Walk Hard: The Dewey Cox Story

Herra Cox?

Ég er að leita að Cox.

Hann á að fara á svið eftir tvær mínútur.

Herra Cox.

Þú verður að gefa honum smástund.

Dewey þarf að fara yfir allt sitt líf áður en hann spilar.

Komdu út að leika, Nate.

Ég get það ekki, Dewey. Ég verð að æfa mig.

Þú getur ekki alltaf æft. Þú ert búinn að ná fullkomnun.

Komdu þá, Dewey, förum út að leika.

Þetta verður besti dagur lífs míns!

Já! Í dag gerist ekkert hræðilegt.

Hvað viltu verða þegar þú verður stór?

Ég veit ekki. Ég hef aldrei hugsað um það.

Ég ætla að verða mikið tónskáld.

Og atvinnumaður í hafnabolta.

Svo ætla ég að verða geimfari og fara til tunglsins.

Ég get gert hvað sem er á minni löngu ævi.

Auðvitað!

Þegar maður er lítill hefur maður allt lífið til að vinna afrek.

Förum að leika okkur!

Nú ég!

Ég náði honum!

Gríptu!

Þorir ekki!

Ég skora þig á hólm, herra.

Pabbi reiðist ef við leikum okkur með sveðjurnar hans.

Við getum víst farið í smá sveðjuslag.

Viðbúinn!

-Gefstu upp, herra? -Aldrei!

Búðu þig undir að mæta skapara þínum!

Dewey!

Ég skarst í tvennt!

Við áttum að hlýða pabba!

Ég skarst illa í tvennt!

Ef ég lifi ekki verðurðu að vinna tvöfalt meiri afrek

-fyrir okkur báða. -Það er rosalegt álag.

Þú getur það. Hlauptu nú og sæktu pabba!

Fjandinn sjálfur.

Þetta er slæmt tilfelli af líkamshelmingun.

Mér tókst ekki að festa aftur efri hlutann

við þann neðri.

Talaðu mannamál. Við erum ekki vísindamenn.

Fyrirgefið. Hann er dáinn.

Guð minn góður.

Þetta er þín sök, Dewey Cox.

Þú meinar þetta ekki. Það er ekki hans sök.

-Hann skar hann í tvennt með sveðju. -Nei.

Þú ert ekki hálfur maður á við Nate.

Þú ert ekki einu sinni hálfur efri helmingurinn sem þú hjóst af Nate.

Áttu við að ég sé minna en fjórðungur af Nate?

Það var rangur drengur sem dó!

Ég finn enga lykt.

Finnurðu enga lykt?

Ég held að ég hafi misst lyktarskynið.

Þú ert orðinn lyktarblindur?

Það lagast.

Hlauptu nú í búðina og kauptu smjör.

Og kerti.

Í kvöld kveikjum við á kerti.

Ég veðja.

Ég veðja hvar sem ég er.

Drottinn, ég veðja.

Ég veðja hvar sem ég er.

Ég veðja.

Drottinn, ég veðja frá húsi til húss.

Ég hef aldrei áður heyrt svona tónlist.

Hún er svo dapurleg.

Þess vegna kallast hún tregatónlist.

Mig langar að leika þessa tónlist.

Sex ára barn getur ekki skilið trega.

-Ég held að ég skilji hann. -Spilarðu á gítar?

Nei. En ég er fljótur að læra.

Gjörðu svo vel.

Þú setur fingurinn þarna. Hendurnar hér.

Svona já. Þetta er G-strengurinn.

Sláðu nú á strengina með hinni hendinni.

-Svona já. -Það var lagið.

Já, einmitt.

Það var ljótt sem ég gerði.

Skar bróður minn í tvennt.

Það var ljótt sem ég gerði.

Skar bróður minn í tvennt.

Mamma mun gráta.

Djöfullinn hlær dátt.

Ekki slæmt fyrir fyrsta skipti.

Þú getur það, Dewey. Þú vinnur afrek

fyrir okkur báða.

Menntaskólinn í Springberry Hæfileikasýning 1953

Dewey?

Mamma, þú komst!

Þarna er eftirlætis, 14 ára drengurinn minn.

Nei, mamma. Ekki fyrir framan strákana.

-Sælir, piltar. -Sæl, frú Cox.

Ég vildi óska ykkur velgengni.

-Ég veit að þið spilið vel. -Takk, mamma.

Ég er stolt af því að þú lærðir að spila svo vel á gítar.

Og það án lyktarskyns.

Það er allt í lagi. Ég lærði eftir eyranu.

-Nú skaltu syngja af hjartans lyst. -Já, mamma.

Ég veit ekki hvað við erum að gera hérna á þessari hæfileikasýningu.

Við erum hér til þess að horfa á son okkar.

Er allt í lagi frú?

Allt í fína lagi.

Bara þetta með jafnvægið aftur.

-Hvað er það? -Bara smá svimi.

Sviminn hefur aldrei leitt neitt slæmt af sér.

Prufa, prufa.

Litli krabbi, litli krabbi.

Halló, öllsömul. Velkomin á hina árlegu hæfileikakeppni.

Við byrjum á hreyfanlega, hæfileikaríka Johnny McGraw.

SPRINGBERRY GAGNFRÆÐISKÓLI Hæfileikakeppni!

Hvernig fylgjum við þessu eftir?

-Delilan Montgomery. -Glæsilegt!

Nú syngur Dewey Cox í öðrum bekk. Dömur og hnerrar...

Já, ég veit.

Takið vel á móti Dewey Cox og Dewey Cox fjórum.

Sæl. Ég heiti Dewey Cox.

Hér er lítið lag sem ég samdi og kalla „Taktu hönd mína.“

Vonandi hafið þið gaman af.

Það dó rangur drengur, fjandinn hafi það.

-Taktu. -Taktu taktu.

Taktu hönd mína.

Förum í gönguferð.

Ég lofa að fylgja þér heim fyrir myrkur.

Heim fyrir myrkur.

Hve ljúft væri að lifa

ef saman götu gengjum.

Þessi tónlist er hneyksli!

Komdu, taktu hönd mína.

Komdu, taktu hönd mína.

Þetta er djöflatónlist!

Ég skil að þú sért feimin.

Því ég er piltur.

Og þú ert stúlka.

En þú mátt vita

að hönd þína vil ég taka.

Viltu.

Viltu, viltu,

taka hönd mína.

-Þú ferð til helvítis! -GUÐ HATAR ROKK

-Guðlastari! -DJÖFLATÓNLIST

Nú er nóg komið. Komdu þér héðan burt.

-Pabbi þó! -Þú heyrðir hvað presturinn sagði.

Heldurðu að við skiljum ekki hvað „taktu hönd mína“ þýðir?

-Það þýðir að haldast í hendur. -Gættu að orðbragðinu.

Veistu hver hefur hendur? Djöfullinn.

Og hann notar þær til að halda.

Ég el ekki afsprengi djöfulsins í mínu húsi.

Gættu þín. Segðu ekkert sem þú iðrast alla ævi.

Eins og að rangur drengur hafi dáið?

Þetta er allt í lagi. Vertu róleg.

Það er rétt hjá pabba.

Springberry er ekki nógu stór fyrir mig.

Ég held að Dewey Cox þurfi að halda sína leið.

-En þú ert bara 14 ára. -Þú ert best, mamma.

En ég þarf ekki neinn.

Ég þarf bara tónlistina.

Í dag sá ég veginn minn og ég ætla að fara hann.

Og einhvern tíma vinn ég afrek

og þið verðið stolt af mér.

Rétt eins og af Nate.

Má ég koma með þér?

Auðvitað, Edith. Þú ert kærastan mín.

Er það?

Já, kjáninn þinn. Ég benti á þig á tónleikunum.

Heyrið þið þetta? Ég er 12 ára kærasta Deweys.

Þú ert efnilegasti maður sem ég hef á ævinni séð.

Ég mun veita þér skilyrðislausa ást og stuðning...

þér og draumum þínum alla mína ævi.

Farðu þá. Komdu þér burt úr þessu húsi.

Eða ég sker drauma þína í tvennt eins og þú gerðir við mína.

Vertu sæll, pabbi.

Bíddu þar til þú sérð hvað gerist nú.

LEROYS BAR

Nú byrjum við.

Mamma og pabbi fara út, krakkarnir gleðjast.

Heima hjá okkur allir dansa og tryllast.

Við dönsum, krakkar, dönsum.

Við dönsum, krakkar, dönsum.

Nú dönsum við, krakkar. Mamma og pabbi fóru út.

Dönsum, dönsum.

Dönsum, dönsum. Dönsum, dönsum.

Nú dönsum við, krakkar. Mamma og pabbi fóru út.

Spilaðu það!

Þetta er flott stelling.

Ó, þetta líkar mér.

Dönsum, dönsum.

Dönsum, dönsum. Dönsum, dönsum.

Dönsum, dönsum. Dönsum, dönsum.

Dönsum, dönsum. Dönsum, dönsum.

Nú dönsum við, krakkar. Mamma og pabbi fóru út.

Þið vitið hvað ég er að fara.

Nú dönsum við, krakkar. Mamma og pabbi fóru út.

Og klára svo strákar.

Nú dönsum við, krakkar. Mamma og pabbi fóru út.

Já, maður. Flott hjá þér.

Ég heiti Bobby Shad og þetta eru Slæmu strákarnir.

Við gerum stutt hlé og rokkum svo þar til dagur rís.

Herra Shad! Þetta var frábært.