Sentimental Value (Affeksjonsverdi)

Όταν τους ζήτησαν στο σχολείο μια έκθεση απ' τη σκοπιά ενός αντικειμένου...

...η Νόρα διάλεξε αμέσως το σπίτι της οικογένειας.

Περιέγραψε πώς έτρεμαν τα σωθικά του όταν έτρεχε με την αδερφή της έξω.

Πως τις έβλεπε να γλιστράνε στον δρόμο...

...μέχρι που τις έχανε από τα μάτια του.

Η Νόρα αναρωτήθηκε αν το σπίτι προτιμούσε να 'ναι άδειο κι ελαφρύ...

...ή γεμάτο και βαρύ.

Αν του αρέσει να το πατάνε...

...αν οι τοίχοι γαργαλιούνται ή αν ένιωσε ποτέ πόνο.

Υπέθεσε πως θα 'θελε να 'ναι γεμάτο.

Πολλές γενιές ανθρώπων και ζώων είχαν ζήσει εκεί μέσα.

Ο προπάππους είχε πεθάνει στο δωμάτιο που γεννήθηκε η γιαγιά.

Εκεί που κοιμούνταν τώρα οι γονείς της.

Ο μπαμπάς έλεγε πως το σπίτι έγερνε εξαιτίας μιας ρωγμής...

...από τότε που χτίστηκε, πριν έναν αιώνα.

Η Νόρα έγραψε πως το σπίτι βούλιαζε, κατέρρεε...

...αλλά σε αργή κίνηση.

Τα χρόνια που πέρασε εκεί η οικογένεια...

...ήταν απλώς ένα δευτερόλεπτο σ' αυτή την αργή κατάρρευση.

Διαβάζοντάς την έκθεση της ξανά αργότερα...

...απόρησε που διάλεξε τη λέξη "φασαρία" για τους καβγάδες των γονιών.

Αλλά το σπίτι σιχαινόταν ακόμα περισσότερο τη σιωπή.

Όταν ο πατέρας έφυγε οριστικά, το σπίτι ελάφρυνε.

Η φασαρία των γονιών σταμάτησε.

Αλλά του έλειπαν οι άλλοι θόρυβοι του πατέρα.

Ο δάσκαλος τη λάτρεψε την έκθεση. Κι ο μπαμπάς το ίδιο.

Σκέφτηκε να τη χρησιμοποιήσει για να μπει στη Δραματική Σχολή...

...αλλά της φάνηκε πως δεν είχε συναίσθημα.

Τελικά διάλεξε τον μονόλογο της Νίνα στον "Γλάρο".

"Είμαι γλάρος. Όχι!"

"Είμαι ηθοποιός. Ναι, αυτό είμαι!"

Νόρα;

- Νόρα; Άνοιξε. - Δεν μπορώ.

- Άνοιξε! - Μισό λεπτό.

Σε παρακαλώ, άνοιξε.

Είσαι καλά;

- Προβάρω τα λόγια μου. - Μα τα ξέρεις.

- Το 'χουμε ξανακάνει. - Αυτή τη φορά είναι αλλιώς.

- Δεν μπορώ. Δεν μπορώ να βγω. - Ηρέμησε και πάρε μια βαθιά ανάσα.

Κοίτα με. Ανάσα.

Ανάσα... Βαθιά.

- Δεν μου βγαίνει. - Θα φτιάξει κάτω. Πάμε.

- Θέλω νερό. - Έχει κάτω.

Έχουμε αργήσει πολύ.

Όλα καλά. Ανέβασέ την στη σκηνή.

Δεν κάθεται καλά. Τώρα είναι εντάξει.

- Πάμε λίγο πίσω; - Τώρα;

Έχω πολύ άγχος. Νομίζω πως το θέλω.

Το θέλω τώρα.

- Δεν προλαβαίνουμε. - Προλαβαίνουμε.

- Είσαι πολύ... - Χτύπα με.

Χαστούκισέ με. Αλλιώς δεν βγαίνω.

Είσαι καλά; Είσαι θεά!

- Όχι! - Σκάω!

Βοήθεια! Μη, Νόρα.

Ίνγκβαρ; Είκοσι δευτερόλεπτα.

Έτοιμη;

Είμαστε έτοιμοι;

Ναι.

Ακούστε!

Είπατε πως θα με σώζατε. Κι όμως με ρίξατε στις φλόγες!

Δέχτηκα τα παιδιά σας σπίτι μου. Κι εσείς καταθέσατε εναντίον μου!

- Σου 'πα να πάρουμε κέτερινγκ. - Ναι.

- Έχω πολύ άγχος. - Σταμάτα.

Τι έχεις;

Τίποτα, όλα καλά.

- Μαμά, λίγο κέικ ακόμα; - Είπα όχι.

Έχει φάει ήδη τέσσερα κομμάτια.

- Σε παρακαλώ; - Φάε κάτι άλλο.

- Ωραίος ο λόγος σου. - Ήταν κι απ' τις δυο μας.

Ήταν πολύ περήφανη για σένα η μητέρα σου.

Σε μελετούσε συνέχεια.

Η Σίσελ με πήγαινε στο θέατρο πολύ συχνά.

Το γραφείο της γιαγιάς, πριν αρρωστήσει.

Μιλούσε με κόσμο, βοηθούσε. Δηλαδή, αυτοί μιλούσαν.

Έλεγαν τα μυστικά τους.

Τους άκουγα απ' τη σόμπα μικρή.

- Επιτρεπόταν; - Δεν το 'ξεραν.

Πάει καιρός, αλλά...

Δεν ξέρεις τι να πεις. Συλλυπητήρια ή συγχαρητήρια;

Τέλος πάντων, τα 'χαμε βρει κάπως στο τέλος.

- Τι; - Τίποτα.

- Ο μπαμπάς ήρθε. Το 'ξερες; - Όχι.

Του το είπα, βέβαια.

Γεια σου, μπαμπά.

Εδώ είστε. Συγγνώμη.

Τα κορίτσια μου.

- Είδες τον Έρικ; - Είναι εδώ;

- Δεν σ' είδα στην εκκλησία. - Δεν άντεχα να πάω.

Και γιατί εκκλησία; Το 'ριξε στη θρησκεία;

- Μας φάνηκε ωραία ιδέα. - Πολύ λυπηρό.

Ήταν καλή μητέρα για σας. Τόσο όμορφη και...

- Όμορφη; - Σαν εσάς.

Ήταν φοβερή. Πάντα είχε δίκιο.

- Ήρθε ο παππούς. - Καλώς τον!

- Γεια. - Γεια. Πάει καιρός.

- Ο Έβεν. - Τον ξέρω τον Έβεν, εννοείται.

Παλιοί γνώριμοι. Πώς ψήλωσες εσύ!

- Είσαι ο πιο ψηλός στην τάξη; - Μπα.

Είσαι το θηρίο της τάξης;

Ορίστε.

Σε σκεφτόμουν.

- Τι είν' αυτά; - Τα ηχεία μου.

- Πώς είσαι; - Γιατί ρωτάς;

Πρέπει να τα πούμε όσο είμαι εδώ. Έχω κάτι να σου πω.

- Δεν μπορείς τώρα; - Όχι εδώ.

Πρέπει να τα πούμε, οι δυο μας.

Θα τα πάει ο Φρέντρικ με το Τογιότα.

Συγγνώμη.

Ευχαριστώ.

Ελπίζω να μην νιώθει...

...ότι πρέπει να το παίξει μπαμπάς και να με παρηγορήσει.

Όχι.

Προσπαθεί πάντως. Ίσως δυσκολεύεται κι αυτός.

Ρώτα τον τι θα το κάνει το σπίτι.

- Τι εννοείς; - Δικό του είναι.

- Αλήθεια; - Ναι.

Το άφησε στη μαμά, αλλά δεν υπέγραψαν ποτέ τίποτα.

Μάλιστα.

Κρίμα. Υπολογίζαμε σ' αυτά τα λεφτά.

Ρώτα τον εσύ. Δεν τολμάς να του πεις κουβέντα.

- Λες, ε; - Ναι.

- Τολμάω, εννοείται. - Μπα...

Λάμπεις. Τι θα πάρεις;

Σκέτο καφέ.

- Τίποτ' άλλο; - Όχι.

- Έναν καφέ για την κούκλα. - Ευχαριστώ.

- Εσείς; Σας άρεσε το φαγητό; - Απολαμβάνω ό,τι προσφέρεις.

Νομίζει πως είμαστε ζευγάρι.

Σε σκεφτόμουν. Ανησυχούσα.

Μάλιστα. Εσύ πώς είσαι;

Καλά είμαι. Πολλή δουλειά.

Ίσως έμαθες για το αφιέρωμα στις ταινίες μου.

- Όχι, από πού να το μάθω; - Το θέμα είναι πως ετοιμάζω μια ταινία.

Επιμένεις.

Το καλύτερο σενάριό μου, κατά τον Μίκελ.

- Είναι ακόμα παραγωγός ο Μίκελ; - Λέει πως ξαναμπήκα στη μόδα.

Το ντοκιμαντέρ μου παίζει παντού.

Κάτι ήθελες να μου πεις.

Ναι.

Η ταινία μιλάει...

...για μια νέα γυναίκα, μια μητέρα που...

Σε θέλω για τον ρόλο.

Το 'γραψα για σένα.

Μόνο εσύ μπορείς να το παίξεις.

Ευχαριστώ.

- Δεν μ' έχεις δει να παίζω. - Σ' είδα. Στη "Μήδεια".

- Έφυγες. - Δεν μ' αρέσει το θέατρο.

Άθλια σκηνικά, αλλά εσύ ήσουν υπέροχη.

Ξεχωρίζω αμέσως την αξία του ηθοποιού.

Αυτός ο ρόλος... θα σου κάνει καλό.

Σου αξίζει κάτι πιο προσωπικό...

...απ' τα σκονισμένα έργα για συνταξιούχους.

Μιλάμε για πραγματικό σινεμά.

Θα βρεις και χρηματοδότηση. Η σειρά μου πάει καλά.

Βοηθάει λίγο αυτό.

Ο Μίκελ είναι σίγουρος για τα λεφτά.

Θα γυρίσουμε σπίτι μας.

- Σπίτι μας; - Ναι. Είναι ιδανικό.

Δεν θέλω να συμμετάσχω.

- Κάνε ένα διάλειμμα απ' τη σειρά. - Τελείωσε προ πολλού.

Σου αξίζει κάτι καλύτερο.

- Την είδες; - Εννοείται.

Και;

- Η γνώμη μου δεν μετράει. - Θέλω να την ακούσω.

Δεν μου κάνει. Της λείπει το οπτικό μέρος.

Δεν βλέπουμε πρόσωπο, μάτια.

Αλλά τι ξέρω εγώ; Στον κόσμο αρέσει.

Δεν μιλάω για τον κόσμο. Τι λες εσύ;

Δεν φταις εσύ.

Αυτός ο ρόλος θα σε απογειώσει.

Δεν πρόκειται να δουλέψουμε μαζί, μπαμπά.

- Ούτε να μιλήσουμε δεν μπορούμε. - Διάβασέ το και σε παίρνω.

- Μην πάρεις. Είσαι τύφλα. - Ανησυχώ.

Σου απαγορεύω ν' ανησυχείς.

- Απλώς διάβασέ το! - Γιατί;

Δεν θα βγει τίποτα.

Γυρίστε πίσω!

Αλτ!

Όχι!

Ελάτε πίσω αμέσως!

Κάτσε κάτω!

Μην κουνιέσαι.

Καθόμουν δίπλα σας στην προβολή.

Είδα ότι συγκινηθήκατε πολύ.

Ναι.

Συγγνώμη. Είναι που...

Είχα να τη δω καμιά εικοσαριά χρόνια.

Τη θυμάμαι έντονα.

Τα γυρίσματα, τους ανθρώπους.

Κάνω ταινίες με φίλους.

Είμαστε οικογένεια.

Ειδικά σ' αυτή την ταινία.

Εννοείτε την κόρη μου, την Άγκνες;

Εκείνη παίζει την Άννα.

Ευχαριστώ. Μια τελευταία ερώτηση.

Νομίζω ότι ενδιαφέρει πολλούς.

Δεν έχουμε δει ταινία σας...

...εδώ και δεκαπέντε χρόνια, μετά το "Ειδύλλιο".

Θα δούμε άλλη ταινία του Γκούσταβ Μποργκ;