How to Make a Killing

Απόδοση διαλόγων: Sparta Επανασυγχρονισμός για 4Κ: NoName25

Άνοιξε το 15.

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΩΡΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Έλα, σήκω πάνω!

Έχεις επισκέπτη. Ξύπνα.

Μπέκετ.

Είμαι ο πάτερ Τζέιμς Μόρις, ένας από τους ιερείς εδώ.

Πώς αισθάνεσαι σήμερα;

Τσίζκεϊκ;

Όχι, ευχαριστώ.

Ξέρεις, παρήγγειλα βανίλια

και μου έφεραν σοκολάτα.

Σκότωσέ με τώρα.

Λοιπόν, πάτερ, εκτιμώ που ήρθατε εδώ κάτω,

αλλά είμαι καλά.

Λοιπόν, συγχωρέστε με, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι

στη θέση σου νιώθουν λίγο διαφορετικά.

Θα έλεγα πως οι περισσότεροι στη θέση μου,

οι περισσότεροι άνθρωποι, γενικά,

δεν έχουν την ίδια διαύγεια, την ίδια παρουσία πνεύματος.

Δεν θέλω να το παρακάνω,

αλλά αυτή ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία

που έχεις να μιλήσεις σε οποιονδήποτε.

Δεν υπάρχει τίποτα που θα ήθελες να μοιραστείς;

Ξέρεις γιατί είμαι εδώ, σωστά;

- Ξέρω λίγα. - Λοιπόν, δεν είναι αλήθεια.

Η πραγματική ιστορία, είναι πολύ πιο...

εντυπωσιακή.

Λοιπόν, θέλεις να μου την πεις;

Λοιπόν...

Θα σε προειδοποιήσω...

είναι τραγωδία.

Και δεν ξεκινάει καν με εμένα.

Παραδόξως,

ξεκινάει με κάποιον άλλον.

Και με αυτό εννοώ, τη μητέρα μου.

...έχει ξεχάσει τελείως πώς να παίζει.

...Μέρι Εστέλα Ρέντφελοου.

Μόνιμη κάτοικος του Χάντινγκτον, Λονγκ Άιλαντ,

κληρονόμος μιας οικογενειακής περιουσίας

που αποτιμόταν τότε σε 18, 19 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.

Ευχαριστώ.

Τώρα, κυκλοφορεί μια φήμη

ότι τα λεφτά δεν αγοράζουν την ευτυχία.

Εντελώς λάθος. Τα λεφτά αγοράζουν την ευτυχία.

Όλοι εδώ είμαστε ενήλικες. Ας προχωρήσουμε.

Μου είπαν ότι τη νύχτα που γνώρισε τον πατέρα μου

ήταν μια νύχτα σαν όλες τις άλλες.

Και με αυτό εννοώ, ήταν νέα, πλούσια.

Τι θα μπορούσε ποτέ να πάει στραβά;

Τι ώρα είναι;

Θεέ μου!

- Τι; - Θεέ μου,

- πρέπει να φύγω αμέσως. - Πρέπει να φύγεις τώρα;

Τι κάνεις;

- Πρέπει να φύγω. - Εντάξει.

Σε επικροτώ που μας το είπες.

Αυτό ειπωθέν,

νομίζω ότι ξέρεις τι πρέπει να γίνει.

Είμαι 18.

Τραγικό.

Όχι.

Αυτή θα έπρεπε να είναι η δική μου απόφαση.

Αυτός θα έπρεπε να είμαι εγώ.

Εντάξει.

Είτε θα το ξεφορτωθείς είτε θα κάνεις ό, τι θέλεις.

Αλλά όχι εδώ.

Όχι κάτω από αυτή τη στέγη.

Με αυτόν τον τρόπο, πέρασε από το να είναι Μαίρη Ρέντφελοου

του Χάντιγκτον της Νέας Υόρκης...

...στο να είναι Μαίρη Ρέντφελοου

του Μπέλβιλ του Νιου Τζέρσεϊ.

Ανάπνεε.

Τα πας καλά. Ανάπνεε.

Δεν μπορώ. Όχι, όχι.

Ο πατέρας μου με είδε μόνο μία φορά...

Θεέ μου!

...που ήταν αρκετό για να του προκαλέσει πνευμονική εμβολή

εκεί στο Νοσοκομείο Τζέρσεϊ Σίτι Μεμόριαλ.

...ένα όχημα που δεν είχαμε ξαναδεί...

Η μητέρα μου έμεινε μόνη της

για να δουλέψει στο Τμήμα Μηχανοκίνητων Οχημάτων του Νιούαρκ.

Πολύ σύντομα, μου είπε κάτι σημαντικό.

Στον πίνακα ζωγραφικής...

Μπορεί να μας έδιωξαν από την οικογένεια,

αλλά δεν μας έδιωξαν από την κληρονομιά.

Βλέπεις, ο παππούς μου είχε ένα αμετάκλητο καταπίστευμα

για να αποφύγει την πληρωμή φόρων κληρονομιάς.

Αυτό σήμαινε ότι η περιουσία,

το σύνολο, τα ακίνητα,

τα σκάφη, τα αεροπλάνα,

ένα ή δύο νησιά, θα περνούσαν

στον επόμενο μεγαλύτερο στη σειρά, ανεξαρτήτως.

Και εγώ, όντας ο μικρότερος,

ίσως κληρονομούσα το σύνολο μια μέρα,

υποθέτοντας ότι θα επιζούσα των υπολοίπων.

Απλά έπρεπε να περιμένω.

Για να πεθάνουν όλοι.

Μια ανύπαντρη μητέρα που τα έκανε όλα μόνη της,

ίσως να νόμιζες

ότι η ζωή ήταν δύσκολη, αλλά...

...θα σου πω τώρα...

Γιατί όλοι ακούγονται το ίδιο μόλις...

...παρ' όλο το οικονομικό μας μειονέκτημα,

φρόντισε να έχω όλο τον πολιτισμό, την τάξη και το στυλ

ενός καλομαθημένου νεαρού άνδρα.

Οπότε όταν φεύγει, περνάει μέσα από τον στόχο.

Βλέπεις πόσο μεγάλη διαφορά κάνει αυτό;

Βλέπεις;

Απλά ανοίγεις τους ώμους σου.

Αυτό είναι πολύ καλύτερο.

Εντάξει.

Αυτή ήταν η πρώτη φορά...

η πρώτη φορά που την είδα.

η Τζούλια Στάινγουεϊ.

Αμέσως, είδα ότι ήμασταν το τέλειο ταίρι.

Και προφανώς, δεν έκανα λάθος.

Αυτή ήταν, αναμφίβολα,

μια κοπέλα με μεγάλη κοινωνική θέση, γούστο, γοητεία.

Τι ακολουθεί; Το μεγάλο;

Ήμουν στο σωστό μέρος.

Τι κάνεις εσύ εδώ;

Η μαμά σου με κάλεσε.

Εσύ πού μένεις;

Στο Μπέλβιλ Τάουνσιπ.

Μένεις στον δρόμο;

Τι;

Άκουσα ότι οι άνθρωποι εκεί μένουν στον δρόμο.

Εγώ δεν μένω στον δρόμο.

Και εννοώ, δεν θα είμαι εκεί για πάντα

γιατί υποτίθεται ότι θα κληρονομήσω

πολλά λεφτά ή κάτι τέτοιο, οπότε...

Πολλά λεφτά;

Προσπαθείς να με εντυπωσιάσεις;

Δεν πειράζει αν προσπαθείς.

Στη συνέχεια, έχουμε τον Λάιλ Άρτντεϊλ!

Δεν πειράζει. Όλοι, δεν πειράζει.

Λάιλ, μπορείς να δεις;

Απλά συνέχισε να παίζεις.

Μπέκετ.

Μπορείς να έρθεις μαζί μου;

Λοιπόν, η μητέρα μου ήταν νέα...

γι' αυτό και δεν είχε δώσει σημασία

στα συμπτώματα αρχικά.

Ούτε οι γιατροί.

Και η οικογένεια, είμαι σίγουρος ότι ήξεραν.

Είμαι σίγουρος ότι θα μπορούσαν να βοηθήσουν.

Αλλά τίποτα.

Ούτε μια λέξη.

Μπέκετ, όλο αυτό είναι λάθος.

Τι είναι λάθος;

Θα έπρεπε να έχεις περισσότερα από αυτά.

Κάτι σου αφαιρέθηκε.

Και θέλω να μου υποσχεθείς κάτι.

Θα το κάνεις;

Εντάξει.

Υποσχέσου μου...

ότι δεν θα τα παρατήσεις...

μέχρι να αποκτήσεις τη σωστή ζωή.

Μέχρι να αποκτήσεις το είδος της ζωής

που σου αξίζει να έχεις.

Για την οποία σε μεγάλωσα.

Μπορείς να το κάνεις αυτό για μένα;

«Το σωστό είδος ζωής».

Τι εννοούσε με αυτό;

Η τελευταία της επιθυμία

ήταν να ταφεί στο Μαυσωλείο Ρέντφελοου

στο οικογενειακό οικόπεδο στο Χάντιγκτον.

Είμαστε συγκεντρωμένοι εδώ...

Όταν δεν ήρθε απάντηση,

έφτασε στον τελευταίο της τόπο ανάπαυσης

λίγο έξω από την λεωφόρο στο Ιστ Όραντζ.

Και ο Ιησούς μας λέει, «Εγώ είμαι η οδός,

η αλήθεια και η ζωή.

Όποιος έχει πίστη...» Ή αυτή πράγματι...

Εκείνη τη στιγμή, πήρα την απόφασή μου.

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή.

Θα πήγαινα κατευθείαν στην πηγή

και θα απαιτούσα τη νόμιμη θέση μου στο νόμιμο σπίτι μου.

«Ελπίζουμε αυτό το γράμμα να σας βρει καλά».

Μετά από αυτό, απόλαυσα μια σύντομη και πολύχρωμη περιήγηση

στο σύστημα αναδοχής του Νιου Τζέρσεϊ.

Όσο για την Τζούλια, την έβλεπα όλο και λιγότερο...

μέχρι που τελικά...

καθόλου.

Και αναρωτιόμουν αν ξανασυναντιόμασταν,

ποιος θα ήμουν;

Μια μεγάλη επιτυχία;

Ή όχι;

Τέλος πάντων, πολλά χρόνια αργότερα, βρέθηκα να δουλεύω

σε μια απολύτως αξιοπρεπή δουλειά,

από αυτές που φοράς κοστούμι στο γραφείο κάθε μέρα.

- Καλημέρα. - Ήρθες νωρίς.

Ναι, κύριε.

Γιατί δεν πιάνεις εκείνη την παραγγελία από το άνω Μανχάταν;

Άνω Γουέστ.

Ακόμα παρακολουθούσα τους Ρέντφελοου

και την περιουσία.

Δυστυχώς, το ποσοστό θνησιμότητάς τους ήταν ενοχλητικά χαμηλό.

Και είχα σχεδόν αποδεχτεί