Sunday Encounter (Un drôle de dimanche)

ΜΙΑ ΑΣΤΕΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ Προσαρμοσμένο και βελτιωμένο από τον BuStEl

Publiparis, ακούω; Όχι, δεν είναι εδώ.

Αν με ζητήσουν, είμαι στον πρόεδρο.

Εντάξει, κύριε Μπρεβάν. Publiparis, ακούω; Μην κλείσετε.

Ξέρετε πού είναι ο Μπρεβάν; Τον περιμένουμε για την προβολή.

Ο κύριος Μπρεβάν είναι σε εσάς, κύριε πρόεδρε.

Σε μένα; - Ναι, κύριε πρόεδρε.

Κύριοι, φαίνεται πως ο Μπρεβάν είναι εδώ.

Μα πού κρύβεται;

- Κύριε Μπρεβάν, παρακαλώ... - Δεν έχω χρόνο.

Α, είστε ήδη εδώ; - Σας περιμένουμε εδώ και ώρα.

Πολύ νωρίς είναι πολύ νωρίς· πολύ αργά είναι πολύ αργά!

- Δεν είναι πια η ώρα! - Μα εγώ δουλεύω.

- Τι πρέπει να ακούσει κανείς! - Παλιέ μου,

- Τα νεκροταφεία είναι γεμάτα από αναντικατάστατους. - Νομίζετε ότι είστε αστείος;

"Αυτός που γεννά τη μελαγχολία κυνηγά μάταια τον Θεό".

- Γελοίο! - Άγιος-Αυγουστίνος!

Αρκετά, μην φέρετε τους Πατέρες της Εκκλησίας!

Μπορώ να σας υπενθυμίσω ότι είμαστε εδώ για να δούμε την ταινία σας

για τα ρούχα Galbard, όχι τις λακωνικές σας φράσεις;

Ας το παρακολουθήσουμε λοιπόν!

Πάμε!

Εδώ είναι ο τίτλος. Προφανώς δεν έχει γίνει.

Α, πρέπει να σας προειδοποιήσω.

Είναι μια κάπως ιδιαίτερη ιδέα.

Απομακρύνθηκα από τα αιώνια: «υιοθετήστε το Flic», «χαμόγελο Floc»,

"πλύνετε πιο λευκά με αυτό".

Δεν πρόκειται για σαπούνι, αλλά για τα ρούχα Galbard!

Εντάξει εντάξει, σωπαίνω. Θα είναι μια έκπληξη.

Μα τι τους συμβαίνει, σε αυτές τις δυστυχισμένες;

- Είναι απελπισμένες. - Γιατί;

Εξαιτίας του Galbard!

Αδύνατον. Πώς δηλαδή;

- Είναι γυναίκες. - Και λοιπόν;

Λοιπόν, το Galbard ντύνει μόνο άντρες.

Φυσικά, οι γυναίκες δεν είναι ευχαριστημένες.

Κλαίνε.

Και λοιπόν;

Και εσείς, μικρέ μου, τι πιστεύετε γι' αυτό;

Δεν το καταλαβαίνω πολύ καλά, αλλά το λατρεύω.

Και εσείς, Σαρτιέ; - Μου φαίνεται λίγο εμπιστευτικό.

Η ιδέα είναι διασκεδαστική, αλλά δεν είναι πολύ για το ευρύ κοινό.

Είναι πολύ αρνητική, όχι αρκετά δυναμική.

Είναι "εμπιστευτικό", "όχι δημόσιο",

"αρνητικό" και "όχι δυναμικό".

Με λίγα λόγια, δεν σας αρέσει και πολύ.

Σας είχαν πει να βασίσετε τα πάντα στο «Galbard ντύνει τις σταρ».

Αλλά ενημερώθηκα. Το Galbard δεν ντύνει σταρ.

Βρήκατε το σύνθημα; - Ναι, σας εκπλήσσει;

- Με αφήνει άφωνο. - Τον βρίσκω αρκετά ευχάριστο,

αν και λίγο πεζός. Να τον:

"Έχω 2 μεγάλα βόδια στον στάβλο μου,

και 2 Galbard στη ντουλάπα μου!"

Μα όχι, παλιέ μου!

Ένα σύνθημα βασίζεται στην ομοηχία!

"Ένα έπιπλο υπογεγραμμένο από τον Rataplan είναι εγγυημένο για πολύ καιρό!"

"-an" και "-en", αυτό είναι καλό!

Για το "Galbard", σκεφτείτε σε "-ard".

"Ένα ένδυμα Galbard, tinani, tinanarre".

Τινάνι, τιναναρρέ; Ευχαριστώ.

Αυτό θα με βοηθήσει πάρα πολύ.

Είναι αδύνατος.

Από καιρό σε καιρό έχει μια καταπληκτική ιδέα!

- Μια φορά τον χρόνο. - Είναι καλύτερο από ποτέ.

Μια καλή ιδέα αξίζει το βάρος της σε χρυσό!

Ο Μπρεβάν μας εξασφάλισε πολύ μεγάλα συμβόλαια.

Περνά μια δύσκολη περίοδο. Αυτό συμβαίνει σε πολύ αξιόλογους ανθρώπους.

Και εξάλλου αφορά μόνο εμένα.

Βάλτε μας την ταινία για τους σιδηροδρόμους.

Τινάνι, τιναναρρέ!

Δεν είναι βολικό!

Ομοιοκαταληξίες σε "-ar"...

Για να δούμε...

"Με το Galbard, κοστούμι... χαρούμενος... φανταχτερός... απερίσκεπτος..."

Πρέπει να μπορούμε να κάνουμε κάτι...

Ηλίθιε!

Είμαι ο βασιλιάς των ηλιθίων, ντύνομαι στο Galbard!

Ομοιοκαταληκτεί, αλλά δεν θα τους αρέσει.

Λοιπόν... ε, εμπρός; - Εμπρός;

Η καντίνα; - Ναι, κύριε.

Εδώ ο Μπρεβάν. Πεινάω.

Ανεβάστε μου κάτι στο γραφείο μου.

Τι, κύριε; - Ό, τι θέλετε.

Αστακός, ταρτάρ μπριζόλα, πολύ κρασί, ένα μικρό πούρο, όλα γρήγορα σαν το Galbard!

Θα του ανεβάσω τελικά ένα χοτ ντογκ.

Το Galbard ντύνει τους τσάρους.

Είναι πολύ αργά.

Θεέ μου, πρέπει να βρω κάτι!

Περάστε!

Για να ντυθείς στο Galbard, δεν χρειάζεται ένα δισεκατομμύριο. Σας αρέσει;

- Είναι χαζούλικο. - Χαζούλικο;

Τι μου φέρνετε εκεί; - Δεν κατάλαβα πολύ καλά την παραγγελία.

Δεν πειράζει. Είστε πάντως ευγενική.

Σκέφτηκα κάτι, κύριε Μπρεβάν.

Όμορφη όπως είστε, σκέφτεστε?!

Αγαπητό μου κορίτσι, μην προσπαθείς να σκέφτεσαι.

Είναι ένα επάγγελμα και μαθαίνεται. Άλλωστε...

Πάντα σκεφτόμαστε λιγότερο απ' όσο νομίζουμε.

Νομίζουμε ότι σκεφτόμαστε, και ονειρευόμαστε.

Έχω μια ιδέα για σύνθημα: «μπράβο, Galbard!»

Μπράβο, μικρό παπάκι!

Τι χαζή, λοιπόν!

Και να σκεφτεί κανείς ότι ίσως έχει δίκιο!

Εμπρός; - Μείνετε στη γραμμή.

Για εσάς, κύριε Μπρεβέν. Από την κυρία Αρμιέ.

Τι σας συμβαίνει;

Τίποτα, είναι η μουστάρδα.

Κυρία Αρμιέ; Περάστε την μου. Σκατά, το λουκάνικό μου!

Α, εσείς είστε, Ζιλιέτ; Συγχωρήστε με.

Μιλούσα με έναν συνεργάτη.

Εμπρός, μικρέ μου Ζαν, ακούστε με. Πολύ σημαντικό.

Η Καρολίν είναι στο ντους, το εκμεταλλεύομαι. Λοιπόν:

θέλει να παντρευτεί έναν τρομπετίστα.

Ένας τρομπετίστας; Ένας μαύρος; - Όχι, είναι λευκός.

Πιο συγκεκριμένα, είναι πράσινος.

Φανταστείτε, παίζει όλη τη νύχτα στον Κόκκινο Ελέφαντα!

Δεν βλέπω τη σχέση.

Να οι μαθητές μου που έρχονται.

Περιμένετε ένα δευτερόλεπτο. Πηγαίνω στο δωμάτιό σας.

- Μην κλείσετε. - Δεν κλείνω.

- Μαρί-Φρανς! - Ναι, κυρία;

Θα κλείσεις μόλις σηκώσω το τηλέφωνο στο δωμάτιο του κυρίου Μπρεβέν.

Εντάξει, κυρία.

- Και μην ακούς! - Ω, κυρία!

Αρχίστε να κάνετε πρόβα, παιδιά μου. Μην με περιμένετε.

- Μπορείς να κλείσεις, μικρέ! - Εντάξει, κυρία.

Λοιπόν, κλείσαμε.

Εμπρός; Είστε ακόμη εκεί, Ζαν;

- Α, το λουκάνικό μου! - Με ακούτε, ναι?!

Ναι, σας ακούω. Και λοιπόν;

Ξέρετε την Καρολίν, είναι ακόμη παιδί. Και όχι πολύ έξυπνη.

Ε;

Πρέπει οπωσδήποτε να της μιλήσετε όταν γυρίσετε.

Μαμά, εκμεταλλεύεσαι το ντους μου! Κλέβεις! Δεν πλένομαι πια!

Σιγά τη διαφορά που θα κάνει!

Ζαν, μην την ακούτε. Κλέβει.

- Άφησε αυτή τη συσκευή! - Θέλω να του μιλήσω!

- Άφησέ με να τελειώσω! - Αμέσως!

Ο καθένας με τη σειρά του!

Δεν θέλω να παντρευτεί έναν τρομπετίστα!

Είναι ένα καταπληκτικό αγόρι! Η μαμά έχει αστικές προκαταλήψεις!

Εγώ, αστικές προκαταλήψεις; Αυτό πάει πολύ!

Καταλάβετε με καλά, Ζαν. Στα 14 μου, ήμουν στις Folies-Bergère.

Στα 18, στην Comédie française.

Διέσχισα τη Σαχάρα πάνω σε καμήλα με τον γιο του πασά.

Τραγούδησα στο Αμβούργο.

Έχω ένα περίεργο βιογραφικό!

Αλλά όταν έπρεπε να παντρευτώ, τελικά παντρεύτηκα έναν νομάρχη.

Εγώ λοιπόν, θα είναι ένας τρομπετίστας!

- Μπράβο, Καρολίν! - Είστε τρελοί?!

Έχετε τουλάχιστον μια άποψη!

Πρόκειται για την κατάσταση της Καρολίν. Είναι πολύ σοβαρό.

- Καλησπέρα, Μπρεβέν. - Συγχωρήστε με, αφεντικό.

Αναβάλετε τη συζήτηση μέχρι την επιστροφή μου.

Το διατάζω! Είμαι ο πνευματικός πατέρας της Καρολίν, ναι ή όχι;

Εντάξει, Ζαν.

Είναι η κυρία Αρμιέ, η σπιτονοικοκυρά μου.

Η κυρία Αρμιέ, η ηθοποιός;

- Καλημέρα, κύριε Μπρεβέν. - Καλημέρα, δεσποινίς. Μου νοικιάζει ένα δωμάτιο.

Πότε θα αποφασίσετε να πάρετε ένα διαμέρισμα;

Εγώ; Ποτέ, αφεντικό. Στης κυρίας Αρμιέ είναι χαρούμενα, ζωντανά.

Βαριέμαι μόνος μου στη ζωή.

Μπορώ να σου ζητήσω να με περιμένεις ένα λεπτό δίπλα;

Ένα επείγον πρόβλημα προς επίλυση.

Οι δυο μας. Τι κάνετε ακόμη εδώ;

- Δουλεύω, αφεντικό! - Α, ναι, βλέπω.

Αυτή τη στιγμή, βλέπετε,

πετάω από ενέργεια!

Όταν κάνετε τον κλόουν, σημαίνει ότι δεν πάει καλά.

Σας γνωρίζω εδώ και πολύ καιρό. Λοιπόν, τι συμβαίνει, Ζαν;

Αν όλοι οι άντρες που τους παράτησαν οι γυναίκες τους έχαναν τα μυαλά τους,

το 90% των επιχειρήσεων θα ήταν χρεοκοπημένες.

Ναι, η γυναίκα σας φεύγει αλλά μένει ο Γκαλμπάρ!

Μην κάνετε τον ανόητο, φίλε μου!

Είναι διαταγή, συνταγματάρχα μου;

Έχει πολύ καιρό που δεν είμαι πια ο συνταγματάρχης σας, αλλά παραμένω φίλος σας.

Λοιπόν, ομολογώ, αγαπώ ακόμη τη γυναίκα μου.

Κατρίν... Ήταν ένας άγγελος, ξέρετε;

Με έχετε κουράσει με την Κατρίν. Συνέλθετε, στο καλό!

Βρείτε μια όμορφη κοπέλα και ας μην το ξανασυζητήσουμε!

Αλλά δεν μιλάω ποτέ γι' αυτό.

Το σκέφτεστε συνέχεια. Αυτό δεν βοηθά σε τίποτα.

Τι να πω; - Μην πείτε τίποτα άλλο, συνταγματάρχα μου.

- Αφήστε με να δουλέψω. - Αρκεί για σήμερα.

Ελάτε, κλείνουμε. Είναι αργά.

Ποτέ δεν είναι αργά για να πεις Γκαλμπάρ.

Εντάξει, ελάτε.

- Το αυτοκίνητό σας είναι πάντως καλό. - Πολύ ευγενικό.

Και δουλεύει; - Με βενζίνη, ναι.

Προτιμώ το δικό μου.

Περιμένω τη μικρή με τις εφημερίδες. Γεια σου, φίλε μου.

Αντίο, αφεντικό.

Κατρίν!

Κατρίν...

Αφήστε με να περάσω!

- Έχω προτεραιότητα! - Σταματήστε!

- Βουλευτή! - Δεν ντρέπεστε?!

Ένα σημειωματάριο.

Πόσα εισιτήρια; - Κρατήστε τα όλα.

Εσύ; - Ναι, εγώ, γιατί;