Первые 200 строк.
"ความเดิมตอนที่แล้ว"
"มีภาพวาดอยู่ชั้นล่าง"
"แต่พอมีไอ้งั่งสองคนนั้น ติดอยู่ข้างใน"
ก็ไม่ต่างกับภาพโมนาลิซ่า โดนทำมิดีมิร้าย
"เจอพิมพ์เขียวของคุณแล้ว"
นั่นสตาร์แล็บส์เหรอ
"และโคลเดอร์โรโบติกส์"
คุณเล่นเป็นใคร
ผู้หญิงที่กลายเป็นก้อน
ความเกลียดที่เธอมีต่อแม่
"คือสิ่งเดียวที่ฉุดรั้งเธอ"
"ไม่ให้ทำสิ่งที่เธอ ควรต้องทำมาโดยตลอด"
ฉันชื่อมอสโก
คุณมีเนกาทีฟสปิริต
"ถ้าคุณอยากหา มุมมองใหม่บนโลก"
ฉันแนะนำให้ไปอวกาศ
"มิแรนด้าคือใคร"
เธอเคยเป็นบุคลิกหลัก เหมือนเจน
เบบี้ดอลล์
คิดว่าขบวนแห่งานศพ เป็นสิ่งที่เหมาะสม
แต่ไม่มีหลักฐานว่า เราถูกฆ่าตายได้ด้วยซ้ำ
"นอกจากทำแบบมิแรนด้า โดดลงไปในบ่อน้ำ"
- มิแรนด้า - หนึ่งเดียวคนนี้
ถ้าเธอจะยอมถอยออกมา จากการเป็นบุคลิกหลัก
ฉันจะแสดงให้ดูว่า เด็กคนนี้ต้องการอะไร
"หนูขอโทษ หนูจะไป"
เธอสามารถปลดปล่อย สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลัง
"ขนาดทำโลกแตกเป็นสองซีกได้"
ลูกคุณน่ะ ก็พอใช้ได้
- กลับบ้านกันเถอะ - แต่เราจะไม่กลับบ้าน
นี่จะทำอะไร
ไม่นะ
"ณ ที่แห่งหนึ่ง ในสวิตเซอร์แลนด์"
"นี่คือแกลเลอรีชนะรางวัล ไอส์แมนแกลเลอรี"
"เราจะปิดทำการเนื่องจาก"
"การระบาดของสัตว์รบกวน อย่างฉับพลันและไม่คาดคิด"
"ตั้งแต่วันที่ 13 เดือนนี้ จนกว่าจะแจ้งให้ทราบ"
"ขอบคุณ"
"มายไซด์"
"อัตชีวประวัติ โดยเดนีส"
"อัตชีวประวัติขายดี เล่มใหม่ของอเมริกา"
ฉันจะฆ่าไอ้เลวนั่น
ผึ้งของฉัน
ผึ้งของฉัน
ผึ้งของฉัน
ผึ้งของฉัน
ริต้า ดีจังที่อยู่บ้าน
มิคกี้ คุณดูแย่มากเลย เป็นอะไรไป
เล่าสั้น ๆ ก็คือ อิซาเบลโดนรถพ่วงชน
- แย่จังเลย... - ฉันว่าจะยกเลิกการแสดง
แต่ก็ต้องทิ้งค่ามัดจำโรงละคร
เธอจะรับบทผู้หญิง ที่กลายเป็นก้อนแทนได้ไหม
มิคกี้ นักแสดงทำงานเป็นทีม
เมื่อหนึ่งในพวกเราล้มลง คนอื่นก็ต้องสาน...
แค่ตอบว่าได้หรือไม่ได้ คนสวย
ได้ค่ะ ถือเป็นเกียรติ ที่ได้ทำเพื่อทีม
ขอบใจ สาวน้อย
ไม่ต้องขอบคุณหรอก
แม่
มาทำอะไรที่นี่
ช่วยกอบกู้อาชีพของลูกไงจ๊ะ จะอะไรเสียอีกล่ะ
ว่าไงนะ
"ว่าไงนะ"
อย่าบังอาจ
ใช้น้ำเสียงแบบนั้นกับฉัน
เกอร์ทรูด แครมป์
หวังว่าคงรู้นะ
แกไม่ใช่ตัวเลือกแรก ที่มิคกี้เลือกมาแทนยัยนั่น
แต่ฉันเปลี่ยนใจเธอ
เปลี่ยนใจเธอยังไง
ฉันว่าเราทั้งคู่รู้คำตอบนะ
เหลวไหลน่า
มีอะไร
เปล่าหรอก
ก็แค่...
ตอนคุณบอกว่าอยู่กับมัมมี่
ฉันคิดว่าคุณโม้น่ะ
อ๋อ เปล่าเลย
เรื่องส่วนใหญ่ของที่นี่ ผมเล่าให้ดูเบาลงด้วยซ้ำ
มาเถอะ
โย่ แลร์รี่
นายโอเคไหม
ไม่ล่ะ ฉันไม่โอเค ตั้งแต่ต้นยุค 60 แล้ว
เอ่อ นี่รอนี
- ไงคะ - สวัสดีครับ
เราจะปล่อยให้นายทำ...
ต่อไปแล้วกัน
เรามาหาไนลส์ รู้ไหมว่าเขาอยู่ไหน
อวกาศ
นอกโลกน่ะเหรอ
ใช่แล้ว
พอรู้ไหมว่าจะกลับเมื่อไหร่
มาเถอะ
บายค่ะ
ผึ้งของฉัน
ผึ้งของฉัน
ผึ้งของฉัน
- ผึ้งของฉัน - นี่ ริต้า
คุณต้องลองฟริตตาต้านี่นะ
อร่อยสุด ๆ ไปเลยล่ะ
นี่รอนีนะ
- สวัสดี - ไง
แล้วเธอคือคนไหนล่ะเนี่ย
คุณพระ คุณคือริต้า ฟาร์
ขอโทษนะคะ ฉันมิแรนด้าค่ะ
ปรากฏว่าทำอาหารเก่งเสียด้วย
เจนอยู่ไหน
เธอหยุดพักอยู่น่ะ
งั้นเหรอ
ไม่อยากเชื่อเลย ว่าฉันกำลังคุยกับคุณอยู่
ฉันเป็นแฟนตัวยงเลยล่ะ
อย่าประหม่าเลย ที่รัก
ดาราก็เหมือนคนธรรมดาทั่วไป
ก็ไม่เชิงหรอกนะ
นี่มันชุดอะไร
กำลังเตรียมตัวรับบทบาท ในละครเวทีท้องถิ่นน่ะ
คนเลี้ยงผึ้งในโคลเวอร์ตัน ใจดีให้ฉันเกาะติดเธอวันนี้
ฉันต้องสมัครเป็นสมาชิก "น้ำผึ้งประจำเดือน" ของเธอด้วย
นั่นแพนเค้กเหรอ
ฉันทำให้โดโรธีเป็นพิเศษเลย
เพื่อขอคืนดีน่ะ
ฉันอยากให้เธอรู้ว่า ทุกคนในสถานีใต้ดิน
อยากหาทาง แก้ไขเรื่องนี้ไปด้วยกัน
- สถานีใต้ดินคืออะไร - เป็นสถานที่
ในจิตใจของเจน
มีใครรู้ไหมว่าโดโรธีอยู่ไหน
อยู่ในอวกาศ
ชีฟตามอยู่
ฉันไปดีกว่า
ฉันเคยเห็น เรื่องบ้าบอมาเยอะนะ
แต่นี่...
พวกคุณไม่ปกตินะ
ผมก็อยากบอกว่า เดี๋ยวก็ชินไปเอง แต่...
"ห้ามเปิด"
นี่อะไร
"ห้ามเปิด"
มันคือลัง แลร์รี่
มีใครรู้สึกเหมือนมีอะไร แปลก ๆ ลอยเข้าจมูกไหม
หรือนี่ก็เป็นเรื่องปกติ
- ผมรู้สึกนะ - ใช่
โอเค
ลองเปิดเจ้าหมอนี่ดูดีกว่า จะได้รู้ว่ามันคืออะไร
เดี๋ยว มันเขียนว่า "ห้ามเปิด" ทั้งด้านหน้า
ด้านข้าง
และด้านหลัง
เราน่าจะรอไนลส์นะ
ฉันเห็นด้วยกับวิค
ฉันอธิบายไม่ได้ แต่...
รู้สึกว่าเป็นความคิดที่ดี ที่จะเปิดลัง
ใช่ เหมือนกัน
งั้นก็เปิดเลย
ไม่ เดี๋ยว
นี่มันภาพวาด ที่กินแดนนี่ใช่ไหม
เดี๋ยวนะ
มิสเตอร์โนบอดี้ กับเบียร์ดฮันเตอร์อยู่ไหน
"ห้ามเปิด"
เสียดายจัง
อดถามสารทุกข์สุกดิบเลย
ใช่ ถ้าทำได้คงดี
"หลับตลอด ระหว่างยานลงจอดเลยสินะ"
"ฝันดีนะ ลูกรัก"
"เดี๋ยวพ่อมา"
"ดินแดนยูคอนตอนเหนือ"
ก็ได้
เดินก็ได้วะ
โธ่เว้ย
โธ่เว้ย...
โธ่เว้ย...
บ้าเอ๊ย ไอ้สารเลว
ฉันจะฆ่ามัน
ฉันจะฆ่ามัน
ฉัน...
จะ...
ฆ่า...
อะไรวะ
กลับมา ไอ้นกบ้า
ฉันจะฆ่ามัน
ฉันจะฆ่าไอ้นกนั่น
แล้วฉันจะฆ่ามัน
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
อรุณสวัสดิ์
คุณเป็นนักแสดงสินะ
นักแสดง นักเล่าเรื่อง
นักศึกษาตัวละคร
ดีใจที่ได้พบค่ะ
จะใช้ผึ้งจริงบนเวทีไหม
ไม่ค่ะ คิดว่าไม่นะคะ
งั้นก็ไม่ต้องใส่ชุดหรอก
นักบัลเลต์ไม่ใส่กระโปรงบัลเลต์ ไปโยนโบว์ลิ่ง
เป็นเหตุผลที่ดีมาก
เขียนอะไรน่ะ
ฉันชอบจดค่ะ
ทุกสิ่งทุกอย่างจะช่วยฉัน ในการซ้อมบทพูดเดี่ยว
บทพูดเดี่ยวเหรอ
บทที่คุณส่งมาให้ฉัน มีอยู่บรรทัดเดียว
"ผึ้งของฉัน"
จะพูดเป็นบรรทัดเดียวทำไม ในเมื่อพูดเป็นเจ็ดบรรทัดได้
คุณมีเรื่องราวมากกว่านั้น ฉันรู้เลยล่ะ
ก็ไม่เชิง
เหตุผลเดียวที่ฉันร่วม...
No comments yet. Be the first to leave one.