Destination Wedding

Niet doodgaan...

Kom op, fotosynthese.

Dat is een mooie jurk.

Dank je. Je colbert is ook mooi.

Ik hoop dat onze vlucht op tijd gaat.

Jazeker, kijk maar.

Deze maatschappij heeft een prima staat van dienst qua vertrek/aankomst.

Op Google hebben ze 98... nee, 96%...

nee, 98% waardering van hun klanten.

Ongelooflijk hoog uiteraard.

En Rancho Cucamonga... Mary stuurde me die op en die vertrouw ik blindelings.

Ze was er heel lovend over.

En je krijgt een snack.

Fantastisch.

Wat doe je nou? - Wat?

Je deed een stap vooruit. - Nee, hoor.

Je weet best van wel.

Onbewust. - Vast wel.

Pardon?

Ik zie toch wat je deed. - Wat deed ik dan?

Je kwam naast me staan, met je colbertje, dat gezicht en je charme...

je praatte heel tactisch even met me...

je nam je positie in en heel achteloos brutaal drong je voor.

Alsof ik aan geheugenverlies lijd en niet meer weet dat je zo-even achter me stond.

Niet waar.

Nou doe je 't wéér.

Alsof ik een grootmeester aan het werk zie.

Dit is er gebeurd.

Ik kwam aanlopen, hopend dat mijn vlucht op tijd ging. Ik begon een gesprek.

Toen onthulde jij je eigenaardigheden, dus stapte ik naar voren om te ontsnappen.

Mijn God... wéér...

En nu zie je een samenzwering van een boze landveroveraar...

terwijl 't slechts een toestel met 8 stoelen betreft.

Best... dit is krankzinnig...

Als ik ongelijk heb, zet dan een stap terug.

Dan zou ik wéér langs je moeten lopen.

Ik snap 't al.

5 jaar geleden had ik iets gezegd als 'hoffelijkheid bestaat niet meer'...

maar dit is erger.

Jij maakt deel uit van een wereld die zich niet meer weet te gedragen.

Ik zet je op één lijn met bankiers, politici en terroristen.

Je deelt hun gebrek aan fatsoen, regels en goede manieren.

En je kunt sowieso niet als eerste instappen...

want dan moet je wel een heel goede reden hebben. Heb je die?

Jazeker, ik wil heel graag dáár staan.

Mafkees...

EEN BRUILOFT OP LOCATIE

OFTEWEL

EEN NARCIST KAN NIET STERVEN, WANT DAT ZOU HET EINDE VAN DE WERELD ZIJN

Fantastisch. - Schitterend.

Wil er iemand van plaats ruilen? - Je bent belachelijk.

Je zit prima hierachter. - Dat meen je niet...

Wat brengt jou naar San Luis Obispo?

Hoeft niet, hoor. - Wat?

Praten. Ik zou blijer zijn als je 't niet deed.

Best.

Je moet 't afscheuren bij 't hoekje. - Dat is er niet.

Geef hier. - Ik geef je helemaal niks...

Deze schijnt dus niet te werken...

Dank je.

Ik ga trouwens naar Pasa Robles.

Het is Pasa Robles.

Ik sprak het correct uit. - Maar iedereen zegt Róbles.

Best.

Hopelijk is het gróót. - Niet dus.

Als ik jou in 'n restaurant tegenkom, ga ik naar 'n ander.

Ik ga niet naar een restaurant. - Hoezo? Ga je naar een gekkenhuis?

Ik ga naar het ergste van het ergste: een bruiloft op locatie.

Zeg alsjeblieft niet dat je naar Keith en Anne gaat.

Hoeveel bruiloften kunnen er op één dag zijn in Pasa Robles?

Ik hoopte op twéé.

Ik gaf Satan de schuld voor deze stoel, maar Keith's assistent zit hierachter.

En waar ken jij Keith van? - Ik was 6 jaar geleden met 'm verloofd.

Mijn God, jij bent Lindsay. - Hoezo? Waar ken jij 'm van?

We hebben dezelfde moeder. - Ben jij Frank?

Je bent nog erger dan hij zei. - Jij ook.

Er zou een auto klaarstaan.

Onze vlucht was te vroeg. - Het leek mij héél lang.

Wat weet je precies wat er tussen mij en Keith gebeurde?

Dat de verloving 5 weken voor de bruiloft werd verbroken. Ik weet nu waarom.

Hij sprak heel slecht over jou. - Hoe dan?

Laat maar.

Je moet niet iets suggereren en dan verder niks zeggen.

O, ga ik anders alleen dood?

Keith is een smeerlap en je bent beter af zonder hem.

En dat wil wat zeggen, gezien je huidige toestand. Heb vooral meelij met de bruid.

Ken je haar niet? - Net zomin als ik jou ooit kende.

Ik vermijd Keith. Maar mijn moeder stond erop dat ik kwam. En nou ontmoet ik jou.

Wat een mooie gedachte.

Ik moest komen. Dan zeggen ze hooguit dat je vreselijk bent en dat is subjectief.

Niet komen is sowieso objectief. - Enfin, je bent er.

Wat doe jij hier? Hij brak je hart, toch? - Ik was er kapot van.

Sleepte je 'm niet voor de rechter?

Ik moest even stoom afblazen. En hij kostte mijn ouders 32.000 dollar.

Won je? - Er kwam een regeling.

En voelde je je beter? - Hij heeft me gewoon uitgenodigd.

Dat deed ie uit fatsoen. Hij wilde niet écht dat je kwam.

Denk je dat ik dit leuk vind? Ik probeer juist fatsoenlijk te zijn.

Dit werkt alleen als één van jullie echt fatsoenlijk is.

En ik wil iets afsluiten.

Nu nog steeds? Het is 6 jaar geleden.

Lijk ik iemand die iets heeft afgesloten?

Hij trouwt met een ander. Dat doet de deur toch wel dicht.

Maar het is niet per se 'afgesloten'.

Zouden ze wellicht twéé auto's sturen?

Wat voor werk doe je? Als je tenminste niet je licht over de wereld laat schijnen.

Ik doe Marketing voor J.D.Powers & Partners.

Van de 'Auto Van Het Jaar' mensen? - Nee, dat is een tijdschrift.

Ik kocht zo'n auto. Een barrel. - Tijdschrift. Algemene vergissing.

Is dat je droomcarrière? Handenvol prijzen uitreiken?

Uiterst succesvol bedrijf, enorm gerespecteerd.

Een bruine arm halen op nationaal niveau.

Internationaal. En onderschat die prijzen niet. Ons land lééft op eigendunk.

Vraagje: was er ooit een Auto Van Het Jaar die niet van jullie bedrijf kwam?

Wij doen geen Auto Van Het Jaar. Dat is een tijdschrift.

Ik ken die trofeeën wel. Je ziet ze in alle autoreclames.

En wat doe jij zoal?

Ik vervolg bedrijven en instanties voor cultureel incorrecte uitspraken.

De politiek correcte politie...

Jij weegt de woorden en daden van mensen en beschuldigt hen vervolgens...

van racisme of andere, vreselijke dingen.

Je vernietigt levens en reputaties voor geld.

Droomde jij daarvan? 'n Carrière in omgekeerd fascisme?

Ik herinner me niet dat ik ooit droomde.

Verkeerd...

Ik dacht dat dit mijn kast was.

Verwacht je nu een soort van antwoord?

Nee, ik zie dat er een slot op de deur zit. Laten we dat maar gebruiken.

Vrijdagavond: Fucking Generale Repetitie.

Hoe bevalt je kamer? - Ik slaap er alleen maar. En de jouwe?

Ik wil eerst de lakens checken met UV licht.

Laten we maar niet meer praten. - Als jou dat 't beste lijkt.

Zou Keith ons willen koppelen? - Zelfs hij is niet zo dom.

Zelfde vlucht. We zaten naast elkaar in het vliegtuig.

Kamers naast elkaar. Hier zitten we ook weer samen. Zou dat allemaal toeval zijn?

Keith heeft nog nooit aan een ander mens gedacht.

Dus we zijn gewoon de mensen waar je geen raad mee weet?

Dus zetten ze ons maar bij elkaar.

Ik wil geen persoon zijn waar je geen raad mee weet. Ik stel me 'n ander leven voor.

Je volgende leven wordt vast beter.

En daar gaan we.

Dus dat is 'r.

'n Europese gifbeker.

Deens. - Hollands, dacht ik.

Deens, van Denemarken. - Ik weet waar Denen vandaan komen.

Hij ziet er nog steeds hetzelfde uit. - Plastic mensen verouderen niet.

Ik had gehoopt van wel. Dat ie minder knap zou zijn of al flink dikker.

Is dit de eerste keer dat je 'm ziet sinds de breuk?

Is het erg?

Zo erg als je vreesde? - Erger.

Hoe kan onze soort zo geschapen zijn? - Pardon?

Waarom voelen we zoveel voor mensen die niets voor ons voelen?

Jij denkt dus dat je normaal bent. - Zó wreed.

Je maakte een tijdje deel uit van zijn leven, terwijl dat niet bestemd was.

Wat mij tot een sukkel maakt. - Mee eens. Ik zei maar wat.

De waarheid is dat we vanaf de puberteit al in de verdediging moeten.

Tegen wat? - De dood.

Officier aan dek. - Dus je hebt ma ontmoet?

Meer dan me lief is. - Twee keer dus?

Howard...

Die smeerlap.

Met wie is ie? - Zijn vriendin.

Is Howard weg bij je moeder? - 'Weg' klinkt te zwak. 'Gevlucht'.

Met 'n oudere vrouw? - Al was ze een otter geweest.

Weg is weg.

Weggaan voor een jongere vrouw is weerzinwekkend...

maar voor een oudere vrouw is zelfs pervers.

Mam was even boos geweest als ze jonger was.

Maar dan had ze haar eigen leeftijd nog in de strijd kunnen gooien.

Een jongere vrouw was wel 't minste wat ie had kunnen doen.

Mijn vader verliet haar voor een jongere vrouw. Dat heeft ze tenminste nog méé.

Maar zij en je vader sloten toch vrede?

Pa sprong uit 't raam van 7-hoog en ma vond dat ze toen quitte stonden.

Pardon? - Ach, ik mocht 'm toch niet.

Ik vrees dat jij weinig mensen mag. - Hij heeft ooit op me geschoten.

Echt?

Hij zag me als de belichaming van al zijn slechte keuzes.

Deed dat pijn? - Pijn? Serieus?

'n Metalen object dringt je lichaam binnen. 'T Deed gruwelijk pijn.

En wat deed jij toen? - Ik rende hem tegemoet.

Waarom rende je niet weg?

Geen idee, maar ik was woedend. Hij schoot wéér, maar hij miste.

Ik greep het wapen en sloeg 'm ermee in z'n gezicht. Ik brak z'n oogkas.

Wat deed hij toen?

Hij huilde en smeekte me om 'm te vermoorden. Maar dat deed ik niet.

Ik wilde wel, maar ik wilde mijn leven niet nóg erger overhoop halen.

Ik had 'm ook niet hoeven vermoorden, want die avond sprong hij.

Wat een familie... - Niemand spreekt je tegen.

Je noemt een 78-jarige vrouw niet je 'vriendin'. Belachelijk.

Hoe noem ik 'r dan?

Geen idee. Een bijna-dood, opgewarmd, bevriend lijk?

Is dat wel politiek correct? - Ik ben niet in functie.

Ze heeft meer haar en make-up nodig.

Volgens mij zag ik net een begrafenisondernemer.

Met haar aan de arm, moet je wel weten waar de uitvaartcentra zijn.

En 'aan de arm' is figuurlijk bedoeld en tevens als fysieke steun.

Ik heb haar nooit ontmoet. - Ik zou maar opschieten.

Ach, het hart wil wat het hart wil. - Of wat de pacemaker nog aankan.

Ze kennen elkaar van de universiteit. Zij studeerde af en hij was eerstejaars.

Zelfde situatie dus.