Первые 200 строк.
(NETFLIX ขอเสนอ)
จดหมาย
เดี๋ยวนี้คุณไม่ค่อยได้เขียนจดหมายแล้วใช่ไหมครับ
แต่ผมเชื่อว่ามีฉบับหนึ่งที่คุณไม่เคยลืมแน่ๆ
ส่งมันไปถึงผู้ชายอ้วนๆ คนหนึ่งที่ใส่ชุดสีแดง
และมีเงื่อนไขว่าคุณต้องทำตัวดีๆ
ไม่มากก็น้อย
เขาจะเอาของเล่นมาให้ชิ้นสองชิ้น
แต่ก็ดูเหมือนจะไม่เคยมีใครสงสัย ว่าเรื่องทั้งหมดเริ่มต้นยังไง
ในตอนแรก
นี่คือเรื่องราวเกี่ยวกับจดหมาย และมันเริ่มต้น...
ด้วยฉบับนี้
(โรงเรียนการไปรษณีย์)
เจ็ดสิบสี่ 75 76
เจ็ดสิบเจ็ด 78 79
- แปดสิบ - ครูฝึกครับ
ส่งมาจากเบื้องบน หนังสือราชการถึงนักเรียนคนหนึ่งของท่าน
ส่งถึงเขานะครับ ท่าน
นักเรียนการไปรษณีย์โยฮันเซ่น!
หยุดเลย
อย่าเฉลยนะ ขอผมเดาก่อน
ยอมก็ได้ ใครน่ะ
จ่านี่เอง
ครูฝึก นั่งสิๆ ดื่มอะไรไหม
เอสเปรสโซ คาปูชิโน่
นายควรซ้อมขี่ม้าอยู่ไม่ใช่เหรอ
ไม่ต้องห่วงน่า มีคนฝึกแทนผมแล้ว
หนังสือราชการจากสำนักงานของนายไปรษณีย์
อะไรนะ
จ่า เอาจริงดิ
อย่าอำผมเล่นนะ
ฝากถือนี่หน่อย
โห นึกว่าจะมาถึงเร็วกว่านี้ซะอีก
แต่ใช่ โดนเรียกตัวไปพบฮ่องเต้แล้ว
อันที่จริง ไปยกเลิกเอสเปรสโซของจ่าได้เลยนะ
และนี่ ดื่มของผมให้หมดสิ ผมไม่ต้องการมันอีกต่อไปแล้ว
และผมจะขอมองดูที่นี่เป็นครั้งสุดท้าย จะได้ลืมมัน
เรียบร้อย เอาละ ไปกันเถอะ
เก้าเดือน
เป็นเวลาเก้าเดือน
ที่ฉันใช้เส้นสายทั้งหมดที่มี
เพื่อยัดแกเข้าโรงเรียนการไปรษณีย์
อันที่จริง เก้าเดือนกับหกวันต่างหาก
แต่ใครจะไปนับล่ะ
อะไรเนี่ย ไม่มีขนมปังกรอบเหรอ
โธ่เอ๊ย เซ็งเป็ด
งั้นเรามาพิจารณาพัฒนาการของแกกันไหม
ได้เลย
- จ่า - ครับ ท่าน
แยกและจัดหมวดหมู่...
สอบตกเต็มๆ
ดูแลและควบคุมนกพิราบสื่อสาร...
ทำได้ย่ำแย่มาก
ขนย้ายสินค้าแตกหักง่าย...
ทำสถิติได้แย่ที่สุด
นั่นแหละ ใช่เลย
แต่แหม เราก็ได้พยายามแล้วไม่ใช่เหรอ
ผมคงต้องไปเก็บข้าวของ และกลับบ้านแล้วละ แย่จัง
บ้าที่สุด
- หยุดอยู่ตรงนั้นเลย - ไม่ครับ พ่อ
พ่อพูดถูก เมื่อไหร่ผมจะโตสักที
เมื่อไหร่ผมจะเลิกทิ้งขว้างโอกาสพวกนี้
ที่พ่อมีน้ำใจยัดเยียดให้ผม
และรับผิดชอบตัวเองได้สักที
ผมคงต้องไปซุ่มเก็บตัว
และทบทวนความสำคัญในชีวิตซะใหม่
ขณะห่อตัวอยู่ในผ้าปูที่นอนผ้าไหมของผม
พร้อมคาเวียร์และเหล้าเชอร์รี พ่อยังซื้อยี่ห้อเดิมอยู่ใช่ไหม
แกคิดว่าฉันจะดูแกจงใจล้มเหลว
แล้วปล่อยให้แกลอยหน้ากลับไป
ใช้ชีวิตแบบคุณชาย ไร้เป้าหมาย ไร้ความหมายง่ายๆ งั้นเหรอ
ก็... ใช่ครับ ผมจะไปไหนได้...
ยินดีด้วย ตอนนี้แกเป็นบุรุษไปรษณีย์แล้ว
ว่าไงนะครับ
แกจะต้องไปเปิดที่ทำการไปรษณีย์ใน...
เมืองสเมียเรนส์เบิร์ก
แกมีเวลาหนึ่งปี
อะไรนะ หนึ่งปี ที่ไหน สเมียเรนส์เบิร์กเนี่ยนะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย พ่อ
จดหมาย 6,000 ฉบับก็พอ
ประทับตราด้วยมือแกเอง
และฟังให้ดีนะ เจสเปอร์
ถ้าแกส่งจดหมายพวกนั้นไม่ครบล่ะก็
ออกจากกองมรดกไปเลย
ไม่มีอะพาร์ตเมนต์สุดหรู
รถม้า เสื้อผ้า งานเลี้ยงอีกต่อไป...
ไม่เหลือสักอย่าง
เตรียมหาที่ซุกหัวนอนสบายๆ ในสลัมได้เลย
- แต่... - จดหมาย 6,000 ฉบับ หนึ่งปี
ห้ามโกง ติดสินบน หรือหาทางหลบเลี่ยงงานนี้เด็ดขาด
พ่อ ไม่เอาน่า นี่ผมเองนะ
มาคุยเรื่องนี้กันดีกว่า
นี่ลูกพ่อไง เจสเปอร์น่ะ หนูน้อยเจสปี้ไง
จำได้ไหมที่ผม... "พ่อฮะ ผมขอช่วยพ่อส่งจดหมายได้ไหมฮะ
ผมขอช่วยพ่อเอาจดหมายใส่ในซอง
และเอาไปติดแสตมป์พร้อมด้วย..."
เดี๋ยว!
รู้ไหมว่าต้องรีดเครื่องแบบนี้นานแค่ไหน
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่คงมีคนเสียเวลาเป็นชั่วโมงแหละ
ได้ยินไหม เบิร์กฮาร์ด
ในที่สุดก็เจอใบหน้าที่เป็นมิตร เชื่อไหมว่าพวกเขา...
เบิร์กฮาร์ด ฉันยังไม่ได้ขึ้นรถม้าเลยนะ เบิร์กฮาร์ด
ท่านครับ ผมเห็นด้วยกับการลงโทษ แต่เมืองสเมียเรนส์เบิร์ก...
ไม่เกินไปหน่อยเหรอครับ
เด็กคนนั้นต้องการเครื่องเตือนสติ จ่า และใครจะรู้
สักวันเขาอาจขอบคุณผมก็ได้
ขอบคุณครับ พ่อ
มันวิเศษเลิศเลอมาก พ่อ ขอบคุณหลายๆ
มันเจ๋งมาก พ่อ
เจ๋งสุดๆ ไปเลย
ขอบคุณครับ พ่อ
ขอบคุณ
ผมรักการขี่รถม้าสุดสยองนี้มาก
ขอบคุณมาก ก.ไก่ล้านตัว
ขอบคุณๆๆ ขอบ...
กลับไปที่ทางแยกนะ
และเลี้ยวซ้ายที่ต้นไม้ตายแล้ว ไม่ต้องขอบคุณ
อะไรนะ เปล่า ผมไม่ได้หลงทาง
เชื่อฉันสิ นายหลงทาง
ฮาดีแฮะ คืองี้ เรือสวยนะ
ไม่รู้ว่าวันนี้คุณจะได้ขึ้นเรือบ้างไหม
คืออะไรเนี่ย
บุรุษไปรษณีย์คนใหม่ เมืองสเมียเรนส์เบิร์ก
ซึ่งอยู่บนเกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งรายล้อมไปด้วยน้ำทะเล
ซึ่งผมต้องใช้เรือข้ามไป ซึ่งคุณมีเรือ
เริ่มปะติดปะต่อได้หรือยังเอ่ย
อากาศเป็นแบบนี้ตลอดเลยเหรอ
ช่วงนี้มีคลื่นความร้อนนิดหน่อยน่ะ
นั่นไง เมืองสเมียเรนส์เบิร์ก
มีเสน่ห์เนอะ นายน่าจะได้เห็นมันในฤดูใบไม้ผลินะ
ตอนนั้นแหละที่ความมืดสลัวพวกนั้น สะดุดตาสุดๆ
เกิดอะไรขึ้นที่นี่เหรอ
ประเพณีท้องถิ่นหลากสีสันน่ะ
ตำนานพื้นบ้านแปลกๆ อะไรทำนองนั้น
วัฒนธรรมที่มีชีวิตชีวาทั้งหมดของเมืองประหลาดนี่
ไม่นะ ทำไมพวกเธอ...
ไอ้เด็กเปรต!
ทุกคนไปไหนกันหมด
ทุกคนเหรอ
ผมนึกว่าจะมีการต้อนรับซะอีก
ใช่ๆ การต้อนรับ แน่นอน การต้อนรับ
ดีนะที่เตือนฉัน นายไปเคาะระฆังตรงนั้นนะ
แล้วการต้อนรับก็จะเริ่มขึ้น
- ระฆังเหรอ - ใช่
ลองดูสิ แล้วพวกเขาจะออกมา พวกเขาจะมีวงดนตรี
อาหารเรียกน้ำย่อย และรางวัลสำหรับแขกบ้านแขกเมือง
เป็นการต้อนรับเต็มรูปแบบ
จริงเหรอ
- ที่นี่อะนะ - ก็ใช่น่ะสิ
ไม่ใช่ทุกวันหรอกนะ
ที่จะมีบุรุษไปรษณีย์คนใหม่มาจากเมืองใหญ่
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ของฉัน!
พวกมันกัด โอ๊ย ออกไปนะๆ
เจ๋งไหมล่ะ
และนายคิดว่าพวกเขาลืมเนี่ยนะ
เร็วเข้า พาผมออกไปจากที่นี่
เกิดอะไรขึ้นที่นี่เนี่ย
- ทำไมทุกคนถึงยืนบื้อกันอยู่ได้ - แหม
ดูสิว่าในที่สุดใครเป็นฝ่ายยกธงขาว
ยกธง... เราเหรอ
ตลกเป็นบ้า
ยอมรับซะเถอะ แกแอบออกมาเคาะระฆัง
เอลลิงโบอย่างเราเหรอ ไม่มีวันซะละ!
- อย่าบังอาจขึ้นเสียงใส่ฉันนะ - พวกขี้แพ้ของแกต่างหาก
- เอาเข้าไป - แกเคาะระฆัง!
แกก็รู้ว่าแกเคาะ...
แกปอดแหกเอง แล้วคิดจะโยนความผิดให้เราเหรอ
- ไม่อยากจะเชื่อเลย - เรากวาดหิมะกันอยู่...
นี่!
แย่งอะไรกันน่ะ เด็กๆ
ของฉัน!
แม่ฟักทองน้อย เจออะไร เอาให้พ่อดูซิ
ของฉัน
นี่ไม่ใช่วิธีปฏิบัติกับคน
ไม่ใช่กับคนคนนี้แน่นอน
ขอหนึ่งวิฯ ให้ฉัน...
บุรุษไปรษณีย์เหรอ
- ตลกสิ้นดี - เมื่อไหร่พวกเขาจะเข็ดเนี่ย
พวกเขาส่งบุรุษไปรษณีย์มาให้เราอีกแล้ว
เอาละ
พวกคุณไม่รู้ว่าผมเป็นใคร ผมจะไม่ถือสาแล้วกัน
โอเคนะ แต่เอาเป็นว่า ผมไม่ใช่บุรุษไปรษณีย์จริงๆ หรอก
คือก็ใช่ เพราะมันเป็นธุรกิจของบ้านผม
- พ่อผม... อย่าให้เริ่มเล่าเลย... - เราพูดถึงไหนนะ
- เรื่องมันซับซ้อน - อ๋อ ใช่ เคาะระฆังที
ชีวิตนี้สั้นเกินกว่าจะลงรายละเอียด แต่...
(โรงเรียน)
ไปที่เคาน์เตอร์สิ
ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้
เอาละ ฟังนะ ใครก็ตามที่อยู่ตรงนั้น ผมขอเตือนคุณ
คุณไม่อยากมีเรื่องกับผมหรอก โอเคนะ
แม่เจ้า ปลาเน่าเรียกพี่! อื้อหือ กลิ่น
ปลาแมกเคอเรลสดใหม่จ้า วันนี้มีแต่ปลาเฮร์ริงกับเบอร์บอตนะ
เครื่องแบบ ตกใจจนเหงื่อแตก กลัวจนตัวแข็ง
ประหม่าจนขาสั่น เอาละ
ฉันจะลองเดามั่วดูแล้วกัน
นายคือบุรุษไปรษณีย์คนใหม่
และคนขับเรือหลอกนายให้เคาะระฆังรบ
ระฆังรบเหรอ เมืองแบบไหนกันที่มีระฆังรบ
No comments yet. Be the first to leave one.