La Chinoise

De Franse arbeidersklasse zullen zich politiek niet verenigen

en gaat ook niet naar de barricades

alleen voor een loonsverhoging van 12%.

In de nabije toekomst zal

geen enkele kapitalistische crisis groot genoeg zijn

om de arbeiders voor hun vitale belangen te laten vechten

door een algemene revolutionaire staking

of een gewapende opstand.

Bovendien zal de bourgeoisie de macht nooit zonder slag of stoot opgeven

hen opgedrongen door de revolutionaire massa’s.

Het voornaamste probleem dus voor socialistische tactieken

is hoe je het doel creëert en subjectieve omstandigheden

die een massale revolutionaire actie mogelijk maken

en het gebruik van geweld tegen de bourgeoisie haalbaar maakt.

DE

Wat is een woord?

Een woord is wat niet wordt gezegd.

En jij?

Ik?

Beide katen tegenover elkaar.

Ik.

Nee jij,

die het onvergetelijke probeert te temmen

dat zou ons kunnen verbazen.

Ikzelf nu.

De jij van excuses en afwijzingen.

En wij nu?

Wij zijn de woorden van anderen.

WIJ MOETEN VAGE IDEEËN VERVANGEN DOOR DUIDELIJKE BEELDEN

Weten ze dat?

Nee.

Zijn ze lang weg?

De hele zomer.

Wat doen de ouders?

Ze bezitten fabrieken of zoiets.

Maar Veronique is een goede vriendin?

Ik denk het niet.

Toch is het aardig van ze.

Liberalisme in militante groepen

gebaseerd op collectivisme is zeer schadelijk.

Het liberalisme berooft de revolutie

van een solide organisatie en strikte discipline.

Dit is Radio Peking.

Afgelopen juni en juli,

toen de Rode Garde verscheen,

Was Mao op de hoogte van hun enorme vitaliteit

en gaf hen zijn warme steun.

In zeer korte tijd,

Werden er Rode Gardes opgericht in scholen,

in veel fabrieken

en door het hele land.

Ze werden een leger voor de Culturele Revolutie.

DE IMPERIALISTEN

God, waarom hebt u mij verlaten?

Omdat ik niet besta.

Dit is Radio Peking.

De cel heeft een naam nodig.

Ken je Paul Nizan nog?

De samenzweerder.

Hij schreef een roman, Aden Arabia.

Cel Aden-Arabië.

Juist.

EEN MINDERHEID MET RECHTSE IDEEËN IS GEEN MINDERHEID

- Hij werd geslagen. - Door wie?

- Ik haal wat water. - Door wie?

Een commando.

Pijnlijk? Waren het fascisten?

Nee, communisten.

Nu, meteen, waar?

De bijeenkomst over de Culturele Revolutie.

De marxistisch-leninistische Sorbonne groep?

Ik zei toch dat ze walgelijk waren.

Een vijandelijke aanval is goed.

Het bewijst dat we een duidelijk onderscheid hebben gemaakt.

EEN FILM IN DE MAAK

In haar ogen schuilt angst en onschuld.

Bescheidenheid.

Niet van een dienaar, maar een vriend en een vrouw,

met een brede en precieze mond,

niet overtuigend maar loyaal.

Een vriendelijk voorhoofd bereidwillig in stilte buigend.

In dat alles,

laat overeenstemming zich slechts raden.

Niet in pijn of succes...

als uit een verstrooid verleden, verscheen er iets ernstigs.

Een acteur?

Het is moeilijk te zeggen.

Ja, ja, ik ben een acteur.

Ik zal je iets laten zien. Het is een idee van wat theater is.

Jonge Chinese studenten demonstreerden in Moskou

en natuurlijk sloeg de Russische politie ze in elkaar.

De volgende dag, uit protest,

ontmoetten de Chinezen elkaar voor hun ambassade

met alle westerse verslaggevers.

Jongens van 'Life', 'France Soir' enzovoort.

En er kwam een ​​student naar voren,

zijn gezicht bedekt met verband

en begon te schreeuwen.

Kijk wat ze met mij hebben gedaan.

Kijk wat die vuile revisionisten hebben gedaan.

Dus kwamen de verslaggevers aanrennen

en begonnen foto's te maken

terwijl hij het verband verwijderde.

Ze verwachtten een gesneden gezicht,

bedekt met bloed of zoiets.

En hij verwijderde voorzichtig zijn verband

terwijl ze foto's maakten.

Toen het verwijderd was,

beseften ze dat zijn gezicht in orde was.

Dus begonnen de verslaggevers te schreeuwen:

Deze Chinees is nep.

Hij is een clown, wat is dit?

Maar ze hadden het niet begrepen.

Ze wisten niet dat het theater was.

Echt theater.

Reflectie op de werkelijkheid.

Ik bedoel,

zoals Brecht of Shakespeare.

COMMUNISTISCHE JEUGD

Wij moeten anders zijn dan onze ouders.

Mijn vader vocht in de oorlog hard tegen de Duitsers.

Nu runt hij een Club Med-resort.

Een groot vakantiekamp aan zee.

Wat verschrikkelijk is, is

dat hij niet beseft dat het precies gemaakt is

naar de richtlijnen van concentratiekampen.

Een socialistisch theater?

Nee, ik weet het niet.

Ik ben aan het kijken.

Ja, ja... Mao's ideeën kunnen me helpen.

In ieder geval heb je oprechtheid nodig en geweld.

Je krijgt hier een kick van.

Alsof ik een grapje maak voor de film,

vanwege alle technici hier.

Maar dat is het niet.

Het komt niet door een camera.

Ik ben oprecht.

Ja... in China,

de sprongen voorwaarts

van de Peking Opera waren geweldig.

En in Europa, in Frankrijk?

In Milaan doet Strehler goed werk.

Ja hij heeft...

Er is een geweldige Althusser-tekst over een toneelstuk van Brecht...

...en ik heb het tot de mijne gemaakt.

Ik draai me om...

En ineens is er de vraag...

zijn de woorden die ik zojuist heb gezegd, zo ongemakkelijk en blind...

onderdeel van een groter spel dat via mij verder gaat

een arbeider in het wereldtheater.

Het gevoel is onvolledig...

door en met mij kijken...

alle acteurs en instellingen

van de stille oratie.

Daarom spreek ik.

Ja, daarom.

Knippen, prima. Opname vijf.

Ga door.

Ik ga met Serge mee.

Krijg ik geen kus?

Je zei dat we naar 8 1/2 zouden gaan.

Doei.

Het is walgelijk.

Hij gaat altijd als ik wil dat hij blijft.

Het is een startpunt.

Politiek

is het uitgangspunt van praktische revolutionaire actie.

Ik begrijp het niet.

Je bent te veel.

Ik begrijp het niet.

Luister nu goed, Yvonne, het is makkelijk.

Alle revolutionaire partijactie is toegepaste politiek.

Als het het verkeerde politiek is,

is het de verkeerde politiek.

Als je het niet weet, ben je blind.

Waarom doe je de afwas, Bijvoorbeeld?

Om hem schoon te maken.

Dan heb je het begrepen.

Dus Frankrijk in 1967 is als vuile vaat.

Ja.

Op een boerderij

in de buurt van Grenoble.

Het is een klein dorp.

5.00 uur in de zomer, 7.00 uur in de winter.

Steek het vuur aan en ga dan naar de melkerij.

De maaltijd van mijn broer, daarna de varkens, de stal schoonmaken.

Lunch, de afwas, wassen, herstellen.

Meestal geen tijd om te herstellen.

In de middag, Eieren rapen en dan het avondeten.

Dan de kalveren voeren.

De lichten aansteken in het kippenhok.

Dan yoghurt maken.

De neokapitalistische samenleving kijkt niet naar zichzelf...

Ik arriveerde in 1960 in Parijs. Nee, '65...

Ja... sorry, in '64.

Schoonmaakster voor drie jaar.

Het is leuk hier op de bovenste verdieping.

Het is goed verlicht, luchtig.

Je weet dat ik vroeger bij Passy werkte.

Toen bij Auteuil in die grote burgerlijke flats