The Lost Weekend

Πάρε κι αυτό, Ντον. Θα κάνει κρύο στην εξοχή.

- Πόσα πουκάμισα θα πάρεις; - Τρία.

- Εγώ θα πάρω πέντε. - Πέντε;

Πήρα άδεια μέχρι την Τρίτη. Θα φτάσουμε τ' απόγευμα.

Οπότε θα 'χουμε όλο το Σαββατοκύριακο και την Δευτέρα.

Θα 'χουμε ένα όμορφο μεγάλο Σαββατοκύριακο.

Πολύ μ' ακούγεται.

Θα 'ναι καλό για σένα, Ντον, ύστερα απ' ό,τι πέρασες.

Δέντρα, ηρεμία, κουβεντούλα, φρέσκο γάλα...

...και δροσερό νεράκι απ' την πηγή!

Γουίκ, σταμάτα επιτέλους! Γιατί αυτή η έμφαση στα υγρά;

Και εντελώς αδιάφορα υγρά.

Με συγχωρείς, Ντον.

Ξέρεις, λέω να πάρω και την γραφομηχανή.

Για ποιον λόγο;

Για να γράψω. Λέω ν' αρχίσω εκείνο το μυθιστόρημα.

- Είσαι έτοιμος να γράψεις; - Γιατί όχι;

Εννοώ, ύστερα απ' ό,τι έχεις περάσει.

Δεν έχω πιεί σταγόνα δέκα μέρες τώρα.

Το ξέρω. Το ξέρω, Ντον.

- Πού 'ναι η γραφομηχανή; - Στο καθιστικό.

Στη ντουλάπα.

Στο βάθος.

Είσαι σίγουρος; Δεν την βρίσκω.

Για κοίτα στο γραφείο.

Μήπως είναι κάτω απ' το κρεβάτι σου;

- Την βρήκες; - Ναι, εδώ είναι.

Ορίστε και χαρτί.

Άκου τι θα κάνουμε.

Θα βάλουμε ένα τραπέζι στο ακριανό δωμάτιο ώστε να μην σ' ενοχλεί κανείς.

Και λέω το Σάββατο να περάσουμε και λίγο απ' την τοπική λέσχη.

- Εγώ δεν πηγαίνω σ' εκείνη την λέσχη. - Γιατί όχι;

Επειδή είναι ένα μάτσο υποκριτές και δεν τους γουστάρω.

"Κοίτα ποιοι ήρθαν απ' τη Νέα Υόρκη. Τα αδέρφια Μπέρναμ".

Ή μάλλον, η νοσοκόμα και ο τελειωμένος.

Κόφ' το, Ντον. Κανείς δεν ξέρει για σένα.

Μόλις κατέβουμε απ' το τρένο θα σημάνει συναγερμός.

Είναι εδώ αυτός ο παλιομπεκρής, κρύψτε τα ποτά σας!

- Η Έλεν είναι. - Πάω εγώ.

Έλεν!

Γεια σου, Γουίκ. Που 'ναι ο Ντον;

Τελικά τα κατάφερα. Φοβήθηκα πως θα 'χατε φύγει.

Δώρο.

Το νέο βιβλίο του Θρέουντερ με κωμικά αστεία και εικόνες.

Μια περίεργη διπλή δολοφονία απ' την Αγκάθα Κρίστι...

Τσιγάρα, τσίχλες, και, αγάπη μου, κοίτα να περάσεις καλά.

Και μην ξεχνάς, ο πολύς ύπνος, το πολύ γάλα...

Κουβεντούλα και δροσερό νεράκι απ' την πηγή. Ξέρω, εντάξει.

Σκύψε.

Πρέπει να φύγω τώρα. Έχω χάσει ήδη δέκα λεπτά απ' το κονσέρτο.

Τα λέμε, Γουίκ.

- Ποιο κονσέρτο; - Στο Κάρνεγκι Χολ.

Η εταιρία που το οργανώνει μου 'δωσε δυο εισιτήρια.

- Με ποιον θα πας; - Με κανέναν.

Με κανέναν;

Τι κονσέρτο είναι αυτό;

Μπραμς, Δεύτερη Συμφωνία, κάτι από Μπετόβεν...

...κάτι από Χέντελ και κάτι άλλο που δε θυμάμαι.

Ακούγεται θαυμάσιο.

Στο καλό, αγόρια. Θα σας δω τη Δευτέρα.

- Την Τρίτη. - Μισό λεπτό.

- Γουίκ, έχω μια φοβερή ιδέα. - Δηλαδή;

Γιατί να πάρουμε το τραίνο των τρεις και τέταρτο;

Θα μπορούσαμε να πάρουμε το επόμενο στις έξι και μισή.

Μα τι λες;

Απλά σκέφτηκα ότι μπορούμε να πάρουμε το επόμενο τραίνο...

...και η Έλεν να μην πάει μόνη της στο κονσέρτο.

Έχει δύο εισιτήρια, έτσι δεν είναι;

Μα... Όχι!

Δεν θέλω να σας χαλάσω τα σχέδια. Θα φύγετε στις τρεις και τέταρτο.

Έλα τώρα, Έλεν, αυτό είναι ανόητο!

Ένα τέτοιο περίφημο κονσέρτο και ένα κενό κάθισμα δίπλα σου.

Όχι, Ντον. Όλα έχουν κανονιστεί.

Θα μας περιμένουν στον σταθμό και θα 'χουν ετοιμάσει και φαγητό.

Τηλεφώνησε και πες πως θα πάρουμε το επόμενο τραίνο...

...θα δειπνήσουμε στις εννιά και θα 'μαστε στο κρεβάτι απ' τις δέκα.

Ξέχνα το. Φεύγουμε τώρα.

Έχει δίκιο ο Γουίκ. Και μην ανησυχείς για το άδειο κάθισμα.

Θα βρω έναν συμπαθητικό, όμορφο, νοτιαμερικανό εκατομμυριούχο.

Ορίστε, την άκουσες.

Εκτός αυτού, θα πρέπει να σκοτωθούμε για να προλάβουμε το τραίνο.

- Είναι τρεις και πέντε. - Βλέπεις;

Μην είσαι τόσο ξεροκέφαλος, Γουίκ.

Εντάξει. Πήγαινε.

Μισό λεπτό. Όχι εγώ.

Τότε γιατί πράγμα μιλάς;

Θέλω να πας εσύ. Εσύ και η Έλεν.

- Εγώ και η Έλεν; - Σωστά.

Σε ποιον αρέσει ο Μπραμς πιο πολύ ο Μπραμς; Σ' εμένα ή σ' εσένα;

Από πότε δεν σ' αρέσει ο Μπραμς;

Θα καθίσω να τελειώσω το πακετάρισμα. Και ίσως πάρω έναν υπνάκο.

Αηδίες. Αν κάποιος πάει...

Η Έλεν είναι το κορίτσι σου.

Τι συμβαίνει, Ντον;

Νομίζω ότι δεν είναι ότι δεν θες να την αφήσεις μόνη.

- Έτσι λες; - Έτσι.

- Μπορώ να της έχω εμπιστοσύνη, ε; - Μα τι λες τώρα;

Ύστερα απ' ό,τι έχεις περάσει...

Ύστερα απ' ό,τι έχω περάσει, δεν μπορώ να 'μαι με πολύ κόσμο.

Δεν θα ξέρω πως να φερθώ κοντά σε τόσο κόσμο.

Εξάλλου, θέλω να μείνω λιγάκι μόνος για να συγκεντρωθώ.

Είναι τόσο παράλογο αυτό που ζητάω;

Μπορείς να μην αντιδράς έτσι;

Εντάξει. Τίποτα άλλο;

Σας παρακαλώ, παιδιά.

Έλα, Έλεν.

- Εσύ μείνε εδώ, εντάξει; - Που θα μπορούσα να πάω;

Θα 'σαι εδώ όταν γυρίσουμε;

- Σου 'πα ότι δεν πρόκειται να φύγω. - Μας είπες αρκετά, Ντον.

Εντάξει, αν δεν με πιστεύεις πάρ' τα κλειδιά και κλείδωσέ με!

Πρέπει να σ' εμπιστευθούμε. Είναι ο μόνος τρόπος.

Συγγνώμη, Ντον.

Πάμε, Έλεν.

- Τα λέμε, Ντον. - Τα λέμε.

Σκύψε.

- Τι είναι αυτό; - Αυτό; Ουίσκι είναι;

- Και πως βρέθηκε εκεί; - Δεν ξέρω.

Μάλλον θα 'πεσε απ' τον ουρανό. Ή το πέταξε κάποιος και κόλλησε στον τοίχο.

- Μάλλον εγώ το 'βαλα εκεί. - Ναι, μάλλον.

Μόνο που δεν θυμάμαι πότε.

Μάλλον τότε στην τελευταία μου κρίση... Δεν ξέρω.

Μην με κοιτάς έτσι, Έλεν. Δεν σημαίνει τίποτα αυτό.

Δεν ήξερα ότι ήταν εκεί. Ακόμα κι αν το 'βρισκα, δεν θα τ' άγγιζα.

- Τότε δεν σε πειράζει. - Να με πειράζει, τι;

Τώρα, θα πας με την Έλεν.

Γιατί; Γι' αυτό;

Νομίζεις ότι ήθελα να μείνω μόνος για να πιώ;

Το σιχάθηκα πια!

Και να σου πω και κάτι τελευταίο; Δεν έχω όρεξη να πάω πουθενά!

Πάμε, Γουίκ.

Θα 'σαι εντάξει, έτσι δεν είναι, αγάπη μου;

Ναι, Έλεν.

Σταματήστε να με παρακολουθείτε και οι δυο σας όλη την ώρα.

Άσε με να προσπαθήσω μόνος μου. Προσπαθώ, προσπαθώ.

Το ξέρω ότι προσπαθείς, Ντον.

Και οι δύο προσπαθούμε.

Εσύ προσπαθείς να μην πίνεις και...

...εγώ προσπαθώ να μην σ' αγαπάω.

Τηλεφώνησε τους και πες τους ότι θα φύγουμε στις έξι και μισή.

Εντάξει.

Τα λέμε.

Έλα, Έλεν. Θα 'ναι μια χαρά.

Και αν βγει ν' αγοράσει κάνα άλλο μπουκάλι;

Δεν έχει δεκάρα. Και πίστωση δεν του κάνει κανένας.

Είσαι σίγουρος πως δεν έχει κανένα άλλο κρυμμένο κάπου;

Αποκλείεται. Το χτένισα το διαμέρισμα.

Εκεί μέσα δεν υπάρχει πουθενά αλκοόλ.

Ποιος είναι; Ποιος;

Η κυρία Φόλεϊ. Ήρθα για να καθαρίσω.

Καλά, αλλά όχι σήμερα. Τώρα βρήκες;

Πρέπει ν' αλλάξω σεντόνια, και να βάλω ηλεκτρική.

Έλα τη Δευτέρα.

Εντάξει, κύριε Μπέρναμ. Είναι μέσα ο αδερφός σας;

Όχι, δεν είναι.

Και τι θα γίνει με τα λεφτά μου; Μήπως τ' άφησε;

Ποια λεφτά;

Τα δέκα μου δολλάρια. Δεν τ' άφησε;

Μπορεί. Και πού θα τ' άφηνε;

Στην κουζίνα.

- Πού στην κουζίνα; - Στο δοχείο της ζάχαρης.

Μισό λεπτό.

Λυπάμαι, κυρία Φόλεϊ, δεν είναι εδώ. Θα το ξέχασε.

Που να πάρει! Και ήθελα να ψωνίσω.

- Ελάτε την Δευτέρα. - Εντάξει, κύριε Μπέρναμ.

- Δύο μπουκάλια ουίσκι. - Λυπάμαι, κύριε Μπέρναμ.

Για ποιο πράγμα λυπάσαι;

Πέρασε ο αδερφός. Είπε πως δεν θα πληρώσει άλλο.

Ήταν η τελευταία φορά.

- Δύο μπουκάλια ουίσκι! - Τι μάρκα;

Την ξέρεις τη μάρκα, κύριε Μπρόφι. Τη φθηνότερη.

Δε μ' ενδιαφέρει αν είναι δώδεκα χρόνων.

Για μένα όλα τα ποτά είναι ίδια.

- Θέλετε σακούλα; - Ναι, θέλω σακούλα.

Ο αδερφός σας μου 'πε να μην σας δώσω τίποτα ακόμα και αν έχετε λεφτά.

Αλλά δεν μπορώ να λέω "όχι" στους πελάτες, έτσι δεν είναι;

Εκτός αν είναι ανήλικος.

Δεν είμαι ανήλικος, κύριε Μπρόφι.

Και για να 'χεις ήσυχη τη συνείδησή σου, τα θέλω για τον αναπτήρα μου.

Μάλιστα, κύριε.

Ευχαριστώ.

- Καλησπέρα, κυρία Ντέβρεντ. - Γεια σας, κύριε Μπέρναμ.

Συμπαθητικός νέος, αλλά αλκοολικός.

Πως είναι σήμερα ο καλός μου φίλος;

Ναι, κύριε Μπέρναμ;

Είναι ένα έξοχο απόγευμα...

...και πολύ θα 'θελα να μου πεις την άποψη σου για τον γάμο.

Κύριε Μπέρναμ...

Αν δε θες, τότε θα πρέπει να πνίξω τη θλίψη μου σ' ένα ποτηράκι.

Μόνο ένα.

- Δεν γίνεται, κύριε Μπέρναμ. - Δεν γίνεται;

Άσε με να μαντέψω γιατί.

Ο αδελφός μου ήταν εδώ, υπονομεύοντας την οικονομική μου κατάσταση.

Δεν του 'πα τίποτα για το ρολόι ή για τα μανικετόκουμπα που "σκότωσες".

Σ' ευχαριστώ πολύ, Νατ.

Πάντως μην ανησυχείς, σήμερα υπάρχει μπόλικο μετρητό.

- Ένα σκέτο. - Καλή ιδέα.

Μην το σκουπίσεις, Νατ.

Άσε με να θαυμάσω τον μικρό φαύλο κύκλο μου.

Ο κύκλος είναι το τέλειο γεωμετρικό σχήμα.

Ούτε αρχή, ούτε τέλος...