Nights of Cabiria (Le notti di Cabiria)

ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΜΠΙΡΙΑ

Πήγαινε.

Τι περιμένεις; Έλα!

Είναι πολύ γαλήνια εδώ.

Τζώρτζιο!

Βοήθεια!

Βοήθεια! Κάποιος πνίγεται!

Κάποιος πνίγεται, σας λέω!

Βιαστείτε, πνίγεται!

Βοήθεια!

- Πού 'ναι ο Ράμολο; - Πήγε στο Δημαρχείο!

Τι πήγε να κάνει εκεί;

Είναι μια γυναίκα!

- Ούτε ο Πίλαντο είναι εδώ; - Τι προσπαθεί να κάνει;

Να τη! Πιάστε την!

Πηδήξτε μέσα! Αν φτάσει στον υπόνομο, δεν θα ξαναβγεί!

Μια γυναίκα πνίγεται!

Βοηθήστε την! Εγώ θα πάω να την πιάσω.

Φαζέλο, έλα δω!

Κρατήστε το κεφάλι της κάτω. Και μην την ταρακουνάτε.

Στέφανο, βιάσου!

Από πού την ψαρέψατε; Κρατήστε την μπρούμυτα.

Θ' αποκοιμήθηκε κι έπεσε μέσα. Μόλις την είδαμε, βουτήξαμε.

- Την είδατε να πέφτει; - Όχι!

- Πόσες φορές βυθίστηκε; - Τρεις!

- Περισσότερες! - Επτά φορές!

Τότε θα ήπιε πολύ νερό. Θα χρειαστούμε βοήθεια.

- Τι έγινε; - Αυτή η γυναίκα πνιγόταν.

- Πιο γρήγορα. - Έχασε το παπούτσι της.

Νομίζω ότι είναι νεκρή.

Να της βγάλουμε το νερό γρήγορα, αλλιώς είναι χαμένη.

Να που βγαίνει! Φύγετε απ' τη μέση.

- Εμείς τη σώσαμε! - Φύγετε απ' τη μέση!

Να φωνάξουμε τον Πομπέο. Δεν ξανάδε κανέναν πνιγμένο.

- Ας ρίξουμε μια ματιά. - Δεν θέλω, φοβάμαι!

- Μου φαίνεται νεκρή. - Αν ήταν, δεν θα 'φτυνε νερό.

Άνοιξε τα μάτια της!

Στέφανο, άνοιξε τα μάτια. Άφησέ την κάτω.

- Κάν' της τεχνητή αναπνοή. - Αιμορραγεί.

Μια γρατσουνιά είναι μόνο.

- Χρειάζεται λίγο μπράντι. - Τι μπράντι; Γάλα χρειάζεται.

Συνέρχεται!

Εσύ με τη μοτοσυκλέτα, πήγαινε να της φέρεις γάλα.

Ησύχασε, θα γίνεις καλά. Στάθηκες πολύ τυχερή.

- Πού 'ναι ο Τζώρτζιο; - Ποιος είναι ο Τζώρτζιο;

Ηρέμησε!

Τζώρτζιο!

- Ήταν κάποιος μαζί της; - Δεν ξέρω.

Τζώρτζιο... Τι κάνεις;

Γυρίζω σπίτι μου! Πού 'ναι τα παπούτσια μου;

Να το ένα. Δεν ξέρω πού 'ναι το άλλο.

Θα 'χει εννέα ζωές, σαν γάτα!

Λιποθύμησε! Δεν μπορεί να περπατήσει!

- Ήσουν νεκρή πριν ένα λεπτό! - Πού θες να πας;

Αφήστε με!

Εμείς σε σώσαμε!

Μπράβο, με σώσατε! Τώρα θέλω να πάω σπίτι μου!

Πήγαινε όπου θέλεις!

- Γεια σου, Καμπίρια. - Τζίνο, την ξέρεις;

- Τη λένε Καμπίρια. - Και πού μένει;

Στην Ατσίλια. Είναι μια αλήτισσα.

Τζώρτζιο, άνοιξε! Εγώ είμαι!

Εγώ είμαι, η Καμπίρια!

- Βάντα, είδες τον Τζώρτζιο; - Τι έπαθες;

Απάντησέ μου! Πού 'ναι ο Τζώρτζιο;

- Ποιος Τζώρτζιο; - Ο δικός μου!

Τι σκάρωσες πάλι;

- Τι θέλεις; - Εσύ τι θέλεις;

Τίποτα! Μην ανακατεύεσαι!

- Μπες μέσα να στεγνώσεις. - Δεν έχω το κλειδί.

- Πού το 'βαλες; - Στην τσάντα μου.

- Και πού 'ναι η τσάντα σου; - Ο Τζώρτζιο την είχε.

Πήγαμε μια βόλτα στο ποτάμι και δεν ξέρω πώς έγινε...

...αλλά έπεσα μέσα.

Θα φοβήθηκε και το 'σκασε.

Καμπίρια, άνοιξε!

Θέλω να κοιμηθώ!

Πόσα λεφτά είχες στην τσάντα; Απάντησέ μου!

Αν δεις τον Τζώρτζιο, θα 'μαι εδώ.

Τι κάνεις;

Έχεις δίκιο, μείνε μέσα. Ο ύπνος θα σου κάνει καλό.

Θα 'ρθω να σε δω αργότερα.

Αν δεν έχεις πάρει ασπιρίνη, πάρε μία. Θα σου κάνει καλό.

Ακόμη εδώ είσαι! Δεν κουράστηκες να μιλάς;

Δεν βλέπεις ότι βαρέθηκα; Φύγε από 'δώ!

Πώς σου 'ρθε η ιδέα ότι είσαι φίλη μου; Δίνε του τώρα!

Και σταμάτα να δανείζεσαι το θερμόμετρό μου και όλα!

Πότε δανείστηκα ποτέ, θερμόμετρο από σένα;

Τι γκρινιάρα!

Λες ότι με πέταξε στο νερό για σαράντα χιλιάδες λιρέτες;

Ότι θα μ' έπνιγε για σαράντα χιλιάδες λιρέτες;

Θα σ' έπνιγαν και για ένα πιάτο φαΐ!

Ακόμη και κάποιος που μ' αγαπάει;

Πριν έναν μήνα σε γνώρισε. Πότε πρόλαβε να σ' αγαπήσει;

Δεν ξέρεις πού μένει, ή πώς τον λένε.

Παραδέξου το ότι σ' έσπρωξε. Ήσουν πολύ τυχερή!

Εγώ θα σου κρατούσα το κεφάλι κάτω απ' το νερό.

- Πήγαινε στην αστυνομία! - Για κάνα καρφί με περνάς;

Άκουσέ με και πήγαινε να τον καταγγείλεις.

Μα γιατί να κάνει κάτι τέτοιο; Μπορούσε να ζητήσει ό,τι ήθελε.

Του 'δινα ό,τι ήθελε. Γιατί ήθελε να κλέψει;

Τι χαζή που ήμουν.

Θα μπορούσα να 'χα πνιγεί.

Αυτό ήταν, ξόφλησες! Αυτή τη φορά τελείωσες!

Βρες καμιά άλλη να σου αγοράζει μεταξωτά πουκάμισα.

Τι βλάκας που ήμουν! Άντε να βρεις καμιά άλλη χαζή σαν εμένα.

Εγώ σου τ' αγόρασα όλα αυτά. Κοστούμι και καμηλό παλτό!

Αλλά αυτό δεν θα ξαναγίνει. Τέρμα πια!

Πού θα τρως τώρα; Στον Άγιο Πέτρο;

Τιποτένιε, άχρηστε! Τράβα να πουλάς μπαλόνια τώρα!

Ορίστε, στη φωτιά! Κάψου μέχρι να πεθάνεις!

Θέλω να σ' ακούσω να ουρλιάζεις!

Εύχομαι να καείς στην κόλαση!

Ήταν η τελευταία φορά. Δεν θα με ξαναδείτε εδώ.

Θα χάσω την υπόληψή μου αν ανακατεύομαι μ' εσάς.

Κοιτάξτε, με, είμαι όμορφη! Σαν βασίλισσα.

- Σαν τον Μπόμπι Ντικ είσαι! - Σ' εμένα τολμάς να μιλάς;

- Για το τσίρκο είσαι! - Για ποια περνιέσαι; Σκάσε!

Τι τα 'χεις τα μάτια; Είμαι όμορφη, μια βασίλισσα.

Θα 'πρεπε να μου φέρονται με σεβασμό.

Όσο πάει και χειροτερεύει. Είναι για το τρελάδικο.

Εκεί θα καταλήξεις κι εσύ!

- Αυτό τ' αμάξι τα 'χει όλα. - Ακόμη και κόκα-κόλα.

- Με πας μια βόλτα; - Δεν είναι φορτηγό!

Εμπρός, βγες έξω.

- Δεν βγαίνω. - Θα πάω βόλτα με τη Βάντα.

- Μα δεν ξέρεις να οδηγείς! - Δικό μου είναι!

Αν θέλω να το διαλύσω, δική μου δουλειά!

Θα σε δω στο νοσοκομείο. Τράβα να γελοιοποιηθείς.

Γιατί δεν αγόρασε το μεγαλύτερο μοντέλο;

Τι ξέρεις εσύ από αυτοκίνητα; Το μουλάρι είναι πιο χρήσιμο!

Ακόμη στους δύο τροχούς; Τι το 'κανες τ' αμάξι σου;

Κοιτάξτε ποια ήρθε!

Γεια σου, ομορφούλη.

Και μην ξεχάσεις να 'ρθεις να με δεις.

Γεια σου, Βάντα.

Πολύ ωραίο! Αλλά εγώ θα 'παιρνα ένα γκρι.

Είναι καλύτερο χρώμα. Πάντως, είναι ωραίο αμάξι.

Θ' αδειάσεις τη μπαταρία έτσι που κάνεις!

Κάνε στην άκρη, δεν θέλω κουβέντες μαζί σου απόψε!

Χάρισμά σου το σαράβαλο!

Το χρώμα δεν έχει σημασία. Τ' αμάξι κάνει τη ζωή εύκολη.

Βγάζεις σήμα, όπου κι αν θες να στρίψεις. Αριστερά, δεξιά...

Οι άντρες σε κυνηγάνε, σαν να 'χεις σπουδαίο πατέρα.

Σε γυροφέρνουν σαν πριγκίπισσα. Πολύ θα το χαιρόμουν.

Άρχισε πάλι αυτή.

Ξέρω πώς το πήρες τ' αυτοκίνητο! Βαποράκι! Πρεζόνι!

- Περίμενε! - Μείνε εδώ που είσαι!

- Άφησέ με να βγω! - Μείνε εδώ!

- Μάμπο! - Είσαι για έναν χορό;

Δεν θα βρεις πουθενά καλύτερο χορευτή!

Νιώθω σαν είκοσι χρονών!

Κακάσχημη! Ηλίθια!

Έχει λυσσάξει τώρα!

Καμπίρια, θα την αφήσεις να σε προσβάλλει έτσι;

Θα καταλήξεις να ζητιανεύεις!

Δεν θα 'χεις λεφτά ούτε για έναν καφέ!

Για χάρη του Τζώρτζιο!

Επάνω της, Καμπίρια!

Βάρα την, Καμπίρια!

Σταματήστε, γιατί αν έρθει κανείς, θα 'χουμε μπλεξίματα!

Βοηθήστε με λίγο εδώ!

Αφήστε με!

Ηρέμησε. Μπες στ' αμάξι!

- Αφήστε με να βγω! - Καμπίρια, σταμάτα!

Ποια λες "πρεζόνι";

Με φοβάσαι! Δειλή!

Πάρε ένα τσιγάρο.

Πού πηγαίνουμε; Πού θέλεις να σε πάμε;

- Στη Βία Βένετο. - Ποια νομίζεις ότι είσαι;

Εσύ κι εγώ, πρέπει να κάνουμε κάποτε μια σοβαρή κουβέντα.

Δεν ζεις σωστά. Δεν έχεις κανέναν να σε φροντίζει.

Κοίτα τη Μαρίζα κι εμένα, πόσο καλά τα πηγαίνουμε.

Κι ούτε έχουμε φασαρίες. Κοίτα πόσο καλά την περνάει.

Και να σου πω γιατί;

Δεν την ενοχλεί κανένας.

Σταμάτα να κατέβω!

Τι περιμένεις να κάνεις στη Βία Βένετο;

Δεν μπορούν όλες να δουλέψουν σε μια τέτοια πιάτσα.

Ίσως πρέπει να βρεις έναν σοβαρό νέο, σαν εμένα.

- Δεν χρειάζομαι κανέναν. - Ναι, χρειάζεσαι!

Δεν έχω ανάγκη κανέναν!

Να δουλεύω σαν σκλάβα για να τα τρώνε κάποιοι σαν εσένα;

- Κόφ' το. - Ευχαρίστως!

- Άφησέ με να κατέβω αμέσως! - Καλύτερα έτσι.

Αντίο!

Θες να σκοτώσεις κανέναν; Μεθυσμένος είσαι;

Δεν μπορώ ούτε να κοιτάξω; Επειδή ντύθηκες σαν ναύαρχος;

Στρίβε.

Εδώ θέλω να περπατήσω! Ποιος θα μ' εμποδίσει;

Κοίταζε πού πηγαίνεις!

Τζέσι, δεν πρέπει να φύγεις έτσι.

Ο Αλμπέρτο Ράτζαρι!

Δεν θέλω να σου θυμώσω, γι' αυτό κόφ' το.

- Τζέσι, ηρέμησε. - Άφησέ με!

Μη μ' εξοργίζεις.

- Δώσ' μου τα κλειδιά! - Έλα μέσα, μην είσαι χαζή.

Μην τολμάς να μ' αγγίζεις! Μην απλώνεις χέρι επάνω μου!

Κάθισε δίπλα. Πες μου πού πηγαίνουμε!

- Θα δώσεις τα κλειδιά ή όχι; - Όχι!