Consumed

Help me.

Help me.

Help me.

Goedemorgen, knapperd. -Goedemorgen, schoonheid.

Ik heb wat spullen in mijn rugzak gedaan. Die van jou leek me nogal zwaar.

De route langs de kust duurt maar een halve dag. Snel en makkelijk.

Op die paden is het altijd zo druk. Ik dacht dat we op de hoofdroute bleven.

Het volgende stuk is Mahoosuc Notch.

En? -Dat is het zwaarste stuk van de route.

Denk je dat ik een groentje ben?

Goed, dan doen we dat. Ik heb nooit aan je getwijfeld.

Gaat het wel?

Ja, niks aan de hand. We doen het gewoon.

Hé, ben je er klaar voor? -Ja.

Fuck.

Geef je rugzak maar.

Ja, ik heb hem vast.

Geef me je hand maar. -Hoeft niet.

Geef me je hand. -Ik ben oké. Geef me even een minuutje.

Beth.

Gaat het? Kun je lopen? -Ja, ik ben oké.

Weet je nog?

Wat?

De keer dat we de achterkant van Sugarloaf Mountain opliepen?

En weer naar beneden skieden.

Weet je nog hoe schoon en zuiver de lucht was?

We konden kilometers ver kijken.

En toen we begonnen, vlogen we gewoon.

Totdat ik een randje raakte en een hap sneeuw at.

Toen zag ik in dat ik niet aan het vliegen was.

Ik was aan het vallen.

Het is geen schande om terug te keren. We hebben nog tijd.

Je snapt het echt niet, hè? -Jawel, Beth.

Je wilt niet behandeld worden alsof je vleugels gekortwiekt zijn.

Dat bedoel ik niet. -Wat dan wel?

Niets. Het is niets. Laten we verdergaan.

We zijn er.

Ik ga even naar de beek om m'n been af te spoelen.

Wees voorzichtig.

Oké.

Ik denk een beer. Een zwarte beer.

Hij is gevild. Heb je ooit eerder zoiets gezien?

Nee.

Wie doet zoiets met een beer? -Jagers?

Ik heb geen wildgebied op de kaart gezien.

Stropers misschien?

Die gasten doen gewoon wat ze willen.

Ze pakken wat ze willen van de natuur en laten de resten vernietigd achter.

De boswachters moeten hier meer tegen doen.

Gaat het wel?

We gaan terug voor het donker is.

Luister, ik weet dat je niet graag een speciale behandeling krijgt...

...maar ik heb iets stoms gedaan. Hopelijk kun je me vergeven.

Kom mee.

Nou? Wat vind je ervan?

Ik vind dat je jezelf hebt overtroffen.

Dank je wel.

Het was dit of kussens. En ik weet dat je van zuipen houdt.

Dit was de juiste keus. -Proost.

Dank je wel.

Voor dit alles.

Ik weet dat het niet bepaald geweldig is geweest op deze reis, maar...

Hé, dat heeft hier niks mee te maken.

Laten we toosten.

Op een jaar kankervrij.

Een jaar.

Ik heb nog een cadeautje voor je.

Waarom heb je dat meegenomen?

Om samen in het vuur te gooien.

Kan louterend zijn.

We horen plastic niet te verbranden. Dat is kankerverwekkend.

Dan niet, als jij het stom vindt...

Nee.

Ben je boos op me?

Ik ben moe.

Omdat je vandaag al mijn spullen hebt gedragen?

Als ik eerlijk ben...

...was het afgelopen jaar niet alleen zwaar voor jou.

Sorry.

Sorry dat ik al mijn haar verloor.

En dat ik zo erg moest overgeven dat ik een rib brak. Maar jij had het ook zwaar.

Toe nou. We staan aan dezelfde kant.

Alleen is dit niet ons allebei overkomen, maar alleen mij.

En er zijn zaken die jij niet voor mij kunt oplossen.

Dat leken wel geweerschoten. -Ja.

Ik pak mijn telefoon even en ga de boswachter bellen.

Het kwam van ver. En morgenochtend zijn we hier weer weg.

Weet je het zeker?

Als je gaat bellen, is dat het eind van ons reisje. En dat wil ik niet.

Ik heb hier behoefte aan. Dus alsjeblieft.

Oké.

Dat verklaart in elk geval waarom die beer daar lag.

Ik ga onze spullen checken zodat we kunnen vertrekken als het moet.

Zullen we gaan slapen? -Ik kom zo.

Jay? Ben je wakker?

Verdomme.

Wat is dit?

Wat ben je aan het doen? Ik heb niet gehoord dat je de tent uitging.

Je sliep toen ik wegging. -Nee, je lag naast me.

Wat?

Beth.

Wie kan dit gedaan hebben?

We waren maar een paar minuten weg. Dat moet wel een beer zijn geweest.

Als jij het zegt.

Kijk eens.

Shit.

Het is...

Wat krijgen we nou?

Help me mijn andere schoen te vinden. We moeten hier weg.

Weg hier.

Waar gaan we precies naartoe?

Ik zag een schuilplaats op de kaart, vlak bij de splitsing van de route.

Dat is 16 kilometer van hier. -Heb jij een beter idee?

Rennen.

Jay.

O mijn god. Jay.

Alles goed met je? -Ja. Met jou ook?

Ben je ongedeerd? -Ja.

Ik vloog erdoor weg, ik kreeg geen lucht meer.

Waar is het pad?

Geen idee. Een paar kilometer verderop.

Waarheen? -Zie je dat? Het wordt al licht.

Dat is de Poolster. We gaan die kant op.

We blijven die richting op lopen.

We zouden nu wel een pad moeten tegenkomen.

Als we dat gemist hebben, zouden we kilometers uit de buurt kunnen zijn.

Maar dat ding hebben we al een tijdje niet meer gehoord.

Dat is tenminste iets.

Ik kan m'n ogen nauwelijks open houden.

Luister, we komen hier weg. Dat beloof ik.

Oké.

Als ons iets overkomt... -Dat moet je niet zeggen.

Als er iets gebeurt, dan moet ik je vertellen...

Ik zie een pad.

Jay.

Shit. Het is opgeheven.

Wat doe je?

Volgens mij hoorde ik iets.

Er is niks aan de hand.

Maak hem los. -Oké.

Maak hem los.

Ben je zover? -Ja.

Het heeft ons weer gevonden.

Wat heb je gezien? -We moeten verder gaan.

Het heeft ons gevonden. We moeten gaan. Kom op.

Sta op. Je kunt dit. Overeind.

Kom op, we moeten doorgaan.

We moeten doorgaan. -Gaat niet. Ik ben duizelig.

Je verliest te veel bloed. -Jij moet verdergaan.

Weet je nog wat je altijd tegen mij zei?

Dit is anders. -Nee, dat is het niet.

Zeg het.

Zeg het.

Opgeven is geen optie.

Ik ben zo terug. Beloofd.

Woon je hier?

Hoe heet je?

Quinn.

Wat? -Ik heet Quinn.

Quinn.

Ik heet Beth.

Dit is mijn man Jay.

Bedankt dat je ons gered hebt.

Ja. Dank je wel.

Maar de hamvraag blijft: Waar heb je ons van gered?

Heb je ook Marlboro?

Het is al weken geleden dat ik die had.

Sorry, ik moet het bot opnieuw zetten om het bloeden te stoppen.

O god.

Het heeft geen zin.

Dat been is rijp voor de wormen. -Wat?

Kijk naar mij.

Haal diep adem.

Haal diep adem. Klaar?

Goed, daar gaat ie.

Sorry. -Doe het gewoon.

Hou op met schreeuwen.

Anders lok je het beest hierheen.

Doe hem geen pijn.

Dichtnaaien voor hij doodbloedt.

Ik weet niet hoe. -Zoals een kapotte teddybeer.

Jezus.

We moeten hier weg.