Attack on Titan (進撃の巨人)

ทำไมถึงต้องช่วยหนูไว้ด้วย

ก็ไม่ได้มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษหรอก

หนูเป็นคนฆ่าพวกพ้องคนสำคัญของพวกคุณ

คนที่เอาหินทุบผู้คุมนั่นก็หนูเอง

ฟัลโก้ไม่ได้ผิดอะไรเลย เพราะงั้นฆ่าแค่หนูก็พอ

ไม่ฆ่าหรอก

อยากฆ่าหนูใจจะขาดอยู่แล้วใช่ไหมล่ะ

ไม่อยากฆ่าหรอก

เธอนี่เอะอะก็จะฆ่าจะแกง อย่างเดียวเลยนะ

เหมือนใครก็ไม่รู้

เอเรน…

อยากจะคุยกันเงียบๆ หน่อยน่ะ

เราไม่จำเป็นต้องทะเลาะกัน เพื่อแก้ปัญหาของเอลเดียหรอก

ถ้าพวกคุณฮันจิล่ะก็ไม่เป็นไรหรอก

แค่ให้ออกไปจากที่นี่เท่านั้นแหละ

เอเรน พวกเราต่างหากที่อยากคุยกับนาย

ทำไมถึงเลือก ที่จะไปบุกมาร์เลย์คนเดียวล่ะ

นายถูกซีคกับเยเลน่า ชักใยอยู่จริงๆ งั้นเหรอ

ฉันเป็นอิสระ

เอ๊ะ

ไม่ว่าฉันจะทำอะไร หรือจะเลือกอะไร

ทุกอย่างเป็นทางเลือกที่มาจาก เจตจำนงเสรีของฉันล้วนๆ

ทุกอย่างที่ทำลงไปหลังพบกับเยเลน่า

ก็เป็นเจตจำนงของเอเรนด้วยงั้นเหรอ

ใช่แล้ว

ผิดแล้ว นายกำลังถูกควบคุมอยู่ต่างหาก

ต่อให้เป็นประเทศข้าศึก คนอย่างนายไม่มีทางยอมให้เด็ก

กับคนบริสุทธิ์เข้ามาพัวพันด้วยหรอก

แล้วก็ยังเป็นห่วงพวกเรา เห็นเราสำคัญอยู่เสมอ

ใช่ไหมล่ะ

ที่มาช่วยฉัน ที่กระท่อมบนภูเขาตอนนั้น…

ที่พันผ้าพันคอให้ฉันตอนนั้น ก็เพราะว่านายเป็นคนอ่อนโยน…

บอกให้เอามือวางไว้บนโต๊ะไง

ฉันไปคุยกับซีคที่ลิเบอริโอมา

คุยกันแบบพี่กับน้อง

ซีคมีความรู้เกี่ยวกับไททัน มากกว่าที่มาร์เลย์รู้ซะอีก

อาร์มิน ทุกวันนี้ นายยังไปหาแอนนี่อยู่ใช่ไหมล่ะ

นั่นเป็นความตั้งใจของนายจริงๆ เหรอ

พูดอะไร…

หากความทรงจำเป็นสิ่งที่ ประกอบให้เกิดเป็นคนเราขึ้นมาล่ะก็

ส่วนหนึ่งของนาย ก็กลายเป็นเบอร์โทลท์ไปแล้วน่ะสิ

กลายเป็นทหารฝ่ายข้าศึก ที่มีความรักให้ทหารฝ่ายข้าศึกไงล่ะ

อาร์มิน สมองของนาย ถูกเบอร์โทลท์เล่นงานไปแล้ว

คนที่ถูกศัตรูควบคุมอยู่ มันนายเองไม่ใช่หรือไง

เอเรน นาย…

มิคาสะ เธอเองก็ด้วย

เอ๊ะ

ตระกูลแอคเคอร์แมนถูกสร้างขึ้นมา เพื่อปกป้องราชาเอลเดีย

ในตอนนั้น

เธอที่อยู่ตรงหน้าสถานการณ์เฉียดตาย ได้ยินคำสั่งของฉันที่บอกว่า

"สู้สิ"

ในวินาทีนั้น สัญชาตญาณ ของเธอคงจะตื่นขึ้นนั่นแหละ

มันตื่นขึ้นเพราะเธอบังเอิญสับสนว่า ฉันคือ "เจ้านายที่ต้องปกป้อง" ไงล่ะ

ไม่ใช่

ไม่ใช่งั้นเหรอ

อะไรที่ไม่ใช่ล่ะ

ไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอก

เพราะเป็นนาย เพราะเป็นเอเรนต่างหาก

ที่ฉันแข็งแกร่งขึ้นได้ ก็เพราะนายต่างหาก

ว่ากันว่าสายเลือด แอคเคอร์แมนที่พลังตื่นขึ้น

จะมีอาการปวดหัวเฉียบพลันอยู่บ่อยๆ

เหมือนจะเกิดขึ้น ยามที่ตัวตนของตัวเองขัดขืน

สัญชาตญาณ ที่บังคับให้ปกป้องเจ้านายของตน

พอจะนึกอะไรออกหรือเปล่า

ไม่เลย

พูดง่ายๆ ก็คือ

ไม่ใช่นะ ฉันน่ะ…

เป็นตระกูลที่สูญเสียตัวตนไป ถูกสร้างมาเพื่อทำตามคำสั่งเท่านั้น

หรือก็คือ "ทาส" นั่นแหละ

หยุดนะ เอเรน

รู้หรือเปล่าว่าในโลกนี้ ฉันเกลียดอะไรที่สุด

พวกที่ "ไร้อิสระ" ยังไงล่ะ

หรือก็คือพวก "ปศุสัตว์" นั่นแหละ

เอเรน

แค่เห็นก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเลย

และฉันก็รู้สักที ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น

เพราะฉันทนดูพวกขี้ข้า

ที่เอาแต่ก้มหัวฟังคำสั่ง โดยไม่ตั้งคำถามอะไรเลยไม่ได้ไงล่ะ

ตั้งแต่สมัยเด็กฉันก็คิดมาตลอด

มิคาสะ ฉันเกลียดเธอที่สุดเลย

เอเรน บังอาจมาว่ามิคาสะ

มิคาสะ

เธอน่ะมีชีวิตอยู่โดยทำตามสายเลือด ของแอคเคอร์แมนแบบนั้นมาโดยตลอด

ไม่ใช่นะ

เธอมันก็มีอยู่แค่นั้นแหละ

คุณเยเกอร์

ไม่มีอะไร

นี่ อาร์มิน

ตั้งแต่สมัยก่อนพวกเรา ไม่เคยทะเลาะกันสักครั้งเลยนะ

รู้หรือเปล่าว่าทำไม

- เพราะนายกับฉันน่ะ - พอได้แล้ว

กระดูกมันคนละเบอร์ไงล่ะ

พอได้แล้ว

ถ้าพวกนายบอกที่อยู่ของซีค มาตามที่ฉันบอกแต่แรก

เราก็ไม่ต้องมาทะเลาะกันแบบนี้แล้ว

เพราะงั้นยอมพาไปซะดีๆ

- เอาตัวไป - ครับ

เด็กที่ฆ่าซาช่าด้วย

แล้ว…

สรุปแล้วนายอยากจะพูดอะไรกันแน่

การทำให้มิคาสะเจ็บปวดนั่นน่ะเหรอ คืออิสระที่นายต้องการ

ใครกันแน่

ที่เป็นขี้ข้าไอ้สารเลวน่ะ

ว่าใครเป็นขี้ข้ากัน

ไปกันได้แล้ว

ไปไหน

ไปยังดินแดนแห่งการเริ่มต้น

เขตชิกันชินะ

ไม่ตลกนะเว้ย

ไอ้สวะที่สมควรจับให้ไททันกิน มันยังมีคนอื่นอยู่อีก

หมายความว่ายังไงครับ

เราจะเอาพลัง ไททันอสูรของซีคไปให้คนอื่น

จับไอ้พวกกลุ่มเยเกอร์อะไรนั่น มาสักคน ทำให้เป็นไททัน

แล้วให้มันกินซีคซะ

ไม่รู้หรอกว่าเอเรน โดนซีคบงการอยู่จริงหรือเปล่า

แต่ขอแค่เสียซีคไป พวกมันเองก็คงจนตรอกแน่

ไปรายงานพิกซิสตามนั้นซะ ไปได้

เอาจริงเหรอครับ หัวหน้า

ถ้าเด็ดแขนขามันไปแล้ว ตาแก่เองก็คงต้องทำใจเหมือนกันแหละ

อ่านหนังสือสนุกไหมล่ะ

สนุกดีนะ นี่ขนาดอ่านตั้งเจ็ดรอบแล้วนะเนี่ย

คงสงสัยว่าพวกเราคุยอะไรกัน จนไม่มีสมาธิอ่านดีๆ ล่ะสิท่า

อ่านตั้งเจ็ดรอบแล้ว ยังจะให้มีไฟอ่านอีกหรือไง

ว่าแต่ ไวน์หมดแล้วเหรอ

นี่อยู่มาตั้งเดือนแล้วนะ ไม่เหลือสักหยดแล้ว

ให้ตายสิ

เฮ้อ สรรหาเรื่อง มาทรมานกันเหลือเกินนะ

อ่านหนังสือต่อไปเถอะ

รับทราบครับบอส

ไม่ว่าพิกซิสจะตอบกลับมายังไง ก็ต้องเชือดมันให้ได้

มีทหารติดอาวุธครบครัน 30 นาย รายล้อมอยู่ทั่วทั้งป่า

ต่อให้กลายร่างเป็นไททันอสูร ก็ไม่มีทางหนีรอดไปได้หรอก

กะแล้วว่าไอ้สวะหน้าหนวดนั่น เป็นศัตรูของพวกเราจริงๆ ด้วย

ในเมื่อเรื่องมันออกมาชัดแบบนี้แล้ว

ก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องเอามันไว้ เป็นตัวประกันอีกต่อไปสินะ

ช่างยาวนานจริงๆ

เออร์วิน ดูท่าในที่สุด ก็จะได้ทำตามคำสาบานในวันนั้นแล้วล่ะ

การสละชีวิตของพวกนายมีความหมายจริงๆ

ในที่สุด ก็จะได้พิสูจน์เรื่องนั้นสักที

เอ๊ะ

หือ

เฮ้ย

เมื่อกี้นี้มันอะไร

ร่างกายมันชาไปแวบหนึ่ง

- ฉันด้วย - ฉันก็ด้วย

เอ๊ะ แต่ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย

เกิดอะไรขึ้น

เหมือนมีไฟฟ้าไหลไปทั่วตัวเลย

หรือว่า…