The Pale Blue Eye

‎("เส้นแบ่งระหว่างชีวิตกับความตาย)

‎(มองอย่างไรล้วนมัวมืดมิชัดตา)

‎(ใครบอกได้ว่าฝั่งหนึ่งสิ้นสุดเพียงนี้หนา ‎และอีกฝั่งเริ่มต้นที่ใดกัน" - อี. เอ. โพ)

‎(เดอะ เพล บลู อาย)

‎อรุณสวัสดิ์ ทุกท่าน

‎- คุณออกัสตัส แลนดอร์ใช่ไหม ‎- ใช่แล้ว

‎คุณคือใคร

‎ยินดีที่รู้จัก ผมร้อยเอกฮิตช์ค็อก ‎รองผู้บัญชาการจากรร.เตรียมทหาร

‎ผมมาแจ้งให้ทราบว่า

‎ผู้บัญชาการแธเยอร์ขอให้คุณเข้าพบเป็นการด่วน

‎- เข้าพบเรื่องอะไรกัน ‎- ผมต้องให้ผู้พันแจ้งเอง

‎- จะให้ไปพบเมื่อใดกัน ‎- เร็วที่สุดเท่าที่จะสะดวก

‎แล้วถ้าผมตัดสินใจไม่ไปล่ะ

‎นั่นก็เป็นสิทธิ์ของคุณ คุณเป็นพลเรือนไม่ใช่ทหาร

‎แต่อากาศแบบนี้ไปนั่งรถเล่นก็คงดี

‎(หุบเขาฮัดสัน นิวยอร์ก) ‎(ปี 1830)

‎ท่านผู้ว่าการรัฐเสนอว่า ‎คุณมีชื่อเสียงมากในหมู่ตำรวจนิวยอร์กซิตี้

‎ตอนที่เสนอชื่อคุณนั้น ‎เขาพูดถึงผลงานมากมายน่าประทับใจ

‎ทั้งการจับผู้นำกลุ่มเดย์เบรคบอยส์

‎ทลายแก๊งเชิร์ตเทลส์ที่ทุกคนเกรงกลัว

‎และไขคดีฆาตกรรมสยองขวัญ ‎โสเภณีสาวในเอลีเซียนฟิลด์

‎(โรงเรียนเตรียมทหารสหรัฐอเมริกา) ‎(เวสต์พอยต์)

‎ทักษะโดดเด่นของคุณรวมถึง ‎การถอดรหัส ควบคุมฝูงชน

‎และการสอบสวนด้วยวิธีนอกขนบ

‎เห็นว่าคุณเป็นลูกบาทหลวงจากกลอสเตอร์ ‎ที่มาอยู่นิวยอร์กตั้งแต่วัยรุ่น

‎และคุณเป็นพ่อม่าย คุณแลนดอร์

‎เป็นม่ายมาสามปีแล้ว

‎- ให้เขาจัดกาแฟให้ดีไหม ‎- เบียร์จะดีกว่าครับ

‎คุณ…

‎เก็บจดหมายเหล่านี้ไว้ ‎ในช่องเก็บของด้านหลังสินะ

‎เขาเขียนว่าอะไรอีก

‎บอกหรือเปล่าว่า ‎ผมไม่ได้ก้าวเท้าเข้าไปให้โบสถ์แปดเปื้อน

‎นานมากแล้ว

‎บอกหรือเปล่าว่าลูกสาวของผม ‎หนีออกจากบ้านไปสักพักหนึ่งแล้ว

‎เรารู้ว่าลูกสาวของคุณหายตัวไป

‎และขอแสดงความเห็นใจจริงๆ

‎ด้วยความเคารพ ‎หวังว่าผมจะไม่ได้ทำให้ขุ่นเคือง

‎ไม่เลย

‎ขอโทษ ผมต่างหากที่ต้องขออภัย

‎และขออภัยจริงๆ เชิญพูดต่อ

‎คุณแลนดอร์ เรื่องนี้เราจำเป็นต้องทำ ‎ให้เป็นความลับอย่างสูงที่สุด

‎เรากำลังหาผู้ช่วย

‎เป็นพลเรือนซึ่งมีประวัติชัดเจน ‎ทั้งด้านผลงานและเชาวน์ปัญญา

‎พอที่จะมาช่วยสืบเรื่องแทนสถาบันของเราได้

‎เป็นเรื่องที่ซับซ้อนและอ่อนไหวอย่างมาก

‎และเกี่ยวข้องกับนักเรียนทหารของเราคนหนึ่ง

‎นักเรียนปีสองจากเคนทัคกี้ที่ชื่อว่าฟราย

‎- ลีรอย ฟราย ‎- พูดอ้อมไปอ้อมมาก็ไม่มีประโยชน์

‎ฟรายแขวนคอตายเมื่อคืน

‎ขอแสดงความเสียใจด้วย

‎เป็นเรื่องชวนลำบากใจมากทีเดียว ‎แต่คุณคงเข้าใจจุดยืนของเรา

‎พวกเราได้รับมอบหมายหน้าที่ ‎ให้ดูแลเหล่าชายหนุ่มเหล่านี้

‎อบรมให้เขาโตมาเป็นสุภาพบุรุษและเป็นทหาร ‎และเพราะอย่างนั้น เราจึงกดดันพวกเขา

‎แต่เราก็อยากจะคิดว่า ‎เรารู้ว่าเมื่อไหร่ที่ควรจะหยุดกดดัน

‎เจ้าหนุ่มนั่นผูกคอตาย

‎- นั่นเป็นเรื่องของหมอชันสูตร ‎- เกรงว่าเรื่องไม่ได้จบเพียงแค่นั้น

‎เมื่อคืนนี้ ศพของนักเรียนทหารฟรายถูกละเมิด ‎ขณะอยู่ในห้องพยาบาล

‎ละเมิดรึ

‎ใครทำ

‎หากเรารู้ เราคงไม่จำเป็นต้องเรียกตัวคุณมา

‎ในโรงเรียนนี้คงมีพวกชอบเล่นพิเรนทร์ไม่น้อย

‎นี่ไม่ใช่การเล่นพิเรนทร์ทั่วไป คุณแลนดอร์

‎หัวใจของลีรอย ฟรายถูกควักออกจากอก

‎หมอมาร์ควิส ใครจะทำแบบนี้ได้ยังไง

‎ใช้มีดผ่าตัด หรือมีดคมๆ อะไรก็ทำได้

‎แต่การจะกรีดลงไปถึงหัวใจ นั่นคือส่วนที่ยาก

‎รอยแผลที่ปอดและตับ

‎มาจากการพยายามบิดคมมีดเพื่อเลี่ยงหัวใจ

‎แล้วเขาจะเก็บรักษา ‎หัวใจที่ควักออกมาแล้วอย่างไร

‎ต้องมีภาชนะอะไรสักอย่าง

‎ห่อผ้ามัสลินกระมัง หรืออาจห่อหนังสือพิมพ์

‎เป็นไปได้มากที่จะเอาน้ำแข็งหุ้มไว้

‎คนแบบใดถึงจะทำแบบนี้

‎คนที่แข็งแรง

‎แสดงว่าไม่ใช่อิสตรี

‎ไม่มีทางเป็นสตรีแบบที่ผมเคยพบมาในชีวิต

‎แล้วความสามารถด้านการแพทย์ล่ะ

‎เขาจำเป็นต้องมีการศึกษาสูงและฝึกมาอย่างดี ‎เช่นเดียวกับคุณหรือไม่

‎ไม่จำเป็น

‎แค่ต้องจุดไฟให้สว่างและรู้ว่าจะผ่าลงไปจุดไหน

‎ไม่จำเป็นต้องเป็นหมอหรือศัลยแพทย์

‎- เขาจะต้องเป็น… ‎- คนบ้า!

‎และยังลอยนวลอยู่

‎เฉียง อาวุธ!

‎หากทำให้ขัดใจผมก็ขอโทษ คุณแลนดอร์

‎พวกเรากำลังอยู่ในสถานการณ์ล่อแหลมมาก

‎มีวุฒิสมาชิกอำนาจสูงหลายคนในวอชิงตัน

‎อยากเห็นเราล้มเหลว อยากปิดโรงเรียน

‎ผมกำลังขอให้คุณช่วยกอบกู้เกียรติ ‎ของโรงเรียนเตรียมทหารสหรัฐอเมริกา

‎ผมจะพยายามช่วยให้ได้

‎เมื่อคืนคุณเฝ้ายามใช่ไหม คุณฮันทูน

‎ครับผม

‎เข้ากะสามทุ่มครึ่ง ออกกะเที่ยงคืน ‎และเดินกลับไปยังโรงนอน

‎มันอยู่ตรงไหนกัน

‎โรงนอนหมายเลขสี่ครับผม ข้างป้อมคลินตัน

‎ขอยอมรับว่าผมไม่ค่อยรู้จักพื้นที่แถวนี้

‎แต่ดูเหมือนจุดที่เรายืนกันอยู่ตรงนี้

‎ไม่ได้อยู่ในเส้นทาง ‎ระหว่างป้อมคลินตันกับโรงนอนทางเหนือ

‎- ใช่ครับผม ‎- งั้นออกนอกเส้นทางทำไม

‎ระหว่างทาง ผมได้ยินเสียง

‎ตอนแรกนึกว่าเป็นเสียงสัตว์

‎ฟังแล้วเหมือนมันกำลังจะตาย ‎หรือติดกับดักของพราน ผมจึงเดินมาช่วย

‎บังเอิญผมเป็นคนรักสัตว์

‎ผมวิ่งมาทางนี้จนกระทั่งชนกับนท.ฟรายครับผม

‎- สภาพเขาเป็นอย่างไร ‎- ไม่ค่อยดีครับผม

‎ร่างไม่ได้ห้อยลงมาตรงๆ

‎ท่าของเขาเหมือนนั่งอยู่บนเก้าอี้

‎ผมตามไม่ทัน

‎เท้าของเขาแตะอยู่กับพื้นครับผม

‎- เท้าแตะอยู่กับพื้นงั้นรึ ‎- ใช่ครับผม

‎ก็ได้ แล้วต่อจากนั้นคุณทำอะไร

‎วิ่งครับผม รีบวิ่งกลับไปจนถึงโรงนอนเหนือ

‎ขอถามอีกข้อแล้วจะไม่รบกวนคุณอีก

‎คุณเห็นใครอื่นแถวนี้อีกไหม

‎ไม่เห็นเลยครับผม

‎คุณฮันทูน

‎คอของเขา…

‎นั่นคือสิ่งแรกที่สะกิดใจผม

‎เห็นไหม

‎ไม่ใช่รอยรัดเรียบๆ เลย เชือกรัดคอเขา

‎แล้วครูดขึ้นลงตามลำคอ พยายามจะรัดให้อยู่

‎ราวกับ…

‎ราวกับเขาพยายามขัดขืน

‎ลองดูตรงนั้นสิ ดูนิ้วของเขา

‎มีแผลพุพองจากการพยายามจับเชือก

‎พยายามกระชากมันออกจากคอ

‎ช่วยบอกทีว่าทำอะไรกันอยู่

‎นี่มันค่อนข้างจะผิดระเบียบ

‎คุณหมอช่วยคลำ ‎ที่กะโหลกด้านหลังของคุณฟรายได้ไหม

‎คุณชันสูตรคุณฟรายแล้วใช่ไหม

‎แน่นอน ผมตรวจชันสูตรแล้ว เพราะเป็นหน้าที่ผม

‎เราคุยกันไปแล้วไม่ใช่รึ

‎เหมือนมีแผลบวมช้ำ

‎กระดูกข้างขม่อม

‎ใหญ่ประมาณสามนิ้ว

‎ผมคงพลาดจุดนี้

‎มีคนฆ่าคุณฟราย

‎นั่นคือสิ่งที่คุณอยากบอกเรารึ คุณแลนดอร์

‎คุณอาจจะเข้าใจถูกแล้วครับ ร้อยเอกฮิตช์ค็อก

‎ของแบบนี้ใครๆ ก็พลาดได้ คุณหมอ

‎คุณแลนดอร์

‎ไหนๆ คุณก็มาช่วยเราแล้ว

‎ผมคิดว่าเราต้องมีกฎข้อปฏิบัติเบื้องต้นสักหน่อย

‎คุณจะมารายงานต่อผมทุกวัน ‎แล้วผมจะไปรายงานผู้พันต่อ

‎และคุณต้องไม่แพร่งพรายเรื่องนี้ให้ใครรู้ ‎ไม่ว่าจะเป็นคนในหรือคนนอกสถาบัน

‎- แค่นั้นรึ ‎- กฎข้อสุดท้าย

‎ห้ามดื่มสุราตลอดช่วงที่ทำการสืบสวนอยู่

‎เราได้ยินชื่อเสียงของคุณมาก่อนแล้ว

‎ขออภัย

‎- คุณออกัสตัส แลนดอร์ใช่ไหม ‎- ใช่แล้ว

‎หากผมไม่ได้เข้าใจผิด ‎คุณได้รับมอบหมายหน้าที่ให้ไขปริศนา

‎เกี่ยวกับลีรอย ฟราย

‎ถูกต้อง มีอะไรให้ช่วยไม่ทราบ

‎เป็นหน้าที่ของกระผม ‎และเกียรติศักดิ์ศรีแห่งสถาบันนี้

‎ที่จะต้องแจ้งสิ่งที่กระผมสรุปได้ให้คุณฟัง

‎ข้อสรุปเหรอ

‎เกี่ยวกับคุณฟรายที่จากไป

‎ผมสนใจใคร่รู้อย่างยิ่ง

‎ชายที่คุณตามหานั้น

‎เป็นกวี

‎พลทหารคอเครน

‎ตอนเขานำศพของลีรอย ฟราย ‎กลับมาที่ห้องพยาบาล

‎คุณได้รับมอบหมายให้เฝ้ายามใช่ไหม

‎ใช่ครับผม

‎- เกิดเหตุอะไรขึ้นระหว่างนั้นหรือไม่ ‎- ไม่มีอะไรจนตีสองครึ่ง

‎- นั่นเป็นตอนที่มีคนผลัดหน้าที่กับผม ‎- ใครมาผลัดคุณ

‎- พลทหาร ใครมาผลัดคุณ ‎- ผมบอกไม่ได้ครับผม

‎บอกได้แต่เขาเป็นนายทหารมียศ

‎- เขาไม่ได้แจ้งชื่อรึ ‎- ไม่ได้แจ้งครับ

‎แต่เป็นนายทหารก็ไม่ต้องแจ้งอยู่แล้ว

‎และนายทหารผู้นี้พูดอะไรกับคุณบ้าง

‎เขาบอกว่า "ขอบคุณมาก พลทหาร ‎หมดหน้าที่คุณแล้ว ผมมารับช่วงต่อ"

‎- เป็นคำสั่งที่ประหลาดใช่ไหม ‎- ครับผม ประหลาดมาก

‎- ได้เห็นหน้านายทหารคนนั้นไหม ‎- ไม่เห็นครับ

‎ผมถือเทียนเพียงเล่มเดียว รอบตัวมืดมาก

‎อ้อ งั้นบอกหน่อย ‎คุณรู้ได้อย่างไรว่าเขาเป็นนายทหาร

‎บั้งแสดงยศที่บ่าครับผม ‎แต่ต้องยอมรับ นั่นก็ประหลาดมากเช่นกัน

‎- ประหลาดยังไง ‎- บั้ง

‎บั้งที่บ่าซ้ายบนเครื่องแบบหายไป

‎คนสำคัญมานั่นแล้ว

‎เบนนี่มองปราดเดียวก็รู้ว่าคนไหนจำเป็นต้องดื่ม

‎เพียงแค่เห็น เลือดก็อุ่นทันใด

‎- เบนนี่! ‎- ครับ

‎- ดื่มให้กับ… กฎ ‎- ช่างหัวมันให้หมด

‎แพทซี่

‎แพทซี่!

‎ทำไมถึงทำหน้าหมอง

‎ได้ข่าวนักเรียนทหารน่าสงสารคนนั้นไหม

‎- มีคนว่ากว่าเขาจะตายก็ตั้งหลายชั่วโมง ‎- "คน" ไหนกัน

‎เขาคนนั้น

‎ไม่ต้องไปขานชื่อหรือไง

‎สวัสดีครับ ขานชื่อเหรอ

‎ไม่ครับ ไม่มีใครสนใจผมหรอก

‎แทบไม่มีใครรู้ว่าผมเรียนที่นั่นด้วยซ้ำ

‎อีกอย่าง ผมได้บทเรียนจากที่แบบนี้ ‎มากกว่าห้องเรียนอะไรก็ตาม

‎ผมไม่สงสัยเลย

‎นั่งสิครับ เชิญเลย เชิญคุณ…

‎- นั่ง ‎- นั่งเลย ขอบคุณ

‎นักเรียนทหารปีสี่ โพครับ อี. เอ. โพ

‎เอ็ดการ์ เอ. โพ