Laurence Anyways

Heb je hulp nodig?

Je kijkt verloren met die oude dinosaurus.

Je was veertig minuten te laat!

Weet je nog meer?

Waar was ik gebleven?

Wat zoek je, Laurence Alia?

Iemand die luistert...

Ik ben op zoek naar een persoon...

Die mij begrijpt en mijn taal spreekt.

Een persoon die, zonder uitzondering,

niet alleen de gemarginaliseerde rechten en de waarde van de vraag, beluistert,

maar ook die van de mensen

die beweren normaal te zijn.

10 jaar eerder

O, shit, godverdomme!!

Wie zijn die gasten?

Zullen we ze toevoegen

aan de lijst van dingen die ons genoegen minimaliseren?

Laurence?

Wat draag je vanavond?

Niets.

Wat ga je zeggen tijdens de Michel Berthiaume Award ceremonie?

Iets minimalistisch, zoals...

Literatuur!

Stortvloed van schoonheid!

Stortvloed van sperma!

Glinsterende stroom!

Oneindig klein stofje!

Dus... Wat is je volledige naam?

Laurence Emmanuel James Alia.

- Leeftijd? - Zevenendertig.

Moet ik contact opnemen met jouw uitgever?

Ik heb een vergadering over twee uur en

Drie kwartier.

Geslacht?

Wat is de volgende? 'Bloedgroep' en 'mijn lievelingskleur?'

Tien jaar geleden, zou je hiervan moeten kotsen.

Proust beschrijft te veel.

Driehonderd pagina's om te vertellen dat Tutur Tatave neukt...

Is te veel.

In feite...

Ware het niet voor zijn talent,...

L. F. Celine zou niet zijn gespaard.

Collaborerende auteurs kwam niet uit zonder kleerscheuren

Uit de Tweede Wereldoorlog.

Schrijvers zoals Bernard Grasset of Jacques Chardonne

Werden berecht door de schrijversrechtbank

en geschorst voor het samenwerken met de bezetter.

Waar anderen,

zoals Celine,

gekozen vanwege de frisse lucht in Denemarken,

gewoon om te chillen in vriendelijkere klimaten.

Vandaag... heeft zijn talent...

voorrang op zijn ware ik. Zo is het leven.

Vind men de geschriften daarom groot genoeg

om een ​​vrijstelling van de afwijzing en verbanning

van mensen die anders zijn van invloed?

Iemand die in een andere tijd-ruimte zit, kan jij of ik zijn?

Dat is het onderwerp van het volgende essay.

Laurence!

Hallo, iedereen!

Gefeliciteerd!

Een vriend van mij won jaren geleden

de Berthiaume Prijs! Mijn vader...

Ging om met Berthiaume

voor zijn arrestatie in '71. Daarna hebben we het contact verloren.

Hoe dan ook, gefeliciteerd!

Je verbaast me!

Goed gedaan!

Die krant houdt van mij

en ze hebben wat inkt verknoeid.

Het is een kleine prijs.

Valse bescheidenheid!

Kleine prijs, grote winnaar!

Neem gezellig een drankje met ons.

In vino veritas!

Terug naar 'rose'.

Ik vind roze leuk...

En baby blauw...

Schrijf!

Geeft...

Een latente...

Schrijf het woord 'Latente' op!...

trauma uit mijn...

... kindertijd!

Opmerking van de auteur:

'Ouders...

Die de kamers van hun kinderen in pastel verven...

staan op de lijst van dingen die onze genoegens op subtiele wijze minimaliseren'!

Tijd voor 'geel', meneer?

Bij geel hoort een massief ego.

Fuck! Ik zweer het, Laurence, ik zweer het je!

Ik zat aan 'groot ego' te denken.

En potentieel problematisch!

Nu, een gele auto...

Dat is een fucking statement!

Ga uit mijn baan!

Bruin...

De anti-seksuele kleur.

Je haat mijn bruine Bermudas.

Absoluut niet!

Ik hou ervan!

Los van karakter, onze lijsten moeten onpartijdig zijn!

Ik haat bruin? Ik draag bruine sokken!

Rood.

De kleur van de woede!

En van bloed!

En verleiding!

En passie!

Anaal bruin!

Rood!

Geef me wat rood!

Ik ben uitgehongerd!

Donkere chocolade?!

Wat heb ik gedaan om dit te verdienen?

Ik heb het verkloot, ik was high, Ik nam de verkeerde reep.

Wat een slechte smoes.

Donkere chocolade minimaliseert ons genoegen, zoals je weet!

Dat is slechts teken van het menselijk zelf-destructieve vermogen.

Het mag niet meer gebeuren!

Dit gaat op de lijst van dingen

Die niet meer mogen gebeuren!

Laten we de dansvloer op scheuren!

Berthiaume winnaars dansen niet!

Achteruit!

Ik hou ervan, ik wil het in bed!

Een maand later

Stop alsjeblieft met dat afkrabben.

Het is een verdomde marteling, dat wil niemand.

Voor je 35ste verjaardag. Voor jou, voor mij, voor ons.

Op ons verleden en onze toekomst.

Verrekte kreupele, is dat de bedoeling?

Absoluut.

Verrassing!

Wie is nu verbaasd?

Je bent doorweekt.

Bedankt, Andree.

Wie is de marxistische? Laurence's vader?

Nee, die is veel te jong.

Het is mijn ex-Marketing leraar.

We zouden hem ontmoeten voor de koffie, maar ik heb een commercial.

Laurence kent hem, dus het is cool.

Wie is de paarse Gaylord?

Liberace's binnenhuisarchitect?

Lafortune. Hij is de de toezichthouder van Laurence .

En de bijenkorfdame Francine.

Een psychiater en een leraar.

Is dit een fucking seminar? Kunnen promovendi alleen aan zo'n zwarte taart komen?

Het is geen zwarte taart.

Het is een kruidkoek.

Kardemom en verse dadels.

Zal het blow me en me een cappuccino?

Fred, meer hapjes.

Ik breng de taart.

Schiet op, anders zullen de gasten verhongeren.

Lafortune is het Lied van Roland en het Saraceense leger.

Een felle intellectuele!

Ik heb voor Laurence een boek gekocht.

Ik heb die bouvvier of bask niet kunnen vinden,

maar ik heb een collector's edition van het oeuvre van Mauriac's.

En ik heb er een financieel blad bij gedaan.

- Ik hoop dat je de rekening bewaard hebt. - De rekening? Waarom dat?

Kon je je gewoon niet aan het lijstje houden?

Basquiat is een puinhoop.

Mauriac is een must.

Die geprezen vrome nicht leest niemand want...

Hij is saai?

Oh jij, jij...

Je moet je mond houden. Je bestaat niet!

Je bestaat niet, schat.

Laurence?Je doet nou net als Mauriac, is het niet?

Er was een tijd in mijn leven, dat ik al mijn horloges weggooide.

Ik wilde de tijd niet voorbij zien gaan, uur na uur.

Dat verklaart een hoop.

Kun je verder gaan?

Je werd een dwangmatige laatkomer in de jaren '90.

Toen werd je...

Wat je nu bent.

Maar...

In het hoofdstuk genaamd...

Hoofd boven water houden...

Werd je karakter...

Jij...

Hoe zal ik het zeggen?

Het gebeurde allemaal zo plotseling. Wat is nou echt?

En wat is fictie?

Toen ik kind was...

Heb ik veel tijd in het huis van mijn oom doorgebracht.

Met mijn neven en nichten.

Ze hadden een zwembad...

En we speelden houd je adem in onder water.

Het was makkelijk: Om te winnen,

Moest je gewoon het langst onder water blijven. Makkelijk genoeg.

Ze gaven het allemaal op.

Maar ik...

Ging door.

Niet wetend hoe lang ik al onder was.

En dan...

Kwam ik naar de oppervlakte...

Net voor mijn longen explodeerde.