچ باسکیج گیاه​های زیادی بزرگ داره که

‫نفس زندگی رو از اینجا میگیرن.

‫به لطف هیولا.

‫هیولا؟

‫آره زیادی سالم بنظر میرسه، مگه نه؟

‫زیادی سالم تعریف من ازش نیست.

‫درختا اونقدر بزرگن که دارن له میکنن ما رو.

‫و هیولا نمیزاره دست به غذاهای باقی مونده بزنیم.

‫هیولاها، درختای زیادی رشد کرده، نگاره​های گمشده...

‫وضعیت پر قلقیه.

‫فقط یه نفر هست که میتونست بهم کمک کنه اینو درک کنم.

‫من باید پیدا کنم....

‫تیلز؟ تیلز!

‫گرفتمت!

‫اون سریعه.

‫به اندازه​ای سریع که سر هیولا رو گرم کنه ‫درحالی که ما هرچی نیاز داریم رو برمیداریم.

‫چقدر خوشحالم تو رو میبینم! ‫دنیا همش اینجوریه...

‫تو باید پی ببری چه خبر شده...

‫اوخ! ای شلخته کوچولو...

‫هی، اروم بگیر. اون همین الان نجاتت داد.

‫ممنون بابت کمک، ای غریبه.

‫اسمم سونیکه، و قابلتونو نداشت.

‫ولی چرا اون به راحتی با دم​هاش پرواز نکرد؟

‫پرواز؟ منجی پرواز نمی​کنه.

‫صبر کن، منجی؟ ناموسا؟ ‫(منجی یعنی شلخته و کثیف)

‫و من پریم هستم.

‫هنگری.

‫نارلی. ‫ولی تو از قبل هم اینو میدونستی،

‫مگه نه؟ کی تو رو فرستاده؟

‫ببین، شما همگی شبیه یه دسته دوست داشتنی هستین

‫ولی من دارم سعی می​کنم راه برگشتم به خونه رو ‫پیدا کنم و دنبال یه سری جواب هستم.

‫آیا کسی بین شما درباره منشور پارادوکس میدونه؟

‫بسیارخب... نگاره کریستالی درخشانی که

‫شاید قدرت های واقعا عجیبی داشته باشه یا شایدم نه، چطور؟

‫تنها نشونه​ایه که من برای برگشتن به خونه دارم.

‫یه نگاره؟ ما نمیدونم...

‫چرا اینقدر طولش دادی که درباره​اش ازمون بپرسی؟

‫پس میدونی کجاست.

‫- میتونی منو ببری پیشش؟ ‫- البته.

‫ولی اول بیا به روستامون.

‫مطمئنم که میتونیم به هم کمک کنیم.

‫ما همیشه توی کنوپی (سایبان) زندگی نمی​کردیم.

‫برای سالیان سال، ما روی زمین زندگی می​کردیم.

‫هرچی که نیاز داشتیم رو از جنگل می​گرفتیم ‫تا زنده بمونیم.

‫و بعدش، هیولا ما رو به بالای درخت ها روند.

‫هرروز توی مارپیچ باسکیج یه دست​وپنجه نرم کردن ‫برای زنده موندنه.

‫- بدبختانه​است! ‫- وای! آروم!

‫لازم نیست عصبی بشی.

‫عصبی نیستم! گشنه​ام.

‫تا حالا سعی کردی با پوست درخت شکمتو پر کنی؟

‫پوست درخت؟ مگه هیچکدوم از این درخت​ها ‫میوه یا آجیل یا چیزی ندارن؟

‫داشتن، ولی به ته کشیده شدن.

‫این دلیلیه که ما باید علیرغم ‫هیولا بریم پایین دنبال غذا.

‫رسیدیم.

‫این روستای شماست؟

‫هی! از خونه​ام دور شو.

‫مال تو... آخه میگم، خیلی دهاتیه.

‫به همین خیال باش.

‫سونیک، ما میبریمت به... چیز... چیز...

‫- نگاره. ‫- دقیقا!

‫ولی... اولش تو کمکمون میکنی با ترتیب هیولا رو دادن

‫تا بتونیم ذخایرمون روجمع کنیم.

‫قبوله؟

‫هوف! ایناها واقعا به یکم کمک نیاز دارن.

‫خبر خوب، همگی!

‫حدس بزنین کدوم مهمون ویژه​ای ‫میتونه از پس یه به اصطلاح هیولا بر بیاد

‫بدون اینکه حتی ذره​ای خسته​اش بشه؟

‫منم. واضحا منم.

‫بهتون کمک می​کنم. توت فرنگی برای همگی، هرچقدر میخواین!

‫یعنی میگی میتونیم دوتا توت فرنگی داشته باشیم؟