The Brutalist

บทนำ

ใจเย็นๆ คนมาส่งคุณอยู่ข้างนอก นั่งลง...

ผมบอกให้นั่งไง

เธอบอกเราว่าคุณฌป็นหลานสาวเธอ

จริงหรือเปล่า? คุณเป็นหลานสาวเธอเหรอ?

แม่คุณอยู่ไหน?​

คุณรู้ไหม?

มองผมนี่! เข้าใจที่ผมถามไหม?

ถ้าคุณมาจากบูตาเปสต์จริง แจ้งชื่อแล้วหมายเลขถนน

ของบ้านที่คุณเคยอยู่มา

กระดาษกับปากกาอยู่นั่น

ถ้าคุณไม่อยากพูดกับเรา เขียนลงมา เขียนนามสกุลด้วย

แล้วเราจะพยายามยืนยันให้

เป็นไปได้ไหมว่าผู้หญิงที่อยู่ข้างนอก ไม่ได้เป็นญาติคุณ

แต่เป็นเพื่อนที่คุณฌพิ่งเจอมา และเธออยากจะช่วยคุณ?

คุณสองคนหน้าตาแทบไม่เหมือนกันเลย

ถ้าเพื่อนคุณจะช่วยเด็กผญ.ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ เราจะไม่ลงโทษเธอ

เราอยากช่วยพาคุณกลับบ้าน

บ้านจริงๆของคุณ

ลาซโล ฉันยังมีชีวิตอยู่

เร็วสิ! เอกสารน่ะ

อาตติลาบอกฉันว่าคุณก็ยังอยู่ กำลังเดินทางไปหาเขาจากเบรเมอร์ฮาเฟิน

ฉันมีความสุขมาก!

พอได้ข่าวคุณ ฉันปลื้มจนร้องไห้เลย

ข้าวของฉันล่ะ?

- อะไรนะ? - ไอ้บ้า!

ฉันไม่ตลกด้วยนะ!

พอเถอะ! อย่ามองฉันงั้นเลย ตาแก่!

- กระเป๋าเดินทางฉันอยู่ไหน? - ข้างหลังนายนั่นไง

เหน็บอยู่ใต้ฟูกน่ะ!

ทีนี้ก็เร็วเข้า!

เร็วเข้า ลาซโล ไม่งั้นเราได้คิวสุดท้ายแน่

โจเฟียอยู่กับฉัน ถึงเธอจะออดแอด แปลกที่และค่อนข้างป่วย

เรากำลังร้อนใจ รอคอยถูกส่งกลับประเทศ

แต่ช่วงหลัง เธอไม่เป็นตัวของตัวเองเลย

เลยทำให้พวกเจ้าหน้าที่ที่นี่ สงสัยโดยไม่จำเป็น

โชคยังดีที่มีหนุ่มโซเวียตหลายคน เอ็นดูพวกเรา

โดยเฉพาะหลานสาวคุณ ที่พวกนั้นสงสารเป็นพิเศษ

เธอโตขึ้นมาก แถมยังน่ารักขึ้นเยอะ ตั้งแต่ครั้งล่าสุดที่คุณเจอเธอ

ทหารหนุ่มๆเหงาๆเหล่านี้ ต่างพากันงงงวย

ที่คนสวยงามเช่นนี้ กลับปิดปากเงียบได้ขนาดนั้น

โทษนะครับ

พวกโซเวียตช่วยเราย้ายหลักแหล่ง

ไปศูนย์พักพิงผู้ย้ายถิ่นฐานในวาส

พวกนั้นบอกให้เรา "สนุกกับเสรีภาพ"

แต่ฉันนึกถึงเกิธ

"ไม่มีใครจะเป็นทาสไปมากกว่า

พวกที่หลงผิด คิดว่าตัวเองเป็นอิสระ!"

ฉันไม่หลงผิดหรอก เรายังไม่เป็นอิสระ

เร็วเข้าสิ

คุณเองคงไม่ต่างกับฉัน ต้องนึกถึง สิ่งที่เลวร้ายมาก

แต่อย่าให้ความคิดทำให้คุณฟุ้งซ่านดีกว่า

มันไม่ได้ดีหรือแย่กว่าที่คุณคิดนักหรอก

ส่วนมากฉันเองไม่ยุ่งกับใคร

ที่สำคัญกว่านั้น

ฉันได้ปกป้องโจเฟียจากสิ่งมิดีมิร้าย

ข้างใต้นี่คือที่อยู่ส่งจดหมายในวาส

ถ้าได้รับจดหมายแล้ว ช่วยเขีบนตอบฉันด้วย

ฉันแน่ใจแล้วว่า

ที่นี่ไม่เหลืออะไรให้เราแล้ว

ดูนั่นสิ!

- ฉันบอกว่าไง?! - ใช่!

ไปอเมริกา แล้วฉันจะตามคุณไป

ด้วยความเคารพ เออร์เชเบ็ท

สำหรับใครที่พูดอังกฤษไม่ได้

ช่วยมาหาผมหรือเพื่อนร่วมงานผม

ที่อยู่หลังห้อง

เพื่อเราจะได้แจ้งคุณ

เรื่องโปรแกรมภาษาของเรา

ซึ่งจะจัดทำขึ้นในห้องนี้

425 ลาฟาเยท

จำที่อยู่นี้เอาไว้

ชั้นเรียนและการประชุมรายวันจะจัดขึ้น

ในที่ที่พวกคุณหลายคนจะพักคืนนี้

ที่โรงแรมมาร์กเซย์

ที่ถนน 103 ตัดกับบรอดเวย์

สำหรับพวกที่ไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่ผมพูดไป

และจะเดินทางไปยังจุดหมายอื่นทันทีในตอนเช้า

กรุณามาพบผมเรื่องเงินช่วยเหลือ การเดินทาง 25 เหรียญ

คูปองพวกนี้จะใช้ได้บนรถไฟ

และรถบัสที่ร่วมรายการ

ผมอัลเบิร์ต บี แชนด์เลอร์

ผมขอแนะนำเด็กหนุ่ม

ที่จะอยู่ภายใต้การนำของเบ๊บ รูธ

เมื่อเบ๊บเข้ารับงานใหม่ ในฐานะผอ.เบสบอล

ของลีคอเมริกันลีเจี้ยน

ตัวแทนแห่งอเมริกันลีเจี้ยน

ที่จะพูดแทนเด็กชายอเมริกันทั้งหมด

ทุกท่านครับ ขอแนะนำแลร์รี่...

มันนานมาแล้ว ผมขอโทษนะ

เป็นอะไร?

- ไม่คิดว่าฉันสวยเหรอ? - สวยสิ

ส่วนไหนของฉันที่คุณว่าสวยที่สุดล่ะ?

ทุกส่วนเลย

พอเถอะ

ฉันว่าคุณก็ไม่ได้ดูดีทุกส่วน

เอาเธอได้แล้ว!

เงียบน่า

ช่างหัวเธอสิวะ

บอกเพื่อนคุณให้สุภาพหน่อยได้ไหม?

เงียบปากไปน่า!

ขาฉันเหรอ? ขาฉันลีบไปใช่ไหม?

ไม่ คุณหุ่นดีมาก

ผมว่าตรงเหนือคิ้วคุณมากกว่า ที่เป็นปัญหา

คุณว่าไงนะ?

นั่นคือสิ่งที่ผมไม่ชอบ

หน้าตาคุณมันน่าเกลียด

ผมรู้

เรามีเด็กผู้ชายนะ ถ้าคุณต้องการ

ไม่ล่ะ ขอบใจ

คนดำก็มี แต่หล่อด้วย

ไม่ๆ ผมไม่เอา

- เดี๋ยว! - รอด้วย!

เดี๋ยว! เดี๋ยว!

- เฮ้! - เฮ้!

เฮ้! เฮ้! เฮ้!

- เฮ้ ขอบใจนะ ขอบใจ - ขอบใจ

เยี่ยมมากเลย มันดีมากๆ

เจอกันนะ

แล้วเจอกัน

- เจอกัน - เจอกัน

- แล้วเจอกัน - ดีเลย เดี๋ยวๆ

- เอาไว้ให้โชคดี - ขอบใจ

- บายนะ พวก - บาย

เจอกัน

บาย

ดูแลตัวเองนะ

เจอกัน

เดอะ บรูทัลลิสต์ บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง

ส่วนที่ 1 ปริศนาการมาถึง ปี 1947 - 1952

อาจจะไม่เคยมีรัฐหรือชาติใด

ในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ

ที่เคยเป็นสถานที่ตัดสินใจ ปัญหาของมนุษย์มากมาย

ไปกว่ารัฐเพ็นซิลวาเนีย

การตัดสินใจที่เป็นรากฐาน และดำรงไว้ซึ่งการอยู่รอด

ของชาติที่ยิ่งใหญ่

การตัดสินใจซึ่งนำมาถึง

กระบวนการล่าอาณานิคมที่สำคัญ

ที่ก่อตั้งเสรีภาพทางศาสนาในอเมริกา

ทำให้เกิดศาสนาดีๆมากมาย

และให้กำเนิดระบบการศึกษาของอเมริกา

ต่อยอดมาถึงการริเริ่ม อาณาจักรอุตสาหกรรามอันยิ่งใหญ่

ที่ตีเหล็กกล้าและเป็นแรงขับเคลื่อน

อารยธรรมอันยิ่งใหญ่ในปัจจุบัน

หลายสิ่งเกิดขึ้นที่นี่ ที่ทำการตัดสินใจ

ที่อุตสาหกรรมก้าวหน้ามากที่สุด

กว่าทุกรัฐหรือทุกชาติในโลก

เพ็นซิลวาเนีย

ดินแดนแห่งการตัดสินของอเมริกา เพื่ออุตสาหกรรม...

และครอบครัวชาวอเมริกัน

อาตติลา

ลูกพี่

ลูกพี่

เออร์เชเบ็ทยังอยู่นะ

อะไร? ว่าไงนะ?

นายว่าไงนะ?

ว่าไงนะ?

ฉันได้รับจดหมายจากเธอ

เออร์เชเบ็ทของนายยังอยู่ เธออยู่กับโจเฟีย

จริงเหรอ?

จริงเหรอ?

จริงเหรอ?

จริงเหรอ?

ขอบใจนะ ขอบใจมาก

มันก็มีหลายอย่าง

แต่ฉันว่าที่นิยมที่สุดคือตู้เก็บของ

ซึ่งเราทำเอง ตามลูกค้าสั่ง

โคมไฟก็ด้วย

นี่ไง

ออดรีย์จัดเองเลย

เขาพูดจาเหมือนคนอเมริกันในทีวีแล้ว

ใช่ เราไม่มีทีวีหรอก แต่...

เขามาอยู่ที่นี่ตั้งแต่ก่อนฉันเกิด

แต่ยังพูดจาไม่เหมือนคนอเมริกันที่ฉันเจอนะ

เมื่อ 8 ปีก่อน

เราพยายามเปิดร้านคล้ายๆกันที่แมนฮัตตัน

อยู่ได้แค่ 2 เดือน

เราสู้กับพวกแบรนด์ดังไม่ไหว

คู่แต่งงานใหม่ เข้าร้านมา...

พร้อมหนังสือแม็กกาซีน

แล้วบอกว่า

"เราอยากได้โต๊ะแบบข้างๆโฆษณาน้ำหอมนี่"

เราบอกว่า "เราทำให้คุณได้นะครับ"

พวกนั้นบอกว่า "ไม่ครับ เราต้องการแบบนั้นเลย"

สรุปว่าเราไม่ค่อยชอบนิวยอร์กเท่าไหร่

ไม่มีเสน่ห์เลย ใช่ไหม ออดรีย์?

ทุกคนที่เราเคยเจอ

พ่อค้า ลูกค้า คนส่งของ วิ่งแย่งกันหาเงินทั้งนั้น

ฉันมาจากคอนเนทิคัตนะ คุณรู้จักไหม?

เขาไม่รู้จักหรอก ออดรีย์ เขาเพิ่งมาถึงนะ

เอามานี่มา

คือ...

เราจัดที่ให้นายไว้หลังร้าน

ออดรีย์จัดเตียงนอนให้

ตรงนี้นะ

ตอนนี้มีแค่ฟูกกับโคมไฟ แต่...

ถ้าอยากได้อะไรจากโชว์รูมก็หยิบได้เลย

ฉันต้องการแค่นั้นแหละ

ส่วนห้องน้ำพนักงาน นายต้องออกประตูหน้า

เดินไปด้านหลังตรงที่ฉันจอดรถ จำได้ไหม?