Madman at War (Scemo di guerra)

OORLOGSDOMME Subtitels door BuStEl, 2026.

- Hoe heet je? - U2 Fisio.

Ben je Sardijn?

Jawel, sergeant.

- En ben je herder? - Ja.

- Hoeveel broers heb je? - Elf.

- Zussen? - Vijf.

- Schapen? - Drie schapen.

Ik was vertrokken uit Benghazi, bestemming Oase van Sorma, zetel van de 31e sanitaire sectie.

Het was een reis waarin het plezier van het avontuur en de angst voor het onbekende zich vermengden.

Maar terwijl ik door die grote lege vlakten trok, dacht ik dat de mijne,

alles bij elkaar genomen, ook een prettige vakantie had kunnen zijn.

Regent het hier nooit?

Vorig jaar heeft het één keer geregend, met Kerstmis.

- Waarom toeter je? - Tja, je weet maar nooit.

Weg hier. Ik Italiaanse officier.

Goed, word niet kwaad.

Ga.

Nee, zing me niet toe, kom op.

Wat, dood in de oorlog? Puto, alsjeblieft. Genoeg, genoeg zo, genoeg, genoeg.

Ja, dood in de oorlog.

De man zit op de kameel en de vrouw loopt te voet, net als bij ons.

- Wanneer komen we aan? - Als de zon ondergaat.

- Gaat de zon hier onder? - Jawel, sergeant.

- Au, we hebben de jakhals wakker gemaakt. - Zijn hier jakhalzen? Waar?

Ja, er is er een.

- Dat is de commandobarak. - Ja.

Meld je bij commandant majoor Bellucci. Hij is nog wakker.

- Bellucci, hè? - Ja, Bellucci.

Kom binnen.

Binnen.

Tweede luitenant Lupi Marcello, tot uw orders, majoor.

Welkom in het kamp. Heeft u een goede reis gehad?

Ja, dank u. Hier is de doorlaatpas.

Wat is dat voor baard?

Ja, omdat ik uit de Cunense kom, waar dat is toegestaan. Mag ik hem trouwens houden?

Waar bent u in gespecialiseerd?

Ik probeer me te specialiseren in de psychiatrie.

Ik heb de boeken en syllabi bij me. Met uw toestemming

zou ik graag tijd willen hebben om verder te studeren.

Dat zullen we zien.

Dat is mijn vrouw.

Tot morgen, luitenant. Welterusten.

- Welterusten, majoor. - U hebt me de draad doen verliezen.

- Mijn excuses. - Nacht.

Nacht.

Mijn luitenant, ik heb de bagage in de tent gelegd.

- Dank je, Purgo. - Ik wed dat hij aan het schrijven was.

Ja, hij schreef. Elke dag schrijft hij aan zijn vrouw, elke dag.

- Alle schrijvers zijn hier. - En jij?

- Ik niet. - Waarom, heb jij niemand?

Eh, ik kan niet schrijven. Dit is de tent.

U zit bij luitenant Bodda. Bodda Giovanni.

Ik heb ook de petroleumlamp aangestoken.

Welterusten, mijn luitenant.

- Slaap lekker. - Welterusten, Purgo, en bedankt.

Toe, pik er maar op los, lelijk beest.

Bravo. Je hebt de jakhals wakker gemaakt, hè?

Sorry. Ik ben tweede luitenant Luppi Marcello.

De kennismaking doen we morgen, hè?

Ga nu naar je brits en laat me slapen.

- Welterusten. - Welterusten.

Zet je schoenen buiten de tent. En sluit goed af, anders komen de muggen binnen.

Hé, wat doe je daar?

Ik kijk naar die daar. Kijk wat hij doet.

Hij is naakt. Maar wat doet hij nou? Zonsopgang.

- Wat is het, een goeroe? - Kom, kom, kom mee. Laat maar zitten.

Over tien minuten ben ik bij de appèl. We hebben dienst.

Rustig, rustig. Sorry.

- Majoor, tot uw orders. - Cerioni, dit is de nieuwkomer.

- Ah, mooi. - Tweede luitenant Luppi Marcello.

Cerioni Gianni, anesthesist. Laat je hem zien?

- Hier. - Etiologie van schizofrenie.

- Ah, ik geef iedereen een hand. - Kapitein.

- Ah, de nieuwkomer. - Tweede luitenant Luppi Marcello.

- Ik heet Nitti, welkom. - Dank je.

Kijk eens of dit je past, hè?

Nou, wat is er nieuws uit Italië, beste collega?

Niets bijzonders, kapitein. We moeten de broekriem aanhalen.

Stel je voor, in Genua smokkelen ze castagnaccio.

Nou, dat lijkt me geen nieuwtje. Integendeel, ik heb er een voor jou.

Ken je die wetenschapper die zich voor de Duce meldde

en zei dat hij de formule had ontdekt om stront in boter te veranderen?

- Nitti, Nitti, alsjeblieft. - Kom op, met die grappen.

En deze kennen jullie niet. En als jullie hem niet kennen, moeten jullie hem met respect aanhoren.

Dus heeft de Duce de ontdekking gefinancierd.

Op een dag laat hij de wetenschapper naar Palazzo Venezia komen en zegt.

Hoe gaat het met het proces om stront in boter te veranderen?

Ah, heel goed, Duce, zegt de wetenschapper. We hebben het wit gemaakt.

Je kunt het ook op brood smeren. Maar, zegt hij, ik heb één gebrek.

Ruikt het nog steeds naar stront?

- Jij kende hem. - Ja, nou.

- Nee, jij kende hem. - Nee, nee, nee, nee.

Nou ja, hoe dan ook, een ondergeschikte mag de grappen van zijn meerderen niet afmaken.

Jij moet lachen, en daarmee basta.

Zo ben jij dus degene die met de stront bleef zitten, hè?

Majoor, er is een bericht van het divisiecommando.

Laten we hopen

dat het goed nieuws is.

Vanaf de 12e van deze maand wordt uw compagnie beschouwd als in oorlogsgebied.

Eindelijk krijgen we die fameuze toelage. De Barabì.

Ja, waardoor we twee sigaretten extra per week kunnen kopen,

drie veiligheidsspelden, twee knopen, een paar schoenveters.

Jouw goedkope defaitisme laat niemand lachen. Bespaar het me tenminste.

Mij laat het wel lachen.

- Schrijf je vrouw niet. - Ah, jij bent de nieuwkomer.

- Ja, Marcello Luppi. - Hij is onze internist.

- En hij is de drager. - Beste vrienden.

- Nee, nee, daar is hij. - Voor mijn eigen bestwil.

- De kapitein. - Nee, Scarpini. Ook voor jou, beste vriend.

- Jij bent de nieuwkomer, hè? - Jazeker, kapitein.

Tweede luitenant Marcello Luppi.

Wat zijn dat?

Dat zijn Zeiss-kijkers.

Het nieuwste model.

- Mooi, hè? - Zijn ze niet een beetje tegen de voorschriften?

Heren, ik heb zojuist vernomen dat het front dichterbij komt.

Italië zal ons binnenkort nodig hebben.

Het werd trouwens tijd, want hier wordt geluierd.

Nitti, doe me een plezier en geef deze achterblijvers werk.

Het zal moeilijk zijn, maar ik zal het proberen.

Nu kunnen jullie hem onderbrengen.

Is hier soms niemand ziek?

Ik bedoel, jullie staan daar maar wat te kijken.

Hier is iemand die de zon laat opkomen, die nieuw aangekomen collega's afstempelt,

en jullie staan daar en zeggen niets.

- Dit is nog maar het begin. - We zijn allemaal afgestempeld.

Ja, maar heb je je tentgenoot niet ingelicht?

- Nee, ik wilde hem niet meteen traumatiseren. - Hartelijk dank.

Je zult wel zien.

- Als ik het nu afdoe, wordt hij misschien ook kwaad. - Jazeker.

- Kom hier, knapperd, kom. - Ga daar zitten.

Hebben jullie mijn bril gezien?

Weer iemand die zijn bril niet kan vinden.

Boda, wie is die kerel?

Hij heeft de hoogste rang na majoor Bellucci.

- Ja goed, en dan? - Dan? Wacht maar af.

- Wat is er nog meer? - Hij bedrijft de liefde met vliegen.

Met vliegen?

Kijk, hij laat een kier van de tent open, de vliegen komen in zwermen binnen,

hij trekt zich uit, strooit suiker over zijn lichaam

en geniet van dat zoemende gefladder van vleugels op zijn huid.

En wat doen de vliegen? Krijgen ze orgasmes?

- Ik weet het niet. - Hoe reageren ze?

- Vraag het hun. - Ik kende iemand die het deed met

mieren, daarom heet het mieren kriebel.

- Ach, hou op. - Ja, ik moet het je wetenschappelijk bewijzen.

Kom op. Laten we onze moeilijkheden gaan opbiechten.

- Weinig licht, Mario. - Hier ben ik.

Tevreden?

De gelukkige kreupele.

Voor mij is dit tweede luitenant Cerioni.

Nee, luitenant.

- Michellini Osvaldo. - Aanwezig.

Natalucci Giulio.

- Necroni Caetano. - Eindelijk.

Nee, voor jou is er niets.

- Is er iets voor kapitein Scarpilli? - Nee, kapitein.

Er is nooit iets voor mij.

- Zanin Giuseppe. - Hier ben ik.

- Niemand schrijft me. - Ik heet Roberto.

- Is het mogelijk dat je mijn naam nooit onthoudt? - Hier.

De avonturier.

Kleine Lida aan grote Oscar.

Kijk, kijk. Hoeveel het er zijn.

Daar zijn mijn Zeiss.

Brillendief.

Verzamelaar van grasbolletjes.

Een vlieg.

Ach, rot op, Pilli.

- Wat doe jij hier? - Nou, ik...

- Heb ik jou laten komen? - Nou, ja, ja.

Ah, ja.

Ik heb mijn goede daad van vanmorgen verricht. Ik heb het geitje gevoerd.

Ze houdt van me. Weet je waarom ik je heb laten komen?

Eigenlijk zou u me dat moeten vertellen.

Ja, inderdaad.

Luister, misschien voor niets.

Of misschien gewoon omdat ik je beter wil leren kennen.

Ja, of misschien om een andere reden, wie zal het zeggen. Kom, ga zitten en vertel over jezelf.

- Maar ik ben... - Je weet toch dat ik je graag mag, of niet soms?

En je weet dat ik echt behoefte heb om met een vriend te praten.

Hier is het moeilijk iemand te vinden om mee te praten. Heel moeilijk.

En de reden zal ik je vertellen als je die wilt weten. Ik zal het je vertellen.

Je collega's haten me.

Ze vervolgen me.

Ze zouden me in stukken hebben gescheurd. Als die daar er niet was geweest...

Wie?

- Wil je koffie? - Graag.

Commandant Bellucci.

Dat is genoeg, bedankt.

Proost.

Hij is als een vader voor mij. Een heilige.

- Weet je waarom? - Nee.

Omdat hij me kent. Hij weet wat ik waard ben in mijn vak.

Hij heeft me vaak aan het werk gezien in de operatiekamer.

Jij hebt vast ook over mij gehoord, nietwaar?

Ja, zeker. Ik heb over u gehoord. Meer dan eens.

En dat wekt jaloezie op.

- Jij bent psychiater, geloof ik. - Bijna.