As primeiras 200 linhas.
Η Ρώμη.
Αχθοφόρος! Αχθοφόρος!
Αχθοφόρος! Αχθοφόρος!
Αχθοφόρος.
Αχθοφόρος!
Το εξπρές απ' το Βιτέρμπο κατέφτασε στην πλατφόρμα 12.
Αχθοφόρος!
Πρόσεξε λιγάκι!
Τι τρόποι είναι αυτοί; Σε στάβλο μεγάλωσες;
Βάντα; Βάντα, δώσ' μου τις βαλίτσες μας!
Δώσ' μου την καπελιέρα. Την καπελιέρα.
Να, πάρ' την καπελιέρα.
Δώσ' μου τη βαλίτσα! Προσεκτικά!
Πρόσεχε, το περιεχόμενο είναι εύθραυστο. Μείνε κοντά μου.
Μείνε κοντά μου!
- Κατέβα. Από δω. - Έρχομαι.
Έλα, καλή μου. Φτάσαμε.
Σιγά. Πρόσεξε μη γλιστρήσεις.
- Πού πάμε; - Ξενοδοχείο Τρε Φιόρι.
Τρε Φιόρι; Άντε πάμε!
- Κάβολι; - Όχι, Καβάλι. Καβάλι, Ίβαν.
Κι η κυρία;
Βάντα Τζιαρντίνο, και τώρα Καβάλι.
Φούριο, τη γαμήλια σουίτα, στον τρίτο.
- Θα θέλατε μια κάρτα; - Ίσως αργότερα.
- Μπορώ να τηλεφωνήσω; - Εκεί. Δεκαπέντε λίρες.
Θα τηλεφωνήσω στους θείους μου.
Ορίστε!
Σ' ευχαριστώ, αγαπητή μου.
Με συγχωρείτε, πάτερ.
Ο Ίβαν είμαι!
Μόλις φτάσαμε και είπα να σου τηλεφωνήσω.
Ναι, με τη γυναίκα μου. Ανυπομονεί να σας γνωρίσει.
- Κυρία. - Θα σας δώσω τη Βάντα.
Θέλει να σας χαιρετήσει και να σας ευχαριστήσει.
Βάντα.
Βάντα;
- Με συγχωρείτε. - Μάλιστα;
Είναι στον διάδρομο. Μπορείτε να πάτε κι από εκεί.
- Με συγχωρείτε. - Ορίστε;
Η Βία Βέντι Κουάτρο Μάτσιο είναι μακριά από δω;
Η Βία Βέντι Κουάτρο Μάτσιο;
Μπορώ;
Από εκεί είναι, εκεί πέρα.
Στο τέλος αυτού του δρόμου. Φτάνετε σε δέκα λεπτά.
- Στο τέλος της αλάνας, στρίψτε... - Σε δέκα λεπτά;
Ναι, δέκα λεπτά.
Εδώ είσαι! Μα τι κάνεις;
Τι είναι αυτά που κάνεις;
- Πού 'ναι η καπελιέρα; - Εκεί πέρα.
Πρέπει να ομολογήσω ότι τα 'χασα όταν δε σ' είδα.
Πάνω που έλεγα στον θείο ότι ήθελες να τον χαιρετίσεις.
Μα με φώναξαν για τ' ασανσέρ.
Με τον πορτιέρη!
Μια γυναίκα δεν πρέπει να μένει μόνη στο ασανσέρ με τον πορτιέρη.
Δεν ήξερα τι να πω στον θείο.
Έχει συνηθίσει να του φέρονται με σεβασμό.
Έχει σπουδαία θέση στο Βατικανό. Είναι πολύ ισχυρός.
Νομίζω ότι δεν έχεις καταλάβεις ποιος είναι. Είναι πανίσχυρος.
Αν φτερνιστεί στη Ρώμη, παθαίνει πνευμονία όλη η Αλτοβίλα Μαρίτιμα.
Σκοπεύω να μπω στο Δημοτικό Συμβούλιο μέσα σε δυο μήνες.
Επίσης, μας κανόνισε συνάντηση με τον Πάπα...
...σε λίγο, στις έντεκα.
Θα δούμε τον Πάπα σε λίγο!
Θα πρέπει να του πω κάτι;
Όχι, δε νομίζω.
Έχεις δίκιο. Δεν το 'χα σκεφτεί αυτό.
Δε νομίζω... Θα 'ναι περισσότερα από διακόσια ζευγάρια.
Τέλος πάντων, αν είναι, θα μιλήσω εγώ.
Και τώρα, αγαπητή μου, αν δε σε πειράζει, λέω να βγάλω το σακάκι μου.
Ο χρόνος που θα περάσουμε με τον Πάπα είναι πολύ ικανοποιητικός.
Ταιριάζει απόλυτα με το πρόγραμμα που κατέστρωσα.
Στην πραγματικότητα, το ολοκληρώνει τέλεια.
Έχω σχεδιάσει κάθε λεπτό της ημέρας.
Επτά το πρωί, άφιξη στη Ρώμη, εντάξει; Ξεκούραση μέχρι τις δέκα.
Από τις δέκα ως τις έντεκα, συνάντηση με την οικογένεια...
...για την μεταξύ μας γνωριμία.
Στις έντεκα θα δούμε τον Πάπα και μετά θα γευματίσουμε με τους θείους.
Από τη μία και μέχρι τα μεσάνυχτα δε θα 'χουμε λεπτό ελεύθερο.
Θα δούμε μαζί τους, το Πάνθεον, το Κολοσσαίο και τη Ρωμαϊκή Αγορά.
Με τα ξαδέλφια θα συνεχίσουμε στην Άπια Αντίκα...
...στις κατακόμβες, στη Σεσίλια Μετέλα και θα επιστρέψουμε.
Και μετά...
...όλος φωτισμένος...
...ο Βωμός της Πατρίδας.
Αργότερα, φυσικά...
...θα δειπνήσουμε οι δυο μας...
...και θα 'χουμε μια απολαυστική και ξεκούραστη νύχτα.
Οι πετσέτες σας.
Η καμαριέρα.
Αν θέλετε να κάνετε μπάνιο, να ειδοποιείτε μισή ώρα πριν.
Ναι!
- Ζεστό μπάνιο; - Φυσικά.
- Κοστίζει επιπλέον; - Διακόσιες λίρες.
Πρέπει να βιαστούμε, αγαπητή μου.
Πήγε εννέα. Οι θείοι θα 'ρθουν στις δέκα και μισή.
Ένα ζεστό μπάνιο για τη γυναίκα μου!
Ίσως αύριο, να κάνω κι εγώ ένα. Εντάξει;
Και τώρα...
...όσο εσύ θα παίρνεις το μπάνιο σου...
...εγώ θα πάρω έναν υπνάκο.
Καλό μπάνιο, αγαπητή μου.
Ευχαριστώ.
- Τον κύριο Φερνάντο Ρίβολι, παρακαλώ. - Τον ποιον;
Ήρθα να δω τον κύριο Ρίβολι. Πρέπει να του δώσω...
Ο κύριος Φερνάντο Ρίβολι δεν έρχεται ποτέ εδώ.
Εδώ έρχεται μόνο για να πληρωθεί.
Να περιμένεις μέχρι το Σάββατο.
Μα αύριο φεύγω.
- Μπορώ να τ' αφήσω εδώ; - Άσ' το στο γραφείο.
- Καλημέρα, κυρία. - Καλημέρα, κυρία.
Παιδιά.
Με συγχωρείτε, αγαπητή μου. Κράτα τον, Αντόνιο.
Τι είναι αυτό;
Τίποτα, κυρία. Έχει κάτι για τον κύριο Ρίβολι.
- Θαυμάστρια... - Ήθελα να του δώσω...
...κι επομένως φίλη.
Πήγαινέ τα στο γραφείο μου.
- Πώς σε λένε, αγαπητή μου; - "Ευαίσθητη".
- Πώς; - "Ευαίσθητη Μπάμπολα".
Τι χαριτωμένο!
- Εγώ είμαι η Μαριλένα Άλβα Βελάρντι. - Η κυρία Βελάρντι!
"Η Έναστρη Άβυσσος", "Βασανισμένες Ψυχές", "Καρδιές στην Καταιγίδα"...
"Αμαρτία στη Δαμασκό", "Συνεπαρμένη από Έρωτα".
Όλη την εβδομάδα περιμένω με αγωνία να βγει το τεύχος σας.
Και μόλις το αγοράσω, τρέχω σπίτι και κλειδώνομαι στο δωμάτιό μου.
Και τότε αρχίζει η ζωή μου. Το διαβάζω όλη νύχτα.
Η αληθινή ζωή είναι αυτή των ονείρων.
Ω, ναι.
Πάντα ονειρεύομαι.
Δεν υπάρχει τίποτ' άλλο να κάνω. Όλοι πια, είναι τόσο άξεστοι.
Οι νεαροί δεν ξέρουν πώς να μιλήσουν στα κορίτσια.
Βγαίνεις για μια βόλτα και...
Τσιγάρο;
Όχι, ευχαριστώ, δεν καπνίζω.
Μπορώ να το κρατήσω ως αναμνηστικό;
Φυσικά.
Πρέπει να πηγαίνω τώρα.
Όχι ακόμα. Κάθισε, σε παρακαλώ.
Αγαπητό μου κορίτσι, έχεις δίκιο.
Τσιζόνε!
Ο καθένας πρέπει να βρει καταφύγιο μέσα του όπως η Κοντέσσα Λουσίλα...
- Στο "Αγάπη και Πεπρωμένο"! - Μπράβο! Ώστε το θυμάσαι;
Θυμάμαι καλά όλους τους χαρακτήρες σας.
Την Κοντέσσα Λουσίλα, την Φέλγκα την τσιγγάνα...
...τον τολμηρό Ρανιέρο και τον... πώς-τον-λένε...
Αλλά περισσότερο απ' όλους, τον Λευκό Σεΐχη.
Ο Φερνάντο Ρίβολι είναι έξοχος!
Τι πρόσωπο!
- Καλημέρα, κυρία. - Σας παρακαλώ ελάτε, παιδιά!
Μια στιγμή μόνο.
Τελειώσαμε την παρουσίαση του τελευταίου επεισοδίου.
- Τελείωσε; - Ναι, φυσικά.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Κάθε μέρα είστε και ομορφότερη.
- Αλήθεια; - Φυσικά.
Τι αξιαγάπητο!
Τρία γράμματα στον Ρίβολι και τώρα ήρθες να τον δεις.
Αγαπητή μου, είσαι πολύ τυχερή. Θα 'ρθει σύντομα.
Μα είναι αργά, πολύ αργά. Ήθελα μόνο να...
Τι είναι αυτό; Φωτογραφία; Μπορώ;
Τι είναι; Να δω! Να δω!
Εσείς το ζωγραφίσατε; Τρομερή ομοιότητα.
Κοιτάξτε, κυρία. Αριστούργημα!
Είναι υπέροχο!
Το τουρμπάνι του είναι τέλειο!
Τόσο πνευματώδης και ζωγράφος, επίσης.
Ο Φερνάντο θα εκστασιαστεί. Τόσο γενναιόδωρη κι ευαίσθητη καρδιά!
- Το πιο ενδιαφέρον σημείο; - Ο σκηνοθέτης το θέλει αμέσως.
Το δουλεύουμε! Μια στιγμή.
Έφτασε ο Φερνάντο Ρίβολι;
Ο Νάντο; Είναι κάτω. Πρέπει να πηγαίνουμε.
Σκάσε!
Τι έλεγα;
Για να δούμε.
Το πιο ενδιαφέρον μπορεί...
Ακούστε. Αγαπητή μου;
Αν ήσουν στην έρημο τη νύχτα...
...κι ήξερες πως ο σεΐχης σου κινδύνευε, τι θα 'κανες;
Ποιος; Εγώ;
Εγώ, αν ήμουν η Φατμά μόνη στην έρημο το βράδυ;
Τι θα 'λεγα... Τι θα 'λεγα... Τι θα 'λεγα...
"Είμαι αναστατωμένη, μα την Μαντόνα!"
Όχι;
- Υπέροχα! Μπράβο! - Υπέροχα!
Μια εκπληκτική φράση.
- Αλήθεια; - Θα τη σημειώσω αμέσως.
Είναι απλή, σαν τη ζωή.
- Πες τους πως κατεβαίνω. - Εντάξει.
Αγαπητό μου κορίτσι...
Εντάξει, παιδιά. Κατεβαίνουμε.
Ορίστε.
Ορίστε, νεαρέ. Για τον σκηνοθέτη, τον κύριο Φορτούνα.
Και συνόδεψε τη δεσποινίδα να δει τον Φερνάντο Ρίβολι.
Πήγαινε, αγαπητή μου! Ο σεΐχης σου σε περιμένει.
Τι γίνεται εδώ πέρα;
Τι γίνεται;
- Ογκούστο, έλα να δεις τα χάλια. - Πού 'ναι η γυναίκα μου;
Πού 'ναι η γυναίκα μου;
Η γυναίκα μου! Πού 'ναι η γυναίκα μου;
No comments yet. Be the first to leave one.