Captivating the King (세작, 매혹된 자들)

UWIEŚĆ KRÓLA

ODCINEK 13

O co chodzi?

Trzęsiesz się. Co zaszło?

Nie możesz…

wejść do środka.

Czeka na ciebie inny kochanek?

Czy może…

czeka tam na mnie zabójca?

Kiedy się zorientowałeś?

Jak długo…

wiesz o wszystkim?

Obiecałem ci…

że przybiegnę,

gdy mnie wezwiesz.

Mong-woo.

Mong-woo!

Królu, nie jesteś ranny?

Mong-woo.

Pani.

Pani!

Nie, Mong-woo.

„Pani”?

Mong-woo…

Nie, proszę.

Nie trać przytomności.

Mong-woo.

Mong-woo.

Mong-woo.

Królu, jesteśmy gotowi wrócić do pałacu.

Rozkazuj.

Mong-woo ma poważną ranę.

Wołaj Ji oraz kobietę-medyka.

Twe zdrowie najważniejsze.

Kang Mong-woo otrzyma leczenie pod okiem sądu.

- Wracajmy. - Najpierw Mong-woo.

Kobieta dopuściła się zdrady stanu.

Mong-woo przyjęła cios…

by ocalić mi życie.

Oczywiste jest, że była w zmowie ze skrytobójcą.

Próba zabójstwa nie powiodła się.

- Królu. - Znasz mój rozkaz.

- Sprowadź medyka. - Królu.

Wykonaj rozkaz króla!

Tak zrobię.

Jeśli cię teraz stracę…

nigdy sobie…

tego nie daruję.

Król wróci do pałacu później.

Nikt nie może tu wejść.

Patrolujcie całą okolicę. Bądźcie czujni.

- Rozkaz! - Rozkaz!

Czy przenieść przestępcę do sądu?

Jeszcze nie.

Niech tam czeka na rozkazy.

Nie spuszczaj go z oczu.

Tak, kapitanie.

Wy dwaj ze mną.

- Rozkaz. - Rozkaz.

Przyjemny zapach.

Możesz się napić, damo Dong.

Wybacz, że wspominam,

ale król może wrócić w każdej chwili.

Proszę, powiedz, po co mnie wezwałaś.

Puste komnaty królowej

wkrótce przyjmą nową mieszkankę.

Nominacja konkubiny byłaby w gestii nowej królowej,

ale szepnę jej dobre słowo.

- Cóż to za zachowanie? - Nie szkodzi.

Czemu się śmiejesz?

Przypomniało mi się pewne zdarzenie.

Jakie zdarzenie?

Dawno temu,

nim król wstąpił na tron,

a ja byłam dwórką u twego boku,

wydałaś mi rozkaz,

gdy zmarły król mnie wezwał.

Królowo.

Nie wysyłaj mnie do komnaty króla, proszę.

Wolałabym,

byś teraz odebrała mi życie.

Darzysz wielką sympatią wielkiego księcia Jinhana.

Jeśli zależy ci na księciu Jinhanie,

zostań kobietą króla.

Ostrzem, które chroni księcia.

Słysząc te słowa,

byłam wstrząśnięta i przerażona.

Gdy je wspominam,

serce bije mi jak szalone, a pot zalewa ciało.

Czemu o tym wspominasz?

Gdy w pałac uderzył piorun,

król zaczął mi zadawać pytania.

„Wiesz, kto otruł zmarłego króla,

prawda?”

Mówisz, że szepniesz dobre słowo, bym została konkubiną.

Bardzo na nie liczę, królowo.

Co za bezczelna dziewka.

Zważaj, gdzie jesteś!

Czy król wrócił?

Jeszcze nie.

Chodź.

Gdy wróci,

dam ci znać.

Czekaj u siebie.

A co z kapitanem Joo?

Jak miałby wrócić

bez króla?

Co się dzieje?

Czy coś się stało…

królowi?

Ty zaczekaj.

A ty chodź.

Doszło do próby

zamachu na życie jego królewskiej mości.

Czy to król

stracił przytomność

z powodu rany?

Nie, ranny jest kto inny.

Kobieta.

Gidaeryeong Kang Mong-woo.

Ma związki ze skrytobójcą.

Jeśli dowiesz się od niej czegoś,

zdaj mi szczegółowy raport.

Rozumiesz?

Tak, kapitanie.

Co z nią?

Na szczęście rana nie jest śmiertelna,

choć głęboka.

Trawi ją gorączka, zaś krwawienie nie ustało.

Ciało ma osłabione.

Sprawdź jej tętno.

Słabe tętno, przyspieszone.

Czy jej chwile są policzone?

Już przed otrzymaniem rany nie była w najlepszym stanie.

Zatrzymajmy krwawienie.

Obmyjemy ranę wodą z solą i nałożymy maść.

Proszę, królu, o odrobinę prywatności.

- Co z nią? - Zatrzymaliśmy krwawienie.

Ale martwi mnie jej gorączka.

Pozostaje czekać, czy przetrwa noc.

Królu.

Czekam na karę za me zbrodnie.

Mówisz…

o kłamstwie z leczeniem jej w noc

Popełniłem większą zbrodnię.

Jaką?

Skłamałem wtedy,

gdyż wiele zawdzięczam komuś,

kto poprosił, bym zajął się

Chciałem odwdzięczyć się za jego dobroć.

Nie sądziłem, że współpracuje z

ani że wróci na dwór jako generał śledczy.

Co Kim Je-nama…

łączy z

Twierdził, że ona jest z rodziny kogoś, kogo uważa za brata.

Przyznajesz się do zdrady.

Czy przysięgasz, że nie kłamiesz?

Możecie przepytać generała śledczego.

Nie miałbym powodu kłamać.

Królu, jeśli on mówi prawdę,

nie możesz tego zignorować.

Wezwij Kim Je-nama.

Rozkaz, królu.

Proszę ze mną.

Medyk Ji Nam-kyu

powiedział prawdę, królu.

Zadaj mi każde pytanie,

a ci odpowiem.

Czy wiedziałeś…

jakie

Naturalnie, królu.

Trzy lata temu trafiła do mnie w okropnym stanie.

Gdy wyzdrowiała,

wyznała, że planuje zdradę.

Poprosiła mnie o pomoc.

Czy twe poglądy

są zgodne z jej?

Królu.

Przynoszę sobie hańbę,

ale brak mi jej poczucia sprawiedliwości.

Nim wezwałeś mnie na dwór,

chciałem przeżyć resztę swych dni, ciesząc się wiejskim życiem.

Choć podziwiałem jej ducha,

byłem pewien jej porażki.

Liczyłem tylko, że przeżyje.

Królu.

Nie daj mu się zwieść podłymi słowami.

Czemu nie zdradziłeś

gdy już zostałeś generałem śledczym?

Czy spiskowałeś z nią?

Oczywiście, że wątpisz we mnie.

Ja i w ciebie zwątpiłem, królu.

Kwestionowałem twoją decyzję, by przyzwać kogoś takiego jak ja.

Uznałem, że naśladujesz cnotliwych królów,

by rozwiać obawy ludu.

Jednak gdy cię spotkałem,

moje podejrzenia rozpierzchły się

i poczułem nadzieję,

że mogę pomóc tej ziemi, temu ludowi.

Udałem się do by przekazać, że zmieniłem zdanie.