Pippa

Ja, mannen.

Dat is zoals met alles in het leven. Er kan er maar één de beste zijn.

Dat heb ik nog gehoord.

Dat wordt hier pijnlijk.

Het is al goed, kom.

Wat zeg ik? Dat wordt hier een bloedbad.

Speel nu, Glenn.

Allee.

Wat kom jij hier doen, Philomena?

Ik heet Pippa.

Dat meen je niet. Staat dat ook op je pas?

Ja, laat je pas eens zien.

Waar was dat nu weer goed voor?

En zie dat nu, dat was verdomme een proper hemd. Jij lompe koe.

Ik ben geen lompe koe. - Maar stel je toch zo niet aan.

Ciao.

Is het weer van dat? Jij wakker, iedereen wakker?

Sorry, ik had echt een hele rare droom. - Ik moet straks wel gaan werken, hé.

Ik ook.

Jongens, jongens, jongens toch. Ai, ai, ai.

Ik ben Pippa Rombouts en ik kom dikwijls te laat. Niet veel te laat, maar toch.

Eigenlijk staat er op mijn pas Philomena Rombouts

en dat zal ik mijn moeder nooit vergeven. Never, ever . Ik haat die naam.

Wat baten kaars en bril...

Philomena.

Philomena, Philomena, Philomena... - Stop.

Philomena is een aap, Philomena is een aap...

Awel? Philomena, kom onmiddellijk naar beneden.

Nee. - Kom naar beneden.

Nee. - Wat is hier eigenlijk het probleem?

Hoe moeilijk kan het zijn? Het probleem was die kutnaam.

Luister, meneer. Als we ambetant gaan doen, heb ik slecht nieuws voor u...

Want ambetant doen is toevallig ook één van mijn allergrootste specialiteiten.

Prutser. - Mijn baas. Olivier Dumoulin.

Altijd het hart op de tong. - Proletariër.

Ollie voor de vrienden. Voor mij dus...

Mr. Dumoulin. Oei.

Die altijd geniepig naar mijn kont staat te gapen. Bah.

Die gluiperige blik van hem, dat is precies een suppo die naar binnen schuift.

Je was weer eens te laat vanmorgen, Rombouts.

Maar tien minuutjes. - Ja...

Hier werken 48 mensen. Als die allemaal maar tien minuutjes te laat komen,

spreken we al rap over 480 minuten.

Dat is op de kop acht uur. Maar dat is een werkdag.

Wie moet dat allemaal betalen? Heb je daar al eens over nagedacht?

Het spijt me, Mr. Dumoulin. - Zo gaan we niet rijk worden, hé.

Goeiemorgen nog.

Louba Lannoo. M'n beste vriendin, ook buiten het werk.

Louba is lui, ze vergeet van alles,

soms drinkt ze te veel en dan wordt ze wat vulgair,

maar de dag dat zij van job verandert, ben ik hier ook ribbedebie.

Dat weet ik zeker.

En dat is Sabine. Sabine is slim, sociaal, sexy

en ook een onwaarschijnlijke snol. En dat begint allemaal met een S.

Alle mannen dromen van Sabine. Daar moet ik toch geen tekeningetje bij maken?

Zelfs ik droom soms van Sabine.

Klaar?

Fight.

Vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien.

Yes.

Alles oké, schattie? - Hé, Sabine.

Alles oké? Dat is toch echt de stomste vraag die er is

en toch wordt ze elke dag miljoenen keren gesteld.

Tuurlijk is niet alles oké. Alles is nooit oké en alles zal ook nooit oké zijn.

Dat weet nu toch iedereen.

Allemaal goed vandaag?

Absolutely, bolleke. I'm feeling ... toppie.

Sabine krijgt 'n natte poes van 's morgens in de spiegel te kijken. Zeker weten.

En 'bolleke'? Bah. Ik kan dat woord niet horen. Ik ben niet dik.

Glenn noemde mij vroeger ook weleens bolleke. Maar alleen als hij goesting had.

Het is intussen exact tien maanden en vier dagen geleden dat hij het nog 'ns zei

en toen was hij zat.

Hij wou 'ns iets anders proberen, maar dat spelletje is niet doorgegaan.

De vettige das. No way. Niet met Pippa.

Ik snap met de beste wil van de wereld niet wat mannen daar nu geil aan vinden.

Heteromannen, bedoel ik. Bij homo's ligt dat misschien anders.

Ah ja, als die eens echt willen neuken, hebben ze geen andere keuze.

Alhoewel... Leon, dat is de neef van Louba, en zijn vriend Leo,

die zijn gay en die moeten daar ook niks van weten.

Nee. Dat is zo cliché. Ik vind het vies. Dat plakt dan allemaal aan de lakens. Bah.

Onze achterdeurtjes blijven toe. Krik krak, op slot.

Dan kennen wij een hoop spelletjes die veel plezanter zijn. Dat is waar, hé?

Eén keer en nooit meer.

Ik heb verdomme drie dagen niet kunnen zitten.

Is 't lekker?

Of 't lekker is?

Ja, 't is pasta.

Een beetje platjes.

En nogal zout.

Ja, dat zal wel. Dat zie je van hier, zie. Hier, jong. Loser.

Je wou hem een duidelijk signaal geven? - Ja.

Door aan tafel je onderbroek over je kop te trekken?

Ja, wat had ik dan moeten doen? - En wat voor onderbroek was dat dan?

Is dat nu belangrijk? Gewoon die die ik aanhad.

Maar was dat een string of had je weer zo'n model van de bomma aan?

Ja, zeg.

En dan zat jij daar gezellig in je blote foef?

Glenn zal dan toch goed verschoten zijn. - Ja, dat denk ik ook.

Wat is de bedoeling?

Wat is het interessantste, die smartphone of ik?

Wil je dat ik daar een eerlijk antwoord op geef?

Er is toch een tijd geweest dat je mij wel belangrijk vond?

Heel proper is dat niet, hé, zo terwijl we aan het eten zijn.

Dus jij vindt mijn onderbroek smerig?

Je vraagt je ook eens niet af waarom ik hier zo zit.

Nee.

Jean Rombouts, mijn bompa, is nooit een grote fan geweest van Glenn.

Dat is een worst. Een blaaskaak. Een omhooggevallen clown.

Een lapzwans.

Maar je hebt nooit willen luisteren. Geef 't maar toe.

Ik geef het toe, bompa.

Gooi hem buiten. Dat hij ergens anders gaat wonen.

En wat als hij dat niet wil? - Dan laten we z'n twee benen breken.

Hallo, en wie gaat dat regelen? - Ik vind wel iemand.

Een Albanees die geld nodig heeft. Die gasten doen niks liever.

Ja, dat is de oplossing. En dan zit Glenn drie maanden in een rolstoel

en jij vijf jaar in de gevangenis. - Ik ben een oude mens.

Mij steken ze niet meer in de bak. Ze hebben er nu al niet genoeg plaats.

Denk er nog maar eens goed over na.

Wat gaat dat kosten? Vijf-, zeshonderd euro?

Dat is een pak goedkoper dan een advocaat, geloof me. En een hoop minder gezever.

Je bompa heeft dik gelijk, Pip.

Wij zijn tegen geweld. - Ik niet.

Geweld is het wapen van de zwakkeling. Het woord is sterker dan de vuist.

Ja, Leon.

Ga ons nog 'ns iets te drinken halen. Of je krijgt van deze vuist een boks op je neus.

Zien of je dan niet rap van gedacht gaat veranderen. Altijd met die janettenklap.

Och, zie haar.

Ga samenwonen. Na twee dagen kom je op je blote knieën terug.

Als het al zo lang duurt. Macho's.

Weet je wat jij nodig hebt? Een goeie advocaat.

Nonkel Corneel.

Geen huwelijkscontract?

Not good, hé. Ah nee, dan bent u automatisch getrouwd

onder het wettelijk stelsel met gemeenschap van goederen.

Maar ik heb dat huis helemaal alleen betaald

met het geld dat ik van mijn grootvader had gekregen.

Voor of na het grote feest? - Na.

En wie staat er in de akte als koper? - Ik.

Ja, en Glenn ook.

Maar die heeft dus niks bijgelegd. Geen euro.

Mensen doen stommiteiten.

Ze denken niet na. En als het dan te laat is, dan komen ze naar ons.

'Mensen doen stommiteiten. Ze denken niet na.'

Ik doe verdomme niks anders dan nadenken.

Om dan daarna stommiteiten te doen. Over stommiteiten gesproken...

We spreken wel af dat je straks je onderbroek aanhoudt.

Louis Crombez, notaris op rust. Mijn schoonvader.

En dat is Lizette, nooit gewerkt, maar ook op rust. Mijn schoonmoeder.

Nee. Niet al dente.

Ik vind het lekker.

Een beetje platjes.

Een keukenprinses is het niet, hé jongen?

Ik mag dat toch zeggen, hé Philomena?

Maar ze zal wel andere kwaliteiten hebben.

Awel, mij smaakt het. Zo met die kip. Lekker.

Dat is vis.

Serieus? - Zwaardvis.

Ik zou gezworen hebben dat het kip was.

Dat is omdat haar vis te droog is.

En hoe zit het met mijn kleinkinderen? Laat ons het daar eens over hebben.

Moe, alsjeblieft. - Ze wordt er niet jonger op.

En pas op, eens boven de dertig gaat het rap.

Straks deugen haar eieren niet meer.

Je hebt nog tijd. - Dat is niet waar, Louis.

Je moet er eens werk van maken, jongen. Al mijn vriendinnen zijn al oma.

Is 't echt?

Er zijn toch geen problemen? lets medisch of zo? Dat het niet gaat?

Want dan vind ik dat wij het recht hebben om dat te weten.

Het gaat hier tenslotte om onze zoon. En om onze kleinkinderen.

Dat versta je toch?

Dat is toch waar, Louis? Zeg jij nu toch ook eens iets.

Daar.

Is 't hier al carnaval?

Ik vind dat in sommige gevallen fysiek geweld tegen vrouwen moet kunnen.

Ongestraft. En dat meen ik echt.

Ciao, bitch.

Die vindt dat om te lachen. Heb je dat nu gezien, Louis?

Is dat nu normaal?

Wat wij voelen, interesseert haar niet. Die is alleen maar met zichzelf bezig.

Jij bent ermee getrouwd, hé jongen.

Is er iets? - Wij vrijen niet meer.

Allee, jij wilt seks. - Nee.

Wat is dan het probleem?

Ja, dat is het probleem. Dat we er allebei geen goesting meer in hebben.

Dat is toch niet normaal? Ik ben nog geen dertig jaar.

Je bent nooit een heet konijn geweest. - Ah nee?

Mij is dat in ieder geval nooit opgevallen.

Ik ga slapen.

Nog één ding: je moeder is een heks.

Och, dat is een oud mens. - Ja? Een oude heks dan.

Jij bent echt een kieken. Of een droge vis, daar wil ik vanaf zijn.

Ik had ze haar lelijke hoed laten opvreten. Lizette Retteketet.

Oh my God, dit geloof je nooit. - Jawel. Ik geloof het.

En zij ook, dus je moet het ons niet vertellen.

Je bent geen fijne collega, Louba. Besef je dat?

Jij zit niet zo goed in je vel, hé? Of...

Al die negatieve energie. - Negatieve energie?

Moi? - Ja, Louba.

Weet je wat? Ga op de wc een muts breien.