Night Watch 2: Day watch (Dnevnoy dozor)

Γιατί φυσάει ο άνεμος;

Σβήνει τα χνάρια από τα μέρη που περάσαμε...

ώστε κανείς να μην ξέρει αν υπάρχουμε ακόμα.

Πριν από χρόνια, όταν οι Μαχητές του Φωτός και του Σκότους...

συγκρούσθηκαν στη γέφυρα της δικαιοσύνης...

και χύθηκε αίμα...

η καρδιά του Γκέσερ δεν το άντεξε...

και σταμάτησε τη μάχη.

Μα εν ευθέτω χρόνω, όταν η νύχτα θα είναι μεγαλύτερη από τη μέρα...

ένας νέος Μέγας Άλλος θα εμφανιστεί.

Ο κόσμος θα βυθιστεί στο σκοτάδι και η μόνη σωτηρία του θα είναι...

η Κιμωλία της Μοίρας...

η οποία φυλάσσεται σε ένα απόρθητο φρούριο.

Όλοι όσοι την αναζητούν και περνούν τις πύλες του...

χάνονται στον ατέλειωτο λαβύρινθό του.

Αυτό γινόταν πάντα...

μέχρι που εμφανίστηκε ο Ταμερλέιν.

ΒΟΡΕΙΟ ΙΡΑΝ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΤΑΜΕΡΛΕΪΝ

Έλεος!

Έλεος! Δείξε έλεος!

Σε παρακαλώ! Δεν έκανα τίποτα κακό.

Μη με σκοτώνεις!

Η Κιμωλία φυλάσσεται στο ναό. Εκεί είναι.

Πολέμησες πολύ και σκληρά για να φτάσεις εδώ, Ταμερλέιν.

Θα ελέγχω εγώ τη μοίρα του κόσμου.

Δεν μπορείς ούτε τη δική σου μοίρα να ελέγξεις.

-Τι να γράψω; -Τι θες;

-Να ζήσω! -Αυτό να γράψεις.

Η Κιμωλία φυλάσσεται στο ναό.

Το ξαναείπες αυτό πριν.

Μη με σκοτώσεις. Μη...

"Στο εξής, ο Ταμερλέιν αν έκανε λάθη...

μπορούσε να τα διορθώσει".

Το ήξερες;

Δόκιμε Ναζάροβα, κάνε μου τη χάρη και κλείσε το βιβλίο.

ΤΑΜΕΡΛΕΪΝ

Λες να η υπάρχει η Κιμωλία; Θα ήθελες να αλλάξεις κάτι;

Παίρνεις το γόνατό σου από 'κεί;

Γιατί μου μιλάς πάντα σαν να έκανα κάτι κακό;

Φτάνει πια. Πάρε το γόνατό σου από 'κεί.

Πεινάω σαν λύκος.

Τι λες...

να σε βγάλω για φαγητό;

Αλήθεια; Πού;

-Να εδώ, στο κινέζικο. -Στο κινέζικο;

Καλό ακούγεται. Αύριο στις έξι. Όχι, στις επτά.

-Αλήθεια; -Ναι.

Εντάξει, θα βγούμε λοιπόν.

-Αν δε συμβεί τίποτα. -Αυτό εννοείται.

Είναι κανείς κοντά στο Εκθεσιακό Κέντρο;

Γκοροντέσκι. Σε πέντε λεπτά είμαι εκεί.

Αναφέρθηκε επίθεση σε άνθρωπο.

Πάλι ηλικιωμένη γυναίκα. Ίδιος τρόπος με πριν.

Μαχαιρώθηκε πισώπλατα με μια μεγάλη βελόνα.

Η βελόνα τοποθετήθηκε ώστε να τρυπήσει κάτω από τον ώμο της.

Τι συμβαίνει;

Ο δράστης ρουφάει την ενέργεια του θύματος.

Δε γνωρίζουμε ποιος είναι. Να προσέχεις. Είναι επικίνδυνος.

Λυπάμαι, δεν μπορώ να πάω. Είμαι με δόκιμο.

Ελήφθη. 1485, φύγαμε.

Ευχαριστώ, Αντόν. Βασίζομαι πάνω σου.

Κάτι πρέπει να γίνει με τους Σκοτεινούς.

Μην μπεις στην Καταχνιά χωρίς εμένα.

Να κινείσαι αργά εκεί και να αναπνέεις βαθιά.

Δε θα μπούμε στο δεύτερο επίπεδο.

-Τι είναι εκεί; -Δεν ξέρω. Δεν έχω πάει ποτέ.

Λένε ότι είναι κουνούπια.

-Ούτε κουνούπια δε ζουν εκεί. -Ο Ιβάνοβιτς είπε ότι ζουν.

Μα φυσικά, αν το είπε αυτός.

Χρησιμοποιείς το φακό μόνο για φως, εντάξει;

-Τι κάνει αυτό; -Μην το ακουμπάς.

Εκεί!

Σβέτα!

Σβέτα!

Σβέτα!

Τι στο διάολο νομί- ζεις ότι κάνεις;

Σβέτα!

-Ποιος σου είπε να βγεις έξω; -Μη μου φωνάζεις.

Με χτύπησε.

Με πονάει ο ώμος μου.

Με χτύπησε κάτω από τον ώμο και μετά...

Μετά έπεσα και...

Ε, εσύ, εκεί! Σταμάτα! Ακίνητος!

-Σταμάτα! Ακίνητος! -Σβέτα!

-Σβέτα! -Σταμάτα!

Ηρέμησε, γιαγιά. Περίμενε μισό λεπτό. Εντάξει; Ηρέμησε.

-Έφυγαν όλοι. -Άντε, κάντε στην άκρη.

Έλα πίσω!

Κάντε στην άκρη!

Σβέτα!

Σταμάτα!

Ακίνητος! Μην κουνιέσαι!

Ε, εσύ!

Μη!

Σταμάτα!

Όχι!

Έλα πίσω!

Έλα πίσω!

Πίσω σου!

Πίσω σου!

Βιάσου!

Πίσω σου!

Πίσω...

Ακίνητος!

Ε, εσύ!

Σταμάτα!

Μην πυροβολείς!

Θεέ μου.

-Γιατί είσαι τόσο απείθαρχη; -Γιατί με σταμάτησες;

Τον είχα πιάσει σχεδόν.

Θα τον κανονίσω εγώ αυτόν, κατάλαβες;

Πώς γίνεται να τον γνωρίζεις;

-Απλώς τον γνωρίζω. -Μα είναι Σκοτεινός.

Σκοτάδι, Φως, ποιος νοιάζεται;

Γιατί μιλάς έτσι;

Επειδή υπάρχουν πολλοί καλοί άνθρωποι.

Όσο φοράς το δαχτυλίδι, θα κάνεις ό,τι σου λέω.

-Με πονάει. -Είναι κακό αυτό;

Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος.

-Υπόγραψε εδώ, σε παρακαλώ. -Τι είναι αυτό;

-Συμβόλαιο. -Κι άλλο;

Μα δεν έχεις καταφέρει να υπογράψεις κανένα ως τώρα.

-Ορίστε; -Είναι για την αίθουσα.

-Και το κόστος; -Χίλια την ώρα.

Γι' αυτό;

Δεν ντρέπεσαι καθόλου.

-Έτσι είναι οι καιροί που ζούμε. -Όχι για πολύ.

Ζαβουλόν.

Γεγκόρ.

Τι σου συνέβη;

Μου είπες ότι μόνο οι Μεγάλοι Άλλοι μπαίνουν στο δεύτερο επίπεδο.

Δώσε μου το όπλο σου! Δώσ' το μου!

Πριν από λίγα λεπτά, ένας φόνος απεφεύχθη κοντά στο μετρό.

Ένας Σκοτεινός επιτέθηκε σε άνθρωπο δημόσια.

-Τον συλλάβατε; -Όχι.

-Χωρίς υπόθεση, δεν έχει δίκη. -Υπάρχουν στοιχεία.

Τι είδους;

Το παράκανες.

-Ποια ήταν; -Ρόγκοβα, δε λες στους μαθητές...

...ότι ο φόνος είναι έγκλημα στις μέρες μας;

Όχι. Αποκλείεται!

Πού είναι ο σκούφος σου;

Αυτό είναι; Αυτές είναι οι αποδείξεις σου;

Ναι.

Πώς ήταν;

-Δε θυμάμαι. Καθόλου. -Δε θυμάσαι;

Θα το στείλω στο εργαστήριο κι ας ανησυχήσουν αυτοί.

Αντόν, θα μου δώσεις τα κλειδιά του αμαξιού σου;

Έχω σαράντα εννιά χρόνια να μπω στο μετρό.

-Ναι, ευχαρίστως. -Με την ησυχία σου.

Ορίστε.

Εσύ πώς είσαι, Σβέτα; Είσαι καλά;

Πρέπει να φας κάτι.

Πάμε να βρούμε ένα εστιατόριο.

Γιατί δεν είπες στον Σιμεόν ότι γνώριζες το παιδί;

Τι θα κάνουμε τώρα;

Πού πας;

Αν είναι πρόβλημα ο σκούφος, γιατί δεν το κλέβουμε απλώς;

Τι είναι αυτό; Μπριζόλες από άστεγους πάλι;

Όχι βέβαια. Εκούσιοι δωρητές.

Θα ήθελα να σας ζητήσω κάτι.

Ο γιος μου έλαβε χθες την πρώτη του άδεια αίματος.

-Συγχαρητήρια. -Δεν πίνει.

Τέτοια ώρα θα έχει κλείσει το εργαστήριο.

Πού φυλάσσονται τα στοιχεία;

Στο αρχείο.

Έχεις μέχρι το πρωί.

-Πώς θες να πάω εκεί; -Γρήγορα.

Ο Κόστια έλειπε κι έτσι υπέγραψα εγώ.

Μα δεν το ήξερα. Μπορούμε να διευθετήσουμε το πρόβλημα;

-Ο γιος σου δεν είναι εκφύσεως; -Μα...

Όχι, αυτός τον δάγκωσε.

Επειδή είχε πνευμονία! Και στους δυο πνεύμονες!

Μάλλον κι η μαμά θα είχε πνευμονία.

Σκρόφα!

Συγγνώμη.

Συμβαίνουν αυτά.

Πρέπει να περιμένει λίγο. Εσείς μπορείτε να το λύσετε.

Εντάξει; Θα κάνω τα πάντα.

Ό,τι θέλετε.

Οτιδήποτε;

Θα ήταν παράνομο.

Το έπιασες;

Τι να πιάσω; Τα αρχεία τους. Πώς θα πάρω τον σκούφο;

Πώς; Πώς;

Γιατί να μην ρωτήσουμε τον μπαμπά;

Λοιπόν, μάγειροι! Θέλουμε κάτι για ένα αγόρι στην ανάπτυξη.

Για να βιαστούμε! Άντε, γρήγορα!

Ορίστε. Άσπρο πάτο.

Πιες το.

-Εμπρός. -Κύριε Γκοροντέσκι.

Είμαι η δασκάλα του Γεγκόρ. Ο γιος σας έχασε το σκούφο του...

Συγγνώμη, κάνετε λάθος.

Τέτοιοι σκούφοι υπάρχουν παντού στη Μόσχα.

Μπράβο. Θα πας μπροστά.

-Μπήκες στο δεύτερο επίπεδο. -Δεν ήταν τίποτα.

Δεν μπορούσα να μπω εκεί. Ίσα που έβαλα το χέρι μου.

Θα μας φέρετε τον κατάλογο να παραγγείλουμε;

Έχετε ήδη παραγγείλει.

Δεν το θυμάμαι.