Z-O-M-B-I-E-S 4: Dawn of the Vampires

Απόδοση-Επιμέλεια: Sparta

Καλώς ήρθατε στο Σίμπρουκ.

Η πόλη μας είναι λίγο διαφορετική από τις άλλες...

Όπου μια μυστηριώδης σεληνιακή πέτρα

έφερε στον κόσμο ζόμπι, λυκάνθρωπους και εξωγήινους.

Κι όλοι ζούμε τώρα σαν μία μεγάλη, χαρούμενη,

τριχωτή, πράσινη οικογένεια με κυνόδοντες.

Και τώρα μερικοί από εμάς σπουδάζουμε στο Mountain College.

Γνωρίσαμε κόσμο από παντού, και ακούσαμε πολλές ιστορίες...

Μα αυτή είναι η αγαπημένη μας.

Ο θρύλος λέει πως μια άλλη σεληνιακή πέτρα έπεσε στο Όρος Ρέιμπερν,

δημιουργώντας δύο νέα πλάσματα σε δύο ξεχωριστούς κόσμους.

Τους Ημερόβιους...

Και τους Βρικόλακες.

Η Σεληνιακή Πέτρα δημιούργησε επίσης τον Ματωμένο Καρπό,

τον οποίο και τα δύο πλάσματα χρειάζονται για να επιβιώσουν.

Μα με τα χρόνια άρχισαν να πολεμούν για την πολύτιμη τροφή τους,

και οι διαφορές τους μετατράπηκαν σε καχυποψία και φόβο.

Έτσι απομονώθηκαν από τους εχθρούς τους για πάντα.

Ως τώρα.

Γεια, είμαι ο Ζεντ, ζόμπι, ήρωας της πόλης,

και, πιο πρόσφατα, νέος αστέρας του ποδοσφαίρου στο Mountain College.

Ναι, αναπληρωματικός.

Εντάξει. Έχω ακόμα μερικές ρυτίδες να σιδερώσω, αλλά το ‘χω.

Ζεντ, αν δουλέψεις το καλοκαίρι στα βασικά,

θα μπεις βασικός σε χρόνο μηδέν.

Ναι, κόουτς.

Προπόνηση σε εντατικό ποδοσφαιρικό καμπ.

Θα ‘ναι δύσκολο να μην βλέπω όλους το καλοκαίρι,

μα δεν είμαι ο μόνος που κυνηγάει το όνειρο.

Γεια, είμαι η Άντισον.

Θα νόμιζες πως το να ‘μαι μισή εξωγήινος

θα μου έδινε πλεονέκτημα στην κολεγιακή ομάδα τσιρλίντερ...

...μα αυτή η ομάδα είναι κορυφή.

Κι αν θέλω να γίνω Αρχηγός, πρέπει να μείνω συγκεντρωμένη.

Γι’ αυτό το καλοκαίρι θα πάω σε κορυφαίο καμπ τσιρλίντινγκ.

Θα μου λείψουν πολύ ο Ζεντ και οι φίλοι μου.

Μα αν θέλουμε να αφήσουμε το στίγμα μας, πρέπει να συγκεντρωθούμε.

Αυτό είναι ζαβολιά, Ζεντ.

Γεια, κόουτς.

Γεια σου, Ζεντ. Πρέπει να μιλήσουμε για μπάλα.

Ναι!

Βοήθεια!

Οδικό ταξίδι! Οδικό ταξίδι! Οδικό ταξίδι!

Ωραία. Μπράβο, παιδιά.

Θυμηθείτε, βάλτε όλο σας το σώμα μέσα.

Κατευθείαν στους κυνόδοντες. Γιαχ!

Γιαχ!

Πρέπει να είμαστε έτοιμοι, σωστά;

Ο Ματωμένος Καρπός μας πεθαίνει, και πρέπει να βρούμε κι άλλον για να ζήσουμε.

Οπότε, συνεχίζουμε.

Γιατί να το κάνω εγώ αφού δεν μου επιτρέπεται να έρθω;

Για να προστατεύεις την πόλη όσο θα λείπουμε, χαζούλα.

Έλα εδώ.

Νόβα;

Ε, εσύ!

Γη καλεί Νόβα.

Νόβα.

Σου ζήτησα να βάλεις τους νεοσύλλεκτους να κάνουν ασκήσεις,

και σε βρίσκω να κάνεις τι ακριβώς;

Λίγη αυτοκριτική.

- Έλα. Πρέπει να μιλήσουμε. - Εντάξει.

Συνεχίστε την καλή δουλειά, όλοι.

Νόβα, δεν έχουμε χρόνο για οράματα.

Αν οι οπωρώνες μας πεθαίνουν, ίσως το ίδιο και στους βρικόλακες.

Θα μας καταστρέψουν για να πάρουν τον τελευταίο καρπό.

Μπαμπά...

Ως πότε θα ζούμε με τον φόβο

για ανθρώπους που δεν έχουμε καν δει;

Όσο εγώ είμαι επικεφαλής,

ξέρω τι χρειάζεται για να κρατήσω τον λαό μας ασφαλή.

Κι αν θέλεις να ηγηθείς μια μέρα, θα ακολουθήσεις το παράδειγμά μου.

- Σωστά. - Νόβα.

Μπορώ να βασιστώ σε σένα;

Μπορείς. Το υπόσχομαι.

Ξέρω ότι μπορώ.

Κάντε χώρο για τον Ρέι!

Ωραία, Ρέι.

Άκουσα ότι δεν έχουμε αρκετούς για να μαζέψουμε Καρπό.

Ήθελα να σιγουρευτώ πως είμαι μπροστά στη δράση.

Όταν οι βρικόλακες τα βάλουν μαζί μας, τέλος,

με υπογραφή του Ρέι.

Ρέι, θα ακολουθείς τις διαταγές μου.

- Σαφώς; - Απολύτως, Διοικητή Μπράιτ.

Καλή σκέψη.

Θέλεις την τιμή;

Ημερόβιοι, το ταξίδι μας ξεκινά.

Βάργκας, αν συνεχίσεις να σφυρίζεις,

θα σε εκτοξεύσω στον ήλιο.

Βέρα, το σφύριγμα με κάνει να ξεχνώ ότι δουλεύω,

και η δουλειά με κάνει να ξεχνώ ότι πεινάω.

Πού είναι ο Βίκτορ;

Βαρέθηκα να χαλάω το φανταστικό φεγγαρομανικιούρ μου

κάνοντας τη δουλειά του.

Σόρι, έρχομαι και είμαι καυτός!

Βίκτορ, σταμάτα!

Ωπα, φίλε!

Ωπα!

Από τις καλύτερες προσγειώσεις μου.

- Βίκτορ! - Στη διάθεσή σας.

Η Γηραιά των Βρικολάκων όλο ρωτάει.

Νόμιζα πως ήσουν ο επόμενός μας αρχηγός.

Δεν μπορώ να συνεχίσω να σε καλύπτω.

Συγγνώμη, αλλά σου έφερα κάτι για να το επανορθώσω.

Φρούτο του Αίματος!

Μου πήρες δώρο, και στο αγαπημένο μου χρώμα. Αίμα κόκκινο.

Πού το βρήκες αυτό;

Το πήρα και για τους τρεις μας,

για να γιορτάσουμε που επιτέλους φεύγουμε απ’ αυτήν την πόλη.

Να γιορτάσουμε; Όλοι είναι τρομοκρατημένοι.

Κανείς δεν θέλει να φύγει απ’ το Σέιντσάιντ.

Ε, εγώ θέλω.

Κοίτα, λατρεύω το Σέιντσάιντ.

Πραγματικά. Αλλά υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος εκεί έξω,

και θέλω να τον δω. Όσο περισσότερο μπορώ.

Κράτα τον κόσμο.

Αν δεν ζω τη νυχτερινή ζωή, δεν ζω τη σωστή ζωή.

Μην ανησυχείς, θα βαρεθείς και θα γυρίσεις γρήγορα.

Μέχρι τότε, ας μοιραστούμε αυτό.

- Ναι. - Εντάξει. Ξέρεις ότι μισώ το μοίρασμα.

- Αλλά μπαίνω. - Ναι!

Βρικόλακες! Ώρα να σώσουμε το Σέιντσάιντ.

Ο θερισμός πλησιάζει.

Ναι!

Σωστά, κόουτς. Ηρεμία στην επίθεση.

Οραματίσου τη φάση πριν συμβεί. Ναι.

Το οραματίζομαι. Το οραματίζομαι!

Κόουτς, υπόσχομαι ότι φέτος το καλοκαίρι θα σκέφτομαι μόνο το φούτμπολ, τίποτα άλλο.

- Τώρα; - Το σκέφτομαι αυτή τη στιγμή.

Τουλάχιστον έχουμε το αμάξι του Ζεντ για την εκδρομή μας.

Τι, Γουίλα, δεν είναι αυτό ο ποιοτικός χρόνος που ήθελες;

- Τώρα; - Με τσάκωσες, κόουτς. Συγγνώμη.

Δεν σκεφτόμουν το φούτμπολ, τώρα όμως το σκέφτομαι.

Ουάου, Γουίλα! Τι;

Ουπς. Θα έπεσες σε νεκρή ζώνη.

Έλα τώρα. Λίγη ισορροπία δουλειάς και ζωής-τέρατος;

Όχι. Το να ισορροπώ στην πυραμίδα των μαζορετών

είναι το μόνο που μπορώ να σκεφτώ τώρα.

Τι σκεφτόμουν μόλις; Το φούτμπολ, για αρχή...

Ζεντ, τι έχεις;

Ζεντ, ζορίζεις αυτό το σαράβαλο πολύ.

Ναι, ε, εγώ και το σαράβαλο το ‘χουμε.

Ζεντ!

Εντάξει, δεν το ‘χουμε.

Τα μαρσμέλοου! Σώστε τα μαρσμέλοου!

Είναι όλοι εντάξει;

- Τι ήταν αυτό; - Μην πανικοβάλλεστε.

Τα μαρσμέλοου είναι εντάξει.

Έλα. Ναι!

Αυτό ήταν απίθανο!

Να χωριστούμε για να βρούμε βοήθεια.

Θα καλύψουμε περισσότερο έδαφος έτσι.

Νιώθω κάτι. Από κείνη την κατεύθυνση.

Ίσως είναι αυτό που χάλασε το Ζ-μπαντ του Ζεντ.

Έρχεσαι; Ίσως χρειαστώ επιστήμη.

- Μου λείπεις ήδη. - Μου έλειπες όλο τον χρόνο.

Ξέρεις κάτι; Σε λίγο θα είμαστε ξανά στον δρόμο.

Σωστά, κι ύστερα πάμε στις κατασκηνώσεις μας.

Εντάξει.

Ουάου, μέρα με τη νύχτα η διαφορά.

Ίσως κάποιος σ’ αυτήν την πόλη να ξέρει τι συμβαίνει.

Ως αύριο τέτοια ώρα, θα ζω, θα αναπνέω και θα τρώω φούτμπολ.

Αναρωτιέμαι τι γεύση έχει το φούτμπολ.

Πολιτισμός!

Ημερόβιοι, σχεδόν φτάσαμε στα τούνελ.

Μείνετε δυνατοί, σε εγρήγορση.

Περίμενε.

Γεια. Χαίρετε, είμαι ο Ζεντ.

Μήπως έχετε κανέναν μηχανικό που θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω;

Τι; Εντάξει, ουου, σιγά!

Ηρεμήστε τώρα. Χαλαρά!

- Εντάξει, βρικόλακα. Μίλα. - Βρικόλακας;

Τι; Όχι, όχι. Είμαι ο Ζεντ. Ζόμπι είμαι.

- Πώς μπήκες εδώ μέσα; - Δεν ξέρω.

Οδηγούσα κι ύστερα το Ζ-μπαντ μου τρελάθηκε.

Κι ύστερα ξαφνικά...

Βρέθηκες τιμώμενος καλεσμένος στο μπάρμπεκιου των ημερόβιων.

- Σιγά, σιγά! - Ρέι!

Ηρέμησε.

Διοικητά.

Πώς ξέρεις ότι αυτό το πλάσμα...

δεν είναι κατάσκοπος βρικόλακας;

Νόβα, ελπίζω να έχεις σοβαρό λόγο

που αυτός ο εισβολέας δεν εξοντώθηκε άμεσα.

Μπορείς να το κάνεις έχεις πολύ καλό λόγο;

Συγγνώμη.

Μπαμπά, δεν νομίζω ότι είναι βρικόλακας.

Ζόμπι, χαμογέλα.

Βλέπεις;

- Χωρίς κυνόδοντες. - Ναι. Χωρίς κυνόδοντες.

Δηλαδή χωρίς κυνόδοντες σημαίνει καλωσόρισμα και σταματάω να χαμογελώ;

Μπαμπά, πάντα μας έλεγες ότι οι βρικόλακες είναι κακοί και αδίστακτοι.

Μα αυτός είναι απλώς πράσινος κι εντελώς χαμένος.

Ευχαριστώ. Ναι.

Περίμενε. Αυτό ήταν κακό. Εντάξει.

Θα μας χρησίμευε ένας ακόμα νεοσύλλεκτος.

Τι λες;

Δείχνει να έχει γερό κορμί.

αυτός θα μπορούσε να μαζέψει πολύ καρπό.

Θα μαζέψω ολόκληρο τον οπωρώνα σου,