The Game: Towards Zero (더 게임: 0시를 향하여)

Saya tahu penjenayah yang sebenar...

untuk kes Jo Pil Doo.

Saya pernah lihat...

dia bunuh orang lain. Nama penjenayah yang sebenar...

bukanlah Jo Pil Doo.

Ia adalah Kim Hyung Soo.

Setelah dapat panggilan itu, saya pergi cari Kim Hyung Soo.

Jika dia pembunuh sebenar,

dia akan dapat balasan.

Tapi?

Apabila saya sampai di sana,

dia sudah lama pergi.

Jadi, penjenayah itu bukan Jo Pil Doo?

Orang yang membunuh Mi Jin...

bukanlah Jo Pil Doo?

Tidak.

Pagi ini di Hospital Joongang, pemeriksaan di tempat kejadian...

untuk kes pembunuhan Jo Pil Doo telah dijalankan.

Suspek, Yoo, ibu kepada Lee, mangsa jenayah peniruan...

- kes Jo Pil Doo baru-baru ini. - Saya gembira lelaki itu mati.

- Oh Tuhan. - Selepas dia baca artikel...

yang mengesyaki Jo mungkin berkaitan dengan kematian anak perempuannya,

- dia datang lakukan jenayah itu. - Itu dahsyat.

Polis meminta wartawan...

untuk elakkan dari melaporkan spekulasi.

Selepas siasatan di tempat kejadian,

polis merancang untuk bawa Yoo kepada pihak pendakwa raya...

di atas pembunuhan Jo Pil Doo.

Siapa awak?

Jangan suluhkannya pada saya.

Dia dalam pemerhatian di bawah kamera pengawasan.

Di belakang awak, di atas sana.

Jadi, jika awak berdiri di sudut itu,

dia takkan dapat melihat awak.

Sejak bila awak terkunci?

"Sejak bila"?

Beritahu saya.

Awak...

adalah Kim Hyung Soo, bukan?

Hei,

bagaimana awak tahu nama saya?

Adakah awak polis?

Tidak, saya bukan polis.

Tapi...

saya mahu menangkap Goo Do Kyung.

Saya boleh bantu awak.

Tapi, sebagai balasan,

keluarkan saya dari sini.

Saya telah mencuba pelbagai cara,

tapi, pintu takkan terbuka.

Saya rasa satu-satunya cara...

adalah dengan memotong ini.

Saya...

akan datang semula dengan alat.

Mari pergi...

ke balai polis bersama-sama.

Jika awak laporkannya terlebih dahulu,

dia mungkin boleh terlepas.

Baik.

Saya akan buat begitu.

Tunggu seketika.

Awak perlu cepat. Saya akan tunggu.

Baik.

Joon Young?

Bolehkah kita bercakap sebentar?

Masuklah.

Apa yang awak buat ini?

Saya takkan terpedaya lagi.

Saya benci ada kamera tersembunyi.

Saya sudah beritahu awak...

yang saya mahu bercakap.

Itulah yang Ketua Nam cakap.

Dia hanya mahu bercakap.

Duduklah.

Ramai orang mahu jumpa saya sejak akhir-akhir ini.

Adakah awak di sini untuk minta maaf?

Jangan salah sangka.

Saya tidak kasihankan awak.

Kenapa?

Adakah awak mahu difahami?

Adakah awak mahu saya bertanggungjawab...

untuk ayah awak yang dituduh...

dan kerana merosakkan hidup awak?

Saya tidak tahu tentang orang lain, tapi,

satu perkara yang pasti ialah saya tidak boleh minta itu dari awak.

Ayah awak...

telah mati...

kerana ayah saya.

Adakah awak...

kasihan pada saya sekarang?

Saya tidak rasa...

ayah awak dibunuh...

sebahagian daripada rancangan awak.

Saya boleh faham yang awak...

rasa kepahitan, kebencian,

dan keinginan untuk balas dendamnya.

Tapi, hentikannya.

Adakah saya...

- seperti raksasa pada awak? - Serah diri, Jo Hyun Woo.

Saya ingat...

awak akan bersimpati dengan saya walaupun hanya sedikit.

Tidak langsung...

alasan untuk pembunuhan.

Awak fikir awak masih boleh kata begitu...

selepas kehilangan seseorang yang penting kepada awak?

Mi Jin, yang awak bunuh,

sangat berharga kepada ibu bapanya.

Saya tahu.

Itulah sebabnya saya membunuhnya.

Hyun Woo.

Lain kali saya datang sini,

ia takkan berakhir dengan lancar.

- Saya akan menunggu. - Awak.

Saya akan tangkap awak dengan tangan saya sendiri.

Saya harapkan begitu.

Ya, Tae Pyung.

Hei, Joon Young. Awak sedang buat apa?

Awak rasa? Saya sibuk bekerja seperti lebah.

Kenapa awak tanya?

Awak rasa kenapa?

Saya hanya risau.

Jangan risau tentang saya.

Oh Tuhan, Tae Pyung.

Saya seorang polis.

Saya patut risau tentang...

Joon Young.

Tae Pyung.

- Apa... - Saya ingat awak sedang bekerja.

Polis tidak sepatutnya berbohong.

Saya di sini kerana ada kes.

- Awak pula? Kenapa awak... - Kerana awak sedang bekerja,

saya mahu awak buat lagi satu tugas.

Mari pergi.

Tunggu.

Tuan, awak tidak mahu pulang?

Detektif Min Chul Hyung dari balai sebelah utara?

Pada waktu dahulu,

dia bertanggungjawab untuk kes Jo Hyun Woo.

Kerana dia tidak dapat hubungi ahli keluarga Jo Hyun Woo,

seseorang dari rumah anak yatim datang mengenal pasti mayat.

Jika...

Jo Hyun Woo bunuh Goo Do Kyung untuk dapatkan identiti baru...

Oh Tuhan, orang dari rumah anak yatim itu...

mesti adalah Jo Hyun Woo.

Saya akan jumpa dengan dia.

Detektif itu mungkin ingat dia...

jika saya tunjuk foto lama Jo Hyun Woo.

Siapa yang awak cari?

Awak tahu...

dia sentiasa di sekitar rumah.

Saya faham. Encik Baek?

Dia tiada di sini sekarang. Mari pergi.

Tapi...

boleh awak beritahu saya kenapa saya di sini dulu?

Itu...

Tidak boleh. Tiada bercakap mengenai ia.

Mari pergi.

Tapi...

Ikut sini. Baiklah.

Jangan risau.

Apa kita buat di sini, jika tidak perlu bercakap?

Oh Tuhan, adakah awak selalu bawa pistol awak?

Saya dalam masalah. Saya tidak pakai jaket kalis peluru.

Boleh awak berhenti mengabaikan soalan saya?

Jadi,

saya mahu awak makan sebelum pergi.

Saya dapat rasa awak belum makan.

Saya akan masak untuk awak. Adakah itu okey?

Beri saya sebentar.

Betul.

Jika awak bosan, hiburkan diri dengan buku komik di sana.

Awak boleh dengar radio juga.

Adakah awak suka laut?

Saya rasa awak boleh kata begitu.

Saya suka ia.

Tunggu di sini.

Saya tidak mahu makan. Ambil ia.

Awak mahu berlapar selama beberapa hari lagi?

Hei.

Hei.

Ketika awak bunuh gadis itu,

bagaimana perasaannya?

Saya bercakap tentang anak perempuan...

wartawan yang mengganggu awak.

Kenapa...

awak ingin tahu tentang itu?

Kenapa?

Hanya mendengar ia cukup untuk buat awak teruja?

Awak tidak mahu makan ini, bukan?

Saya akan makan ia.

Bukankah saya sudah kata?

Makan bila saya tawar ia. Okey?

Kenapa kata tidak mahu bila awak tetap akan makan ia?

Joon Young,

perlukah kita bina rumah di sini?

Lepas saya tidak begitu sibuk,

mari bina rumah di mana tiada orang jahat.

Bila saya di sini,

ia rasa seperti ibu awak ada di sini bersama saya.

Saya sediakan ia kerana Tae Pyung suruh.