Rabat

Hé, meneer!

Wilt u eh...

Wilt u met ons eten?

Zijn jullie Marokkanen?

Ja, we zijn Marokkanen.

En u? - Ik ben Algerijn.

Ik ben Tunesiër. - Tunesië...

...dat is een mooi land.

Diegene die dit feestmaal voor jullie heeft gemaakt, houdt echt van jullie.

Dit is nog over van de bruiloft van gister. - Bruiloft?

Wie van jullie is getrouwd?

Hij met dat pak aan? - Nee, nee, nee.

M'n zus.

Proost.

Waar gaan jullie heen? - Rabat.

We brengen die taxi.

Een Mercedes 250.

Daarmee rij je door een muur terwijl je ruitenwissers aanstaan.

En u? Waar reist u naar toe? - Terug naar m'n stad, Annaba.

Ik heb een vracht afgeleverd in Antwerpen. - Is het goed gegaan?

Ik rij die route al 15 jaar. Ik kan het met m'n ogen dicht.

Wat vervoert u?

Het leven zelf, m'n broeder. Dadels.

Het brood van de woestijn.

Wisten jullie dat de dadel het eerst verbouwde stuk fruit is?

Zelfs de Babyloniërs waren er al gek op.

M'n familie verbouwt het al jaren.

Het is een mooie business.

Hebben jullie de Koran gelezen?

Daarin staat: "Wie de dag begint met 7 dadels...

...zal die dag geen last van gif of sihr hebben."

Dat is nog eens marketing!

Hebben jullie een momentje?

Dan haal ik wat voor jullie.

Deze uitstekende dadels komen uit de tuin van m'n broer.

Ze zijn niet voor de verkoop.

Proef.

Neem ze met jullie mee voor onderweg.

Papa.

Het gaat goed, en met u?

Ik ben voorbij Lyon.

Met de auto is alles goed. Maakt u zich geen zorgen.

Nee hoor, niks aan de hand. Ik bel alleen om...

Heeft u vandaag met ze gesproken?

Ze zijn blij dat ik eraan kom? Ik ook.

Nee, papa. Niks aan de hand.

Ja, ik weet dat het een goede familie is.

Maakt u zich geen zorgen, m'n haar zit goed. De verbinding valt weg, m'n geld is op.

Groeten aan mama. Dag.

Naar Rue de La Fontaine, alstublieft.

Wat?

Brengt u me naar Rue de La Fontaine, alstublieft.

Dit is geen taxi.

Ja, een taxi. Rue de La Fontaine, alstublieft.

Je bent een mooie jongen.

Wat?

Hij heeft een mooi gezicht.

Toen ik jong was, kende ik een militair.

...die er zo uitzag als jij.

Het was een knappe jongen.

Alle meisjes in het dorp waren verliefd op hem.

Op een dag kreeg ik een stuk chocola van hem.

Al m'n vriendinnen waren jaloers.

Op een dag was hij verdwenen.

Daarna heb ik hem nooit meer gezien.

Ja, je lijkt op hem.

Oké, dit is de deal:

M'n vriend achterin is bang.

Dus beloof ons dat je ons niet verkracht, berooft of vermoordt.

Dat beloof ik.

Als jullie me hetzelfde beloven.

Als we dat zouden willen, zouden we dan niet in een normale auto rijden?

Kom op. Het duurt nog wel even voordat er weer zulke knappe jongens voorbij komen.

Ik ben Nadir. - Ik ben Julie.

Hoi.

Ik ben Zakaria.

En dit is onze Pakistaanse chauffeur Dooby Dooby.

Ik ben Abdel.

Je had toch wel door dat ze aan het geinen waren, toch? Dat ik bang zou zijn.

Ja, dat had ik door.

Goed zo, want dat ben ik niet. Ik ben gewoon iets voorzichtiger dan zij.

We leven in een gekke wereld. Je hoort de gekste verhalen.

Waar kom je vandaan? - Lyon. En jij?

Nederland.

Heb je wel 's gehoord van Hatem Ben Arfa?

Nee. - Nee?

Hij is een voetbalheld uit Tunesië, speelde bij Olympique Lyon.

Let maar niet op hen, zo zijn ze altijd.

O, tof liedje is dat toch.

Ja, vind ik ook.

Ja? Vind je dat ook zo'n tof nummer?

Waar gaat het over?

Hoe bedoel je waar gaat het over? Het is gewoon een liedje!

Waar gaat het liedje over?

Ik vind het gewoon een leuk liedje. Doet me aan m'n moeder denken.

Ja...

Goedemiddag, zegt u het maar. - Koffie met melk.

Voor mij hetzelfde, met extra suiker.

Doe maar een cola.

Een koffie verkeerd en een cola.

Bedankt.

Dus je spreekt Spaans? - Een beetje.

Ik heb een jaar in Barcelona gewoond. - Barcelona. Hoe is Barcelona?

Prachtig. Een van de mooiste steden ter wereld.

Ben je er wel eens geweest? - Nee.

Ik heb er nog steeds een paar vrienden. Ik bezoek ze elk half jaar.

Cool.

En hoelang blijf je daar?

Geen idee.

Dus jullie gaan echt naar Rabat?

Ja, hij brengt die oude taxi en wij houden hem gezelschap.

Leuk! Jullie zijn zeker heel goede vrienden?

Ja, we zijn al 17 jaar bevriend.

Opgegroeid in dezelfde buurt.

En nu samen op vakantie? - Nee, het is geen vakantie.

Ze waren niet eens uitgenodigd. Ze kwamen gewoon.

Waar moet je zijn in Barcelona?

In El Born.

Het is in het centrum. Maar weet je, het feestje is pas laat, dus ik heb geen haast.

Het is een anniversaire surprise.

Een wat? - Een anniversaire surprise.

Je weet wel. Als iemand thuiskomt, het is donker...

...en als het licht aan gaat is iedereen daar.

Klinkt als een overval. - Nee, helemaal niet!

Er zijn vrienden en zij hebben cadeaus en taart en iedereen roept: Surprise!

Een surprise party. - Ja, dat bedoel ik.

Hoe dan ook, het feest begint niet voor tienen, dus...

...als jullie willen, kan ik jullie rondleiden in Barcelona...

...als dank voor de lift.

Dat zou echt heel tof zijn.

Wat doen jullie eigenlijk in Nederland?

Ik ben net afgestudeerd in economie. En nu...

En nu doe ik eigenlijk niet zo veel.

Ik werk in het restaurant van m'n oom.

Restaurant? - Ja, shoarmarestaurant. Wat?

We hebben döner, shoarma...

M'n oom heeft vier filialen. - Ik hou van dat spul.

Echt? - Ja, hoezo?

Nou, je lijkt me niet echt een meisje dat dat soort voedsel eet.

En jij? - Ik?

Ik hou van die shit, ja.

Ik krijg het gratis als hij aan het werk is.

Nee, wat doe je?

Ik heb even geen vast werk.

Ik werk gewoon een beetje hier en daar. Soms.

Binnenkort openen we met z'n drieën onze eigen zaak.

O ja? Wat voor zaak precies? - Een restaurant.

Maar het is een revolutionair concept, dus ik kan je niets vertellen.

Ik snap het. Prima, hoor. - Sorry.

En wat doe jij?

Ik ben net klaar met m'n tweede jaar kunstgeschiedenis. Nog twee te gaan.

Kunstgeschiedenis. Zit daar geld in? Echt geld?

Nee.

Je kunt in een museum gaan werken, of op een middelbare school...

...maar ik weet het allemaal nog niet zo precies, dus.

Oké, luister jongens. Ik weet dat jullie haast hebben.

...maar eigenlijk moeten jullie gewoon mee naar het feest.

Julie!

Ik ben blij dat je komt. Raul gaat uit z'n dak.

Ja, ik weet het!

Dit zijn m'n vrienden. Nadir, Abdel en Zakaria.

Paco.

Paco.

Hier. Deze zijn voor het feest.

Het zijn hele speciale dadels uit Algerije.

Hebben jullie die zelf meegenomen?

Nee, we hebben ze gekregen van een man in Frankrijk.

Hij heeft ze meegenomen uit Algerije.

Oké, ik weet wel wat ik hiermee moet doen.

Hé, willen jullie?

Ja, doe maar.

Ik hoorde dat jullie Julie helemaal uit Lyon hierheen hebben gereden.

Echt superlief. Julie is m'n beste vriendin.

Mooi, Julie is een leuk meisje.

Schat, val me niet lastig. Ik praat toch met deze stoere straatjongens?

Vooral die rechter, ik zou verschrikkelijke dingen met die jongen doen.

ledereen vindt jullie schattig.

Heel schattig.

Dus, eh, veel plezier nog. - Ja, ja, bedankt.

Je draagt verkeerde schoenen. - Wat?

Sorry meneer, we spreken geen Spaans.

Sportschoenen zijn verboden.

We kwamen met die anderen. - Die hebben allemaal sportschoenen.

Deze jongens horen bij ons. Ze zijn onze gasten uit Nederland.

Weet je het zeker? - Ja.

Oké, maar zorg dat ze geen rotzooi trappen. - Natuurlijk.

Kom maar, jongens. - Ja?

Hé.

Oké, laat me raden. Je bent niet echt een danstype, hè?

Nee, niet echt.

Wat is je favoriete schilderij?

Moeilijke vraag.

Je hebt tien seconden.

Mag ik er twee kiezen? - Nee.

Tijd is om.

Dan zeg ik Guernica van Picasso.

Ken je dat? - Nee.

Wat is er zo bijzonder aan?

Weet ik niet.

Het is groot, en er gebeurt zoveel op dat doek...