Mystic Tales : The Spider Lady‘s Vendetta (奇谭：纸刃渡荒墟)

ที่นี่คือที่ไหน

[ไป๋เสียวหม่านพบว่าตัวเอง สูญเสียความทรงจำเกี่ยวกับครอบครัว]

เจ้าเป็นใคร

[เหมือนนางจะลืม คนที่สำคัญที่สุดของตัวเองไป]

เอาใหม่นะ เสียวหม่าน

เจ้าไม่ต้องห่วง

ต่อให้เจ้าลืม

ข้าก็จะจดจำเจ้าตลอดไป

ถ้าอยากตามหาความทรงจำของเจ้า

ก็หาข้าให้เจอ

เจ้าจงตามหูปู้กุยไป

ตามหาหูปู้กุย

ทำไมถึงฝันเหมือนเดิมอีกแล้ว

บ้าจริง

ข้ายังจำเรื่องราวเมื่อก่อนไม่ได้เลย

หยุดนะ

คอยดูว่าข้าจะจัดการเจ้าอย่างไร

มีคนมา

หูปู้กุย

ดูสิว่าเจ้าจะหนีไปไหน

เขาก็คือหูปู้กุย

หรือเขาจะเป็นคนที่ช่วยข้าตามหา ความทรงจำกลับมาได้

ขอร้องละ

ปล่อยข้าไปเถอะ

ข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นจริง ๆ

ข้าใช้เสร็จแล้วจะคืนให้ท่าน

ไม่ต้องพูดมาก

เจ้าหัวขโมย

บังอาจขโมยตราพยัคฆ์

โทษหนักมหันต์

วันนี้ข้าจะให้เจ้าตายอยู่ที่นี่

ไม่ได้นะ

เขาจะตายไม่ได้

ถ้าเขาตายแล้วจะตามหา ความทรงจำคืนมาได้อย่างไร

เห็นว่าเจ้าน่าสงสาร

เดิมทีคิดจะรับเจ้าไว้

ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะเนรคุณ

ปีศาจ

แย่แล้ว

นี่...

ฟ้าดินคือหนทาง หุ่นกระดาษคือไพร่พล

จงฟังคำสั่งข้า

ผู้ควบคุมกระดาษนี่

ฝี... ฝีมือต่ำต้อย

พวกเราเป็นลูกผู้ชายตัวจริง

ลุยเลย

พลกระดาษกลับค่าย

ขอบคุณแม่นางที่ยื่นมือเข้ามาช่วย

วิชาควบคุมกระดาษของแม่นางน่าอัศจรรย์จริง ๆ

เจ้า

ชื่อหูปู้กุยหรือ

แม่นางเคยได้ยินชื่อข้าหรือ

ไม่เคย

- เมื่อครู่ข้า... - เรื่องไม่ได้เป็นอย่างที่ท่านคิด

ที่ข้าเอาตราพยัคฆ์มา เพราะไม่มีทางเลือกจริง ๆ

อีกอย่างนั่นก็เป็นของที่ข้าขุดเจอก่อนด้วย

ไม่มีทางเลือกหรือ

ใช่

นี่มันขากระดาษ

ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้

ท่านเคยได้ยินเรื่องไฟไหม้

ที่เผาทำลายไปครึ่งเมืองครั้งนั้นหรือไม่

ไฟไหม้ครั้งนั้นนั่นแหละ

ที่พรากเลือดเนื้อส่วนใหญ่ของข้าไป

หลังจากที่ข้าฟื้นขึ้นมา

ก็กลายเป็นศพเดินได้ ที่มีร่างครึ่งคนครึ่งหุ่นกระดาษ

ถ้าภายในสามวันยังฟื้นฟูกายเนื้อไม่ได้

ข้าจะกลายเป็นหุ่นกระดาษโดยสมบูรณ์

และถูกขังอยู่ในนั้นไปชั่วนิรันดร์

สามวันเขาก็จะตายแล้ว

ไม่ได้นะ

แบบนี้ข้าจะตามหาความทรงจำคืนมาได้อย่างไร

แล้วจะแก้ไขได้อย่างไร

ข้าถามนักพรตมาหลายคน

ในที่สุดก็ได้มาวิธีหนึ่ง

หากอยากฟื้นฟูกายเนื้อ

ก็ต้องไปตลาดมืดเพื่อรวบรวมของวิเศษสามอย่าง

วารีไร้ราก

หมึกโลหิตร้อยปี

ไส้ตะเกียงไม่มอดดับ

และตลาดมืดนั้น ตั้งอยู่ระหว่างรอยแยกหยินหยาง

ต้องใช้ตราพยัคฆ์เป็นกุญแจ

เขาจะตายไม่ได้

ข้าต้องช่วยเขา

ข้าจะช่วยเจ้าเอง

ท่านจะช่วยข้าหรือ

ทำไมกัน

ข้าคือผู้ควบคุมกระดาษ

เชี่ยวชาญการปราบภูตผีปีศาจ

ช่างบังเอิญยิ่งนัก

หากมีท่านจอมยุทธ์ร่วมทางไปด้วย

โอกาสที่ข้าจะได้กายเนื้อคืน

ก็เพิ่มขึ้นมาก

อย่างแรกต้องหาอะไร

ไปหาวารีไร้รากที่ตลาดมืด

มา

ใช้เลือดบริสุทธิ์หยดลงบนตราพยัคฆ์

ทิ้งกลิ่นอายของท่านไว้บนนั้น

มีเพียงผู้ที่ตราพยัคฆ์ยอมรับเป็นนาย

ถึงจะมีโอกาสเข้าสู่ตลาดมืดได้

[เริ่มภารกิจ ตามหาวารีไร้ราก จุดหมายแรก ตลาดมืด]

เจ้าเคยเจอข้ามาก่อนหรือไม่

ไม่เคย

ขอถามหน่อย ตลาดมืดไปทางไหนหรือ

ยามน้ำมันแห้งตะเกียงดับ ประตูจะเปิดในม่านหมอก

น้ำมันแห้งตะเกียงดับ ๆ

เข้าตลาดมืดแล้ว

เข้าตลาดมืดแล้ว

ไปเถอะ

มีกลิ่นอายของคนเป็น

เป็นกลิ่นอายกระดาษของข้าเอง

แขกครึ่งซากศพเข้าได้

รีบไปเถอะ

ขายจมูกหรือไม่

ไปให้พ้น

- ขอร้องละ หูก็ได้ - ไปซะ ๆ

- เมตตาด้วยเถิด ขอเงินกระดาษสักหน่อย - สัญญาตายแทนราคาพิเศษ

ลูกตาปีศาจหนึ่งคู่แลกโชคชะตาได้หนึ่งปี

โรงเตี๊ยมลิ้นขาด เรื่องซุบซิบลับ ๆ เชิญด้านในเลย

ยินดีต้อนรับ

โรงเตี๊ยมลิ้นขาด

วันสุดท้าย

ลดราคาพิเศษทั้งร้าน รีบกินตอนร้อน ๆ

นี่มันที่บ้าอะไรกันเนี่ย

จุดธูปบูชาตามหาความทรงจำกลับคืนมาได้

ตามหาความทรงจำ

เจ้ามาแล้วหรือ

ข้ารอเจ้าตั้งนาน

มาสิ

แตงโมของโปรดเจ้า

เจ้าไม่ต้องห่วง

ต่อให้เจ้าลืม

ข้าก็จะจดจำเจ้าตลอดไป

มา

กินของหวาน ๆ สักคำนะ

ข้าไม่รู้ว่าทำไม...

ทำไมข้าถึงร้องไห้

ไม่ต้องร้องนะ

ถ้าอยากตามหาความทรงจำของเจ้า

ก็ตามหาข้าให้เจอ

เจ้าจงตามหูปู้กุยไป

เจ้าก็อยู่ตรงนี้

ไม่ใช่หรือ

ใครคือหูปู้กุย

แล้วเจ้าเป็นใคร

แม่นาง

รับธูปสักหน่อยหรือไม่

ต้องจุดธูปบูชาใคร ถึงจะตามหาความทรงจำกลับมาได้

พวกเจ้าจะทำอะไร

ท่านห้ามอยู่ห่างจากข้ามากเกินไปเด็ดขาด

ให้ตราพยัคฆ์กลบกลิ่นอายของเราไว้ก็พอแล้ว

อืม

ไม่ต้องกลัวพวกเขาหรอก

พวกเขาหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัว

แต่คนก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันนักหรอก

แต่ว่าเราลองเปลี่ยนความคิดดูนะ

บางทีเราอาจจะ

เจอคนในครอบครัวของตัวเองที่นี่ก็ได้

ครอบครัวหรือ

แต่ข้าจำพวกเขาไม่ได้แล้ว

ไม่เป็นไรหรอก ถ้ายังมีวาสนาต่อกัน

พอเจอกันอีกครั้งย่อมจำได้ในทันทีอยู่แล้ว

ถ้าหาของสามอย่างนั่นได้

เจ้าก็จะกลับเป็นคนปกติได้หรือ

อืม

นี่เป็นสิ่งที่นักพรตเฒ่าท่านหนึ่งบอกไว้

ต้องไม่ผิดพลาดแน่

ท่านไม่รู้หรอก

ว่าข้าอยากกลับเป็นคนปกติมากแค่ไหน

ไม่ต้องหวาดกลัวอีกต่อไป

อยากวิ่งก็วิ่ง

อยากกระโดดก็กระโดด

ข้าต้องการหาวารีไร้ราก

หมึกโลหิตร้อยปี

ไส้ตะเกียงไม่มอดดับ

เจ้ารู้หรือไม่ว่าอยู่ที่ไหน

หมายความว่าอย่างไร

สามร้อยอัน

มา ๆ ๆ

สามอันก็สามอัน

สามอันก็สามอัน

เรียบร้อยแล้วหรือ

แม่นางเมิ่งช่างร้ายนัก

วารีไร้รากอยู่ที่หอแม่นางเมิ่ง

ทำไมไม่มีแม้แต่เงาผีเลยล่ะ

[หากปรารถนาวารีไร้ราก ต้องผ่านเคราะห์ควักเนตรก่อน]

เคราะห์ควักเนตรหรือ

แม่นางคนนี้ใจคอโหดเหี้ยมจริง ๆ

สู้ ๆ ฝากด้วยนะ

คิดไม่ถึงว่าจะใช้กระดาษสร้างให้สมจริงได้

ผู้มีพระคุณพรสวรรค์เป็นเลิศจริง ๆ

อายุน้อยแค่นี้กลับมีฝีมือล้ำลึกถึงเพียงนี้

หุ่นกระดาษแปลงกาย

มีเวลาแค่หนึ่งก้านธูป

แย่แล้ว รีบไปเร็ว

คนเก่งย่อมต้องรับภาระหนัก

ไอปีศาจแข็งแกร่งมาก

อยากได้วารีไร้รากงั้นหรือ

เช่นนั้นก็เอาดวงตา

มาแลกสิ