The Defiant Ones

Moet je hem horen.

We zouden hem voorin moeten zetten. Kijken of ie dan nog zingt.

Kop dicht.

Heb je me gehoord?

Je hebt hem gehoord, nikker. Hou je smoel.

Als je me nog een keer nikker noemt, maak ik je af.

Kom maar op, ni...

Kijk uit.

Sheriff Muller hier.

Nee, gouverneur. Er is niemand dood.

Van de zijkant geraakt.

Er zijn er maar twee ontsnapt.

Ja gouverneur, ik weet wat mijn eerste plicht is.

We wachten nog op de honden.

Ze kunnen elk moment hier zijn.

Ik heb directeur Cominsky op de hoogte gesteld.

Ik twijfel er niet aan dat u dat zult doen.

- Ben ik de eerste? - Ik heb niemand anders gebeld.

- Is er nog nieuws? - Niets.

De bestuurders zijn nog bewusteloos. De mannen zeggen niets.

- Wie had je aan de lijn? - De gouverneur.

- Had ie nog 'n citaat voor de krant? - Zeker.

Hij zegt dat hij dit tot op de bodem wil uitzoeken.

- Aardig van hem. - Het is een verkiezingsjaar.

Voor jou ook, Max.

Probeer de directeur opnieuw. We hebben het wasgoed nodig voor de honden.

En bel Marysville. Kijk of ze die vent met de honden al te pakken hebben.

Kijk 's, sheriff. Koffie.

Kom op jongens, snel.

Aan de slag, jongens. We hebben haast.

Wat krijgen we nou?

We zijn er.

- Wie heeft jullie opgeroepen? - Ik.

- Waarvoor? - Als hulpsheriffs.

We hebben meer mannen nodig. Ik heb er maar zes.

Wil je die radio uitzetten?

Als de controleposten ze niet aanhouden, moeten we een groot gebied uitkammen.

Voorzichtig met die geweren. Het is geen speelgoed.

Kom nou, Max. We zijn zo vaak op jacht geweest. Het is net konijnen jagen.

- Dit zijn mannen. - Dat is hetzelfde.

Natuurlijk.

Mannen en konijnen, geen verschil.

Er is wel verschil.

We willen je gewoon van dienst zijn, Max.

- Wil je me van dienst zijn, Lou? - Zeker.

Mooi. Gooi dit weg.

Oké, jongens. Er is eten.

Opeten en aan de slag.

Niet zo koppig. Ze willen helpen, en ze kunnen nuttig zijn.

Het zal wel.

Die twee die ontsnapt zijn...

- Ik heb de directeur aan de lijn. - Mooi.

Vraag de commandant om hun dossiers. Daar haal je alles uit.

Noah Cullen. Neger.

Mishandeling. Poging tot moord. 10 tot 20.

Geen vervroegde vrijlating. Afzondering. Werkkamp.

John Jackson. Blank. Gewapende overval...

Blank?

Vijf tot tien. Bewaker mishandeld. Nog 's vijf. Geen vervroegde vrijlating.

Hoezo hebben ze een blanke aan een neger vastgeketend?

De directeur heeft gevoel voor humor.

Wat zei hij?

Hij zei dat we ze niet hoeven te vangen.

Ze maken elkaar binnen acht kilometer wel af.

Max, provoceer die honden niet.

Waar maakt ie zich druk over?

Niet eten waar de honden bij zijn. Dat is niet aardig.

Zij hebben ook gevoelens.

Stil, jullie.

Rustig Solly, we doen ze niets.

Sorry, ik had niet mogen schreeuwen. Maar m'n honden zijn zenuwachtig.

Dus, alstublieft...

Wat zijn dat voor honden?

Deze prachthonden zijn dobermans.

- U weet niets van honden. - Van dat soort niet.

M'n bloedhonden zouden niet eens 'n hamburger beetnemen.

Maar nadat m'n bloedhonden ze gevonden hebben,

- zullen zij de klus klaren. - We hebben ze niet nodig.

We hebben 't over twee gevaarlijke criminelen, sheriff.

Zo gevaarlijk zullen ze aan elkaar vastgeketend niet zijn.

Muller, luister eens.

Een operatie als deze is nieuw voor jou.

Als je gewetensbezwaren hebt, denk dan aan de boeren en je eigen hulpsheriffs.

Ik weet wel waar ik aan moet denken.

Jij bent de baas, maar ik wil die honden erbij. Ik moet aan m'n mannen denken.

Goed, maar aan de lijn.

Hou die honden aan de lijn. Laat ze pas los als ik het zeg.

Die oude kleren liggen achter in de politiewagen.

Ik zal 'n omweg moeten maken. Jouw mannen hebben het geurspoor verpest.

Helmick. Laat iedereen naar de jeep komen.

Ik ga schoenen van glace-leer kopen en 'n nieuw pak met 'n zijden overhemd.

Ik zal door de straat lopen als een rijke stinkerd,

met een panamahoed en een mooie meid.

Kom op, zwartje. Jij hebt een arm vrij. Slaan.

Zwartje?

Geen "Ja, meester" meer.

Ik ga naar Rio en verdwijn voorgoed.

Het wil niet.

We hebben hamer en beitel nodig.

- Kom op, we gaan. - Waarheen?

- Pineville. - Dat is naar het zuiden. Dat doe ik niet.

Ik ken daar 'n meid. Ze helpt ons hiermee.

En dan? Een man met 'n donkere huid in een blanke stad. Ze pakken me zo op.

Laat me met rust. Ik ben niet met je getrouwd.

Getrouwd zijn we zeker, kijk de ring maar.

Maar wij gaan naar het noorden op huwelijksreis.

- Door het moeras? - We gaan eromheen.

Er staat 'n terpentijnfabriek 100 km verderop.

Elke dag komt er een trein het spul ophalen.

Hij rijdt vanuit het moeras de grens over naar Ohio.

We proberen mee te rijden.

- Hoe lang zit je al? - Acht jaar.

Hoe weet je dat ie nog rijdt?

Weet ik niet.

En ik moet 100 kilometer met je meesjouwen?

Wat is dat voor tocht? Een lange wandeling terug naar af?

Geen sprake van. Schiet op.

Schiet op, verdomme.

Hé, rijke stinkerd.

Jij gaat dus op straat dansen met de mooiste meiden?

Je pakt een boot naar Rio, en je neemt je eigen anker mee?

We krijgen hem wel kapot.

Hoe? Ga je hem doorbijten?

Misschien is jouw hoofd wel hard genoeg.

Die tijd komt nog wel, vriend.

Maar als jij vindt dat het nu moet gebeuren, vind ik het best.

Jij hebt 'n voordeel. Ik kan je niet zien in het donker.

Maar horen kan je me wel. Of we gaan samen naar het noorden,

of we gaan samen 1 5 kilometer terug naar de ellende.

Je hebt gelijk, zwartje.

Die tijd komt nog wel. Dat is zeker.

Goed. Het noorden is die kant op.

Goed mannen, we gaan zo vertrekken.

De sheriff heeft de leiding. En daarna ik. Wij geven de bevelen.

We splitsen jullie in twee groepen,

aan beide kanten van de hoofdgroep, bestaande uit de sheriff en mij.

Jij. Zet die radio af.

En dan nog iets.

Dit kan een paar dagen duren. Misschien langer.

Dus kijk je spullen na. Proviand. Poncho's.

Nieuwe hulpsheriffs, vraag het aan de gardisten.

Blijf in formatie. Niet treuzelen.

Moment.

Wil je nog iets toevoegen, sheriff?

Ingerukt.

Laten we gaan.

Ik heb de halve rivier op.

Bedankt.

- Waarvoor? - Dat je me eruit gesleept hebt.

Nee hoor, ik zorgde ervoor dat je mij niet meesleepte.

Wat is er?

- Jij wou geen honden. - Daar heb ik niets tegen.

Het zijn onze trouwe viervoeters.

Waar zoek je naar? Lippenstift?

Oké Solly, voorwaarts.

Ik kan mijn honden vandaag niet verder drijven. Ze moeten rusten.

- We hebben nog een uur daglicht. - Laat maar. Wij moeten ook rusten.

Een wals te veel.

Je geeft dat schorem 'n aardige voorsprong.

Zij zullen ook moeten rusten.

Jij ziet er ook niet zo best uit.

Hebbes.

Luister.

Wat zijn dat?

Voornamelijk nachtvogels.

Insecten.

Van mij mogen ze zwijgen.

- Ik luister steeds of ik de honden hoor. - Het is te vroeg.

Hoe snel zouden ze kunnen?

Er is geen weg. Ze moeten te voet, net als wij.

Zitten er hier dieren?

- Wat dan? - Van alles.

- Zoals? - Alligators.

Wild zwijn. Zwarte beer.

- Waarom maken ze geen geluid? - Het zijn dieren.

Ze jagen of er wordt op ze gejaagd.

Hoe dan ook, ze maken geen geluid.

Dat snap ik.

Luister.

Er zijn er wel een miljoen. En ze verstaan elkaar geen van alle.

Het zijn maar insecten.

Insecten of mensen. Niemand verstaat elkaar.

Dieren zijn slimmer. Ze blijven stil en jagen voor zichzelf.

Dat lijkt mij prima.

Wat was dat?

Wezel.

Door een bosuil gepakt.

Je zei toch dat ze geen geluid maakten?

Behalve als ze sterven.

Een geweldige manier om te leven. Je houdt je je hele leven rustig,

en doet pas je mond open op je sterfbed.

Bedankt.

Hou toch op.

Je zegt steeds "bedankt". Ik heb 'n hekel aan dat woord.

Het zegt niets.

Probeer maar 's je brood met dat woord te verdienen.

Ik moest ooit auto's parkeren voor de kost, in Natchez.

Een chique hotel. Kerels gaven me hun auto, en ik zei "dank u wel, meneer".

Ik deed hun 'n plezier, maar ik moest ze bedanken.

- Hoe harder ik 't zei, hoe groter de fooi. - Logisch.