Transylvania 6-5000

Έλα, ρε Τζιμ!

Τραβάς συνεχώς φωτογραφίες κτιρίων σε όλο μας το ταξίδι!

Τράβα φωτό εμένα!

Στάσου δίπλα στην πόρτα.

Δεν καταλαβαίνω.

Είναι εγκαταλελειμμένο παρεκκλήσι και κάποιος κρατάει την πόρτα!

Καλά είσαι εκεί...

Ώω, Θεέ μου!

Τρέξτε! Τρέξτε!

Κοιτάξτε, είναι ο Φράνκεστάιν!

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΟΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΣΕΞ, ΚΑΘΩΣ ΚΟΙΜΑΣΑΙ;

- Λοιπόν; Τι λέτε; - Για ποιό πράγμα;

Για την ταινία, μ' αυτό το πράγμα που βγήκε από τη πόρτα.

- Τρομαχτικό. - Που το βρήκες αυτό;

Εγώ το βρήκα! Κανείς άλλος δεν το'χει δει. Είναι αποκλειστικό θέμα!

Όχι, Τζιλ, είναι ψεύτικο. Οι τύποι προφανώς το έστησαν.

Θέλουν τα ονόματά τους στην εφημερίδα. Λοιπόν τι έχουμε;

Σκέψου κάτι καλύτερο, διότι εσείς θ' αναλάβετε την ιστορία.

- Ποιά ιστορία; - Την ιστορία του τέρατος.

Όχι, Mακ, δεν θέλω ν' ασχοληθώ με ιστορία τεράτων.

Δεν θέλεις ν' ασχοληθείς;

Κάθε φορά που σας δίνω ένα καλό θέμα, δεν το θέλετε!

- Ή γυρνάτε πίσω χωρίς τίποτα. - Δεν είναι δικό μου το λάθος.

- Ενώ εσύ τι κάνεις με τ' άρθρα μου; - Τι κάνω εγώ;

Δεν το πιστεύω ότι κάνουμε κουβέντα γι' αυτό ξανά!

Ήταν το ρεπορτάζ με εργασιακή εκμετάλλευση σε φυτεία κάνναβης.

Με τίτλο: "Γυναίκες που εργάζονται σε εργοστάσιο βιασμών."

Ενώ ήταν εργοστάσιο σκοινιών.

- Ήταν τυπογραφικό λάθος. - Τυπογραφικό;

- Η λέξη βιασμός τραβάει τη προσοχή. - Έχει δίκιο. Μεγάλη προσοχή.

Κοίτα, εσύ δε με προσέλαβες ν' ανεβάσω το επίπεδο αυτής της εφημερίδας;

Λάθος! Σε προσέλαβα ν' ανεβάσεις το γλωσσικό επίπεδο της εφημερίδας!

Θέλω να κρατήσεις τα υπόλοιπα επίπεδα, πολύ χαμηλά.

Γιατί νομίζεις ότι σ' έβαλα να δουλέψεις μ' αυτόν;

- Εγώ είμαι ομαδικός παίχτης. - Μακ, αυτό είναι μια ανοησία.

Aνοησία; Μου αρέσουν οι ανοησίες, τις χρειάζομαι!

Οι ανοησίες πουλάνε τις εφημερίδες!

Κοίτα γύρω σου! Ανοησίες, ανοησίες, ανοησίες, ανοησίες,

Εγώ δεν έχω πρόβλημα με τις ανοησίες.

Είσαι καλό παιδί. Επιστρέφω αμέσως.

- Κοίτα, όταν μου μιλάς μη με αγγίζεις. - Δεν σε αγγίζω.

Όχι; Και πως το λες αυτό, και εκείνο, και αυτό;

Δεν θέλω να κάνεις αυτό, ούτε αυτό, και ειδικά αυτό!

- Δεν το κάνω αυτό. - Σε περίπτωση που σκεφτείς να το κάνεις.

Φεύγετε αμέσως.

Τι έχουμε; Αεροπλάνα, τραίνα, λεωφορεία... που πηγαίνουμε;

Τρανσυλβανία.

Μα τι κάνω εγώ εδώ πέρα;

Θα έπρεπε να πάω στη Μόσχα, ή στη Μέση Ανατολή.

Τρανσυλβανία, μια χαρά!

Που είναι αυτό;

Δεν ξέρω. Είναι κάπου εκεί έξω.

Υπέροχα, κάπου εκεί έξω.

- Τι καλά. - Θα το βρούμε.

Να το βρείτε! Γιατί βασίζομαι σε εσάς, για ένα ρεπορτάζ στυλ Φρανκεστάιν.

Συγνώμη, βασίζεσαι σ' εμάς για τι πράγμα;

Τον Φρανκεστάιν! Θυμάστε τον Φρανκεστάιν; Μεγαλόσωμος...

Φρανκεστάιν. Δεν σκέφτηκα ότι θα 'ναι ακόμη ζωντανός.

Δε σκέφτηκες. Σωστά! Δε σκέφτηκες!.

Ποτέ δεν ήταν ζωντανός, ανόητε. Αυτό είναι το θέμα.

Ήταν βιβλίο, ήταν και ταινία. Δεν έζησε πραγματικά.

- Και σίγουρα δεν είναι είδηση! - Εγώ νομίζω ότι είναι.

Οι τύποι στο βίντεο βλέπουν ένα τέρας που θεωρούν ότι μοιάζει...

- ..με τον Φρανκεστάιν. - Μου φέρνεις πονοκέφαλο.

Πάρε τον πονοκέφαλό σου και φύγετε από εδώ!

Και όταν γυρίσετε, καλύτερα να γυρίσετε με μια ιστορία.

Μια πόλη μες τον φόβο, έναν τρελό επιστήμονα. Κάτι!

Διότι μάγκες, αν γυρίσετε χωρίς τίποτα θ' απολυθείτε και οι δύο!

Δε μπορείς να με απολύσεις, είμαι γιός σου!

Απόδειξε το.

- Εντάξει... - Πάρτε τη κασσέτα.

Ας μη βιαζόμαστε με αυτό το Φρανκεστάιν-θέμα.

- Μ' αρέσει να βιάζομαι! - Γιατί δε μπορείς να'σαι σαν αυτόν;

Θα γυρίσεις ρε με μια ιστορία;

- Ναι, μπαμπά! - Το' δες αυτό; Γιατί δεν τον ακούς;

Άκουσέ τον.

Θ' αρρωστήσω!

- Τεκμηριωμένοι επιστήμονες, πληροφορίες... - Είναι σκέτη χαζομάρα.

Οι Λίθοι στα νησιά του Πάσχα,

- οι διάδρομοι προσγείωσης στις Άνδεις. - Είναι ανόητο θέμα.

Τώρα, γι' ακούστε οι δυό σας!

Την επόμενη βδομάδα, θέλω επικεφαλίδα:

"Ο Φρανκεστάιν Ζει!" Ζει!

Ζει! Ζει!

Δεν το καταλαβαίνω. Ρώμη, Παρίσι, Βιέννη,

...είχαμε παντού άθλιο καιρό. Κοίτα εδώ!

Δεν δείχνει όπως είπε ο μπαμπάς σου, "μια πόλη στο φόβο," έτσι;

- Η Τρανσυλβανία είναι... χαριτωμένη. - Είναι χαριτωμένη.

Λώρα, μην απομακρύνεσαι!

Έι, άντε παίξε μ' εκείνο το παιδί.

Δεν θέλω να παίξω με το παιδί, δεν είναι της ηλικίας μου.

- Παίξε με το παιδί. - Γιατί πρέπει να παίξω με...

Άα, ξέρω γιατί.

Με συγχωρείς.

Γειά.

Ξέρεις, σε είδα που καθόσουν στο λεωφορείο. Θα ερχόμουν πίσω, αλλά...

- Αλλά ήσουν πολύ ντροπαλός. - Έτσι ακριβώς!

Όμως τώρα που γνωριστήκαμε, αποκτώ αυτοπεποίθηση.

Ωραία! Οπότε θα σου 'ναι ευκολότερο να δεχθείς την απόρριψη.

Λώρα, σου είπα να μείνεις κοντά μου!

Τζιλ, σταμάτα να παίζεις με τη Λώρα.

Είναι υπέροχο παιδί. Δική σου είναι;

Αμερικάνοι είστε;

Καλώς ήρθατε στη Τρανσυλβανία, είμαι ο δήμαρχος Λεπέσκου.

Απολαύστε τα ψώνια και το φαγητό σας.

Απολαύστε τον τρόπο ζωής μας.

Και να πάτε στην ετήσια Γιορτή Κρασιού μας,

- ...γνωστή σε όλη την ήπειρο! - Υπέροχα, θα μεθύσουμε μαζί.

- Πότε είναι αυτή η γιορτή; - Ξεκινάει αύριο.

Και διαρκεί, όπως λέτε και οι Αμερικάνοι, μέχρι οι γελάδες να πάνε στο μαντρί!

- Εγώ ποτέ δεν το λέω αυτό. Εσύ; - Ποτέ.

Το λέω μια στο τόσο,

..αλλά σίγουρα το λέω τελείως ανάλαφρα.

Αν θες να ξέρεις τ' όνομά μου...

- ..είμαι η Ελίζαμπεθ Έλισον. - Ελίζαμπεθ Έλισον.

Το ξέρω.

Άκουσε, Ελίζαμπεθ...

Εγώ δεν μένω σ' αυτό το ξενοδοχείο, μένω σε άλλο.

Μήπως μπορώ να σε πάρω κάνα τηλέφωνο;

Θα ήθελες μήπως να βγούμε για... δείπνο;

Είμαι ο Τζακ Χάρρισον, επί ευκαιρία.

- Χαίρομαι που σε γνωρίζω. - Εγώ να δεις πόσο χαίρομαι.

Άκου, θα είμαι στη πόλη μόνο για λίγες ημέρες.

- Κι εγώ... επίσης για λίγες μέρες. - Mαμά, που είναι το δωμάτιό μας;

Θα πάμε τώρα, γλυκειά μου.

- Περίμενε, θα γυρίσω αμέσως. - Άντε, πήγαινε.

Γειά, θα ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση.

- Και να μείνει μεταξύ μας. - Ναι, κύριε.

Συμβαίνει μήπως κάτι... εδώ γύρω;

Κατάλαβα. Θέλετε... γυναίκα! - Όχι, όχι...

συμβαίνουν τίποτα... εμ, ας πούμε περίεργα;

Περίεργα; Ψάχνετε για κάτι...

- ...πρόστυχο; - Όχι, θα σας στο θέσω έτσι...

- Έχω ακούσει ιστορίες. - Ιστορίες; Για εμάς;

Όχι. Εννοώ... για τον Φρανκεστάιν.

Ποιόν;

Τον Φρανκεστάιν. Ξέρετε τον Φρανκεστάιν, έτσι δεν είναι;

- Τον Φρανκεστάιν; - Ναι, το τέρας.

Άα! Για τον νεκρό Φρανκεστάιν.

- Ούτα; - Όχι, όχι...

- Ναι, Ντάνκο; - Έχεις δει τον Φρανκεστάιν τελευταία;

Τον Φρανκεστάιν;

Δε νομίζω.

Δήμαρχε;

Όχι, μην ενοχλήσετε το δήμαρχο. Μη, σας παρακαλώ.

Αυτός ο άνδρας ρωτάει για τον Φρανκεστάιν.

Για τον Φρανκεστάιν;

Για τον Φρανκ Σινάτρα. Ρωτούσα για τον Φρανκ Σινάτρα, αλήθεια.

Καταλάβετε, ένα αστείο ήταν. Ένα χαζό αστείο.

- Αστειευόμουν. Που ήσουνα εσύ; - Τι είναι όλο αυτό;

Τίποτα. Έκανα στον υπάλληλο μια απλή ερώτηση.

Τι είδους ερώτηση;

Ρώτησα για τον Φρανκεστάιν.

- Τι; - Για τον Φρανκεστάιν, εντάξει;

Ρώτησα για τον Φρανκεστάιν.

- Λυπάμαι. - Είμαστε στη πόλη 5 λεπτά,

...κι εσύ κάνεις απότομα μια τέτοια ερώτηση;

- Να το έλεγα πιο διακριτικά; - Τι σκεφτόσουν;

Συγνώμη, δεν ξέρω.

Φρανκεστάιν!

Ναι, ο φίλος μου απλά αστειευόταν. Είναι ένα Αμερικάνικο αστείο.

- Μεγάλο αστείο. - Το ξέρω!

Όχι, περιμένετε!

Εδώ είναι Τρανσυλβανία.

Δε θέλετε να μάς ρωτήσετε για τον...

...Δράκουλα;

Κατάλαβα. Εντάξει.

Ή τι λέτε, για το Πλάσμα από τη Μαύρη Λίμνη;

Έχω και τον Γκοτζίλα στο πίσω δωμάτιο!

- Μ' άρεσε, καλό! - Τι θα λέγατε για τη "Μάζα";

Έι, εάν δω τον Χίτλερ, θα τον ρωτήσω για τη "Μάζα"!

Είσαι απίστευτος μαλάκας!

Είμαστε 5' εδώ και μ' έκανες το περίγελο τηςΤρανσυλβανίας.

- Και μ' εμένα γέλασαν! - Σου άξιζε.

Πήγαινε, φέρε τους σε μένα.

Σας ευχαριστώ.

Κοίτα, εκεί είναι το κάστρο.

Δεν έχει μια δυσοίωνη αύρα γύρω του;

Μια δυσοίωνη αύρα;

ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΣΥΝΤΟΜΑ!

ΚΑΡΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΞΠΡΕΣ

Ναι.

Που είναι το πορτοφόλι μου; Πορτοφόλι...

Μπορώ να σας βοηθήσω;

Γειά, από εδώ ο κος Χάρρισον. Εγώ είμαι ο κος Τέρνερ.

Ναι, σας περιμένουν.

Φεύγα από εκεί. Φύγε, φύγε...

- Με συγχωρείτε; - Φύγε από εδώ!

Φύγε από εδώ, τρελάρα!

Παλιο-ανόητε ηλίθιε!

Όχι! Παλιό-ηλίθιε!

Έτσι, καλώς.

Άουτς!

'Ει, είσαστε...

Είναι μια καλή μέρα!

Μη κρίνετε αυτό το ξενοδοχείο από μένα.

Eγώ είμαι απλά ο "αγριάνθρωπος".

- Ο αγριάνθρωπος; - Nαι, να εδώ.

Καλό, ε; Έχει πλάκα!

Έχει πλάκα! Ας πάμε πίσω...