Wonder Man

ถ้าไม่รีเวิร์สภาพรังสีใน 30 วิ

- บาร์นาบีไม่รอดแน่ - รู้ วันเดอร์แมน พยายามอยู่

เปลี่ยนแผน มันเยอะเกิน ถอยไปฐานลับ

อ้าว แล้วคุณล่ะ

ผมจะไม่ปล่อยให้บาร์นาบีตาย

มันจะฆ่าคุณทั้งคู่

ช่างปะไร

ชาวเอ็มเบราเชื่อว่า ถ้าวิญญาณไม่อาจบรรลุหลังตาย

ต้องไปอยู่โลกมืด แดนทุรยศ

ผมเคยอยู่โลกว่าง

อยู่ในความเงียบสงัดที่กรีดร้อง

ผมรู้มันเป็นไง

ผมเสียไปแล้ว สิ่งที่เหลือในตัว ที่ทำให้คนเป็นมนุษย์

จนบาร์นาบีดึงผมออกมา

ไม่เคยมีหน้าไหนที่ใส่ใจ

ผมถลำลึกแล้ว

แต่คุณยังถอยกลับทัน

ขอร้องละ ได้โปรดรีบถอยออกไป

นายทำได้ เพื่อน

นายได้บทนี้แล้ว

ก็แค่ออกไปเล่นให้มันปัง

เล่นให้ปัง

ใกล้แถวหน้าไปอีกก้าว

คุณวิลเลียมส์

เชิญเข้าฉากแล้วครับ

รับทราบ

กำลังไป

ใช่ เดวิด ว่ามา

ไม่ ไม่เห็นเลย

ได้ถามไอแซ็กฝ่ายพร็อพรึยัง ขอบใจ

สตูอยู่ไม่ไกล

ใช่ เดวิด ว่าต่อ

- เหรอ ใช่ - "เธอยืนที่ประตูพักนึง"

- ไงนะ - "ไปเที่ยวเป็นไง"

งั้นใครเห็นคนสุดท้าย

ไง คิแรน

ไง แอชลีย์

นั่นของอเมริกัน ฮอร์เรอร์รึเปล่า

โทษที บทตัวผ่านไม่ได้รถ

เดวิด เลือดถึงไหนแล้ว

ใช่ เพิ่งถึงฉาก

นี่ หน้ากากเป็นไงมั่งแล้ว

แจ่มไปเลย เดี๋ยวว่ากัน

ไหงมีแต่ของเมนโดซิโน ฟาร์มส์ทุกที

ร้านของคนในห้องเขียนบทน่ะ

ไม่ชอบเลือกมื้อเที่ยงตอนอดมื้อเช้า

จะรู้ได้ไงกระเพาะต้องการอะไร

เป็นผมจะเลือกสลัดไก่แบบเม็กซิกัน ไม่ราดครีม

ไง ลอเรนค่ะ ศจ.ฮาร์ปินแน่เลย

ชอบ "คาสเซิล ร็อก" ที่คุณกำกับ

ตอน "ซันส์ ออฟ อนาร์คี" ของคุณดีสุดในซีรีส์

- ขอบคุณ - แอชลีย์ ผมแฟนตัวยง

- ชอบคุณเล่นซีรีส์ "ทไวไลท์" - ขอบคุณค่ะ

- จากใจ - มา เพิ่งจบคลาสสอน

ศจ.ฮาร์ปินเก็บของบนโต๊ะ

- โอเค - เลิกงานค่ำ

เพื่อนร่วมงานคุณ ซาราห์ เดินเข้าตรงนี้

คุณเปิดฉากคุย "ไปเที่ยวเป็นไง"

นู่นนี่นั่น

แล้วแอชลีย์ก็เดินข้ามมาตรงนี้ ศาสตราจารย์ฮาร์ปินก็พูด…

"คุณรู้ดีนี่ ตามตำนานแล้ว"

"ตอนนั้นเทพความตายของแอซเท็ก มิกต์ลันเตคุตลี"

"ถูกหลอกให้สละกระดูกเพื่อให้กำเนิดมนุษย์"

ใช่ จ้า

เยี่ยม

แล้วซาราห์ก็กลายร่างเป็นอสูร

แล้วขย้ำหัวศาสตราจารย์ฮาร์ปินจนขาด ตรงนี้

ถามอะไรมั้ย

ถาม

เปลี่ยนเป็นสลัดไก่ได้มั้ย

ยิ่งคิดมันยิ่งเข้าท่า

ถามข้อนึง

ค่ะ เอาสิ

ผมกับซาราห์รู้จักกันนานแค่ไหน

คำถามนี้ดี แล้วคุณคิดว่าไง

ผมว่าน่าจะนานมาก

อาจสนิทกันมาก่อน

แต่กินแหนงกัน เพราะเธอได้เป็นอาจารย์ก่อน

ได้ ไม่ติด

เนอะ ฉากนี้จะมีมิติขึ้น

- เห็นด้วย ลองดูได้ - ใช่

- เนอะ - เยี่ยม

- ได้ - ได้

งั้น ผมก็ไม่ควรเรียกเธอว่าซาราห์

- ไงนะ - ในบทใช้ว่าซาราห์

แต่ถ้าผมแอบอิจฉาความก้าวหน้าของเธอ

ผมคงไม่เป็นมิตรกับเธอเท่าไร

ผมอาจเรียกเธอว่าดร.จอห์นสันแทนว่ามั้ย

ได้ ลองถ่ายไว้สองแบบ

- ได้ เยี่ยม - ได้

มาถ่ายเลย

และ… ผมคงไม่ให้มาถึงนี่

- ใคร - ดร.จอห์นสัน

จากภูมิหลังแบบนั้น ผมคงไม่ให้เธอ เข้ามาถึงโต๊ะผมได้

ศาสตราจารย์ฮาร์ปินคงให้เธออยู่แค่ตรงนี้

- ใช่ - ไม่ ไม่ๆ

ก็น่าสนใจนะ

แหม จัดไฟไปแล้วน่ะสิ

ฉันอยากให้ร่างคุณตอนตายจมกองเลือด

อยู่ในลำแสงดวงจันทร์ ซึ่งเซ็ตไว้…

ขยับแสงจันทร์ได้นะ

ใช้เวลาไม่กี่นาที

ถ้าอยากเปลี่ยน

งั้นก็ขยับ

- เนอะ - ได้

ขยับแสงจันทร์

อีก อีก ตรงนั้น

เช็กก่อนถ่าย

ผมควรเก็บ "แนวคิดและวัฒนธรรมแอซเท็ก"

ของมิเกล ลีออนปอร์เตียกลับมั้ย

ติดอะไรเหรอ ไซมอน

ไม่ ไม่ติด แค่สงสัย…

ผมควรเก็บหนังสือ "แนวคิดและวัฒนธรรมแอซเท็ก"

ของมิเกล ลีออนปอร์เตียกลับมั้ย

มันคือยังไง

คิดว่าผมควรสอนเล่มนี้

เว้นคุณให้เป็น "อารยธรรมแอซเท็ก" ของเฮนรี ฟรีแมน

คือ… มันคนละแนวเลย

ถามจริง

"อารยธรรมแอซเท็ก" พูดถึงภาพรวม แทบไม่พูดถึงมิกต์ลันเตคุตลี

อาจตรงกับวิชาที่เปิดสอน แต่…

ศจ.ฮาร์ปินรู้ลึกเรื่องแอซเท็กเป็นหลัก ใช่มั้ย

- ในบทไม่พูดถึงหนังสือ - ในบทบอก…

บทบอก "เขาเก็บของบนโต๊ะ…"

- ใช่ - "สำหรับคืนนี้"

น่าจะเป็นหนังสือ

ถามคนเขียนบทมั้ย ปลอดภัยไว้ก่อน

ไอ้เบื๊อกนี่ใคร

เขาเก่งตอนคัดตัว

ถ้าเป็นยังงี้ วันนี้ไม่เสร็จแน่

ต่อสายไรอันที

ได้ เจ๊

ที่เจ๋งคือมันบอกไว้หมด

ในที่คุณเขียน ถ้ามองลึกๆ

- คิดงั้นเหรอ - แน่นอน

ฮาร์ปินเคยมีเรื่องกับจอห์นสัน

การที่เขาตายด้วยน้ำมือเธอมันเลยบาดลึกขึ้น

ไม่เคยมองมุมนี้เลย

- เป็นนัยแฝงในบท - ใช่ เห็นแล้ว

- มันมีอะไรเด็ดๆ เพียบ - ไซมอน ฉันลินดา ค็อกซ์

- เฮ้ ไง - ไง ดีใจที่เจอ

- ฉันตามงานคุณ - ขอบคุณ

ชอบทุกไอเดียที่คุณเสริมให้บทนี้

- ขอบคุณ ครับ - เยี่ยม ขอบคุณ

คนคุมโชว์โทรมา เขาทบทวนแก้บทเอพิโสดนี้อยู่

เขากลัวว่า ฉากศจ.ฮาร์ปิน

จะโดดจากการพัฒนาตัวละครช่วงก่อนของแอชลีย์

โดดเหรอ

เขาเลยตัดตัวละครคุณออก

ขอบคุณมาก ที่ทุ่มเทวันนี้

ปิดกล้องสำหรับไซมอน วิลเลียมส์

"พวกเขาจะให้ผมเล่นหนังใหญ่"

"พวกเขาจะปั้นผมเป็นดาราดังไกล"

"จะสร้างหนัง เรื่องของชายเศร้าและเหงาใจ"

"ผมก็แค่ต้องปล่อยตัวตามธรรมชาติไป"

"พนันเลย ผมต้องดังคับฟ้า"

"ดีไม่ดี ชนะรางวัลออสการ์ ใครจะรู้"

"หนังเรื่องนี้ ต้องทำให้ผมดังคับฟ้า"

"เพราะกับบทนี้ ผมจะเล่นได้ดีเข้าตา"

"ขอให้คุณได้มาเห็นผมในหนังเรื่องนี้"

แม่งเอ๊ย

"ผมรู้เลย ที่คุณจะได้เห็นอย่างดี"

"ไอ้เฉิ่มเบ๊อะที่สุดจะรุ่งพุ่งดังไกล"

"ผมก็แค่ต้องปล่อยตัวตามธรรมชาติไป"

"จะทำฉาก เรื่องของชายเศร้าและเหงาใจ"

"ผู้ที่คุกเข่าอ้อนวอนใครๆ"

"ผมเล่นบทนี้ได้ ไม่ต้องซ้อมอะไร"

"ผมก็แค่ต้องปล่อยตัวตามธรรมชาติไป"

อะไรเนี่ย

เธอย้ายออกรึ

ไหนว่าเลิกห้าโมง

คือจะแอบย้ายออก

ก็แค่ไม่อยากให้เป็นซีนใหญ่โต

อาทิตย์ก่อนเธอให้ดูรูปหมากู้ภัย

- บ่นว่าฉันไม่แน่วแน่ - เออ ขอโทษ

แค่ฉันไม่แฮปปี้ ไซมอน

เออรู้

คิดว่าแค่เธอหางานให้ได้ก็จบ

ทุกอย่างจะดีขึ้น ไม่นะ วิเวียน เราเข้ากันดีออก

เธอไม่เคยเปิดอกกับฉัน

ไม่เปิดตัวตน

มันสายไปแล้วที่จะมาแคร์เรื่องของเราตอนนี้

นั่นเพราะตอนนั้นเจอร์รี่ไม่อยู่ แล้วฉันอยู่พอดี

จำได้หรอกน่ะ ใช่

งูตัวเบ้อเร่อ งูตัวใหญ่ยักษ์เบ้อเริ่มเทิ่ม

จะรู้มั้ย ว่าเป็นพี่เหลือมหรือพี่หลาม

คุยกับมันไม่ได้ มันอยู่ในสระน้ำ

นั่นแหละเรื่องของเรื่อง

ไม่แน่ มันอาจเป็นงูใครหลุดมา

ถึงงั้นก็ไม่น่าเล่น

เสียใจด้วย วันนี้ไม่ได้

ตอนบ่ายมีออดิชัน

หนังใหญ่สุดๆ

โคตรใหญ่สุดๆ ของปีเลย

นี่ลุง เบาได้มั้ย

ฝากทักอูม่าด้วย

จุ๊บๆ

ตอนฉายหนังจริงๆ ไม่คุยหรอก อย่าห่วง

นี่ ขอโทษนะ นี่คุณใช่…

ใช่