Curses!

வ்வோ.

இல்லை, பொறு.

இல்லை.

சாபங்கள்!

தயவுசெய்து, இந்த முறை இயங்கிவிடு.

நான் சாதித்துவிட்டேன்.

கடைசியாக!

இல்லை! நீ என்ன செய்துவிட்டாய் பார்.

நானா? இது நான் ஸ்கேட்டிங் செய்யும் பாதை.

நீ இதை உடைத்துவிட்டாய்.

நீ ஏன் அறிவியல் கருவிகளைச் செய்கிறாய்?

பள்ளி இப்போதுதானே முடிந்தது. நீ உன் மூளையை பயன்படுத்தக் கூடாது.

இதை நம்முடைய பயணத்துக்காக உருவாக்கினேன்.

ஹேய்! இந்த ஜாடி 2,300 ஆண்டுகள் பழமையானது.

இது பல போர்கள், பூகம்பங்கள், மங்கோலிய படையெடுப்புகளில் இருந்தும் தப்பித்தது.

நீங்கள் இருவரும் சண்டையிட்டுக்கொண்டதில் இது கிட்டத்தட்ட உடைந்திருக்கும்.

அவனுடைய ட்ரோன்தான் அதைத் தட்டிவிட்டது.

ஆனால்... அவள்தான் என் மீது மோதினாள்.

உண்மையிலேயே உன் ட்ரோனை வேலை செய்ய வைத்ததற்காக நான் உன்னை நினைத்து பெருமைப்பட்டாலும்,

நீ அதை உள்ளே பறக்கவிடக் கூடாது.

வீட்டிற்குள் ஸ்கேட்டிங் செய்யக் கூடாது என்று எத்தனை முறை சொல்லியிருக்கிறேன்?

பதினாறு முறை.

இப்படித்தான் கோடை விடுமுறை முழுக்க இருக்கப் போகிறதா?

ஒரு நாளின் எனக்குப் பிடித்த பகுதி.

கண்ணாமூச்சி விளையாடும் நேரம்.

தயவுசெய்து, நாங்கள் போகலாமா?

-நன்றி, அம்மா. -நன்றி, அம்மா.

தயாரா இல்லையா, இதோ வருகிறேன்!

அட, இந்த முறை ஜெயித்துவிட்டேன் என்று நினைத்தேன்.

நீ குறிப்புகளை பின்தொடர்ந்தால் போதும்.

போகலாம். அவள் இங்கே இல்லை.

வாருங்கள், குழந்தைகளா. இரவு உணவு தயார்.

வருந்துகிறேன். அவரை போக வைக்க முயன்றேன்.

எப்படி கண்டுபிடித்தீர்கள் என்று புரியவில்லை. என் காலடி ஓசை சத்தம் கூட கேட்காமல் பார்த்துக்கொண்டேன்.

செல்லம், நான் இந்த வீட்டில்தான் வளர்ந்தேன். எனக்கு எல்லா இரகசிய மறைவிடங்களும் தெரியும்.

கவலைப்படாதே, பேண்டோரா.

புதிய மறைவிடங்களைத் தேடுவதில் கவனம் செலுத்த உனக்கு கோடை விடுமுறை முழுக்க இருக்கிறது.

கோடை விடுமுறை முழுக்க இல்லை.

உங்களுடைய ஒரு பயணத்தில் எங்களை கூட்டிச் செல்லப் போகிறீர்கள்தானே?

ஆம். இந்த ஆண்டு நாம் எங்கே போகிறோம்?

தென்கிழக்கு ஆசியாவில் எங்காவதா?

நாம் மாயன் தொல்பொருள் இடங்களுக்குப் போனது எனக்குப் பிடித்திருந்தது.

எல்லா வகையான பிரமிப்பூட்டும் பழங்கால கலைப்பொருட்களும் அங்கோர் வாட்டில் இருக்கின்றன.

புத்தகத்தில் எழுத சிறந்த அத்தியாயமாக இருக்கும், நமக்கும் கூட சிறந்த கோடை விடுமுறையாக இருக்கும்.

மக்களே, நாம் நமது வழக்கமான கோடைக்கால பயணத்தை ஒத்திவைக்க வேண்டியிருக்கும்.

-என்ன சொன்னீர்கள்? -ஆனால் எப்போதும் அழைத்துப் போவீர்களே.

அதை வைத்துத்தான் என் மொத்த கோடை விடுமுறையையும் திட்டமிட்டிருக்கிறேன்.

தவிர்க்க முடியாத வேலையின் கெடு முடியப் போகிறது,

அதோடு நான் உண்மையிலேயே புத்தகத்தை முடிப்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்,

ஆனால் உங்களுக்கு ஏதாவது ஒன்றைச் செய்கிறேன்.

ஹேய், ஒன்று சொல்லவா?

நாளை, விசேஷமான கோடைக்கால முதல் நாள் கண்ணாமூச்சி விளையாட்டை விளையாடலாம்.

அது சுவாரஸ்யமாக இருக்க வேண்டும்.

அதனால்தான் சமீப காலமாக நீங்கள் உங்கள் அலுவலகத்திலேயே இருக்கிறீர்களா?

நீங்கள் தூங்கிக்கொண்டிருந்தீர்கள் என்று நினைத்தேன்.

வயதானவர்கள் நிறைய தூங்க வேண்டும் என்று தெரியும்.

நீ சொல்வது சரிதான். எங்களுக்கு வயதாகிவிட்டது, மிகவும் சோர்வாக இருக்கிறோம்.

நீங்கள் இருவரும் மேசையை சுத்தம் செய்து, தட்டுகளைக் கழுவுங்கள்.

-என்ன? -என்ன? இது அநியாயம்.

என்னிடம் முதலில் பேசாமல் நம் கோடைக்கால பயணத்தை ரத்துசெய்தது சரியல்ல.

தெரியும். நான் வருந்துகிறேன்.

காலக்கெடு பற்றி நீங்கள் ஒரு வார்த்தை கூட சொல்லவில்லை. இது எப்போது நடந்தது?

சமீபத்தில். அது சிக்கலானது.

நான் சிக்கலான விஷயத்தை சமாளித்துவிடுவேன் என்று உங்களுக்கே தெரியும்.

நான் சொல்வது அதுவல்ல.

அப்படியென்றால் என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள்?

இரவு ரொம்ப நேரம் அலுவலகத்தில் இருப்பது, இடைவிடாத வேலை. எனக்குத் தெரியும்.

நீங்கள் எதையோ நினைத்து கவலைப்படுகிறீர்கள், அதை மறைக்க முயற்சிக்கிறீர்கள்,

ஆனால் நீங்கள் மறைக்க வேண்டியதில்லை.

ஒருவேளை நீ சொன்னது சரியாக இருக்கலாம்.

என் குடும்பத்திற்கு ஒரு விசித்திரமான வரலாறு இருந்ததை எப்படி சொன்னேன் என்று தெரியும்தானே?

அலெக்ஸ், நாம் அரிதான கலைப்பொருட்கள் நிரம்பிய ஒரு திகிலான பழைய மாளிகையில் வசிக்கிறோம்.

அது விசித்திரமானது என்று தெரியும்.

இன்னும் நிறைய இருக்கின்றன என்பதை ஒப்புக்கொள்வதற்கு அசிங்கமாக இருக்கிறது.

எல்லா இடங்களுக்கும் நாம் பயணம் செய்ததற்கு ஒரு காரணம் இருக்கிறது,

அதோடு அது நீ நினைக்கும் காரணத்துக்காக அல்ல.

இன்யூட் கலாச்சாரத்தில், பெற்றோர்கள் பேசுவதை ஒட்டுக்கேட்பதற்கு

மூன்று நாட்கள் வலி தரக்கூடிய இக்லூவில் இருப்பதுதான் தண்டனை.

சரி, முதலில், அப்படிப்பட்ட ஒரு விஷயமே இல்லை.

இரண்டாவது, நான் ஒட்டுக்கேட்கவில்லை.

நான் தட்டுகளை எடுக்க வந்தேன்.

நீ ஏற்கனவே எடுத்துச் சென்றவற்றை.

அதைப் பற்றி பேசுகையில், நான் வேலைக்குத் திரும்ப வேண்டும்.

நீங்கள் என்னிடம் என்ன சொல்ல வந்தீர்கள்?

இன்றிரவு சொல்கிறேன். எல்லாம் சரியாகிவிடும்.

சத்தியமாக.

இதற்காகத்தான் எனக்கு உன்னைப் பிடிக்கிறது, பேண்டோரா.

நீ ஒருபோதும் பின்வாங்க மாட்டாய்.

இங்கே என்ன செய்கிறீர்கள் என்பதை தெரிந்துகொள்ள விரும்பினேன்.

தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் எல்லோருமே மிகவும் இரகசியமானவர்களா?

எங்களுக்குத் தேவையானபோது அப்படி இருப்போம்.

இப்போதைக்கு, நான் தனியாக வேலை செய்ய வேண்டும்.

குட் நைட், பேண்டோரா.

முட்டாள்தனமான, அறிவியல் விஷயங்களைச் செய்கிறாயா?

அப்பா உன் மறைவிடத்தைக் கண்டுபிடித்துவிட்டாரா, என்ன?

ஆம். அவருக்கு நிஜமாகவே எல்லா நல்ல இடங்களையும் தெரிந்திருக்கிறது.

நீ எதற்காக அவருடைய அலுவலகத்தில் ஒளிந்துகொள்ள முயற்சிக்கிறாய் என்றே தெரியவில்லை.

அவர் யாரையும் உள்ளே விட மாட்டார், அம்மாவை கூட.

அதையும் பார்க்கலாம்.

நீ அவர்களிடம் சொல்ல வேண்டும்.

-அவர்கள் கவலைப்படுவதை நான் விரும்பவில்லை. -அவர்கள் கவலைப்பட வேண்டும்.

நான் இதைத் தீர்ப்பதில் நெருங்கிவிட்டேன். எனக்குத் தெரியும்.

இதற்கு என்னால் தீர்வு காண முடிந்தால், பிறகு...

-ஓ, இல்லை. -ஓ, அன்பே. அது நடக்கிறதா?

ஸ்கை, எனக்கு இன்னும் நேரம் இருக்கிறது என்று நினைத்தேன், ஆனால் அது தவறு.

நீ செய்ய வேண்டும்...

அண்ணா!

நீ தயாரா...

கோடையின் முதல் நாளுக்கு?

கோஷங்களை எழுப்புகிறீர்களா?

என்னை இது தடுக்காது.

காலை வணக்கம், அம்மா. என்ன செய்கிறீர்கள்?

பேக்ஸ்டன் அருங்காட்சியகம் ஒரு புதிய கண்காட்சியை நடத்துகிறது,

அவர்களுக்கு கூடுதல் கலைப்பொருள் காப்பாளர் தேவைப்படலாம் என்று கேள்விப்பட்டேன்.

நீங்கள் அதைத்தானே செய்தீர்கள்?

பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்பு.

பொறுங்கள், மீண்டும் வேலைக்குப் போகிறீர்களா?

இருக்கும் வாய்ப்புகளைச் சொல்கிறேன்.

நீங்கள் கொஞ்சம் வளர்ந்துவிட்டதால், உங்களுக்கு நான் அதிகம் தேவைப்பட மாட்டேன்.

ஆனால் நாங்கள் சண்டையிடும்போது யார் விலக்குவார்கள்?

அதாவது, அம்மா சொல்வது சரியாக இருக்கலாம்.

பழங்குடியினரின் கலாச்சாரத்தில், நாம் ஏற்கனவே நம்மை நாமே கவனித்துக்கொள்ள தொடங்கியிருப்போம்.

இது வெளியூரில் தனியாக வாழ்வது போல இல்லை.

நான் வேலையில் இருந்தால், நீங்களே வீட்டில் இருப்பது போன்றது.

என்னால் அதைச் செய்ய முடியும்.

அப்பாவுக்கு எப்படி? அவரும் அங்கே வேலை செய்வாரா?

அந்த காலத்தைப் போலவே மீண்டும் இணைந்து பணியாற்றினால் நன்றாக இருக்கும்.

அவரைப் பற்றி பேசும்போது, அப்பா எங்கே? மீண்டும் அவருடைய மேசையில் தூங்கிவிட்டாரா?

அது முதல் முறையாக இருக்காது.

-நான் அவரை எழுப்புகிறேன். -இல்லை, நான் எழுப்புகிறேன்.

நீ அவரை மிகவும் பயமுறுத்துவதை நான் விரும்பவில்லை.

அலெக்ஸ்?

அவர் இங்கே இல்லை. வெளியே போயிருப்பாரோ?

அவர் சொல்லிவிட்டுப் போகவில்லை. அவர் அப்படிச் செய்ய மாட்டார்.