As primeiras 200 linhas.
(ช่างไม่เหมาะสมเลย ที่เรียกดาวเคราะห์ดวงนี้ว่าโลก)
(ท่าเรือตกปลาสาธารณะ ท่าเรือ 21)
แกเป็นปลาตัวแรกที่ฉันตกได้ในรอบหลายวัน แต่แกตัวเล็กเกินไป
โธ่ ดูสิอะไรกำลังมา
มันดูน่ากลัวนะ
ใช่เลย
ผมกลับบ้านดีกว่าก่อนที่มันจะมา
- พรุ่งนี้เจอกัน - โชคดี
ทุกคนจำได้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนในวันที่ฝนตก
วันนั้นเป็นวันอาทิตย์ ยังไม่ถึงฤดูหนาว
พยากรณ์อากาศบอกว่าจะมีแดดออก
ดูเหมือนว่าระบบความกดอากาศต่ำในทะเล
จะเปลี่ยนทิศทาง และเคลื่อนตัวเข้ามาอย่างรวดเร็ว
คาดว่าจะมีฝนตกหนักเป็นช่วงๆ ทั่วเมืองในวันนี้
ลมกระโชกแรงถึง 30 ไมล์ต่อชั่วโมง
และมีความเสี่ยง ที่จะเกิดน้ำท่วมชายฝั่งและคลื่นสูง
อีกหนึ่งเดือนก็จะถึงวันหยุดแล้ว
และหวังว่าการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศจะ…
ผู้คนใช้ชีวิตยามเช้าตามปกติ
- พร้อมไหม - พร้อม ไปกันเลย
ตอนนั้นบ้านเราอยู่ใกล้ๆ กัน…
โอเค บาย
แต่ก็รู้สึกโดดเดี่ยวได้ง่าย
ทุกคน เร็วเข้า ฝนจะตกแล้ว
ใช่ เข้าไปในบ้านกันเถอะ
วันที่ฝนตก
เราได้รู้ว่าเราไม่ได้อยู่อย่างโดดเดี่ยว
ธันวาคมปีที่แล้วอากาศอบอุ่นที่สุด ในประวัติศาสตร์วอชิงตันตะวันตก
ฉะนั้นติดตามข่าวคืบหน้ากันต่อไป
เร็วเข้า เปิดสิ
และเราได้รู้ว่าบางคนยอมทำถึงขนาดไหน
เพื่อปกป้องบ้านของตัวเอง
(กรมสรรพากร โปรดดำเนินการทันที)
ไง ทุกคนไปไหนกันหมด
ทุกคนไปไหนกันหมด
ไง เจ้าเพื่อนยาก
อรุณสวัสดิ์
- ไม่อยากเชื่อว่าเด็กๆ ปล่อยให้ฉันนอนตื่นสาย - ผมก็สงสัยว่าทำไมมันเงียบจัง
คุณได้อาหารเช้ามาให้เราไหม
ได้สิ วันนี้ตกได้หลายตัวเลย
นักตกปลาที่เก่งที่สุดในโลก
- ใช่เลย - ขอบคุณค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
- ตื่นได้แล้ว! - โดนัท!
- โว้ว! - โดนัท!
- ทอดเบคอนได้ไหม - ว้าว!
- ใจเย็นสิ ใจเย็นๆ - เบคอน!
- เหลือไว้ให้เราบ้างได้ไหม - พวกแร้งนี่นะ
- แร้งชัดๆ - เปิดสิ
- โอเค - ทำให้มันติดสิ
ฉันเพิ่งให้ยาแคสซิดี้กิน แต่อย่าให้มันกินเบคอนนะ
แกสมควรได้กินมากกว่าพวกเขา
พ่อ สตรีมมิงใช้งานไม่ได้
ไม่รู้สิ
- ผมว่าบ้านนี้กำลังพังหมดทุกอย่าง - พร้อมย้ายเมื่อคุณพร้อมค่ะ
ถูกลอตเตอรี่อีกสองสามครั้งเราน่าจะได้ย้ายแล้ว
นี่
รู้ใช่ไหมว่าฉันแค่ล้อเล่น
มันไม่ใช่ความผิดของคุณคนเดียว
พรุ่งนี้จะมีคนมาดูรอยร้าวที่ปล่องไฟ
- เพิ่งรู้นะเนี่ย - อะไร
เขาคิดว่าฐานรากบ้านเรากำลังทรุด
มีแค่ปล่องไฟที่ยึดบ้านไว้
ถ้าบ้านถล่มใส่เราตอนหลับคงแย่น่าดู
ยังอยากไปซื้อต้นคริสต์มาสอยู่ไหม
- ฝนตกอยู่นะ - ไม่เอาน่า
เดี๋ยว พ่อ เถอะน่า พ่อสัญญาแล้วนะ ขอร้อง
- ผมไม่ได้สัญญา คุณสัญญา - พ่อ!
- คุณสัญญา - พ่อ!
- ใครสัญญากับพวกลูก - พ่อ!
- ได้ ไปกันเถอะ - นะคะ
ไปซื้อต้นไม้กัน
- ไปกันเถอะ - หนูอยากเลือก
- ช่วยใส่รองเท้าให้หนูหน่อย - ลูกใส่รองเท้าเป็นแล้ว
นี่ ห้ามเล่นสกูตเตอร์ในบ้าน
เร็วเข้า แม่ ไปกันเถอะ!
- แม่ช้าตลอดเลย - งั้นลูกก็ไม่ควรแปลกใจ ใช่ไหม
ไปช่วยน้องใส่รองเท้า แล้วไปรอในรถ
แอน ไปกันเถอะ
- อย่าเร่งสิ - ไม่ได้เร่ง
ผมแอบลูกๆ เราอยู่
ถามจริงๆ เมื่อไหร่เราจะเลิกซื้อต้นไม้กันสักที
นี่มันคริสต์มาสนะ คนขี้บ่น
โอเค พี่ทำอะไร
เธอต้องปลดล็อกก่อนสิ ยัยโง่
- หนูปลดแล้ว นายงั่ง - หุบปาก!
เลิกเถียงกันได้แล้ว โง่ทั้งคู่นั่นแหละ
มันเปิดไม่ได้เพราะเกรแฮม
- อย่ามาโทษฉัน เพราะเธอนั่นแหละ - เห็นชัดเลยว่าพี่ทำบางอย่าง
เปล่า ฉันไม่ได้ทำ ทำไมเธอชอบโทษฉันตลอดเลย
เป็นความผิดของพี่คนเดียว
หนูถึงได้เป็นลูกคนโปรดไง พี่ได้แต่สร้างปัญหา
- หุบปากน่า เธอนี่อย่างกับเด็กน้อยเลย - หนูไม่ใช่เด็กน้อย
หนูอายุแปดขวบแล้ว
ลูกสองคนทำอะไร
- เปล่า! - เปล่า!
เงียบๆ แคส
โอเค แคส เงียบๆ
เด็กๆ ทำไมยังไม่ไปขึ้นรถ
- ประตูเปิดไม่ออก - ออกไปไม่ได้
เราลองเปิดทุกบานแล้ว เปิดได้เลยสักบาน
- ทุกคน ลูก - หนูจะลองไปเปิดหน้าต่างในห้องหนู
โอเค
ไร้สาระสิ้นดี
ใช่ แกล้งกันเล่นชัดๆ พวกวัยรุ่น
พวกเขาเอากาวติดหน้าต่างและประตูไว้ หรืออะไรสักอย่าง ใช่ไหม
ไม่ได้แกล้งกันหรอก
เงียบๆ แคส
โทรศัพท์ฉันไม่มีสัญญาณ
ไม่เชื่อมต่อ ไม่มีไวไฟ
ลองถอดปลั๊กเราเตอร์แล้วเสียบใหม่หรือยัง
- จ่ายบิลหรือยัง - จ่ายแล้ว
แคส เงียบ
มีสัญญาณหรือยัง
- ไม่ ไม่มี - แม่ พ่อ
หนูลองเปิดหน้าต่างในห้องแล้ว มันเหมือนโดนปิดตาย
หน้าต่างทุกบานติดหมด
- แคส เงียบๆ! - เราลองออกไป… เกรแฮม อย่าเห่า!
- พ่อ เป็นอะไรหรือเปล่า - พ่อ เป็นอะไรไหม
- ไม่เป็นไรใช่ไหม - ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร
พ่อไม่เป็นไร
โอเค
เกิดอะไรขึ้น… พ่อ!
- ฉันไม่เข้าใจ - ถอยไป
- ทำไม เดี๋ยว คุณพูดเรื่องอะไร - พ่อ!
- ไม่! - ถอยไป ผมจะจัดการเอง
เจสัน อย่า!
- หยุดนะ! - แม่!
- หยุดนะ! - พ่อ!
แม่
พ่อ
เด็กๆ
พ่อ ดูนั่นสิ
- พระเจ้าช่วย - ไม่ใช่แค่เรา
- เราออกไปไม่ได้ - ดูสิ มีคนมา
ใช่
เธอชื่ออะไรนะ ที่อยู่บ้านฝั่งตรงข้าม
- เมียเกร็ก - ชื่ออะไรนะ
- ซูซาน เรียกเธอสิ - ซูซาน!
ซูซาน ไปตามคนมาช่วยที!
เราติดอยู่ในนี้ ไปตามคนมาช่วยที!
- เขาก็ออกมาไม่ได้เหมือนกัน - เดี๋ยวฉันมา
โอเค ดี เธอจะไปขอความช่วยเหลือ
- เธอจะไปขอความช่วยเหลือ - ใช่
เยี่ยม ไม่เป็นไร
- เราไม่เป็นไรแล้ว - โอเค ใช่ ผมรู้
มัน…
ไม่เป็นไร
ใช่ ไม่เป็นไร ใช่
โอเค ทุกคน มาดูกันว่าเพื่อนบ้านทำอะไรกัน
- พ่อรู้จักเพื่อนบ้านทุกคนเหรอ - ก็เกือบหมดนะ
ใช่ บ้านริชาร์ดสันอยู่ฝั่งตรงข้าม พวกเขามีหลานสามคน
- ฉันคิดว่าแม็กซ์เป็นหมอฟัน - ใช่
คนนั้นชื่ออะไรนะ
- หนุ่มนักปั่น - หืม
- หนุ่มนักปั่นเหรอ - หนุ่มนักปั่นเหรอ
พวกที่ใส่ชุดปั่นจักรยานเท่ๆ
เกร็กไง ที่เมียเขาวิ่งไปขอความช่วยเหลือ
ทำไมเธอยังไม่กลับมาอีก
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวเธอก็กลับมาพร้อมกับตำรวจ
แล้วก็มีผู้ชายที่ชอบจุ้นจ้านคนนั้น
- เขาชื่ออะไรนะ - พระเจ้า
คุณรู้จักชื่อคนแถวนี้บ้างไหมเนี่ย
นั่นสิ ผู้หญิงน่ารำคาญที่เลี้ยงหมา
ใครอีก
อ้อ ใช่ อย่าลืมนายบ๊องที่มีเรือ
เรือชื่ออะไรนะ
"ซีส์เดอะเดย์"
โคตรบ๊องเลย
- เก่งมาก - อืม
- แอน - หืม
"นี่มันแค่วันไนต์สแตนด์ ฮ่าๆ"
โธ่ ไม่นะ
วันไนต์สแตนด์คืออะไร
การนอนค้างของผู้ใหญ่น่ะ
การนอนค้างของผู้ใหญ่ ต่างจากการนอนค้างทั่วไปยังไงเหรอคะ
เอ่อ ในการนอนค้างของผู้ใหญ่…
- จะกินลูกอมมากเท่าไหร่ก็ได้ - ฟังดูน่าสนุกนะ
พ่อก็ว่างั้น ไม่รู้สิ
"รัฐบาล" เหรอ
นี่!
หนูวาดตั้งนานนะ
ไม่นานหรอก
"อาจใช่ แต่ทำไมล่ะ"
"เพื่อความปลอดภัยของเรา" เหรอ
ดูสิ นายบ๊องที่มีเรือก็ชูป้ายด้วย
"เอเลี่ยน" สะกดแบบนั้นเหรอ
ไม่ใช่จ้ะ ไม่ใช่
- ทำไมเอเลี่ยนขังเราไว้ในบ้านของเรา - พวกมันคงไม่ขังหรอกลูก
"ทั้งโลกเลย" เหรอ
โอเค ทุกคน มองพ่อนะ เราปลอดภัย
เราอยู่ในบ้านของเรา
เรามีทุกอย่างที่ต้องการ แต่ที่สำคัญที่สุด เรามีกันและกัน
หนูขอกินโดนัทได้ไหมคะ
ไม่ได้ กินสปาเกตตีไป
แต่หนูอยากกินแก้เครียด
รู้จักการกินแก้เครียดได้ไง รูธ
ถ้าแกเข้าไปในนั้นได้ ฉันก็ออกไปจากที่นี่ได้
พ่อว่าผู้หญิงที่วิ่งออกกำลัง เจอคนมาช่วยเราหรือยัง
No comments yet. Be the first to leave one.