Onward

Pada suatu zaman dahulu, dunia dipenuhi keajaiban.

Penuh dengan cabaran,

menyeronokkan,

dan paling penting sekali,

terdapat keajaiban.

Boombastia!

Keajaiban itu membantu semua orang yang memerlukannya.

Flame Infernar!

Voltar Thundasir!

Tapi ia sukar dipelajari.

Jadi orang mencari cara yang lebih mudah untuk hidup.

Saya menggelarnya lampu mentol.

Begitu mudah digunakan.

Menjelang masa,

keajaiban pun pupus.

Tapi saya harap

masih ada sedikit keajaiban

dalam diri awak.

Baiklah.

Kita akan jadi cergas seperti Pendekar Z90.

Sebut dengan kuat, "Saya pendekar berkuasa."

Saya pendekar berkuasa.

Selamat pagi, mak.

Blazey, lepaskan dia.

Naga nakal! Kembali ke sarang awak.

Selamat hari jadi, En. Dewasa.

Jangan, mak.

Jangan lap ciuman mak.

Apa?

Awak pakai baju ayah awak.

Saya dah dapat muat.

Anak comel mak dah besar!

Mak, saya perlu makan sarapan sebelum ke sekolah.

Kita tak ada banyak makanan. Mak perlu ke kedai runcit.

Jangan sentuh. Itu untuk parti awak malam ini.

Bukan parti pun, mak. Cuma kita saja.

Awak boleh jemput budak-budak dari kelas sains awak.

Awak kata mereka nampak hebat.

Saya tak cakap begitu.

Lagipun saya tak kenal mereka.

Hari jadi ialah masa yang sesuai untuk mencuba perkara baharu.

Jadi orang baharu.

Bercakap tentang perkara baharu, awak dah daftar untuk kelas memandu?

Tidak! Belum.

Mak tahu awak takut nak memandu, tapi...

Saya bukan takut, mak. Saya nak pindah permainan Barley.

Baiklah, tapi awak tahu dia tak suka orang kacau permainannya.

Dia perlu belajar membersihkan permainannya.

Berhenti!

Berani adik saya mengusik kempen yang masih aktif?

Sudahlah!

Awak tahu tak,

pada zaman dahulu, budak berumur 16 tahun akan diuji tenaganya

di Paya Pilu.

Saya tak akan uji apa-apa. Lepaskan saya.

Lepaskan dia.

Baiklah. Tapi saya tahu awak kuat.

Ada pendekar berkuasa dalam diri awak. Awak cuma perlu tunjukkan.

Betul tak, mak?

Bagus betul.

Barley! Berbaunya awak!

Bila kali terakhir awak mandi?

Jika mak berusaha sikit, mak boleh terlepas.

Lihat tak? Mak pandai menunjukkan kuasanya.

Terima kasih.

Pergi buang sampah sekarang.

Berwaspada, ada griffin terlepas.

Pegawai Bronco.

Barley.

Setiap kali bandar cuba merobohkan runtuhan lama,

saya perlu datang ke sini dan menguruskan awak.

Saya tak faham maksud awak.

Betulkah?

Saya tak akan biar awak robohkan pancuran air ini.

Pendekar purba yang mengembara minum daripada sumber airnya.

Barley.

Mereka memusnahkan sejarah bandar ini.

Masuklah. Berehat sekejap.

Terima kasih, sayang.

Hai, orang yang menyambut hari jadi hari ini.

Awak bekerja keras atau tak bekerja langsung?

Saya cuma bakar roti.

Dengar cakap mak, Barley,

awak perlu lupakan masa silam

dan fikirkan masa depan awak.

Betul kata mak awak.

Awak tak boleh main permainan papan sepanjang hari.

Quests of Yore bukan permainan papan biasa.

Ia permainan lakon peranan yang berdasarkan sejarah.

Awak tahu tak pada zaman dahulu, centaur boleh lari 112 kilometer sejam?

Saya ada kenderaan. Saya tak perlu berlari.

Ian, tentu banyak yang awak boleh pelajari daripada Quests of Yore.

-Awak nak main? -Tidak.

Awak boleh jadi penyangak licik atau...

Saya tahu! Awak boleh jadi ahli sihir.

Saya akan jampi awak!

Berhati-hati dengan baju ayah!

Saya tak ingat ayah pernah pakai baju itu pun.

Awak cuma ada dua kenangan tentang ayah.

Tidak, saya ada tiga.

Saya ingat janggut ayah sangat kasar, dia ketawa dengan lucu dan saya main...

-dram di kakinya. -Dram di kakinya. Betul.

Dulu saya buat begini...

Peraturan lima saat.

Tak apa. Tarik saja.

Tidak!

Barley!

Beginilah,

saya akan makan dalam perjalanan ke sekolah.

Mak akan jahit malam nanti, okey?

Tunggu dulu.

Mengikut undang-undang purba, saya perlu iktirafkan awak sebagai orang dewasa.

Berlutut di depan saya.

Tak apa. Saya nak pergi dulu.

Saya jemput awak nanti. Kita buat majlis ini di sekolah.

Tidak.

Jangan buat begitu. Selamat tinggal!

Hei!

Ayuh Griffin!

Apa?

Awak bersekolah di Kolej Willowdale?

Tidak. Ini baju lama ayah saya.

Lightfoot? Wilden Lightfoot?

Ya.

Biar betul. Saya belajar di kolej dengan dia.

-Betulkah? -Ya.

Saya sedih mendengar tentang pemergiannya.

Ya. Terima kasih.

Ayah awak seorang yang hebat. Dia penuh keyakinan.

Semua orang akan perasan kehadirannya.

Dia pakai stoking ungu yang sangat hodoh setiap hari.

Apa? Kenapa?

Itu persoalan kami juga. Tapi dia memang berani.

Saya asyik fikir, alangkah baik jika saya ada keyakinan begitu.

Wah. Saya tak pernah dengar apa-apa tentang ayah saya.

-Apa lagi yang awak ingat? -Ayah!

Maaf. Saya perlu hantar anak saya ke sekolah.

Gembira berkenalan dengan awak.

Ya. Awak juga.

Yakin.

AZAM BAHARU SAYA

Lebih kerap bersuara

Belajar memandu

Jemput orang ke parti

JADI SEPERTI AYAH

Duduk, kelas. Kita akan mulakan pelajaran.

Hei, Gorgamon.

Boleh awak jangan letakkan kaki di kerusi saya hari ini?

Maaf, kawan.

Saya perlu tinggikan kaki saya. Ia membantu aliran darah ke otak saya.

Susah saya nak duduk.

Jika saya tiada peredaran darah yang baik, saya tak boleh tumpukan perhatian.

Awak tak nak saya gagal dalam pelajaran, bukan?

Tidak.

Terima kasih.

Ujian jalan pertama.

Siapa nak buat dulu?

Belok kiri di sini.

Sekarang masuk ke jalan ini untuk ke lebuh raya.

Baiklah. Saya dah bersedia.

Kenderaan sangat laju.

Masuk ikut aliran lalu lintas.

Ya. Sekejap lagi.

Masuk aliran lalu lintas.

Masuk aliran lalu lintas!

Saya belum bersedia!

Berhenti di tepi.

Apa kita nak buat hujung minggu ini?

Pindah ke bandar yang lebih hebat?

Hai, apa khabar, semua?

Ada parti di rumah saya malam ini dan saya nak tanya jika awak nak datang

dan makan kek.

Itu bukan cara bercakap.

Okey, jangan kata "semua." "Geng"?

Apa khabar, geng?

Apa khabar, geng?

Hai, apa khabar, geng?

Hai. Awak Ian, bukan?

Saya tak sedar awak tahu nama saya...

Sebenarnya,

jika awak suka parti, saya...

Saya nak buat parti...

Apa?

Maksud saya jika awak tak sibuk malam ini,

tapi saya pasti awak sibuk,

dan awak suka makan kek seperti saya, saya ada kek di rumah saya.

Awak nak jemput kami ke parti?

Betul.

Ya, kami tak sibuk.

-Ya, okey. -Betul.

Yakah?

Kita boleh naik bas ke rumah saya.

Alamak.

Adakah itu budak yang menyambut hari jadi hari ini?

Lihatlah! Pengangkutan awak dah tiba!

Awak kenal dia?

Tuan Iandore dari Lightfoot.

Nampak seperti dia bercakap dengan awak.

Hei, Ian!

Hai, Barley.