Witness in the City (Un témoin dans la ville)

Όχι!

Όχι, Πιερ!

Όχι!

Πιερ! Πιερ!

Όχι! Όχι!

Κύριοι...

Ολοκληρώθηκε η έρευνά μου.

Υπέγραψα εντολή ότι δεν πρόκειται να κατηγορηθείτε.

Χαίρομαι που αναγνωρίζεται η αθωότητα του πελάτου μου.

Όλη του την ζωή ήταν αξιοπρεπής και ενάρετος.

Είναι αυτό πρόσωπο δολοφόνου;

Κανείς δεν έχει πρόσωπο δολοφόνου...

μέχρι ν' αποδειχθεί το αντίθετο.

Είστε ελεύθερος.

"Ελεύθερος"...

Η απαλλαγή των κατηγοριών είναι οριστική, κε Βερντιέ.

Γι' αυτό δεν βλέπω τον λόγο της ηθοποιίας.

Τα γεγονότα αποδείχθηκαν. Θέλατε να χωρίσετε από την ερωμένη σας.

Γι' αυτό, αν δεν σας πειράζει, μην το παρατραβάτε.

Εντιμότατε... σας παρακαλώ!

Με συγχωρείτε, αλλά αυτή η απαλλαγή δεν είναι "πράξη λόγω αμφιβολιών".

Οι αμφιβολίες είναι ο πιο επιτυχής συνεργάτης σας.

Μπορούμε να σας μιλήσουμε;

Συγχαρητήρια.

Συγχαρητήρια.

Διαλύθηκε το ψυγείο, στράβωσε το τιμόνι.

-Δεν βλέπεις καλά; -Είδα το αυτοκίνητό σου...

αλλά ήθελα ν' αποφύγω τον σκύλο.

-Λυπάμαι. -Κι εγώ.

Να καλέσουμε την αστυνομία.

Αναλαμβάνω την ευθύνη.

Θα σου δώσω το όνομά μου και του ασφαλιστή μου.

Θα βάλεις ένα χεράκι;

Δεν θα έχω αμάξι για μια εβδομάδα.

Ούτε κι εγώ και αυτά είναι δυσάρεστα νέα.

Πήγαινες γυρεύοντας.

Ούτε ένα ταξί.

Και να υπήρχε, θα επέστρεφα στο Λεβαλουά.

Μένω στο Πορτ Ντορ.

Το μετρό είναι κοντά. Με λίγη τύχη...

Τι έλεγες;

Υπάρχει και το μετρό.

-Αποκλείεται. -Τότε θα σου πω καληνύχτα.

Προσπάθησα ν' αποφύγω τον σκύλο. Αν συνέβαινε ξανά, το ίδιο θα έκανα.

Ελπίζω να μην είμαι στον ίδιο δρόμο.

Να πάρει!

Να πάρει!

Ραδιοταξί.

Στέλνετε ένα ταξί στην οδό Σεν-Κλοντ 14;

Τι νούμερο έχετε;

Σαμπλόν 30 15.

Αναμείνατε.

Ευχαριστώ.

Εμπρός; Σαμπλόν 30 15;

Εμπρός; Εμπρός;

-Είστε στην γραμμή; -Ναι, σας ακούω.

Θέλει τουλάχιστον 10 λεπτά.

Εντάξει, ευχαριστώ.

Ανσελέν, εσύ είσαι. Ξέρω ότι είσαι εσύ.

Δεν χρειάζεται να παίζεις ανόητα παιχνίδια.

Ανσελέν!

Εισέβαλες στο σπίτι μου...

σαν διαρρήκτης... Θα είχα το δικαίωμα να σε σκοτώσω.

Εσύ είσαι αυτός που θα πεθάνει.

Θα εκτελεστείς για τον φόνο της Ζαν Ανσελέν, της συζύγου μου.

Είσαι παράφρων. Είμαι αθώος και το ξέρεις.

Όλος ο κόσμος το ξέρει. Απαλλάχθηκα της υποθέσεως.

Αλλά όχι από εμένα.

Σε προειδοποιώ, θα είσαι ο βασικός ύποπτος. Θα συλληφθείς αμέσως.

Δεν νομίζω.

Είχα χρόνο να σκεφθώ... Μόνο αυτό σκεπτόμουν για μήνες.

Θα σε είδαν να μπαίνεις.

Και οι υπηρέτες; Τους σκέφθηκες;

Αρκεί να χτυπήσω το κουδούνι.

Δεν ωφελεί.

Και είναι Πέμπτη... Και την Πέμπτη δεν έρχονται...

Δώσε μου το όπλο... Έλα!

Θα φωνάξω... Θα καλέσω για βοήθεια.

Θα έλθουν οι γείτονες.

Οι πλούσιοι δεν έχουν γείτονες... Έχουν μόνο δένδρα.

Σε ικετεύω...

-Μην πυροβολείς. -Δεν θα σε πυροβολήσω.

Θα αυτοκτονήσεις.

Γιατί είναι αδύνατον να ζεις χωρίς την Ζαν.

Αυτό δεν είπες στους δημοσιογράφους;

-Σχεδίασα τα πάντα. -Κάτι θα σου ξέφυγε.

-Δεν υπάρχει τέλειο έγκλημα. -Να μιλάς για τον εαυτό σου.

Δεν σκέφθηκες ότι υπάρχει κάποιος τόσο χαζός

να εκδικηθεί για την γυναίκα που τον απατούσε. Υπάρχει!

Δεν έχεις χρόνο να το καταλάβεις.

Δεν ξέρεις όλη την αλήθεια.

Σκέφτεσαι ανόητες ιστορίες.

Να σου εξηγήσω...

Πιστεύεις ότι την βαρέθηκα...

αλλά συνέβαινε το αντίθετο.

Είχε βαρεθεί. Ήταν ερωτευμένη με σένα, Ανσελέν.

Μόνο με σένα. Όταν το συνειδητοποίησε, ήταν πολύ αργά.

Ήξερε ότι δεν θα την δεχόσουν πίσω.

Ακόμα κι αν γυρνούσε, δεν θα την συγχωρούσες.

Δεν αισθάνεσαι καθόλου οίκτο.

Είσαι σκληρός, πείσμων, αναίσθητος...

Η Ζαν το ήξερε αυτό.

Όλα είχαν τελειώσει γι' αυτή. Δεν είχε κάτι να ελπίζει.

Πρέπει να με πιστέψεις.

Αυτοκτόνησε εξαιτίας σου.

Αυτό ήταν; Σου τέλειωσαν οι ιδέες;

Με αηδιάζεις.

Ορκίζομαι ότι λέω την αλήθεια.

Έχεις εμμονές...

-Σε τρέλλανε η μοναξιά. -Φτάνει!

Σταμάτα!

Είχα αρχίσει να ανησυχώ.

Εσείς δεν τηλεφωνήσατε;

Μα τι κάνετε;

Ήδη χρωστάτε 400 φράγκα!

Λιλιάν; Θα τα έκανες θάλασσα.

Δεν είναι η σωστή διεύθυνση.

Θα το κοιτάξω.

Γεια σου...

Θα έλθεις;

-Δεν θα πετύχει. -Δεν έχω κατάλληλο ύφος.

Το φουστάνι φταίει. Μοιάζεις με παντρεμένη.

Αν δεν φορώ εφαρμοστό φόρεμα, δεν θα κερδίσω ούτε δεκάρα.

Και πρέπει να μάθεις να χαμογελάς...

Να φοράς ένα προσωπείο.

Οι πελάτες έρχονται να ξεφύγουν.

-Δεν είναι αλήθεια, όμορφε; -Θα έλθεις ή όχι;

Τουλάχιστον ξέρεις τι θέλεις!

Πόσα;

Πόσα;

3.000.

-Από εδώ. -Όχι. Θα σε πάω εγώ.

Δεν θέλω να φύγω... Θα χάσω τη βραδιά.

-5.000. -Εντάξει. Είναι μακρυά το σπίτι σου;

-Θα δεις. -Και άλλο ταξίδι...

-Είναι εδώ ο Ανσελέν; -Μην ανησυχείς, θα έλθει.

Κατά τις 10.

Στοιχηματίζουμε;

3 λεπτά ακόμα. Στις 10 ακριβώς ανοίγει η πόρτα...

Με το γλυκό πρόσωπο του εργοδηγού μας και βλάκα.

-Όταν περάσεις ό,τι κι αυτός... -Δεν έχει καμία σχέση.

-Το ξέρω. -Τι σημαίνει αυτό;

Ηρέμησε... Απλώς δεν ξέρεις τον Ανσελέν.

-Και εσύ τον ξέρεις; -Λίγο, ναι.

-Είναι καλός. -Να και κάτι νέο.

Ξέρεις πως είναι ο αδύναμος μποξέρ;

Αυτός που δεν πέφτει... και τον χτυπούν εκεί που στέκεται.

Αυτός που καταρρέει πνευματικά για όλη του τη ζωή.

Άργησε.

Καλησπέρα, κύριοι!

Γεια σου, Πιερ. Γεια, παππού.

-Κύριε Ανσελέν... -Όλα εντάξει;

-Πιες τον καφέ σου. -Τον ήπια.

-Θέλεις ένα φλυτζάνι; -Όχι. Έχεις το έντυπο;

-Πήγαινε να κοιμηθείς. -Πρέπει να κλειδώσω.

Καληνύχτα, παππού!

Πιερό, δεν θα έλθω μαζί σου.

-Τι; -Πρέπει να μείνω στο Παρίσι.

Βρες μια δικαιολογία για το αφεντικό.

Δεν έχει σημασία τι.

Είχα κάποιες δουλειές...

Τι με κοιτάς έτσι;

Τίποτα... Τίποτα.

Τι θα πω στο αφεντικό;

Χρησιμοποίησε τη φαντασία σου.

Κάτι θα σκεφθώ στον δρόμο.

Φεύγω.

-Μην εξαντληθείς. -Ευχαριστώ. Καλό ταξίδι.

-Άκου... -Ναι;

Τίποτα... Όλα καλά.

Τώρα μπορούμε να γυρίσουμε.

Φτάσαμε;

Δεν θα είναι ευχάριστο.

-Είσαι τόσο καλός! -Καληνύχτα.

Δεν θέλεις τίποτα παραπάνω;

-Θα σας δώσω το 10, στον πρώτο. -Ευχαριστώ.

-Συμπληρώστε αυτό. -Έχετε κατάλογο;

-Οδών ή τηλεφωνικό; -Τηλεφωνικό.

-Ορίστε. -Ευχαριστώ.

-Δεν έχω κανέναν για την τσάντα σας. -Δεν πειράζει.

-Εσύ με καταλαβαίνεις. -Ναι, σωστά.

Εσύ με καταλαβαίνεις.

Ναι. Καληνύχτα, κύριε.

-Κανείς δεν μ' αγαπά. -Σ' αγαπούν. Όλοι σ' αγαπούν!

Τώρα πήγαινε σπίτι να κοιμηθείς.

-Στην οδό Κλοντ Μπερνάρ! -Παράξενο.

-Κανένα πρόβλημα στις 6 π.μ. -Θεέ μου! Πήγε 6;

"Η ώρα της Φωσφατίνης που φέρνει την ροδαλή αυγή".

-Διαβάζεις πολύ; -Όχι. Ταινίες...

-Ήταν στο "Μικέτ και η μητέρα της". -Πρέπει να φύγω.

-Κι εγώ. Αντίο. -Θα τα πούμε στο μπιστρό.

Τι;

Ένα λεπτό! Είναι ό,τι καλύτερο!

Αδύνατον να πάρω τόσους.

-Μεγάλο βάρος. -"Χωρίς χρέωση"; Δωρεάν!

Πάμε!

Στις 6 σταματώ.

Τελειώνω... Πηγαίνετε, πηγαίνετε!

-Οι Αμερικάνοι στην πατρίδα τους; -Ναι!

-Είσαι κομμουνιστής; -Όχι. Καμία σχέση!