As primeiras 200 linhas.
อเมริกานา
จงเป็นคาวบอย
อีก 109 ไมล์ถึงพิพิธภัณฑ์ มรดกตะวันตกและสิ่งประดิษฐ์
คุณอยู่บนผืนแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์
วีรบุรุษของฉันมักฆ่าคาวบอยเสมอ
ตอนที่หนึ่ง
เด็กนี่ประหลาดฉิบหาย
ตะวันตกเก่าแบบใหม่
- มันชอบพูดอะไรแปลกๆ - เขาแค่เป็นเด็ก
- เขาแค่จินตนาการเฉยๆ - แล้วทำไมมันต้องมาอยู่ที่นี่ด้วย
เพราะเขาเป็นน้องชายฉันและเขาไม่มีที่ไป
ฉันเลยต้องให้ที่ซุกหัวนอนงั้นสิ
โถ แน่ล่ะ ภาระค่าใช้จ่ายในรัฐที่ยิ่งใหญ่นี้
คงหนักหนาสาหัสมากสินะ
ไอ้คนเฮงชวย
ถ้าแกไม่ออกจากเมืองภายใน 24 ชั่วโมง แกจะถูกหามไป
- ใส่อะไรของแกน่ะ - ผ้าคาดหัวพิธีกรรม
ทำไมถึงต้องใส่ผ้าคาดหัวพิธีกรรมด้วย
ฉันคือซิตติง บูลล์หัวหน้านักรบ แห่งเผ่าลาโกตา กลับชาติมาเกิด
ฉันกลับมาสู่โลกของเจ้าเพื่อนำกองนักรบ
ออกสู่สมรภูมิรบอีกครั้ง
เลิกพูดไร้สาระ
มันเป็นการดูหมิ่น
เขาเกลียดผม เขาเกลียดพวกเราทุกคน
แค่เพราะเราคืออินเดียนแดง
- ทำไม เราผิดตรงไหน เราชั่วเหรอ - จะทำยังไงได้ล่ะ
ฉันยังคงเป็นลูกหลานอินเดียนแดง เหมือนพ่อฉัน
ลูกชายของฉันคือเกียรติของฉัน
ฉันจะไปยังบ้านศัตรู เพื่อขว้างลูกศรสงครามไว้ที่เท้ามัน
ฉันทำแล้ว ฉันทำสำเร็จโว้ย!
เอาละ ไปเก็บของเร็วเข้า
ฉันเอากุญแจมันแล้ว เอามือถือมันแล้ว เราต้องไปแล้ว
ฟังอยู่หรือเปล่า เราต้องไปแล้วนะ
เราต้องรีบหนี ก่อนที่จะมีคนโทรตามนายอำเภอ
ฟังนะ ฉันเพิ่งทุบกบาลไอ้สารเลวนั่น เข้าใจมั้ย
ไปได้แล้ว
ไปไม่ได้ ประชาชนของฉันต้องการฉัน
ฉันนี่แหละประชาชนของแก ไอ้งั่ง เถอะน่า
คาลวิน ฟังฉันนะ
นี่ไม่ใช่หนังคาวบอย นี่ชีวิตจริง ขึ้นรถเร็ว
นี่ๆ
โธ่เว้ย โอเค เข้าใจแล้ว วางลงก่อน
บ้าเอ๊ย
คาลวิน ขอร้องล่ะ อย่าบังคับให้ฉันทิ้งนายไว้ที่นี่เลย
- ขึ้นรถมาซะ - ฉันคือซิตติง บูลล์กลับชาติมาเกิด
ใช่ ฉันรู้ว่านายเป็นอะไร แต่เรายังต้องหนีออกไปจากที่นี่
ฟังนะ ฉันจะกลับบ้าน บ้านจริงๆ บ้านของเรา เข้าใจมั้ย
ไปที่บ้านครอบครัววิทลีย์นะ
ไปอยู่กับพวกเขา พวกเขาจะดูแลนายเอง
อาจจะดีกว่าฉันด้วยซ้ำ ฉันมีแผน
ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามแผน ฉันจะพาเราออกจากที่นี่
จริงๆ ฉันสัญญา
นี่บ้านฉัน ในดวงวิญญาณผู้ยิ่งใหญ่
พูดแบบนี้แล้วฉันจะพูดอะไรได้วะ
ไปบ้านวิทลีย์ซะ
แม่งเอ๊ย
ให้ตายสิวะ
แม่ง
นางนั่น
มันอยู่ที่ไหน
มันเอารถกูไปเหรอ
ไอ้ฉิบหาย
เฮ้ย พอสักที
ไอ้เด็กบ้า
ไอ้เชี่ย
เฮ้ย ไอ้ปัญญาอ่อน ฉันบอกให้หยุดไงวะ
ให้ตายสิ ต้องให้ฉันเดินไปยิงตูดแกเองใช่มั้ย
เออ
ตอนที่สอง
เพลงบัลลาดของเลฟตี้กับเพนนี โจ
ผมรู้ว่าชีวิตผมไม่น่าตื่นเต้นอะไร
ผมรู้ว่าตัวเองก็ไม่ได้น่าตื่นเต้น
ผมไม่ได้มีงานโก้หรู
ผมไม่ได้ขับรถหรู
ผมไม่ได้เป็นสมาชิกของคลับหรูที่ไหน
แต่ผมมีบ้านที่อบอุ่น มีแผ่นหลังที่แข็งแรง...
และหัวใจที่เต็มไปด้วยความรักที่จะให้
โลกนี้เต็มไปด้วยเรื่องเลวร้าย มัน...
มันน่ากลัว
โดยเฉพาะถ้าอยู่คนเดียว
ไม่มีใครควรจะต้องอยู่คนเดียว
คนเรา พวกเขา...
คนเราควร...
โธ่ มีความสุข มีความสุข
คนเราควรมีความสุข
ผมคิดว่าผมทำให้คุณมีความสุขได้
และนั่นคือเหตุผล ที่อยากให้คุณเป็นภรรยาที่มีความสุข
และให้ผมเป็นสามีที่มีความสุขของคุณ
บริตทานี เกเบิล
คุณจะแต่งงานกับผมมั้ย
เป็นยังไง คุณคิดว่ายังไงบ้าง
ฉันว่ามันฟัง... ดูดีนะ
คุณว่าผมควรถามเธอวันนี้เลยมั้ย
คือมันไม่ใช่เรื่องที่... ฉันจะตัดสินได้
ได้สิ
ฉันเป็นแค่... พนักงานเสิร์ฟ ฉันไม่ได้รู้จักคุณดีเท่าไหร่
เลฟตี้ เลดเบทเทอร์ คุณรู้จักผมดี ผมมาที่นี่ทุกวัน
- คุณรู้ว่าผมชอบไข่แบบไหน - พร้อมเสิร์ฟ
ชอบกาแฟแบบไหน แฟนผมยังไม่รู้เลย
คุณสองคน... คบกัน... มานานแค่ไหนแล้ว
ประมาณสองอาทิตย์
วันนี้เราจะไปกินมื้อกลางวันกัน
ผมว่าจะขอเธอแต่งงานหลังกินของหวาน
- พร้อมเสิร์ฟ - ขอให้... ราบรื่นนะ
คุณน่าจะ... ซ้อมพูดให้แม่นๆ... กว่านี้หน่อย
จะได้ไม่ต้อง... ใช้บัตรคำ
เป็นความคิดที่ดี
ฉลาดนะ
ขอโทษทีค่ะ
ใช่แล้ว
ผมรู้ว่าชีวิตผมไม่น่าตื่นเต้นอะไร
ผมรู้ว่าตัวเองก็ไม่ได้น่าตื่นเต้น ผมไม่ได้มีงานโก้หรู
ผมไม่ได้ขับรถหรู
ยินดีต้อนรับ
ผมไม่ได้เป็นสมาชิกของคลับหรูที่ไหน
แต่ผมมีบ้านที่อบอุ่น มีแผ่นหลังที่แข็งแรง...
และหัวใจที่เต็มไปด้วยความรักที่จะให้
โลกนี้เต็มไปด้วยเรื่องเลวร้าย มันน่ากลัว
โดยเฉพาะถ้าต้องอยู่คนเดียว
ไม่มีใครควรจะต้องอยู่คนเดียว
คนเราควรมีความสุข
ผมคิดว่าผมทำให้คุณมีความสุขได้
ผมอยากให้คุณเป็นภรรยาที่มีความสุข
และให้ผมเป็นสามีที่มีความสุขของคุณ
บริตทานี เกเบิล
แต่งงานกับผมมั้ย
เลฟตี้ นี่เป็นเดตที่สามของเรานะ
สี่ แต่เราก็กินมื้อกลางวันกัน เมื่อวันอังคารที่แล้วด้วย
ไม่รักผมเหรอ
- หวัดดี บริตทานี - โรเบิร์ต ไดอาน่า
- สวัสดีค่ะ - ยินดีด้วยนะ
- ไม่รักเหรอ - ไม่
คุณก็น่ารักนะ ใจดีด้วย แต่ฉันยังไม่รู้จักคุณดีพอเลย
นี่ ขอโทษนะ
เดี๋ยวผมไปส่งที่บ้านเอง ผมถือกระเป๋าให้นะ
ไม่เป็นไร ฉันโทรหาเพื่อนก็ได้
ไม่ต้องก็ได้ บริตทานี ขอร้องล่ะ
คุณทำแบบนี้บ่อยแค่ไหนเหรอ
ไม่บ่อยขนาดนั้น
ปีนี้ขอไปกี่ครั้งล่ะ
- รวมคุณด้วยมั้ย - ใช่ รวมฉันด้วย
ปีนี้คุณขอผู้หญิงแต่งงานมากี่คนแล้ว
สามคน เดี๋ยวก่อน โทษที
ตอนนี้ก็สี่คนแล้ว
ฉันว่าเราคงไม่ควรเจอกันอีกแล้วล่ะ
หวัดดี เด็บบี นี่ฉันเองนะ ช่วยอะไรอย่างได้มั้ย
ใช่ สี่คนแล้ว
- เติมมั้ยคะ - ค่ะ ขอบคุณ
นี่ เขาเห็นฉันหรือเปล่า
จดไว้ ฉันไม่อยากให้นายพลาด
ไม่ ฉันว่าไม่เห็นนะ
โล่งอกไปที ไม่งั้นไอ้สารเลวนั่นคงเอาฉันไปฟ้อง
ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้ออกนอกบ้านตอนนี้น่ะ
- ฉันว่าเขาจะ... ไปแล้วล่ะ รอเดี๋ยวนะ - ได้
เขา... เขาจะไปแล้ว
ถ้าอยากออกก็ออกประตูหลัง... ผ่านครัวได้นะ
คุณใจดีจริงๆ ขอบคุณนะ
ศุกร์ ร้านอาหาร สี่โมง
หวัดดีจ้ะ เป็นสมาชิกหรือแขกล่ะ
- ถือว่าเธอเป็นแขกของผมแล้วกัน วิม - อ๋อ
ขอเบียร์สองแก้ว ลงบัญชีผมได้มั้ย
ถ้าคุณโอเคนะ
แน่นอน... โอเค
งั้นเหรอ
ก็ดี
ขอแต่งงานเป็นยังไงบ้างคะ
ไม่ค่อยดี
เดี๋ยวนะ
คุณน่าจะ... ใช้มืออีกข้างไม่ใช่เหรอ
ทำไมล่ะ
ก็... ชื่อคุณไง
เลฟตี้ ใช่ เป็นชื่อตั้งแต่ผมเกิด
เลฟตี้ กาเบรียล เลดเบทเทอร์ อยู่ในสูติบัตรเลย
แต่คุณ... ถนัดขวาเหรอ
ใช่ ถนัดขวามาตลอด
ใช่
สมดุลร่างกายไม่ค่อยดีน่ะ
คุณดู... ไม่เมานะ
ผมไม่ได้เมา สมองบาดเจ็บน่ะ
ตอนนั้นผมขับรถขนส่งอยู่นอกคาบูล
แล้วเหยียบระเบิดแสวงเครื่องตอนตีสาม
ตรงนี้
ลองจับรอยแผลเป็นดูสิ ผมไม่ถือหรอก
โอเค... มั้ง
รอย... ใหญ่นะ
ใช่ เห็นรอยชัดเลย
หมอต้องผ่าหัวผมออกเพื่อเข้าไปข้างใน
แต่ก็ถือว่าผมโชคดีนะ เพราะพวกเขาไม่เจออะไรเลย
ใช่ ล้อเล่นน่ะ
คุณหัวเราะน่าฟังดีนะ
- ขอบคุณ - ผมชอบเสียงของคุณด้วย
ไม่หรอก ไม่มีใครอยากฟัง เสียง... ติดอ่างของฉันหรอก
ผมชอบนะ
หรืออย่างน้อยก็ไม่รังเกียจ ถ้าคุณไม่ได้พูดแบบนั้น
ผมว่าคุณคงไม่มานั่งคุยกับผมหรอก
อย่างน้อยคุณก็พูดตรงนะ
ผมต้องพูดตรงๆ ผมไม่เคยเป็นพวก...
ผมไม่เคยเป็นพวกคิดอะไรลึกซึ้ง ตั้งแต่ก่อนเกิดอุบัติเหตุด้วยซ้ำ
ตาเฒ่าวิมยังบอกเลย ว่าเขาไม่เห็นความแตกต่าง
การคิดลึกซึ้งไม่ได้วิเศษอะไรหรอก
No comments yet. Be the first to leave one.