Shehzada

‏‫‏‫خدا رو شکر.‬‬

‏‫‏‫تبریک میگم. پسره!‬‬

‏‫‏‫مرسی از این خبر خوب.‬‬

‏‫‏‫اگه دنبال جایزه ای‬ ‏‫‏‫برو به بخش ویژه‬‬

‏‫‏‫شاید یه شاهزاده اونجا به دنیا اومده.‬‬

‏‫‏‫برو دیگه.‬‬

‏‫‏‫خواهر، بچه رو تمیز کن‬ ‏‫‏‫و بذارش توی تختش، کنار مامانش‬‬

‏‫‏‫به آقای جیندال و خانوادش خبر میدم.‬‬

‏‫‏‫هیچی نمیفهمم، پاندیت جی.‬‬

‏‫‏‫اینکه تو سیل به دنیا بیای، خوبه یا بد؟‬‬

‏‫‏‫- قربان.‬ ‏‫‏‫- باشه.‬‬

‏‫‏‫- خب‬ ‏‫‏‫- قربان، باید یه تماس فوری بگیرم‬‬

‏‫‏‫نمیبینی دارم حرف میزنم؟‬‬

‏‫‏‫قربان، اورژانسیه! خواهش میکنم!‬‬

‏‫‏‫چی شده؟‬‬

‏‫‏‫یه بچه تو بخش ویژه به دنیا اومده‬ ‏‫‏‫یه کم پیش‬‬

‏‫‏‫وقتی دکتر معاینش کرد، حالش خوب بود.‬‬

‏‫‏‫ولی الان نفس نمیکشه.‬‬

‏‫‏‫بچه مال خانواده ی جینداله.‬‬

‏‫‏‫بعدا بهت زنگ میزنم، پاندیت جی.‬‬

‏‫‏‫دکتر به خانواده ش خبر داده‬ ‏‫‏‫که پسرشون سالمه‬

‏‫‏‫آدمای قدرتمندی هستن.‬‬

‏‫‏‫میترسم منو مقصر بدونن.‬‬

‏‫‏‫بیا بچه شونو با بچه ی من عوض کنیم.‬‬

‏‫‏‫ما هم امروز خدا بهمون یه پسر داد.‬‬

‏‫‏‫کی بهتر از من این شادی رو درک می‌کنه؟‬‬

‏‫‏‫من سال‌هاست دارم براشون کار می‌کنم.‬‬

‏‫‏‫هرچی دارم از اونا دارم.‬‬

‏‫‏‫این فداکاری در برابر لطفشون خیلی ناچیزه.‬‬

‏‫‏‫زنت چی؟‬‬

‏‫‏‫چطوری می‌خوای راضیش کنی؟‬‬

‏‫‏‫خدا یه بچه دیگه بهمون میده‌‬‬

‏‫‏‫نمی‌تونیم این کارو بکنیم، اشتباهه!‬‬

‏‫‏‫نه.‬‬

‏‫‏‫هیچ کار خیری اشتباه نیست.‬‬

‏‫‏‫اصلاً.‬‬

‏‫‏‫بریم.‬‬

‏‫‏‫برش دار.‬‬

‏‫‏‫بچه رو بردار.‬‬

‏‫‏‫داریم یه کار خوب می‌کنیم نترس. برش دار.‬‬

‏‫‏‫بریم.‬‬

‏‫‏‫زود باش.‬‬

‏‫‏‫بیا دیگه.‬‬

‏‫‏‫زنده‌ست.‬‬

‏‫‏‫خدا رو شکر!‬‬

‏‫‏‫ببینید آقا.‬‬

‏‫‏‫بدهش به من.‬‬

‏‫‏‫حالا اون مال منه.‬‬

‏‫‏‫نه آقا.‬‬

‏‫‏‫قرار بود قربانی بشه.‬‬

‏‫‏‫ولی الان داری دروغ میگی!‬‬

‏‫‏‫دروغگو؟‬‬

‏‫‏‫من و باباش با هم وارد شرکت شدیم.‬‬

‏‫‏‫با هم با موتور من میرفتیم اداره.‬‬

‏‫‏‫ولی یه جوری تونست دل دختر جیندال رو ببره.‬‬

‏‫‏‫از یه منشی، شد دامادشون.‬‬

‏‫‏‫و من همچنان کارمند موندم.‬‬

‏‫‏‫حالا اون داره تو ناز و نعمت زندگی میکنه‬‬

‏‫‏‫من هنوز با اون موتور داغونم خیس میشم.‬‬

‏‫‏‫چون خوش شانس بود.‬‬

‏‫‏‫ولی این بچه‬‬

‏‫‏‫باید گریه میکرد‬‬

‏‫‏‫وقتی با پسرم عوضش کردیم.‬‬

‏‫‏‫ولی بعد از اینکه از اتاق زدیم بیرون گریه کرد.‬‬

‏‫‏‫چرا؟‬‬

‏‫‏‫چون بدشانسه، مثل خودم.‬‬

‏‫‏‫حالا اون یه زندگی معمولی خواهد داشت‬‬

‏‫‏‫و پسرم مثل یه پادشاه زندگی میکنه.‬‬

‏‫‏‫این از خیانت هم بدتره.‬‬

‏‫‏‫-گناهه.‬ ‏‫‏‫-خفه شو.‬‬

‏‫‏‫بچه رو از مادرش نگیر.‬‬

‏‫‏‫نمیذارم این کارو بکنی.‬‬

‏‫‏‫-بچه رو بده به من‬ ‏‫‏‫-ول کن. آبرو ریزی نکن‬‬

‏‫‏‫به همه میگم.‬‬

‏‫‏‫-به همه میگم‬ ‏‫‏‫-کی حرفتو باور میکنه؟‬‬

‏‫‏‫والمی کی. یه پسر نصیبم شده.‬‬

‏‫‏‫- تو چی؟ - منم همین طور‬‬

‏‫‏‫عالی. تبریک میگم.‬‬

‏‫‏‫تبریک میگم.‬‬

‏‫‏‫همه چی ردیفه؟‬‬

‏‫‏‫آره. فقط پام پیچ خورد.‬‬

‏‫‏‫- مراقب باش. - باشه.‬‬

‏‫‏‫سولوچانا بلندش کن!‬‬

‏‫‏‫پسرم.‬‬

‏‫‏‫پسرِ ما.‬‬

‏‫‏‫داره صبرم تموم میشه. اسم جانشین آیندم چیه؟‬‬

‏‫‏‫راج.‬‬

‏‫‏‫راج ناندا.‬‬

‏‫‏‫راج!‬‬

‏‫‏‫فولاد راج.‬‬

‏‫‏‫بارهای راج.‬‬

‏‫‏‫یه شاهزاده‌ی واقعی!‬‬

‏‫‏‫راج‬

‏‫‏‫از اسمش خوشت اومد والمی کی؟‬‬

‏‫‏‫کاملا، قربان.‬‬

‏‫‏‫اسم عالی برای جانشین این امپراتوری.‬‬

‏‫‏‫تو تصمیم گرفتی میخوای اسم پسرتو چی بذاری؟‬‬

‏‫‏‫جدی میگی؟‬‬

‏‫‏‫این چه اسمیه آخه؟‬‬

‏‫‏‫مزخرفه.‬‬

‏‫‏‫عمراً بذارم دیگه اینجوری صداش کنی.‬‬

‏‫‏‫بچه بدبخت میشه نقل مجلس.‬‬

‏‫‏‫آبروی منم میره زیر سوال.‬‬

‏‫‏‫خداحافظ!‬‬

‏‫‏‫-ولی‬ ‏‫‏‫-پاندیت جی‬‬

‏‫‏‫گوش کن، پاندیت جی‬‬

‏‫‏‫پاندیت جی!‬‬

‏‫‏‫بانتو؟‬‬

‏‫‏‫انگار دارن بشقاب میشورن.‬‬

‏‫‏‫-بانتو.‬ ‏‫‏‫-چرا؟‬‬

‏‫‏‫رام، هانومان رو "بانتو" صدا می‌کنه، با این حال، پرستیده‌میشه.‬‬

‏‫‏‫این منطق‌ها رو دیگه واسه من نیار.‬‬

‏‫‏‫رام و هانومان با هم فرق دارن.‬‬

‏‫‏‫این پسر قراره خدمت کیو کنه؟‬‬

‏‫‏‫این دیگه چیه؟‬‬

‏‫‏‫فقط ۹ نمره ریاضی؟‬‬

‏‫‏‫حالا مهم نیست خانوم بهت نمره کم داده‬

‏‫‏‫جبران می‌کنم.‬‬

‏‫‏‫عمو والمی کی هم یه خودکار عین همین داره.‬‬

‏‫‏‫داری چیکار می‌کنی والمی‌کی؟‬‬

‏‫‏‫دارم کارنامه راج رو نگاه می‌کنم.‬‬

‏‫‏‫ریاضیش چند شده؟‬‬

‏‫‏‫بفرما نگاه کن.‬‬

‏‫‏‫۹۷.‬‬

‏‫‏‫آفرین پسرم.‬‬

‏‫‏‫آفرین.‬‬

‏‫‏‫حدس می‌زنین نمره‌ی بانتو تو ریاضی چند شده؟‬‬

‏‫‏‫چند ؟‬ ‏‫‏‫نود و هشت‬‬

‏‫‏‫ای بابا، دو نمره کم آورد.‬‬

‏‫‏‫باید صد از صد می‌گرفتی!‬‬

‏‫‏‫اینقدر اذیتش نکن.‬‬

‏‫‏‫چه نمره‌ی خوبی هم گرفته.‬‬

‏‫‏‫هیچکی یادش نمیاد کسی که تو نود سالگی می‌میره.‬‬

‏‫‏‫فقط قرن‌ها مهمه.‬‬

‏‫‏‫بعضیا کلاً بدشانسن دیگه.‬‬

‏‫‏‫خیلی ناراحت‌کننده‌س.‬‬

‏‫‏‫شاهزاده‬‬

‏‫‏‫اینجا چیکار می‌کنی؟‬‬

‏‫‏‫نگران نباش. این فقط یه خوابه.‬‬

‏‫‏‫به انگلیسی بهش می‌گن کابوس.‬‬

‏‫‏‫همه چیو یادته؟‬‬

‏‫‏‫معلومه.‬‬

‏‫‏‫بیست و پنج سال پیش تو سرنوشت این بچه‌ی کوچولو دست بردی!‬‬

‏‫‏‫من قرار بود پادشاه بشم.‬‬

‏‫‏‫عوضش شدم خسیس مثل تو.‬‬

‏‫‏‫وقتشه بیدار شی.‬‬

‏‫‏‫این خوابای الکی رو ول کن‬‬

‏‫‏‫برو چایی درست کن.‬‬

‏‫‏‫بچه‌دزد عوضی!‬‬

‏‫‏‫شاهزاده‬‬

‏‫‏‫شاهزاده‌س دیگه!‬‬

‏‫‏‫بابا، چایی‌تون.‬‬

‏‫‏‫بذارش پایین.‬‬

‏‫‏‫خدا رو شکر!‬‬

‏‫‏‫اگه این داره اینجا خُر و پف می‌کنه،‬‬

‏‫‏‫یعنی پسرم داره مثل یه پادشاه تو قصرش زندگی می‌کنه‬‬

‏‫‏‫باورنکردنیه.‬‬

‏‫‏‫چطور می‌تونه این‌قدر خوشحال باشه اونم یه آدمی که همه‌ چیزشو از دست داده؟‬‬

‏‫‏‫هی!‬‬

‏‫‏‫هی!‬‬

‏‫‏‫پاشو.‬‬

‏‫‏‫مامان‌بزرگ ترشی فرستاده. برو از ایستگاه بگیرش.‬‬

‏‫‏‫زود باش.‬‬

‏‫‏‫نامردیه، مامان!‬‬

‏‫‏‫تو خواب چقدر مهربون و دوست‌داشتنی هستی.‬‬

‏‫‏‫ولی تو واقعیت ، باید این ‌همه تیکه و کنایه رو تحمل کنم.‬‬

‏‫‏‫چطور منو با این غرغرو تنها گذاشتی؟‬‬

‏‫‏‫دلم برات تنگ شده، مامان.‬‬

‏‫‏‫هی.‬‬

‏‫‏‫فکر کنم این کوماره، اومده سراغ پولش.‬‬

‏‫‏‫بهش بگو خونه نیستم.‬‬

‏‫‏‫بابایی خونه‌س؟‬‬

‏‫‏‫بابایی؟‬‬

‏‫‏‫بابا ، پاپا ، پدر ، پاپ‬‬

‏‫‏‫هیچ‌کدومشون خونه‌ن؟‬‬

‏‫‏‫آهان، اون یارو.‬‬

‏‫‏‫گفت بهت بگم خونه نیست.‬‬

‏‫‏‫چقدر چندشی تو!‬‬

‏‫‏‫از پسرت خواستی دروغ بگه!‬‬

‏‫‏‫بی‌شرم.‬‬

‏‫‏‫عصر برمی‌گردم بقیه پول رو بگیرم.‬‬

‏‫‏‫خب چرا نکردی بیاد رو پام بشینه؟‬‬

‏‫‏‫فقط کافی بود بگی «بابا خونه نیست».‬‬

‏‫‏‫زنگ بزن به بابات.‬‬

‏‫‏‫بابا خونه نیست.‬‬

‏‫‏‫و قطعاً پشت دیوار یا زیر میز هم نیست.‬‬

‏‫‏‫و تمام شد رفت.‬‬

‏‫‏‫تو چقدر بی‌ارزشی!‬‬

‏‫‏‫ما آدمای طبقه‌ی متوسطی هستیم.‬‬

‏‫‏‫اینکه کاملاً راستگو و با اخلاق باشیم، ما رو تو جامعه منزوی می‌کنه‬‬

‏‫‏‫ساده‌دلیت یه روزی همه‌مون رو به کشتن می‌ده.‬‬

‏‫‏‫اگه راست بگم، فقط یه بار می‌ترسم.‬‬

‏‫‏‫تا وقتی گیر نیفتم می‌ترسم.‬‬

‏‫‏‫آفرین، بانتو.‬‬

‏‫‏‫مرسی، خواهر.‬‬

‏‫‏‫بفرما. نارگیل و کافور.‬‬

‏‫‏‫اون حلقه گل کو؟‬‬

‏‫‏‫نداریم.‬‬

‏‫‏‫شماها یادتون رفت حلقه گل رو بگیرید.‬‬

‏‫‏‫از آمریکا داره برمی‌گرده‬ ‏‫‏‫بعد از اینکه درسش تموم شد‬‬